Ο τρόπος με τον οποίον έγινε αποδεκτή η χθεσινοβραδινή ανάρτηση για την υποκρισία μας που ξεχειλίζει στην υπόθεση του μικρού Αφγανού, Αμίρ, τον οποίο «δεξιώθηκε» ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε μια καταφανή απόπειρα πολιτικής εκμετάλλευσης ενός
θέματος, δε μπορούσε παρά να μας προβληματίσει.
Παρότι στο Μέγαρο Μαξίμου δεν δείχνουν να καταλαβαίνουν και πολύ, ενώ ενδεχομένως αλληλοσυγχαίρονται για «τη νέα επικοινωνιακή επιτυχία», μετά «τη νίκη στη Βουλή με την υπόθεση Αυγενάκη», η ουσία είναι ότι ο κόσμος στο «πεζοδρόμιο» δείχνει να «βράζει» με τη βρωμιά της πολιτικής που δεν βλέπει ποτέ ουσία αλλά μόνο επικοινωνία.
Κανείς δε νοιάζεται για τον τόπο παρά μόνο για την καρέκλα του και δεν κάνουν ΤΙΠΟΤΑ αν δεν έχουν διασφαλίσει πολιτικό όφελος, άρα μόνο από «καραμπόλα» και κατά τύχη να προκύψει κάτι καλό για τη χώρα και τον λαό της.
Επειδή όμως έπρεπε να σιγουρευτούμε, καθώς συνηθίζουν πολλοί να μας κατηγορούν ότι είμαστε «συντηρητικοί», είμαστε «μιλιταριστές», είμαστε «ακροδεξιοί» και άλλα περισσότερο ή λιγότερο γραφικά, αποφασίσαμε χαζεύοντας το πρωί από το κινητό, πίνοντας καφές, να επιλέξουμε τον ιστοχώρο «LIFO», υψηλότατης αναγνωσιμότητας και με θεματολογία που εξασφαλίζει την προτίμηση «δυναμικών» ηλικιών, ώστε να ελέγξουμε σε έναν βαθμό εάν έχουμε «πιάσει» τον σφυγμό της κοινωνίας στο εν λόγω θέμα.
Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη ιδέα. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, κάτι που θα εξηγήσουμε αμέσως, με αποτέλεσμα να αποφασίσουμε να δώσουμε συνέχεια, καθώς αυτά που γράφτηκαν από αναγνώστες ξεπερνούν την οποιαδήποτε διάθεση για αντιπολίτευση που θα μπορούσε να έχει κανείς και αποστομώνουν…
Το πρώτο σχόλιο που μας εντυπωσίασε ήταν το ακόλουθο: «Δικαίωμα στην ασφάλεια “κύριε” Τσίπρα, έχουμε και εμείς οι φοιτητές. Ελάτε λοιπόν και βγάλτε έξω τους αναρχικούς από το ΟΠΑ [σ.σ. η παλιά ΑΣΟΕ, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών] που φοβόμαστε να μιλήσουμε δυνατά για περιστατικά μέσα στο χώρο του πανεπιστημίου.
»Ούτε μια δήλωση-καταδίκη για τα περιστατικά αυτά ούτε από τον πρωθυπουργό ούτε τον υπουργό Παιδείας. Κρεμάνε πανό που γράφει “Πυρήνες της Φωτιάς” και καθόμαστε και τους βλέπουμε.
»Η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο. Προχτές το βράδυ κάναμε μάθημα και μας διέκοψαν αναρχικοί για να σιγουρευτούν ότι δεν κάναμε κάποια συνωμοσία. Αυτή είναι η κατάσταση… Να χτυπάμε όλες τις εκφάνσεις του φασισμού.» Χρειάζεται διευκρίνιση;
Πάμε και στο δεύτερο απαντητικό σε κάποιον άλλο σχόλιο: «Έβαλα dislike στο σχόλιο σου όχι για την εικόνα, ένα παιδί να κρατά την σημαία, αλλά για την υποκρισία. Το πρωί με τον Τραμπ (έξω οι μετανάστες και τοίχος με το Μεξικό) το βράδυ με τον Τσε (φονιάδες των λαών Αμερικάνοι), ζήτω η δωρεάν και δημόσια παιδεία αλλά τα παιδιά του σε ιδιωτικό, σκίζω τα μνημόνια στην Ελλάδα αλλά υπογράφω ό,τι μου δίνουν για την καρέκλα, κάτω το καθηγητικό κατεστημένο αλλά η σύζυγος ξεκίνησε από δασκάλα σε δημοτικό και κατέληξε επισκέπτρια καθηγήτρια στην Κίνα, πουλάω αριστερά και συναίσθημα για εξορίες χούντες και πολέμους αλλά κυβερνώ με κοινούς τραμπούκους και Καμμένους, πουλάω αξιοκρατία και διορίζω Καρανίκες, και η λίστα δεν έχει τελειωμό. Ειδικά στο μεταναστευτικο όχι απλώς δεν έκαναν τίποτα αλλά τη δυστυχία αυτών των ανθρώπων την χρησιμοποιούν με τρόπο αισχρό. Πόση ηθική και αξιοπρέπεια να καταπιούμε. Φτάνει!». Θέλει διευκρίνιση;
Πάμε και στο τρίτο σχόλιο: «Λοιπόν, καταδικάζω την επίθεση στο σπίτι του παιδιού από αγνώστους είτε ναζί είναι αυτοί, είτε προβοκάτορες. Όπως είμαι υπέρ να σηκώνουν τη σημαία αλλοδαποί αρκεί πραγματικά να το θέλουν οι ίδιοι και όχι να τους πιέζουν οι ΜΚΟ να το κάνουν.
Πρέπει όμως αν είναι διαφορετικού δόγματος να ακολουθούν και τις θρησκευτικές παραδόσεις μας, που είναι άμεσα συνδεδεμένες, καλώς η κακώς με τις εθνικές εορτές μας. Έχουμε φτάσει στο σημείο να απολογούμαστε για τα αυτονόητα, για να μην μας κολλήσουν την ταμπέλα του ρατσιστή. Ευκολοφόρετη και πολιτικά ορθή στις ημέρες μας.
Εν τούτοις ρε παιδιά, θεωρώ την κίνηση αυτή υπερβολική, λαϊκιστική, ρατσιστική και υποκριτική και εξηγούμαι γιατί. Τις προάλλες κάτι Γεωργιανοί σιδέρωσαν μια γιαγιά. Θα ήθελα να δω τον Τόσκα να επισκεφτεί ο ίδιος ή να στείλει έναν ταξίαρχο να συμπαρασταθεί στη γιαγιά (έστω και για το τυπικό της υπόθεσης). Όπως και στη μικρή Μυρτώ που δίνει τη μάχη της με σύμμαχο την μάνα της, ξεχασμένη από την πολιτεία.» Θέλει διευκρίνιση;
Πόσο πιο σοφός είναι ο απλός καθημερινός κοσμάκης και ο ανώνυμος νεολαίος, από αυτούς που κυβερνάνε ή τους άλλους που περιμένουν στη γωνία για να αρπάξουν την καρέκλα; Ας σκεφτεί καθένας από εμάς ελεύθερα και καθαρά, ασχέτως του τι θα ψηφίσουμε ή δεν θα ψηφίσουμε στις εκλογές, όποτε αυτές τελικά διεξαχθούν. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας. Ως πότε θα μας πιάνουνε… τη συνέχει την «έφαγε» η λογοκρισία.
Πάμε όμως και σε αυτό που αναφέρουμε στον τίτλο, για να μην κατηγορηθούμε για παραπλανητικό τίτλο… Ρε σεις εκεί στη Διδασκαλική Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ), έχετε τρελαθεί τελείως; Πολιτική κάνετε ρε κι εσείς; Δεν ντρέπεστε καθόλου; Για ποιον λόγο δε βγαίνετε επίσημα να πείτε τι συνέβη και τι όχι; Φοβάστε μη σαν ξινίσει τη μούρη ο Γαβρόγλου, ή μην αποφασίσουν να σας εκδικηθούν και σας κάνουν «ντα»;
Εύγε στον αντιπρόεδρο που βγήκε και έγραψε τα πραγματικά περιστατικά, όπως τα πληροφορήθηκε και καταλάβαμε ότι πρόκειται για μια επικοινωνιακή ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ αδίστακτων κυβερνώντων στην πλάτη ενός αθώου, αν όχι και δυστυχισμένου, μικρού παιδιού.
