Ηλίας Καλλιώρας : Συρία, τζιχαντιστές και το νέο άλεσμα στη Μέση Ανατολή

Δεν είχε καν προλάβει να μπει σε ισχύ η συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 4 π.μ. την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου, και ξανάναψε «από το πουθενά» μια νέα ακόμη πολεμική φωτιά παραδίπλα στη Συρία. Την ίδια ακριβώς Τετάρτη, οι τζιχαντιστές της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS), μαζί με ομάδες ανταρτών, επιτέθηκαν ξαφνικά σε περιοχές που ελέγχονταν από τον συριακό στρατό στις επαρχίες Χαλεπίου και Ιντλίμπ.

Η επίθεση των αντικαθεστωτικών δυνάμεων Ταχρίρ αλ Σαμ και των ανταρτών που έχουν τη στήριξη της Τουρκίας αιφνιδίασε τις δυνάμεις του Άσαντ, καθώς μέσα σε λίγες ημέρες κατάφεραν να καταλάβουν δεκάδες χωριά στα βόρεια και στα ανατολικά του Χαλεπίου. Πρώτο ενδεικτικό στοιχείο της δυναμικής που έχουν προσλάβει οι συγκρούσεις είναι ότι το Ιράν άμεσα εξέφρασε τη στήριξη του στον Άσαντ, ενώ στον πόλεμο είναι έτοιμοι να μπουν πολύ πιο βαθιά και οι Κούρδοι της Συρίας (Ροζάβα, YPG) που έχουν τη στήριξη των ΗΠΑ.

Μέσα στη ίδια ακριβώς μέρα, από τη μια πλευρά έχουμε μια ψευδώνυμη «κατάπαυση» πυρός στο Νότιο Λίβανο και από την άλλη πλευρά έχουμε ένα νέο άνοιγμα πυρός στη Συρία. Μία μόλις μέρα πριν από την εισβολή των ισλαμιστών και των λοιπών ανταρτών στη Συρία, στις 26 Νοεμβρίου, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μ. Νετανιάχου είχε απειλήσει τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ, λέγοντας ότι «παίζει με τη φωτιά» βοηθώντας τη Χεζμπολάχ και είχε επίσης ο ίδιος «προφητεύσει» ότι κάτι κακό πλησιάζει τον Άσαντ. 

Η «προφητεία» Νετανιάχου βγήκε και η Συρία μετατράπηκε σε κόλαση. Βυθίστηκε ξανά σε έναν νέο αιματηρό εμφύλιο πόλεμο, όπου πολεμούν «όλοι εναντίον όλων». Το μαζικό «άλεσμα» ξεκίνησε και πάλι πιο δυναμικά. Μετά από το «blitzkrieg», οι τζιχαντιστές και οι αντάρτες κατέλαβαν μέσα σε 3 μέρες ένα πολύ μεγάλο μέρος από το Χαλέπι και περίπου 8.000 τ.χλμ. εδαφών. 

Λίγες μέρες αργότερα, οι επιτιθέμενοι κατέλαβαν και την πόλη Χάμα, την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Συρίας των 700.000 περίπου κατοίκων και παραδοσιακή έδρα της σουνιτικής διακρατικής οργάνωσης Μουσουλμανική Αδελφότητα. Η προέλαση των  ισλαμιστών συνεχίστηκε και έφτασαν και στην πόλη Χομς, ενώ, μαζί με τους αντάρτες, ανακοίνωσαν πως τώρα ελέγχουν και την πόλη την Νταράα στα νότια της Συρίας.

Μετά και από αυτές τις τελευταίες γεωπολεμικές εξελίξεις στη Συρία, τίθενται στη συνέχεια τέσσερα κεντρικά ερωτήματα: Τι άραγε να συμβαίνει και πάλι στη ματωμένη Συρία και γιατί ξεκίνησε εκ νέου και ξανά ένα νέο αιματοκύλισμα στη Συρία;  Τι εξηγεί αυτή τη νεώτερη πολεμική εξέλιξη στην ίδια χώρα; Που οδηγούνται τα πράγματα στη Μέση Ανατολή; Πόσο κοντά είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;

Κατά αρχήν ας δούμε το ποιοι είναι οι ισλαμιστές της Hayat Tahrir al-Sham (HTS). Η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ, ή Οργανισμός για την Απελευθέρωση του Λεβάντε, είναι μια πάρα πολύ δραστήρια μαχητική τζιχαντιστική ομάδα που εμπλέκεται στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Η οργάνωση HTS ιδρύθηκε με διαφορετικό όνομα, Τζαμπχάτ αλ Νούσρα, το έτος 2011, ως άμεση θυγατρική της Αλ Κάιντα. Ο τότε εν ζωή ηγέτης της αυτοαποκαλούμενης ομάδας Ισλαμικό Κράτος (ΙSIS), Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, συμμετείχε στη συγκρότησή της.

Η HTS θεωρήθηκε ως μια από τις πλέον ισχυρές στρατιωτικά και αιμοσταγείς ομάδες που είχαν στραφεί κατά του προέδρου Άσαντ. Το 2016, ο ηγέτης της ομάδας, ο Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζαουλάνι, διέκοψε τις σχέσεις με την Αλ Κάιντα, διέλυσε την Τζαμπχάτ αλ-Νούσρα και στη συνέχεια δημιούργησε μια νέα οργάνωση, με το όνομα Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ, όταν αυτή συγχωνεύτηκε με διάφορες άλλες παρόμοιες ομάδες ένα χρόνο αργότερα.

Η οργάνωση HTS σχηματίστηκε στις 28 Ιανουαρίου 2017 ως μια συγχώνευση μεταξύ του Τζάμπχατ Φάτεχ αλ-Σαμ (πρώην Μέτωπο αλ-Νούσρα), του Μετώπου Ανσάρ αλ-Ντιν, του Τζαΐς αλ-Σούννα, του Λίουα αλ-Χακ και του Νουρ αλ-Ντιν αλ-Ζένγκι. Η συγχωνευμένη ομάδα βρίσκεται σήμερα υπό τη διεύθυνση του Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζουλάνι, του οποίου το πραγματικό όνομα είναι Ahmed al-Sharaa. Είναι αυτός ο λόγος της συγχώνευσης που μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να αναφέρονται στην οργάνωση HTS με τα προηγούμενα ονόματά της: Μέτωπο αλ-Νούσρα ή Τζαμπχάτ Φάτεχ αλ-Σαμ.

Οι γνωρίζοντες ξέρουν ότι, παρά τη συγχώνευση, το Ταχρίρ αλ-Σαμ εργάζεται ως συριακό παρακλάδι της Αλ-Κάιντα σε συγκεκαλυμμένο επίπεδο και διατηρεί κρυφά έναν θεμελιώδη σύνδεσμο μαζί της. Επιπλέον, κάποιες συγχωνευμένες ομάδες, όπως η αλ-Ντιν αλ-Ζενγκί, υποστηρίχτηκαν από τις ΗΠΑ. Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι το Ταχρίρ αλ-Σαμ εργάζεται για να μετατρέψει μέρος της Συρίας σε ισλαμικό εμιράτο που θα το διαχειρίζεται η Αλ Κάιντα. Από την αρχή του 2019, η συγχωνευμένη παράταξη εξαπέλυε επιθέσεις και άρχισε να κατακτά εδάφη της Συρίας.

Στο παρελθόν, η οργάνωση των ισλαμιστών της HTS, μαζί με άλλες ομάδες τζιχαντιστών, εξαπέλυσαν επίθεση-αστραπή στο Χαλέπι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της  Συρίας, το 2016. Οι δυνάμεις των ανταρτών κατάφεραν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους μεγάλα τμήματα του Χαλεπιού και προκάλεσαν τα πρώτα ρωσικά πλήγματα στο Χαλέπι. Η μάχη για το Χαλέπι αποτέλεσε εκείνη την εποχή «σημείο καμπής» στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Σημαδεύτηκε από την ισχυρή επέμβαση της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας, η οποία άρχισε να δρα στο συριακό έδαφος προκειμένου να στηρίξει τον φιλορώσο πρόεδρο Άσαντ.

Και ενώ ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία τα τελευταία τέσσερα περίπου χρόνια ήταν σαν να είχε τελειώσει και η κυριαρχία του προέδρου Άσαντ να είναι ουσιαστικά αδιαμφισβήτητη στις μεγάλες πόλεις της χώρας, τα πράγματα άλλαξαν αιφνιδίως πριν από 10 μέρες. Να ειπωθεί έτι ότι σε ιστορική βάση, μετά τον εμφύλιο πόλεμο που άρχισε τον Μάρτιο του 2011, η Συρία συνεχίζει να παραμένει διαχωρισμένη σε γεωγραφικές ενότητες και τμήματα που υπόκεινται σε τοπικές εξουσίες.

Οι περιοχές με κουρδική πλειοψηφία ή το Δυτικό Κουρδιστάν στα βόρεια και τα ανατολικά, είναι λίγο πολύ διαχωρισμένες από τον έλεγχο του συριακού κράτους. Στην αχανή συριακή έρημο, τα απομεινάρια της ομάδας που αυτοαποκαλείται Ισλαμικό Κράτος εξακολουθούν να έχουν μια σχετική εξουσία. Στα βορειο-δυτικά, η επαρχία Ιντλίμπ κατέχεται από ομάδες τζιχαντιστών και ανταρτών της HTS και ήταν αυτές που εξαπέλυσαν την αιφνιδιαστική επίθεση στο Χαλέπι στις 27 Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, η αιφνιδιαστική επιχείρηση στο Χαλέπι προετοιμαζόταν εδώ και πολλούς μήνες και ότι οι συνασπισμένοι αντίπαλοι τζιχαντιστές έβλεπαν τώρα μια «παράθυρο» ευκαιρίας για να κλιμακώσουν κατά του Άσαντ, διότι η Συρία είχε προχωρήσει όλα αυτά τα χρόνια σε επιθέσεις και σε ανηλεής βομβαρδισμούς, μαζί με τη σύμμαχο Ρωσία, εναντίον περιοχών τις οποίες ελέγχουν οι αντάρτες στη βορειοδυτική Συρία.

Κάποιοι άλλοι αναλυτές θεωρούν ότι η αιφνιδιαστική επιχείρηση στο Χαλέπι έχει να κάνει με την συγκυριακή αποδυνάμωση του Ιράν και τον ενδιάμεσο κλυδωνισμό που έχει λάβει χώρα λόγω της σφοδρής σύγκρουσής του με το Ισραήλ. Τους τελευταίους μήνες το Ισραήλ έχει εξαπολύσει πολλά αεροπορικά πλήγματα κατά του συριακού εδάφους, αναφέροντας ότι επιδιώκει να εξουδετερώσει τις μεταφορές όπλων προς τη Χεζμπολάχ, στον Λίβανο, οι οποίες συντονίζονται με την Τεχεράνη και τις κυβερνητικές συριακές δυνάμεις.

Μετά τους ρωσικούς βομβαρδισμούς στο Χαλέπι κατά των επιτιθεμένων ανταρτών και την επίσκεψη-αστραπή του Άσαντ στον Πούτιν, η Ρωσία στην ουσία κατήγγειλε μια νέα συνωμοσία των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά της ισχυρής συμμάχου του Συρίας. Βλέπουμε εδώ, διασταλτικά, ότι η Συρία αποτελεί μια μικρογραφία, μια αποτύπωση ενός μικρού χάρτη και μια μινιατούρα πρωτύπωση των τρεχόντων παγκόσμιων γεωπολεμικών εξελίξεων.

Η πρόσφατη ξαφνική επίθεση των ισλαμιστών στο Χαλέπι σημειώθηκε σε μια ευαίσθητη διπλωματική στιγμή, διότι, εδώ και χρόνια καθυστερεί η διπλωματική προσέγγιση μεταξύ Δαμασκού και Άγκυρας. Η Τουρκία συνεχίζει να στηρίζει πολυποίκιλα και πολυδιάστατα τις ομάδες ανταρτών στο βόρειο τμήμα της Συρίας και ζήτησε να τερματιστούν και οι επιθέσεις της κυβέρνησης της Συρίας εναντίον του Χαλεπιού και της Ιντλίμπ, τα οποία αποτελούν τα τελευταία ισχυρά προπύργια των ισλαμιστών στη Βόρεια Συρία. 

Πριν δύο μέρες, ο Ερντογάν έπαψε πλέον να κρύβεται πίσω από την έως τώρα γλώσσα της διπλωματίας περί διαλόγου, κλπ. και ευχήθηκε δημοσίως να συνεχιστεί η νικηφόρα πορεία των αντιπολιτευόμενων ισλαμιστών-ανταρτών χωρίς περιπλοκές, λέγοντας: «Η προέλαση της αντιπολίτευσης συνεχίζεται αυτή τη στιγμή.. Ελπίδα μας είναι αυτός ο περίπατος στη Συρία να συνεχισθεί χωρίς προβλήματα.. Στόχος στη Συρία είναι η Δαμασκός». Τα έως τουρκικά κρυφά σχέδια και οι δόλιες επιδιώξεις της στη Συρία βγήκαν πια στη επιφάνεια.

Η επίθεση της Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS) και των λοιπών τζιχαντιστών στο Χαλέπι έθεσε εισέτι σε γενική κινητοποίηση και τους Κούρδους της Συρίας. Η Αυτόνομη Διοίκηση της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, το πολιτικό όργανο των Κούρδων SDF, χαρακτηρίζει την εν λόγω αιφνιδιαστική επίθεση ως «μια νέα μορφή τρομοκρατίας του ISIS» και μέρος μιας υπόγειας συνωμοσίας της Τουρκίας για να καταλάβει περισσότερα εδάφη της Συρίας. Οι δυνάμεις της πολυθρησκευτικής συμμαχίας SDF μπορούν να εμπλακούν και αυτοί ακόμη πιο δυναμικά στη νέα σύγκρουση.

ΜΜΕ της Ρωσίας αναφέρουν ότι υπάρχουν και Ουκρανοί μεταξύ των μαχητών που επιτίθενται κατά των ενόπλων δυνάμεων της Συριακής κυβέρνησης και ότι βάση σχετικών πληροφοριών, η Ουκρανία, σε συντονισμό με τις ΗΠΑ, φέρεται να εκπαιδεύει εδώ και καιρό μέλη της Ταχρίρ αλ Σαμ (HTS). Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι οι ισλαμιστές και οι αντάρτες μαχητές φορούν μια ειδική μπλε και πράσινη κολλητική ταινία στα μανίκια τους, έτσι όπως ακριβώς συμβαίνει και στις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.

Όσο περνάει ο καιρός, τα πράγματα θα γίνονται όλο και πιο περίπλοκα στη Συρία και η χώρα θα μετατρέπεται διαχρονικά σε μια ιδιαζόντως καυτή εμπόλεμη περιοχή, όπου όλο και περισσότεροι τοπικοί παίκτες όσο επίσης και γύρω χώρες και υπερτοπικοί παράγοντες θα εμπλέκονται κατά αυξητικό τρόπο και ένταση σε αυτή την περιφερειακή σύγκρουση. 

Η Συρία οδηγείται σε μια άκρως απρόβλεπτη γεωπολεμική κατάσταση και η τύχη της είναι αρνητικότατα προδιαγεγραμμένη στην παρούσα κατάσταση και συγκυρία. Το πολεμικό καζάνι στη Συρία «βράζει» και είναι πολλοί αυτοί μέσα στη χώρα όσο επίσης και τα γύρω κράτη και έθνη που κρατούν στα χέρια τους διαφόρων μεγεθών γεωπολεμικές «κουτάλες» και γεωστρατηγικά «ξίφη». Το «όλοι εναντίον όλων» στη Μέση Ανατολή «φουσκώνει» πολύ γρήγορα προς το σημείο έκρηξης.

Δείτε, λόγου χάρη: Ο Ιρανός πρόεδρος Μ. Πεζεσκιάν διαβεβαίωσε ότι το Ιράν είναι έτοιμο να συνδράμει τη Συρία. Φιλοϊρανοί μαχητές από Ιράκ κατευθύνονται στη βόρεια Συρία για να ενισχύσουν τις κυβερνητικές δυνάμεις του Άσαντ, αν και ο Μοχάμεντ αλ Τζουλάνι προειδοποίησε το Ιράκ «να μη ανακατευτεί» με τα της Συρίας. Η Χεζμπολάχ τονίζει  ότι είμαστε στο πλευρό του Άσαντ. Ο Σ. Λαβρόφ να λέει ότι πρόκειται για «περίπλοκο παιχνίδι με πολλούς παράγοντες» στη Συρία. Κλπ.

Μετά τα ανωτέρω και απαντώντας στα ανωτέρω τεθέντα τέσσερα κεντρικά ερωτήματα, καταλήγω στα εξής τέσσερα κύρια συμπεράσματα: Πρώτον, το νέο αιματοκύλισμα στη Συρία έθεσε σε νέα τροχιά και επαναξεκίνησε τον σε «χειμερία νάρκη» εμφύλιο συριακό πόλεμο, για να μπει έτσι ή ωσαύτως στην τελική ευθεία και ο πλήρως γενικευμένος πόλεμος στη Μέση Ανατολή. 

Δεύτερον, η νεώτερη πολεμική εξέλιξη στη Συρία εξηγείται από το να θέλει το «βαθύ υπερ-κράτος» της Δύσης να βάλει το ιστορικά αλληλομισούμενο «δίδυμο» Ρωσίας-Τουρκίας σε νέες περιπέτειες και σε νέες επεκτάσεις των πολεμικών τους επιχειρήσεων εκτός των συνόρων τους, στην αύξηση της έντασης των μεταξύ τους γεωπολεμικών επιδιώξεων και στο να βάλει την Τουρκία σε περιπέτειες μεγαλύτερων εξωτερικών παρεμβάσεων και αυτοκαταστροφικών εμπλοκών στη Μέση Ανατολή. 

Τρίτον, στη Μέση Ανατολή τα διεθνικά πράγματα οδηγούνται μαθηματικά εκεί όπου καθόρισαν, σχεδίασαν και τώρα υλοποιούν στο υλικό πεδίο αυτοί που απαρτίζουν το αόρατο «βαθύ υπέρ-κράτος» στις ΗΠΑ, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ: Στην παγκόσμια ευγονική. 

Και, τέλος, τέταρτον, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν είναι πλέον κοντά. Όχι. Λαμβάνει ήδη χώρα. Τρέχει. Απλά το σκοτεινό, σιωνιστικό, Εβραϊκό και «βαθύ παρακράτος» θέλει, μπορεί και κρατά τους λαούς της οικουμένης σε βαθιά ύπνωση και αυτόν το στόχο της αποκοίμισης των μαζών τον έχει πετύχει άκρως θαυμαστά! Και η «Μεγάλη Επανεκκίνηση» προχωρεί κανονικότατα!

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000270536476

ΗΛΙΑΣ Δ. ΚΑΛΛΙΩΡΑΣ, PhD
Διεθνολόγος Καθηγητής, Συγγραφέας
Πρώην Βουλευτής Φθιώτιδας