«ΟΡΓΩΝΕΙ» ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ… ΞΕΝΑ ΚΟΛΛΥΒΑ, ΑΛΛΑ Η ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΚΗ ΚΑΤΡΑΚΥΛΑ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ
Ύστατη προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανός στο παιχνίδι της εξουσίας κάνει, όπως όλα δείχνουν, ο πρωθυπουργός της δήθεν περήφανης διαπραγμάτευσης, ποντάροντας σε ένα ατέρμονο «γαϊτανάκι» εντυπώσεων, που περιλαμβάνει μπόλικα εγκαίνια μικρών και μεγάλων έργων, προσλήψεις εκτάκτου προσωπικού σε ΔΕΚΟ και δάνεια.
Τη στιγμή που η δεύτερη αξιολόγηση πελαγοδρομεί, με τους πολίτες να αναρωτιούνται για ποιο ακριβώς ζήτημα διαπραγματεύεται πλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με τους δανειστές (σ.σ. έχει ήδη συμφωνήσει σε όλα), ο κ. Τσίπρας πλασάρει δυνατά το αφήγημα της «παραγωγικής ανασυγκρότητησης».
Το γεγονός ότι μέσα στο προσεχές χρονικό διάστημα ολοκληρώνονται τέσσερις συνολικά αυτοκινητόδρομοι, δίνει ευκαιρία στον πρωθυπουργό να φιγουράρει ως ο άνθρωπος που «ξεβάλτωσε» τα μεγάλα έργα και τα παρέδωσε στην κοινωνία.
Όπως αναφέρουν πληροφορίες από το ρεπορτάζ, ο κ. Τσίπρας ετοιμάζεται να κόψει κορδέλες εγκαινίων και στις 13 περιφέρειες της χώρας. Μάλιστα, μεγάλη έμφαση θα δοθεί και στην αξιοποίηση των ΕΣΠΑ αλλά και των υπολοίπων προγραμμάτων της ΕΕ, με την κυβέρνηση να… κυνηγάει πάση θυσία οτιδήποτε μπορεί να έχει θετικό κοινωνικό πρόσημο.
Και στο βάθος… η Παγκόσμια Τράπεζα!
Μέσα σε αυτό τον ξαφνικό «οργασμό» της παραγωγικής ανασυγκρότησης, ο πρωθυπουργός ευαγγελίζεται και την πάταξη της ανεργίας με ένα δάνειο ύψους 3 δισ. ευρώ από την Παγκόσμια Τράπεζα.
Μόνο που στο σημείο αυτό, έρχεται «σφήνα» ο μόνιμος επικριτής της Ελλάδας, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος πρόλαβε να πει ότι ένας τέτοιος δανεισμός θα αποτελέσει «αποκλειστική ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης.
Αυτού του είδους οι ατάκες από τον καθ’ ομολογία «γενικό δερβέναγα» της ΕΕ δείχνει πως η αναζήτηση πόρων από τρίτες πηγές, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα, ενεργοποιεί μια καθαρά αρνητική στάση από πλευράς Βερολίνου, που ούτως ή άλλως θέλει τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων σε επίπεδο οικονομίας.
Από την άλλη πλευρά, ο πρωθυπουργός δεν έχει ξεκαθαρίσει πώς θα πληρωθεί ένας τέτοιος υπέρογκος δανεισμός στην Παγκόσμια Τράπεζα, τη στιγμή που η Ελλάδα επί επτά ολόκληρα χρόνια πληρώνει Μνημόνια, σε μια διαδικασία που θυμίζει βαρέλι δίχως πάτο.
Δεν ακούμε τον κ. Τσίπρα να μιλάει για την εγχώρια οικονομική δύναμη, για τόνωση της επιχειρηματικότητας με παροχές κινήτρων.
Γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές: η Ελπίδα και η Ανάπτυξη έρχονται, τα ΕΣΠΑ να’ ναι καλά! Σε απλά ελληνικά, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιμένει στο δόγμα «ανάπτυξη με ξένα κόλλυβα».
Κι επειδή με το οικονομικό σκέλος της διαπραγμάτευσης ο κ. Τσίπρας και το επιτελείο του δεν τα πάνε τόσο καλά, τι μένει για να στρέψουμε αλλού το βλέμμα του λαού και να δείξουμε πόσο τον νοιαζόμαστε; Μα, φυσικά, η μάχη κατά της διαπλοκής.
Εξοπλιστικά, μίζες και σκάνδαλα στον τομέα της Υγείας, διαφθορά και διαπλοκή, μπαίνουν στην «πρώτη γραμμή» της κυβερνητικής απόχης, με το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου να προαναγγέλλει μπαράζ εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών.
Όπως επισημαίνουν καλά πληροφορημένες πηγές, μετά και την προαναγγελία του πρωθυπουργού για τη διενέργεια εξεταστικής για όλα τα σκάνδαλα στην Υγεία, το Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως θα πιέσει και για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για τα «θαλασσοδάνεια» των κομμάτων και των ΜΜΕ.
Στάχτη στα μάτια…
Βεβαίως, όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα προπέτασμα καπνού. Η κυβέρνηση που είχε τάξει «λαγούς με πετραχήλια» στον λαό, επιχειρεί τώρα να μαζέψει τα… ασυμμάζευτα και να μεταστρέψει το αρνητικό κλίμα.
Μόνο που τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα, καθώς η δημοτικότητα τόσο του κ. Τσίπρα όσο και του κυβερνητικού επιτελείου του βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, βάσει των τελευταίων δημοσκοπήσεων
Δυστυχώς, ο πρωθυπουργός που υποσχόταν ότι θα είναι «κάθε λέξη του Συντάγματος» μεταβλήθηκε σε εκείνο που ξόρκιζε πριν από περίπου δύο χρόνια: Ένας κυβερνήτης παντός καιρού, ο οποίος παραμένει γαντζωμένος στην εξουσία, ροκανίζοντας πολύτιμο χρόνο και μετατρέποντας το κυβερνητικό έργο σε μια επικοινωνιακή φιέστα γεμάτη από δήθεν σταυροφορίες υπέρ των αδυνάτων.
Μόνο που η αλήθεια είναι αυτή που βιώνει ο Έλληνας καθημερινά στην τσέπη του.
Το «δημοσιοσχεσίτικο σανό» μπαγιάτεψε. Δεν τρώγεται πια. Κι ο κόσμος δεν πέφτει πλέον στην παγίδα των εφήμερων εντυπωσιασμών.
