Χαίρεται
“Μη αντιστήναι τω πονηρώ “(Ματθ. 5,39)
Εύκολο να το ακούς ,δύσκολο στην πράξη ..
Ας αναρρωτηθούμε ,πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να δεχθούμε ότι κάθε τι που μας συμβαίνει στην ζωή μας , είτε βραχυπρόθεσμα είτε μακροπρόθεσμα ,έχει σκοπό το “”καλό” και μόνο .
Μάλλον είναι σκληρή και δύσκολη αυτή η “διαπίστωση” ,εύκολο να κρίνουμε και να καταδικάσουμε τους πάντες και τα πάντα ,εκτός από τον εαυτό μας και να αφεθούμε στην “πρόνοια ” του Θεού .
Συγχρόνως είναι και πάρα πολύ δύσκολο να “διακρίνουμε ” ,ότι από εμάς και για εμάς, κατά έναν ακατανόητο τρόπο , κινούνται ,ξεκινούν και καταλήγουν όλα ,αυτά που τελικά μας συμβαίνουν .
Πικρό φάρμακο ,αλλά πάντα φάρμακο .
Αν θελήσουμε να το δεχθούμε “ταπεινά “ όπως έρχεται , ακόμα και το “πικρό” και πονηρό μπορεί να μας πικράνει ,να μας πονέσει ,αλλά για να το επιτρέψει ο Θεός κάτι ξέρει.
Αν το δούμε σαν “φάρμακο” θα μας δείξει και την ασθένεια μας και θα έχει πάντα θετικό για την ψυχή μας αποτέλεσμα τελικά .
Εμείς “αγριελιές ” μέσα στον “νυν και αεί “,ο Θεός όμως είναι η “αγάπη” , το “αεί”
το καλό πάντα αποτέλεσμα , εμείς δεν μπορούμε να το δούμε , όντας κολλημένοι στο “τώρα ” στο “νυν ” .
Στο “τώρα ” κολλάμε ,υποθέτοντας με την δική μας στενή κτιστή λογική το “μέλλον” και πέφτουμε έξω
Ενάντια και εγωιστικά στην άκτιστη λογική του Θεού ,η οποία και δεν περιγράφεται με λόγια ,αλλά κινείται ως “αγάπη ” .
“Η αγριελιά αν μπολιαστεί γίνεται ήμερη ελιά “
Το πικρό και άγριο το “μπολιάζει” ο Θεός και βγάζει το γλυκό και ήμερο
Την μετανοημένη “αγριελιά “αν το θελήσει ο άνθρωπος , την κάνει ο Θεός ήμερη ελιά “..
Ο Θεός όμως το γνωρίζει “εις τους αιώνας των αιώνων ” και το επιτρέπει .
Τα πάντα γνωρίζει πριν συμβούν ,αλλά και το “αποτέλεσμα” που θα φέρουν πριν συμβούν
Για αυτό επιτρέπει να δρα και το “πονηρό ” ,το “πικρό ” και δύσκολο εκάστοτε ,φέρνοντας ως καρπό την “μετάνοια ” .
Όπως και τώρα ο “κορόνα ιός “…
Από το πικρό βγάζει γλυκό
Αν μπορέσουμε και θέλουμε να το δεχθούμε , ένας βασικός “πνευματικός νόμος ” είναι ότι το κάθε
“καλό και γλυκύ ” ή “κακό και πικρό” που μας συμβαίνει ,όπως έρχεται είναι “αποτέλεσμα” και προβολή της δικής μας “καλής ” ή “κακής ” κατάστασης , αλλά πάντα με στόχο το “καλό ” μας .
Δεν είναι εύκολο να ξεχάσουμε ,να παρακάμψουμε την δικαιολογία θέα “τύχη” και της δυνάμεις μας .
Αντίθετα να δούμε την αδυναμία μας και την ανάγκη που έχουμε για βοήθεια ,για “μπόλιασμα ” μέσω των γεγονότων που μας συμβαίνουν .
Αυτή η αδυναμία μας, χωρίς “μπόλιασμα ” μας σκοτώνει
Έτσι προχωράμε στην ” επίγνωσης αυτής της αλήθειας “που δίνεται από τον Θεό στις “πλάτες ” μας ως φορτίο βαρύ ,όταν και εφ όσον μπορούμε και όταν μπορούμε να την σηκώσουμε .
Αλλά τις περισσότερες φορές δεν μπορούμε δυστυχώς .αλλά και εκεί ο Θεός επιμένει να μας βοηθήσει από “αγάπη ” και δεν μας εγκαταλείπει ,στο σκοτάδι που εμείς πεισματικά επιλέγουμε .
Δύσκολο να καταλάβουμε ότι εμείς με τις επιλογές μας “παράγουμε” τα αποτελέσματα ,τα γεγονότα στην ζωή μας .
Εμείς “έλκουμε ” μαγνητίζουμε το καλό ή το κακό και έχουμε ανάγκη από “μπόλιασμα” ..
Ως μόνη ελπίδα σωτηρίας .
Είμαι μία “αγριελιά ” , ένας “Εθνικός ” , αλλά και σύγχρονος “ειδωλολάτρης ” γεμάτος φόβο…
Το “μπόλιασμα” του κόσμου ..
Θέλω να γίνω μία “ ήμερη ελιά ” γεμάτη “έλεον’ χωρίς φόβους ,ταραχή ,γεμάτος ειρήνη .
Δεν νομίζω ότι κάποιο “μπόλιασμα” του κόσμου τούτου θα με σώσει ,δηλαδή εν ολίγοις θα διώξει όλους τους φόβους μου ,θα με κάνει ατάραχο ,θαρραλέο ,πράο και ταπεινό ,ίσως προσωρινά ,τα έχω δοκιμάσει σχεδόν όλα ,η ταραχή επιμένει και επιστρέφει ..
Αντίθετα θα εθιστώ και εθίστηκα σε επανηλειμμένα τέτοιου είδους “μπολιάσματα “, απατηλής πρόσκαιρης ψεύτικης ειρήνης
και προστασίας ,αγοράζοντας ψεύτικη ειρήνη ..
Διαλέγω και επιθυμώ το “μπόλιασμα” του Χριστού
Μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία» (Ματθ. ια’ 29)
Μήπως να Προτιμώ άφοβα να διαλέξω ως θεραπεία και σωτηρία της “ψυχής” μου στον Χριστό
Μήπως να λάβω “ειρήνη” από τον “ειρηνοποιό” ..
Μήπως Να δεχθώ ότι μου συμβαίνει ως “ευλογία” και διόρθωση των παραπτωμάτων μου ,ως προετοιμασία ..
Μήπως να Προτιμώ και να “παρακαλώ ” , άμεσα επειγόντως στον Χριστό να με βοηθήσει να αποδεχθώ προετοιμασμένος και όχι αξίως ,γιατί δεν θα υπάρξω ποτέ “άξιος ” να με “μπολιάσει” με το “έλεος ” του .
Μήπως μόνο με το “Σώμα του και το αίμα του “,απο άκαρπη αγριελιά γίνω μία “ήμερη κατάκαρπος ελαία” .
Η νέα κανονικότητα …
Αυτή την εποχή της “ωδίνης” ,φόβου ,της ταραχής ,πρωτόγνωρων καταστάσεων μιας νέας “κανονικότητας ” Φόβος που μπορεί και να αυξηθεί ,να διαφοροποιηθεί ,χωρίς να ξέρει κανείς που θα καταλήξει ,παρά μόνο ο Θεός .
Μοιάζει το προτεινόμενο “μπόλιασμα” του κόσμου ως η μόνη λύση και επιστροφή στην παλιά “κανονικότητα ” ,που ο καθένας θα κρίνει αν ήταν υγιείς ή αρρωστημένη .
Θα έχω την κανονικότητα που θέλω..
Τείνει να δημιουργηθεί μια “νέα κανονικότητα ” που μοιάζει “ελευθερία” αλλά ίσως και μάλον δεν είναι αλλά περισσότερο “ανελευθερία ” .
Επειδή όμως την “κανονικότητα ” ,την ζωή μας ,τα γεγονότα ,την παράγουμε και την ρυθμίζουμε εμείς με τις επιλογές μας τελικά,με το που θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας , με τι θα “μπολιαστούμε ” ;
Η ξεχασμένη και θαμμένη κανονικότητα
Για να αποφύγουμε την “νέα κανονικότητα ” που εμείς φέραμε ,μία είναι η λύση ,η επιστροφή σε μία , πάνω από διακόσια χρόνια ξεχασμένη και θαμμένη κανονικότητα ,της Πίστεως μας στον Θεό ,στον Χριστό ,στην Θεοτόκο ,στους Αγίους μας ,στην Ορθοδοξία μας ,την μόνη “ελεύθερη κανονικότητα “
Ιω. 15,5 ἐγώ εἰμι ἡ άμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. ὁ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν, ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
Ιω. 15,5 Εγώ είμαι η κληματαριά και σεις είσθε τα κλήματα. Εκείνος που μένει ενσωματωμένος εις εμέ και εγώ εις αυτόν, αυτός και μόνον φέρνει πολύν καρπόν.
Διότι χωρίς εμέ, χωρίς την σωτήριον χάριν μου και την ζωτικήν ενέργειάν μου, δεν ημπορείτε να κάνετε τίποτε το αγαθόν.
Καλή φώτιση και αρχή μετανοίας
Γ.Μ
