Αν οι Ρώσοι εξαπολύσουν μια ολοκληρωτική πυρηνική επίθεση στις Ηνωμένες Πολιτείες απόψε, θα ζήσετε ή θα πεθάνετε; Φυσικά, δεν νομίζω ότι οι Ρώσοι θα εξαπολύσουν μια τέτοια επίθεση αυτή τη στιγμή, αλλά ζούμε σε μια εποχή που η απειλή του πυρηνικού πολέμου είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Περισσότερα από τα μισά έθνη σε ολόκληρο τον πλανήτη είτε εμπλέκονται σε στρατιωτική σύγκρουση είτε χρηματοδοτούν στρατιωτική σύγκρουση, και οι φήμες για πόλεμο εξαπλώνονται σαν πυρκαγιά σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε καθημερινή βάση. Για χρόνια, προειδοποιώ ότι η πορεία στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή μας φέρνει επικίνδυνα κοντά στο αδιανόητο, αλλά οι παγκόσμιοι ηγέτες απλώς συνεχίζουν να μας τραβούν προς αυτή την κατεύθυνση. Αν δεν αλλάξουμε πορεία, ο πυρηνικός πόλεμος θα μπορούσε να συμβεί πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστεύουν πολλοί άνθρωποι.
Φυσικά, στις μέρες μας υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανοί που είναι πεπεισμένοι ότι ένας πυρηνικός πόλεμος είναι στο μέλλον.
Στην πραγματικότητα, μια πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι το 46% των Αμερικανών πιστεύει πραγματικά ότι είναι πιθανό να ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος μέσα στα επόμενα 10 χρόνια …
Σχεδόν οι μισοί Αμερικανοί που συμμετείχαν σε έρευνα δηλώνουν ότι ανησυχούν ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εμπλακούν σε πυρηνικό πόλεμο μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Η δημοσκόπηση της YouGov, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, διαπίστωσε ότι το 46% των ερωτηθέντων Αμερικανών πιστεύει ότι ένας πυρηνικός πόλεμος με τη συμμετοχή των ΗΠΑ είναι στον ορίζοντα, ενώ το 37% λέει ότι είναι «όχι πολύ» ή «καθόλου» πιθανός.
Αν δεν βρούμε έναν τρόπο να κάνουμε ειρήνη με τους Ρώσους, τελικά κάποιος θα περάσει ένα όριο που δεν έπρεπε να είχε περάσει.
Όταν φτάσει εκείνη η μέρα, θα ζείτε σε μια πολιτεία που διατρέχει υψηλό κίνδυνο επίθεσης;
Αν οι Ρώσοι εξαπολύσουν μια αιφνιδιαστική επίθεση, η καταστροφή των πυρηνικών μας σιλό θα είναι η ύψιστη προτεραιότητα.
Τα σιλό για τους πυραύλους Minuteman μας βρίσκονται σε τρία τεράστια πεδία πυραύλων που κατασκευάστηκαν σκόπιμα σε σχετικά ακατοίκητες περιοχές.
Το πρώτο «πυρηνικό σφουγγάρι» βρίσκεται στην κεντρική Μοντάνα, το δεύτερο στη Βόρεια Ντακότα και το τρίτο καλύπτει τμήματα του Ουαϊόμινγκ, της Νεμπράσκα και του Κολοράντο.
Ο λόγος για τον οποίο οι ηγέτες μας εντόπισαν αυτά τα «πυρηνικά σφουγγάρια» σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές ήταν για να γλιτώσουν τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές …
Φανταστείτε εκατοντάδες υπόγεια σιλό σε απομακρυσμένες περιοχές της χώρας σαν τους πόρους ενός τεράστιου σφουγγαριού. Οι εχθροί – που μπορούν να εντοπίσουν τα σιλό μέσω δορυφόρου – πρέπει να τα καταστρέψουν σε μια επίθεση εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών ή να διακινδυνεύσουν να πληγούν από αμερικανικούς πυραύλους, σύμφωνα με Αμερικανούς ειδικούς. Ο σχεδιασμός μιας τόσο μεγάλης, σύνθετης επίθεσης μπορεί να κάνει έναν αντίπαλο να το σκεφτεί δύο φορές, επειδή θα χρειάζονταν δύο πυρηνικές κεφαλές (ή μία τεράστια) για να καταστρέψει ένα σιλό Minuteman III. Οι 450 έως 900 κεφαλές που απορροφώνται έτσι από τα αμερικανικά πυραυλικά πεδία θα χτυπούσαν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές από ό,τι θα έκαναν διαφορετικά.
Περιττό να πούμε ότι οι επιθέσεις σε αυτά τα πεδία πυραύλων θα δημιουργούσαν τεράστιες ποσότητες πυρηνικού νέφους που θα μόλυναν τεράστιες περιοχές στο κέντρο της χώρας…
Οποιαδήποτε επίθεση κατά του πυρηνικού σφουγγαριού, ωστόσο, θα είχε ως αποτέλεσμα ραδιενεργό νέφος που θα μπορούσε να μολύνει εκατοντάδες κοινότητες σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες κατά τη στιγμή της επίθεσης. Μια πυρηνική έκρηξη δημιουργεί νέφος. Εκτοξεύει ραδιενεργό χώμα, σκόνη και άλλα συντρίμμια στον αέρα, και η έκρηξη πυρηνικών όπλων στο επίπεδο του εδάφους (όπως θα απαιτούσε η στόχευση των σιλό) αυξάνει την ποσότητα του νέφους.
Εκτός από τα σιλό πυραύλων μας, οι βάσεις όπου βρίσκονται τα πυρηνικά βομβαρδιστικά μας θα ήταν επίσης πρωταρχικοί στόχοι.
Αυτές οι βάσεις περιλαμβάνουν την αεροπορική βάση Whiteman στο Μιζούρι, την αεροπορική βάση Barksdale στη Λουιζιάνα και την αεροπορική βάση Minot στη Βόρεια Ντακότα.
Χωρίς αμφιβολία, οι Ρώσοι θα στοχεύσουν επίσης βάσεις για τα πυρηνικά μας υποβρύχια και στις δύο ακτές. Οι δύο πιο σημαντικές είναι η Ναυτική Βάση Kitsap στην Ουάσινγκτον και η Ναυτική Βάση Υποβρυχίων Kings Bay στην Τζόρτζια.
Φυσικά, κάθε μία από τις στρατιωτικές μας βάσεις θα ήταν πιθανός στόχος.
Υπάρχουν περισσότερες από 400 στρατιωτικές βάσεις στο έδαφος των ΗΠΑ και κάθε πολιτεία έχει τουλάχιστον μία.
Μεγάλες πόλεις στρατηγικής σημασίας πιθανότατα θα στοχοποιηθούν. Κατά τη γνώμη μου, η Ουάσινγκτον και η Νέα Υόρκη θα βρίσκονται στην κορυφή της λίστας.
Αν καταλήξουμε να πολεμήσουμε σε έναν πυρηνικό πόλεμο με τους Ρώσους, θα βρεθούμε σε μεγάλο μειονέκτημα, επειδή εξακολουθούμε να βασιζόμαστε σε πυραυλικά σιλό που κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1960 και σε πυραύλους που κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1970 …
Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ δεν έχουν κατασκευάσει σιλό πυρηνικών πυραύλων σε μεγάλη κλίμακα από τη δεκαετία του 1960, όταν το Σώμα Μηχανικών του Στρατού επέβλεψε την κατασκευή περίπου 1.200 εγκαταστάσεων εκτόξευσης· και δεν έχουν αναπτύξει και αναπτύξει μαζικά έναν νέο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ή ICBM) από τότε που ο Minuteman III τέθηκε σε λειτουργία τη δεκαετία του 1970.
Νέοι πύραυλοι είναι τελικά καθ’ οδόν, αλλά το προβλεπόμενο κόστος αντικατάστασης των παλιών μας πυραύλων έχει σχεδόν διπλασιαστεί …
Μέχρι τον Ιούλιο του 2024, το κοινό γνώριζε ότι το πρόγραμμα είχε ξεπεράσει τον προϋπολογισμό του. Ωστόσο, η ανακοίνωση ήταν συγκλονιστική.
Η προβλεπόμενη τιμή ενός προγράμματος της Πολεμικής Αεροπορίας για την κατασκευή ενός πυρηνικού πυραύλου επόμενης γενιάς – που ονομάστηκε Sentinel – είχε αυξηθεί κατά 81%, από 77,7 δισεκατομμύρια δολάρια σε σχεδόν 141 δισεκατομμύρια δολάρια. (Αυτό ισοδυναμεί με το συνδυασμένο ιατρικό χρέος των Αμερικανών όπως υπολογίστηκε το 2021, σύμφωνα με ερευνητική μελέτη.)
«Υπάρχουν λόγοι για αυτήν την αύξηση του κόστους, αλλά δεν υπάρχουν δικαιολογίες», δήλωσε ο William LaPlante, Υφυπουργός Άμυνας που επέβλεπε τις εξαγορές εκείνη την εποχή.
Ο λόγος για τον οποίο η τιμή έχει αυξηθεί τόσο πολύ είναι επειδή αποδεικνύεται ότι θα πρέπει να αντικαταστήσουμε και όλα τα παλιά σιλό πυραύλων …
Ο Μπομπ Πίτερς, ειδικός σε όπλα μαζικής καταστροφής, ο οποίος ηγείται του έργου πολιτικής για τα πυρηνικά όπλα για το συντηρητικό Ίδρυμα Κληρονομιάς, εξήγησε πώς οι τοποθεσίες των σιλό στις κρύες χειμωνιάτικες περιοχές του Mountain West και των Great Plains συνέβαλαν στην άθλια κατάστασή τους.
«Μετά από 60 κρύους χειμώνες παγώματος, απόψυξης, παγώματος και απόψυξης, το σκυρόδεμα απλώς διαλύεται και (τα σιλό) δεν μπορούν να σωθούν», είπε ο Πίτερς.
Πολλά από τα παλιά μας σιλό λειτουργούν ελάχιστα σε αυτό το στάδιο.
Και αυτά είναι πραγματικά άσχημα νέα, επειδή το έργο για την αντικατάσταση των σημερινών σιλό μας δεν θα ολοκληρωθεί μέχρι τη δεκαετία του 2050 …
Στρατιωτικοί αξιωματούχοι προβλέπουν ότι το έργο θα φτάσει στη φάση της μηχανικής κατασκευής σιλό στα μέσα του 2027. Οι αντικαταστατικοί πύραυλοι και τα σιλό πιθανότατα δεν θα ολοκληρωθούν πριν από τη δεκαετία του 2050. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να βασίζονται στην αξιοσέβαστη δύναμη Minuteman III.
Εν τω μεταξύ, οι Ρώσοι αναπτύσσουν μια σειρά από νέα πυραυλικά συστήματα και τώρα διαθέτουν το πιο προηγμένο πυρηνικό οπλοστάσιο σε ολόκληρο τον πλανήτη …
Το πυρηνικό οπλοστάσιο της Ρωσίας δεν είναι μόνο το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά χάρη στους περιορισμούς που επιβλήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη συνθήκη New START του 2010, είναι και το πιο προηγμένο.
Μπορεί να έχετε ακούσει για τους νέους πυραύλους Oreshnik, τους πυραύλους Bulava που έχουν αναπτυχθεί για υποβρύχια κλάσης Borei, τους εξαιρετικά εντυπωσιακούς πυραύλους κρουζ Kalibr-M και τα υποβρύχια drones Poseidon, αλλά οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι RS-28 Sarmat θα είναι οι πιο εντυπωσιακοί από όλους μόλις τεθούν σε πλήρη λειτουργία…
Ο RS-28 Sarmat είναι ένας διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος (ICBM) υγρού καυσίμου, με βάση σιλό, με εξαιρετική εμβέλεια περίπου 11.185 μιλίων, επιτρέποντάς του να πλήττει στόχους σχεδόν οπουδήποτε στη Γη. Αυτή η εκτεταμένη εμβέλεια, σε συνδυασμό με την ικανότητά του να ακολουθεί μη συμβατικές διαδρομές πτήσης – όπως πάνω από τον Νότιο Πόλο – καθιστά δύσκολη την παρακολούθηση και την αναχαίτιση από τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας πριν μπορέσουν να παραδώσουν το θανατηφόρο ωφέλιμο φορτίο τους.
Όταν εξετάζουμε τις προδιαγραφές του, δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει τη χωρητικότητα ωφέλιμου φορτίου του συστήματος Sarmat. Ένας πύραυλος μπορεί να μεταφέρει έως και δέκα τόνους κεφαλών, σημαντικά περισσότερες από τους περισσότερους σύγχρονους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM). Αυτό επιτρέπει στον πύραυλο να αναπτύξει μια ποικιλία διαμορφώσεων, συμπεριλαμβανομένων έως και 15 ανεξάρτητα στοχευόμενων οχημάτων επανεισόδου (MIRV) – το καθένα εξοπλισμένο με πυρηνική κεφαλή ή ακόμα και έναν μικρό αριθμό κεφαλών υψηλής απόδοσης που ξεπερνούν τους 10 μεγατόνες.
Επιπλέον, το Sarmat φέρεται να είναι συμβατό με το υπερηχητικό όχημα ολίσθησης Avangard, μια ευέλικτη κεφαλή ικανή να ταξιδεύει με ταχύτητες που υπερβαίνουν τα 20 Mach (!), ενώ αποφεύγει τις άμυνες με απρόβλεπτες τροχιές.
Τα καλά νέα για εμάς είναι ότι υπήρξαν κάποιες αποτυχίες με το πρόγραμμα Sarmat.
Αλλά ακόμα κι αν αγνοήσουμε το Σαρμάτ, δεν έχουμε κανέναν τρόπο να υπερασπιστούμε ό,τι μπορούν να μας πετάξουν οι Ρώσοι.
Εν τω μεταξύ, οι Ρώσοι έχουν αναπτύξει τα πιο προηγμένα αντιπυραυλικά συστήματα σε ολόκληρο τον κόσμο με πολύ μεγάλη διαφορά.
Οι ρωσικοί S-500 σχεδιάστηκαν ειδικά για να μπορούν να αναχαιτίζουν εισερχόμενες πυρηνικές κεφαλές και δεν έχουμε κάτι συγκρίσιμο.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν γνωρίζουν τίποτα από αυτά.
Απλώς υποθέτουν ότι κανείς δεν θα τολμήσει ποτέ να μας επιτεθεί.
Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα παραμείνει αληθές και το 2026.
Επειδή, αν ξεσπάσει ένας ολοκληρωτικός πυρηνικός πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, έχει υπολογιστεί ότι 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να πεθάνουν από λιμό…
Λίγα χρόνια μετά από έναν πυρηνικό πόλεμο μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, των συμμάχων τους και της Ρωσίας, ο μέσος όρος των θερμίδων που παράγονται παγκοσμίως θα μειωνόταν κατά περίπου 90%, αφήνοντας περίπου 5 δισεκατομμύρια νεκρούς από τον λιμό, αναφέρουν οι ερευνητές. Ένας πόλεμος στη χειρότερη περίπτωση μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν θα μπορούσε να μειώσει την παραγωγή θερμίδων στο 50% και να προκαλέσει 2 δισεκατομμύρια θανάτους. Η ομάδα προσπάθησε να προσομοιώσει τον αντίκτυπο των στρατηγικών έκτακτης ανάγκης για την εξοικονόμηση τροφίμων, όπως η μετατροπή των ζωοτροφών και των οικιακών αποβλήτων σε τρόφιμα. Αλλά στα μεγαλύτερα σενάρια πολέμου, αυτές οι προσπάθειες έκαναν ελάχιστα για να σώσουν ζωές.
Ένας πυρηνικός χειμώνας θα σκότωνε πολύ περισσότερους ανθρώπους από ό,τι ένας πυρηνικός πόλεμος.
Μόλις σταματήσουν οι εκρήξεις, η πείνα θα σκοτώνει σιγά σιγά ανθρώπους για χρόνια.
Καταλαβαίνω ότι δεν είναι ευχάριστο να σκέφτεσαι τέτοια πράγματα.
Αλλά θα σας ενθάρρυνα να το κάνετε, επειδή ο κόσμος μας γίνεται όλο και πιο τρελός μέρα με τη μέρα.
