Συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν: Τα ήσσονα υπερτονίστηκαν και τα μείζονα αποσιωπήθηκαν – Η επικοινωνιακή διαχείριση των ελληνοτουρκικών
Υπάρχουν συγκεκριμένα ερωτήματα σε σχέση με την προωθούμενη ελληνοτουρκική προσέγγιση τα οποία λίγο πολύ έχουμε θέσει στο παρελθόν αλλά δε φαίνεται να απασχολούν τον δημόσιο διάλογο…
Καταρχάς, γιατί δεν υπάρχει ανταποδοτική πρόβλεψη για τους Έλληνες τουρίστες που να αντισταθμίζει τις λεγόμενες «εξπρές βίζες» σε τούρκους πολίτες; Ο Χακάν Φιντάν σε συνέντευξη που παραχώρησε μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα (13/05/24) είπε ότι ο Ερντογάν έκανε προτάσεις ώστε «οι δύο χώρες να μοιραστούν και να προωθήσουν από κοινού την τουριστική πίτα, θέτοντας κοινούς τουριστικούς στόχους». Προφανώς το «καζάν-καζάν» είναι και εδώ ετεροβαρές και εντάσσεται στο πλαίσιο του επιθετικού «Turkaegean» το οποίο επιφέρει ήδη απτά αποτελέσματα. Προκαλεί «αναγούλα» για παράδειγμα το γεγονός ότι το Αιγαίο διαφημίζεται καθημερινά στο μετρό του Λονδίνο -και αλλού- ως «Turkaegean, Coast of Happiness, Go Turkiye»! Και άντε να ανατρέψεις μελλοντικά αυτήν την κατάσταση…
Πολύς λόγος επίσης γίνεται από την τουρκική πλευρά και για την λεγόμενη «οικονομική διείσδυση» στην Ελλάδα γεγονός που κινεί υποψίες -ακόμη και η χρήση του όρου «διείσδυση»- για συγκεκριμένο σχέδιο πίσω από αυτήν. Ο Χ. Φιντάν δήλωσε σχετικά: «Οι δύο χώρες βρίσκονται σε αναζήτηση του τρόπου με τον οποίο τόσο το Αιγαίο όσο και η ηπειρωτική χώρα των δύο χωρών μπορούν να λειτουργήσουν σε μια ευνοϊκή ατμόσφαιρα με κοινά έργα στην οικονομία, τον τουρισμό και την κοινή ανάπτυξη. Βλέπουμε ότι ο τουρισμός είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών. Από την άποψη αυτή, βλέπουμε ότι οι επιχειρηματίες μας αξιοποιούν όλο και περισσότερο τη θέλησή τους για αμοιβαίες επενδύσεις. Ειλικρινά, τις ενθαρρύνουμε».
Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της Golden Visa από τα οποία προκύπτει ότι οι τούρκοι επενδυτές ήδη αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα με άδειες παραμονής, μετά τους Κινέζους, ξεπερνώντας ακόμη και τους Ρώσους. Η διογκούμενη ασύμμετρη απειλή των ανεξέλεγκτων τουρκικών «επενδύσεων» σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και όχι μόνο, ακόμη και σε νησιά που βρίσκονται στη λίστα των τουρκικών αμφισβητήσεων, δεν μας προβληματίζει; Εκτός τούτου, ποιός έχει το πάνω χέρι στην επιθετική οικονομική «διείσδυση», ο «επενδυτής» ή ο πωλητής; Είναι ή δεν είναι και αυτό μια μορφή ήπιας υποταγής στο υπέρτερο γεωπολιτικό δυναμικό της γείτονος με τα 85 εκατομμύρια κατοίκους;
Τούρκος αξιωματικός προς Σ. Φενέκο: «Εσείς στην Ελλάδα χαμογελάτε πολύ, στην Τουρκία χαμογελάνε οι υπηρέτες και οι υποτακτικοί, οι Τούρκοι αφέντες δεν χαμογελάνε!»
Ακόμη και το ζήτημα που δημιουργήθηκε με τα θαλάσσια πάρκα ενδέχεται να κρύβει ύποπτες μεθοδεύσεις με απώτερο στόχο την «συνεκμετάλλευση». «Το ενδεχόμενο να προκύψει στην πορεία συνεργασία Ελλάδας -Τουρκίας με την δημιουργία κοινών πάρκων με την εμπλοκή επιχειρηματιών και την οικονομική στήριξη των κρατών, μένει να αποδειχθεί, καθώς έγκυρες πηγές επισημαίνουν ότι η συζήτηση αυτή υφίσταται ήδη στο παρασκήνιο. Στην περίπτωση αυτή θα μιλάμε δηλαδή για συνεκμετάλλευση δια της πλαγίας…» έγραφε το omegapress.gr.
Ως γενικό συμπέρασμα από την επίσημη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα προκύπτει ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να διαχειρίζεται τα ελληνοτουρκικά με επικοινωνιακούς όρους (υποβάθμιση της σοβαρότητας της απειλής της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής), με αυτοσκοπό την διατήρηση του μορατόριουμ, αντί να στηρίζεται σε μια καλά σχεδιασμένη μακρόπνοη εθνοκεντρική στρατηγική -η οποία προφανώς δεν υπάρχει-, γεγονός που νομοτελειακά οδηγεί στη σαλαμοποίηση και την σταδιακή υποχώρηση από πάγιες θέσεις ή την υλοποίηση του «οράματος Μητσοτάκη».
Τέλος, από τις δηλώσεις του Χ. Φιντάν, ο οποίος ομολόγησε ότι: «Το καλό είναι ότι και οι δύο πλευρές είναι σε θέση να συζητούν όλα τα προβλήματα με τον πιο ανοικτό τρόπο και σε κατάλληλες βάσεις. Με τον Έλληνα ομόλογό μου [σσ. Γ. Γεραπετρίτη], συζητάμε πολύ άνετα πολλά θέματα που σχετίζονται με ζητήματα ασφάλειας, ιδιαίτερα το πρόβλημα του Αιγαίου και το πρόβλημα των μειονοτήτων [sic: πληθυντικός!]», συνάγεται ότι η μυστική διπλωματία καλά κρατεί, και παρότι δημοσίως παρουσιάζεται μια επίπλαστη εικόνα νηνεμίας -και δήθεν «καλού κλίματος»-, παρασκηνιακά πραγματοποιούνται εργώδεις μεθοδεύσεις σε μείζονα εθνικά ζητήματα οι οποίες θα μας αποκαλυφθούν εν ευθέτω χρόνω στην κατάλληλη πολιτική συγκυρία. Γι’ αυτό άλλωστε από τώρα μέχρι και τον Νοέμβριο του 2024 σχεδιάζονται άλλες 3 συναντήσεις μεταξύ Ερντογάν και Μητσοτάκη, ώστε η κοινή γνώμη να αντιληφθεί -και να προετοιμαστεί- για τις κυοφορούμενες εξελίξεις. Αντίστοιχη τακτική εφαρμόστηκε και κατά την παρωδία των Πρεσπών με τα γνωστά αποτελέσματα…
Το μεγάλο ερώτημα που δεν έχει τεθεί προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι: Η Ελλάδα τί έχει κερδίσει από την όλη διαδικασία; Σχεδόν ένα χρόνο σεβασμού των κανόνων Εναέριας Κυκλοφορίας;
