από τον Pepe Escobar.
Ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η Ρωσία μας λένε τι πραγματικά συνέβη στο Moskva, τη θρυλική ναυαρχίδα του στόλου της Μαύρης Θάλασσας.
ΝΑΤΟ, επειδή θεωρητικά γνωρίζουν. Η Μόσχα, από την πλευρά της, έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θα πει τίποτα μέχρι να βεβαιωθεί για το τι συνέβη.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Αν το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακαλύψει ότι το ΝΑΤΟ το έκανε αυτό, θα εξαπολύσει όλα τα κολασμένα σκυλιά στο ΝΑΤΟ, όπως λέμε “ασύμμετρα, θανατηφόρα και γρήγορα”.
Όσον αφορά τη θέση του Moskva: ήταν τοποθετημένο κοντά σε ένα από τα τρία γεωτρύπανα που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση μιας ολόκληρης περιοχής της Μαύρης Θάλασσας με υδρόφωνα και ραντάρ NEVA-BS, το δυτικότερο, το BK-2 Odessa, περίπου 66 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του νησιού Snake. Όλα αυτά ενσωματώθηκαν στα περιφερειακά συστήματα παρακολούθησης. Όπως και στα πάντα, κυριολεκτικά τα πάντα παρακολουθούνταν: πλοία, χαμηλά ιπτάμενοι στόχοι, μικρότερες ηχώ, ακόμη και το κεφάλι ενός ανέμελου κολυμβητή.
Έτσι, υπήρχε πολύ μικρή πιθανότητα να μπορούσε να περάσει οτιδήποτε – πόσο μάλλον υποηχητικοί πύραυλοι Neptune και μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar – μέσα από αυτό το εναέριο δίχτυ.
Τι συνέβη λοιπόν;
Θα μπορούσε να είναι κάποιο είδος υποβρύχιου τηλεκατευθυνόμενου οχήματος, που ρίχτηκε είτε από ένα ύπουλο υποβρύχιο είτε από μια ομάδα SBS, προερχόμενη από τη δυτική ακτή, με ενδιάμεση στάση στο νησί Snake. Αυτό το μη επανδρωμένο αεροσκάφος θα κατάφερνε τότε να διαπεράσει το κύτος του Moskva από κάτω και να πυροδοτήσει το ωφέλιμο φορτίο του στο εσωτερικό του.
Τα παρακάτω προέρχονται από μια κορυφαία πηγή στις Βρυξέλλες: σοβαρή, αξιόπιστη, με αποδεδειγμένο ιστορικό σχεδόν δύο δεκαετιών. Ωστόσο, μπορεί απλώς να διαδίδει παραπληροφόρηση. Ή να καυχιέται. Ή μπορεί να πρόκειται για πληροφορίες που είναι ακλόνητες.
Πριν ξεκινήσουμε, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι είναι δύσκολο να πιστέψουμε την οπτική γωνία του παραμυθιού Ποσειδώνα/Μπαϊρακτάρ. Εξάλλου, όπως είδαμε, ο ρωσικός στόλος είχε δημιουργήσει ένα πολυδιάστατο στρώμα επιτήρησης/άμυνας προς την Οδησσό.
Το Moskva βρισκόταν κοντά στην Οδησσό, πιο κοντά στη Ρουμανία. Πριν από ένα χρόνο, λέει η πηγή, εγκαταστάθηκε σε αυτό ένας νέος εντοπιστής φασικής συστοιχίας: η εμβέλεια φωτισμού είναι 500 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την καθιερωμένη ουκρανική περιγραφή, το Moskva χτυπήθηκε πρώτα από μη επανδρωμένο αεροσκάφος και στη συνέχεια καταστράφηκαν οι εντοπιστές και οι κεραίες. Το Moskva ήταν μισότυφλο.
Στη συνέχεια – σύμφωνα με τον ουκρανικό απολογισμό – εκτόξευσαν δύο πυραύλους κρουζ Neptune από την ακτή. Την καθοδήγηση παρείχε το Orion του ΝΑΤΟ, το οποίο είχε ανασταλεί πάνω από τη Ρουμανία. Οι πύραυλοι προσέγγισαν το σκάφος με τις κεφαλές στόχευσης κλειστές, ώστε να μην ανιχνευθεί η ακτίνα ακτινοβολίας.
Έτσι έχουμε μια καθοδήγηση του ΝΑΤΟ Orion, που μεταδίδει τις ακριβείς συντεταγμένες, η οποία οδήγησε σε δύο συγκρούσεις και πυροδότηση των πυρομαχικών (αυτό είναι το μέρος που αναγνωρίζεται από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας).
Ένα στρατηγικό χτύπημα
Το Moskva βρισκόταν σε πολεμική αποστολή 100-120 χιλιόμετρα από την Οδησσό και έλεγχε τον εναέριο χώρο σε ακτίνα 250-300 χιλιομέτρων. Επομένως, στην πραγματικότητα κάλυπτε το νότιο μισό της Μολδαβίας, την περιοχή από το Izmail έως την Οδησσό και μέρος της Ρουμανίας (συμπεριλαμβανομένου του λιμανιού της Κωνστάντας).
Η τοποθέτησή του δεν θα μπορούσε να είναι πιο στρατηγική. Το Moskva παρενέβη στη μυστική μεταφορά στρατιωτικών αεροσκαφών (ελικοπτέρων και μαχητικών) από το ΝΑΤΟ από τη Ρουμανία στην Ουκρανία. Παρακολουθούνταν 24 ώρες το 24ωρο. Η αεροναυτική αναγνώριση του ΝΑΤΟ είχε αναλάβει πλήρως την υπόθεση.
Ως “δολοφόνο” του Moskva, το ΝΑΤΟ μπορεί να μην επέλεξε τον Ποσειδώνα, όπως διαδίδει η ουκρανική προπαγάνδα- η πηγή παραπέμπει στον πέμπτης γενιάς NSM PKR (Naval Strike Missile, 185 km range, που αναπτύχθηκε από τη Νορβηγία και τους Αμερικανούς).
Περιγράφει το NSM ως “ικανό να φτάσει στο στόχο κατά μήκος μιας προγραμματισμένης διαδρομής χρησιμοποιώντας INS ελεγχόμενο από GPS, βρίσκοντας ανεξάρτητα το στόχο πετώντας προς αυτόν σε υψόμετρο 3-5 μέτρων. Μόλις φτάσει στο στόχο, η NSM εκτελεί ελιγμούς και αναπτύσσει ηλεκτρονικές παρεμβολές. Μια εξαιρετικά ευαίσθητη θερμική απεικόνιση χρησιμοποιείται ως σύστημα εντοπισμού, το οποίο προσδιορίζει ανεξάρτητα τις πιο ευάλωτες περιοχές του πλοίου-στόχου.
Ως άμεσο αποτέλεσμα της επίθεσης στη Μόσχα, το ΝΑΤΟ κατάφερε να ανοίξει εκ νέου έναν εναέριο διάδρομο για τη μεταφορά αεροσκαφών σε αεροδρόμια στις περιοχές Τσερνίβτσι, Υπερκαρπάθιο και Ιβάνο-Φρανκίβσκ.
Ταυτόχρονα, μετά την καταστροφή του Moskva, ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, σύμφωνα με την πηγή, “δεν φαίνεται πλέον να διαθέτει πλοίο εξοπλισμένο με αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς”. Φυσικά, ένα σύστημα ραντάρ τριών ζωνών Sky-M παραμένει σε λειτουργία στην Κριμαία, ικανό να εντοπίζει όλους τους εναέριους στόχους σε απόσταση έως και 600 χιλιομέτρων. Αναρωτιέται κανείς αν αυτό είναι αρκετό για όλες τις ανάγκες της Ρωσίας.
Οπότε τι έχουμε πραγματικά εδώ; Φαντασία ή πραγματικότητα; Υπήρχε μόνο ένας τρόπος για να το μάθουμε.
Υπέβαλα τις πληροφορίες στον ανεκτίμητο Αντρέι Μαρτιάνοφ, ο οποίος γνώριζε το Moskva “ως Slava το 1981, όταν έπλεε στον βόρειο κόλπο της Σεβαστούπολης και η τάξη μου, η οποία εκπαιδεύονταν στις αρχές του καλοκαιριού επί του παλιού καταδρομικού Dzerzhinsky, έλαβε λεπτομερή παρουσίαση του πλοίου αυτού. Ήταν λοιπόν μια ηλικιωμένη κυρία και είναι κρίμα που έπρεπε να τελειώσει τη μακρά ζωή της με αυτόν τον τρόπο και σε αυτή τη χρονική στιγμή.
Ο Μαρτιάνοφ, για άλλη μια φορά, ήταν πολύ επαγγελματίας, επισημαίνοντας ότι κανείς σε αυτό το στάδιο δεν γνωρίζει πραγματικά τι συνέβη. Έκανε όμως κάποιες κρίσιμες επισημάνσεις: “Με το NSM (αν δεχτούμε αυτή την εκδοχή), ακόμη και με τη χαμηλή παρατηρησιμότητα και την καθοδήγηση GPS σε κανονικές συνθήκες (δηλαδή θάλασσα προς κράτος 5-6) και κανονική ραδιοδιαπερατότητα, ακόμη και το παλιό ραντάρ της φρεγάτας Moskva θα είχε δει αυτούς τους πυραύλους σε αποστάσεις πολλών δεκάδων χιλιομέτρων, μεταξύ 15 και 20 σίγουρα. Οι NSM, όπως όλοι οι αντιπλοϊκοί πύραυλοι του ΝΑΤΟ, είναι υποηχητικοί, με ταχύτητα περίπου 300 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Αυτό αφήνει, ακόμη και σε απόσταση 15 χιλιομέτρων, 45 δευτερόλεπτα για την ανίχνευση της τροχιάς και την ανάπτυξη μιας λύσης πυροδότησης για το χρησιμοποιούμενο συγκρότημα AD. Αρκετός χρόνος για να αντιδράσουμε.
Ο Martyanov επισημαίνει επίσης ότι “είναι αδύνατο να αποκρύψουμε την εξωτερική πρόσκρουση του πυραύλου κατά πλοίων – θα γνωρίζουμε αμέσως τι χτύπησε το πλοίο. Επιπλέον, για να χτυπήσετε και να βυθίσετε έναν στόχο όπως το Moskva, πρέπει να εκτοξεύσετε μια ομοβροντία, όχι μόνο δύο πυραύλους, αλλά μάλλον τρεις ή τέσσερις τουλάχιστον. Σε αυτή την περίπτωση, η Ρωσία θα ήξερε ποιος επιτέθηκε στο Μόσχα. Γνωρίζει το ΝΑΤΟ; Είμαι βέβαιος ότι το ΝΑΤΟ γνωρίζει για το γεγονός αυτό, αν δεν πρόκειται για εσωτερικό σαμποτάζ, το οποίο δεν μπορεί να αποκλειστεί σε αυτό το στάδιο. Είμαι βέβαιος ότι αν το Nebo ήταν λειτουργικό, θα είχε δει τη βολή.
Πράγμα που μας φέρνει στο αναπόφευκτο κλείσιμο: “Αν εμπλεκόταν το ΝΑΤΟ, είμαι σίγουρος ότι θα βλέπαμε αντίποινα, άλλωστε, όπως λέω συνεχώς, οι αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή και αλλού δεν είναι παρά μεγάλοι, διάσημοι στόχοι.
Ετοιμαστείτε λοιπόν: κάτι “ασύμμετρο” και θανατηφόρο μπορεί να συμβεί.
source : Strategic Culture Foundation
traduction Réseau International
Translated with www.DeepL.com/Translator
