Σε κατάσταση άμεσου συναγερμού οφείλουν να τεθούν οι ελληνικές αρχές ασφαλείας και οι ένοπλες δυνάμεις, καθώς τα νεότερα διεθνή στοιχεία αποκαλύπτουν μια εφιαλτική πραγματικότητα στη Βόρεια Αφρική, η οποία φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της Άγκυρας, που ενεργεί μέσω πρακτόρων στην περιοχ.
Διεθνείς εκθέσεις εκτιμούν ότι στη Λιβύη βρίσκονταν περισσότεροι από 936.000 πρόσφυγες και μετανάστες τον Φεβρουάριο του 2025, με περισσότερους από τους μισούς να είναι γεωγραφικά συγκεντρωμένοι στο δυτικό τμήμα της χώρας, ενώ οι υπήκοοι του Σουδάν αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινότητα μεταξύ των μεταναστών και των προσφύγων.
Σύμφωνα με έκθεση που εξέδωσε το Κέντρο Μικτών Μεταναστευτικών Ροών (Center for Mixed Migration), το οποίο συνδέεται με το Δανικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Λιβύη παραμένει το κύριο σημείο αναχώρησης για μετανάστες και αιτούντες άσυλο που επιδιώκουν να φτάσουν στην Ευρώπη και την Ιταλία μέσω της Μεσογείου, παρά τη μείωση του αριθμού των μεταναστών που αναχωρούν από εκεί. Οι Σουδανοί αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των μεταναστών στη Λιβύη, περίπου το 36%.
Η Λιβύη παραμένει το κύριο σημείο διέλευσης
Η Λιβύη εξακολουθεί να αποτελεί το βασικό σημείο αναχώρησης για μετανάστες που κατευθύνονται προς την Ιταλία μέσω της Κεντρικής Μεσογειακής οδού, αντιπροσωπεύοντας το 83% του συνόλου των αφίξεων (11.848 μετανάστες) παρά τη μείωση κατά 56% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο του 2025.
Στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ) έδειξαν ότι ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων στη Λιβύη ανήλθε σε 936.134 τον Φεβρουάριο του 2026, σημειώνοντας αύξηση 9% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, ενώ παρέμεινε σχετικά σταθερός σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2025.
Γεωγραφικά, το 53% βρίσκεται στα δυτικά της χώρας, ακολουθούμενο από το 36% στα ανατολικά και το 11% στα νότια.
Οι Σουδανοί αποτελούν τη μεγαλύτερη κοινότητα με ποσοστό 36%, ακολουθούμενοι από τους Νιγηριανούς (20%), τους Αιγύπτιους (19%), τους Τσαντιανούς (9%) και τους Νιγηριανούς (4%).
Όσον αφορά τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο που είναι καταγεγραμμένοι στη Λιβύη από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), ο αριθμός τους έφτασε τους 113.026 την 1η Ιουνίου 2026, σημειώνοντας αύξηση 22% σε σύγκριση με πέρυσι.
Οι Σουδανοί αποτελούν το 83% του συνόλου, καθώς ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 41% λόγω του πολέμου στο Σουδάν.
Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Αγνοούμενων Μεταναστών (Missing Migrants Project), η Κεντρική Μεσογειακή οδός κατέγραψε τον υψηλότερο αριθμό θανάτων και αγνοουμένων έως το τέλος Ιουνίου, με 865 περιστατικά — αύξηση 57% σε σύγκριση με πέρυσι — παρά τη μείωση κατά 52% των αφίξεων στην Ιταλία.
Αυτό δείχνει ότι η μείωση του αριθμού των αφίξεων δεν σημαίνει απαραίτητα και μείωση των κινδύνων.
Παρομοίως, η οργάνωση Caminando Fronteras κατέγραψε περισσότερους από 507 θανάτους στα ανοικτά των αλγερινών ακτών κατά μήκος της Δυτικής Μεσογειακής οδού, σημειώνοντας αύξηση 54%.
Εν τω μεταξύ, η οργάνωση Sahara Phone Alert κατέγραψε την απέλαση 14.602 ανθρώπων από την Αλγερία προς τον Νίγηρα μεταξύ 18 Ιανουαρίου και 17 Μαΐου 2026, ενώ η Μαροκινή Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέγραψε τους θανάτους 26 μεταναστών και προσφύγων σε απομακρυσμένες συνοριακές περιοχές στο ανατολικό Μαρόκο κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες του έτους.
International Reports: #Libya is Hosting More Than 936,000 Refugees and Migrantshttps://t.co/GKzzWGOxPh #ليبيا pic.twitter.com/8UeJo6yXIt
— Alwasat Libya (@alwasatengnews) July 26, 2026
Ο γεωπολιτικός έλεγχος της Άγκυρας στη Δυτική Λιβύη
Το πλέον ανησυχητικό εύρημα των εκθέσεων δεν είναι μόνο ο τεράστιος όγκος, αλλά η γεωγραφική κατανομή αυτού του πληθυσμού:
Το 53% βρίσκεται συγκεντρωμένο στη Δυτική Λιβύη (περιοχές Τρίπολης, Σαμπράθα, Ζουάρα). Δηλαδή, ακριβώς στη ζώνη όπου η Τουρκία διατηρεί πλήρη στρατιωτικό, αεροπορικό και ναυτικό έλεγχο, ελέγχοντας τις τοπικές πολιτοφυλακές και τις ακτοφυλακές.
Η Τουρκία, έχοντας εδραιώσει την παρουσία της μέσω του παράνομου τουρκο-λιβυκού μνημονίου, μετατρέπει τη Δυτική Λιβύη σε μια τεράστια «δεξαμενή» ανθρωπίνων ψυχών.
Η συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων ατόμων (κυρίως από το Σουδάν που καλύπτουν το 36%, το Νίγηρα, την Αίγυπτο και το Τσαντ) δίνει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να εργαλειοποιήσει τις μεταναστευτικές ροές ανά πάσα στιγμή, εξαπολύοντας ένα υβριδικό χτύπημα κατά της Νότιας Ευρώπης και ειδικότερα της Ελλάδας.
Ο κίνδυνος για την Κρήτη και τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα
Παρά τη σχετική μείωση των συνολικών αναχωρήσεων προς την Ιταλία, η Λιβύη παραμένει η κύρια πύλη εξόδου (καλύπτοντας το 83% των αναχωρήσεων της Κεντρικής Μεσογείου).
Ωστόσο, η αυστηροποίηση των μέτρων και οι επιχειρήσεις σκούπα στις ακτές της Τρίπολης δημιουργούν συνθήκες «βρασμού».
Αν η Άγκυρα αποφασίσει να διοχετεύσει ένα μέρος αυτού του όγκου ανατολικότερα —προς την Κρήτη και τη Γαύδο— οι συνέπειες για την ελληνική επικράτεια θα είναι καταστροφικές.
Ήδη οι τοπικές αρχές στη Λιβύη (όπως στη Σαμπράθα και τη Ζουάρα) επιβάλλουν απαγορεύσεις κυκλοφορίας και απελάσεις, ενώ δηλώνουν ανοικτά ότι η Λιβύη «δεν είναι χώρα εγκατάστασης».
Αυτή η πίεση αναγκάζει τα κυκλώματα διακινητών, που δρουν υπό την ανοχή ή και την καθοδήγηση τουρκικών προσκείμενων παραγόντων, να αναζητήσουν νέες διαδρομές.
Η θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης βρίσκεται απευθείας στο στόχαστρο.
www.bankingnews.gr
