Ελευθέριος Ανδρώνης
Το θαύμα θαυμάτων που συντελείται στις ΗΠΑ και που ως Sportime μεταφέραμε πρώτοι στην ελληνική κοινή γνώμη, αποκαλείται σήμερα ως το «καλύτερα φυλαγμένο μυστικό» της Αμερικής (America’s best kept secret). Και αυτό δεν είναι άλλο από την έλευση χιλιάδων Αμερικανών στους κόλπους της Ορθοδοξίας, που ως φαινόμενο συνεχίζει να απασχολεί έντονα τα μεγάλα ειδησεογραφικά μέσα.
Όταν ακόμα και το πρακτορείο Associated Press αφιερώνει εκτενές ρεπορτάζ για την θεαματική απήχηση της Ορθόδοξης πίστης στους νέους της Αμερικής, τότε αντιλαμβάνεστε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια παροδική «μόδα», αλλά με ένα ιστορικό φαινόμενο. Αμερικανοί αναλυτές κάνουν λόγο για δύο μεγάλα κύματα προσέλκυσης πιστών στην Ορθοδοξία, όπου το ένα διαδέχθηκε χρονικά το άλλο.
Το πρώτο δημιουργήθηκε (κατά τα χρόνια της πανδημίας) όταν πολλοί νέοι Αμερικανοί άνδρες που είχαν μπουχτίσει από τη μισανδρική woke προπαγάνδα, άρχισαν να μαγνητίζονται από το ισορροπημένο μήνυμα της Ορθοδοξίας. Αρνούμενοι να δεχθούν την αυτο-ακύρωση τους από woke πολιτικές και αλωμένες ψευδοεκκλησίες, στράφηκαν στο αρχαίο ορθόδοξο κάλλος που ευαγγελίζεται «ὁμόνοιαν ψυχῶν και σωμάτων» και που «άρσεν και θήλυ» ευλογούνται στα πρότυπα του Χριστού και της δισχιλιετούς Εκκλησίας του.
Δεύτερο κύμα πιστών
Όμως το θαύμα αποδίδει όλο και νέους καρπούς. Μετά τους ανύπανδρους Αμερικανούς, πλέον γίνεται λόγος για ένα δεύτερο μαζικό κύμα από ανθρώπους που ασπάζονται την Ορθοδοξία και είναι κυρίως παντρεμένοι άνδρες και γυναίκες, και πάλι νέας ηλικίας. Επιπλέον θέλουν να γνωρίσουν πρόθυμα την πίστη και μέλη της έγχρωμης κοινότητας, όπως επίσης και ισπανόφωνοι.
Το εντυπωσιακό είναι ότι οι περισσότεροι οδηγούν τα βήματά τους για πρώτη φορά σε κάποιον ορθόδοξο ναό, αφού έχουν κατηχηθεί – μερικώς – από το διαδίκτυο. Podcasts, χριστιανικές ομιλίες, άρθρα και ντοκιμαντέρ, λειτουργούν ως ένα ακαταμάχητο όχημα ιεραποστολικής κρούσης με εκπληκτικά καρποφόρο έργο.
Οι ίδιοι οι Αμερικανοί δηλώνουν ότι το διαδίκτυο ήταν εκείνο που τους οδήγησε στην Ορθοδοξία και η κρίσιμη πρόκληση για τους ιερείς στις ΗΠΑ είναι να μάθουν στους κατηχούμενους τον πραγματικό «offline» πλούτο της Εκκλησίας. Δηλαδή το τι εστί να συμμετέχουν στα Μυστήρια, να εξομολογούνται, να κοινωνούν, να νηστεύουν, να προσεύχονται και να διαμορφώσουν μια ενοριακή συντροφιά αλληλοπεριχώρησης κόντρα στον απομονωτισμό του διαδικτύου.
Στα πλαίσια του ρεπορτάζ του Associated Press που πρόβαλε και το Euronews, βλέπουμε πλάνα από τον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Λος Άντζελες, όπου νέοι Αμερικανοί κατακλύζουν την εκκλησία. Μια εικόνα που απλά σε γεμίζει δέος. Αντί για ψάλτες, βλέπουμε ολόκληρο το εκκλησίασμα να ψάλλει κατά την αρχαία παράδοση, με τους νεοφώτιστους χριστιανούς να διαβάζουν τους ύμνους.
«Έκλαιγα και δεν μπορούσα να σταματήσω»
Ο Τζάστιν Μπράξτον, ένας έγχρωμος Αμερικανός που εργάζεται ως πυροσβέστης, έδωσε μια συγκλονιστική μαρτυρία για το πώς ένοιωσε στην ψυχή του το κάλεσμα της Ορθοδοξίας. Την πρώτη φορά που πήγε στην ορθόδοξη εκκλησία, παρότι καταλάβαινε ελάχιστα λόγια, για μιάμιση ώρα δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει. «Έμαθα τη διαφορά μεταξύ ευτυχίας και (κοσμικής) χαράς», δηλώνει. «Η “χαρά” είναι ουσιαστικά η ικανοποίηση σαρκικών αναγκών. Σε κάποιους φαίνεται κουραστική η νηστεία, η προσευχή κ.λπ, αλλά εγώ το βλέπω ως άσκηση. Η ευτυχία είναι εκείνο το συναίσθημα μετά από μια σκληρή άσκηση όταν λες, “Ναι, το κατάφερα”», σχολιάζει.
Αυτά τα εκλεκτά «αρνία» του Χριστού που εκκλησιάζονται στην Αγία Σοφία, έχουν καθιερώσει μάλιστα και ενοριακή σύναξη όπου μοιράζονται τις εμπειρίες τους για το πώς οδηγήθηκαν στην πίστη. Σε πολλές ενορίες γίνονται και κύκλοι μελέτης της Αγίας Γραφής. Στα πλαίσια αυτής της καταπληκτικής άνθισης της Ορθοδοξίας, το ρεπορτάζ του AP αναφέρει ότι νέοι ναοί χτίζονται γιατί οι υπάρχοντες αδυνατούν πλέον να χωρέσουν τους ολοένα αυξανόμενους χριστιανούς.
Τεράστια η πνευματική ευθύνη
Σε αυτό το πρωτόγνωρο – για τα δεδομένα της αμερικανικής κοινωνίας – σκηνικό, οι ιερείς καλούνται να εμφυσήσουν την πνευματική ισορροπία στους κατηχούμενους. Ένα πολύ απαιτητικό έργο, αν ληφθεί υπόψιν η κουλτούρα της υπερβολής που διακρίνει τους Αμερικανούς. Στην ορθόδοξη ενορία καλούνται να μάθουν την ταπεινοφροσύνη, την κένωση του εγωισμού, τον έλεγχο των λογισμών και την αυτομεμψία, περνώντας στον στίβο του βιώματος που απέχει πολύ από τις λαμπικαρισμένες θεωρίες του διαδικτύου.
Το γεγονός ότι το διαδίκτυο παραμένει ο νούμερο 1 «ιεραπόστολος» για τους Αμερικανούς είναι βέβαια ένα δίκοπο μαχαίρι. Από τη μια πλευρά είναι ένα μέσο με πανίσχυρη εμβέλεια, αλλά από την άλλη πολλοί ορθόδοξοι «influencers» μπορεί να παρουσιάζουν στρεβλές αποτυπώσεις της ορθόδοξης διδασκαλίας. Η εικόνα μιας ανδροκρατούμενης πίστης που απευθύνεται κυρίως σε αυτό το φύλο, είναι μια τέτοια στρέβλωση που κάποιοι δημιούργησαν, αλλά αισίως ξεπερνιέται όπως είδαμε παραπάνω.
Και από την άλλη, ο σημαντικότερος κίνδυνος γι’ αυτά τα θαυμαστά «νήπια» του Χριστού, είναι όλοι εκείνοι που θα επιχειρήσουν να μπολιάσουν την πίστη τους με το δηλητήριο του «δικαιωματισμού». Κι έτσι οι νεοφώτιστοι να συναντήσουν ξανά τις κακοδοξίες απ’ τις οποίες δραπέτευσαν, αυτή τη φορά με «ορθόδοξο» περίβλημα. Αυτό δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά ένα πνευματικό έγκλημα ασύλληπτων διαστάσεων. Η βαριά ευθύνη ανήκει κυρίως στην ιεραρχία των ΗΠΑ που κρατά στα χέρια της τόσες ψυχές και θα δώσει λόγο για το που θα τις οδηγήσει.
Υπάρχει όμως μια γερή πνευματική σπορά από τους αγίους που έδρασαν στις ΗΠΑ και εργάστηκαν σκληρά για να φτάσουμε στη σημερινή εποχή αυτού του ευλογημένου θερισμού. Ο γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας, ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς και όλοι οι άλλοι φωστήρες, θα κρατήσουν ζωντανό αυτόν τον ιεραποστολικό καρπό. Και είναι βέβαιο ότι αυτή η σπορά θα δώσει σωστές ρίζες σε πάρα πολλές ψυχές.
