Αναδημοσίευση από τον ιστότοπο Sonar21.
Πόσο κρίσιμη είναι η τρέχουσα κατάσταση με τα ορυκτά καύσιμα στις ΗΠΑ;
Ο Λάρι Σ. Τζόνσον είναι πρώην αξιωματικός της CIA και αναλυτής πληροφοριών, καθώς και πρώην υπεύθυνος σχεδιασμού και σύμβουλος στο Γραφείο Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Ως ανεξάρτητος συνεργάτης, παρέχει εκπαίδευση στην κοινότητα Ειδικών Επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ εδώ και 24 χρόνια. Σήμερα διαχειρίζεται τον ιστότοπο Sonar21.
Είμαι ευγνώμων στον νέο μου φίλο, ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα ενέργειας και εργάζεται επί του παρόντος στον Περσικό Κόλπο, ο οποίος μου εξήγησε γιατί οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν έναν πολύ σοβαρό κίνδυνο εσωτερικής ενεργειακής κρίσης. Αν η άγνοια είναι ευτυχία, τότε έχω περάσει τα τελευταία 71 χρόνια της ζωής μου πιστεύοντας ευτυχώς ότι η μετατροπή του πετρελαίου σε καύσιμο για αυτοκίνητα, φορτηγά και αεροπλάνα ήταν μια απλή διαδικασία. Πω πω, πόσο μεγάλο λάθος έκανα. Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μια πιθανή κρίση που αφορά την παραγωγή ντίζελ και αεροπορικού καυσίμου. Σύμφωνα με αυτόν τον άνθρωπο, ο οποίος έχει 35 χρόνια εμπειρίας στον κλάδο του πετρελαίου:
Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν αποθέματα ντίζελ που να μπορούν να παραδοθούν ελεύθερα ούτε για έναν μήνα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης & ακραίων συνθηκών. Ο βασικός αριθμός της EIA δείχνει 106,1 εκατομμύρια βαρέλια συνολικών αποθεμάτων αποσταγμένων καυσίμων και 3,631 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (b/d) μέσου όρου προμήθειας αποσταγμένων προϊόντων για τέσσερις εβδομάδες, πράγμα που σημαίνει 29,2 ημέρες θεωρητικά στα χαρτιά. Ωστόσο, αυτά τα εθνικά αποθέματα περιλαμβάνουν βαρέλια σε αγωγούς, διυλιστήρια, τερματικούς σταθμούς, περιφερειακές αποθήκες και επιχειρησιακές θέσεις, τα οποία δεν μπορούν να διατεθούν όλα αμέσως σε κρίσιμους κόμβους διανομής.
Επιχειρησιακή Εκτίμηση: Εφαρμόζοντας έναν πρακτικό συντελεστή διαθεσιμότητας 45%-60% στα συνολικά αποθέματα αποσταγμάτων, απομένουν περίπου 48-64 εκατομμύρια βαρέλια διαθέσιμου, κατανεμητέου αποθέματος ισοδύναμου με ντίζελ. Με ρυθμό κατανάλωσης 3,631 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 13,1-17,5 ημέρες, ή στρογγυλοποιημένο σε 13-18 ημέρες.
Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας εξηγήσω πώς κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα. Σκεφτείτε το απόθεμα ντίζελ ως το χρονικό χάσμα μεταξύ της στιγμής που σταματά η ροή του εφοδιασμού και της στιγμής που η οικονομία αρχίζει να καταρρέει. Δεκατρείς ημέρες δεν αποτελούν ένα άνετο απόθεμα — ουσιαστικά δεν αποτελούν καθόλου απόθεμα, επειδή η οικονομία λειτουργεί με ντίζελ με τρόπους ανελαστικούς που δεν μπορούν να αναβληθούν.
Το ντίζελ δεν είναι καύσιμο που σχετίζεται με τον τρόπο ζωής. Κινεί κάθε φορτηγό σε κάθε αυτοκινητόδρομο, τροφοδοτεί κάθε ατμομηχανή, θέτει σε λειτουργία κάθε τρακτέρ κατά τη σπορά και τη συγκομιδή και κινεί κάθε βαρύ κατασκευαστικό μηχάνημα. Όταν μια οικογένεια αποφασίζει ότι οι τιμές της βενζίνης είναι πολύ υψηλές, οδηγεί λιγότερο. Όταν μια εταιρεία μεταφορών αποφασίζει ότι το ντίζελ είναι πολύ ακριβό ή πολύ σπάνιο, δεν μπορεί να αναβάλει την αποστολή — τα ράφια των σούπερ μάρκετ απλώς αδειάζουν. Η ζήτηση για ντίζελ είναι σε μεγάλο βαθμό ανελαστική. Η οικονομία δεν μπορεί να διαπραγματευτεί μαζί της με τον τρόπο που μπορεί να διαπραγματευτεί με τη βενζίνη.
Ας πάρουμε το χειρότερο σενάριο: 13 ημέρες. Δεκατρείς ημέρες σημαίνουν ότι αν οτιδήποτε διαταράξει την αλυσίδα εφοδιασμού — μια διακοπή λειτουργίας διυλιστηρίου, βλάβη αγωγού, διακοπή εφοδιασμού με αργό πετρέλαιο — οι επιπτώσεις φτάνουν στην πραγματική οικονομία εντός δύο εβδομάδων. Δεν υπάρχει ουσιαστικός χρόνος για να οργανωθούν εναλλακτικές λύσεις. Ένα δεξαμενόπλοιο από μια εναλλακτική πηγή αργού πετρελαίου χρειάζεται περισσότερο από 13 ημέρες για να φτάσει. Η αναδιοργάνωση ενός διυλιστηρίου χρειάζεται περισσότερο από 13 ημέρες για να ολοκληρωθεί. Το χρονικό περιθώριο είναι μικρότερο από τον χρόνο που απαιτείται για σχεδόν κάθε πιθανή λύση.
Η γεωγραφία επιδεινώνει την ήδη δεινή κατάσταση. Ο αριθμός των 13 ημερών αποτελεί έναν εθνικό μέσο όρο, πράγμα που σημαίνει ότι ορισμένες περιοχές διαθέτουν περισσότερα αποθέματα και άλλες λιγότερα. Η Νοτιοανατολική περιοχή είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη & ευάλωτη, καθώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αγωγό Colonial Pipeline, ο οποίος αποτελεί από μόνος του ένα μοναδικό σημείο αποτυχίας που απέδειξε τη ζωτική του σημασία όταν τέθηκε εκτός λειτουργίας για έξι ημέρες το 2021. Έξι ημέρες αντιστοιχούν σχεδόν στο μισό του συνολικού εθνικού αποθέματος ασφαλείας που υπάρχει σήμερα.
Τι γίνεται με τα καύσιμα της αεροπορίας; Εδώ είναι που τα δύο προβλήματα συγκρούονται μηχανικά, και γι’ αυτό δημιουργείται ένα πραγματικό δίλημμα και όχι απλώς μια θεωρητική αντιπαράθεση.
Το ντίζελ και το καύσιμο αεροσκαφών δεν είναι διαφορετικά προϊόντα που προέρχονται από διαφορετικά τμήματα του διυλιστηρίου. Πρόκειται για ανταγωνιστικές απαιτήσεις για το ίδιο φυσικό κλάσμα του αργού πετρελαίου — το μεσαίο απόσταγμα που εξέρχεται από τη στήλη ατμοσφαιρικής απόσταξης στο ίδιο εύρος βρασμού. Κάθε απόφαση προγραμματισμού ενός διυλιστηρίου αποτελεί, στην ουσία της, μια καθημερινή διαμάχη για το πώς θα κατανεμηθεί αυτό το κλάσμα μεταξύ των δύο τελικών προϊόντων.
Με απόθεμα ντίζελ 13 ημερών, το διυλιστήριο δεν μπορεί να αφήσει την παραγωγή ντίζελ να μειωθεί. Οι οικονομικές και πολιτικές συνέπειες μιας έλλειψης ντίζελ εκδηλώνονται πολύ γρήγορα και με μεγάλη σφοδρότητα. Η παραγωγή ντίζελ γίνεται, πρακτικά, το κατώτατο όριο που δεν μπορεί να παραβιαστεί.
Τώρα προσθέστε σε αυτό τη ζήτηση για καύσιμα στρατιωτικών αεροσκαφών σε καιρό πολέμου. Το καύσιμο JP-8 παράγεται από το ίδιο κλάσμα μεσαίου αποστάγματος. Οι επιχειρησιακές απαιτήσεις του στρατού είναι επίσης αδιαπραγμάτευτες — τα αεροσκάφη δεν πετούν με καλή θέληση. Έτσι, έχετε τώρα δύο ανελαστικές ζητήσεις που ανταγωνίζονται για μία σταθερή ποσότητα μεσαίου αποστάγματος από κάθε βαρέλι αργού που επεξεργάζεται στο Διυλιστήριο.
Η αντίδραση του διυλιστηρίου σε αυτό το αδιέξοδο είναι περιορισμένη προς κάθε κατεύθυνση:
Δεν μπορεί απλώς να επεξεργαστεί περισσότερο αργό πετρέλαιο. Η ίδια η προσφορά αργού ενδέχεται να διακοπεί — αυτό ακριβώς είναι το σενάριο που δημιουργεί ο αποκλεισμός του Περσικού Κόλπου. Και ακόμη και αν υπάρχει διαθέσιμο αργό πετρέλαιο, η παραγωγική ικανότητα του διυλιστηρίου περιορίζεται από τη φυσική χωρητικότητά του. Δεν είναι δυνατό να λειτουργήσει στο 110% της ονομαστικής χωρητικότητάς του.
Δεν μπορεί να στραφεί σε ελαφρύτερο αργό για να εξασφαλίσει περισσότερα βαρέλια. Το ελαφρύ αργό παράγει αναλογικά περισσότερη βενζίνη και λιγότερα μεσαία αποστάγματα. Η επεξεργασία ελαφρύτερου αργού όταν χρειάζεστε ντίζελ και καύσιμο αεροσκαφών επιδεινώνει το πρόβλημα κατανομής, αντί να το βελτιώνει, επειδή μειώνετε την ποσότητα των μεσαίων αποσταγμάτων για τα οποία ανταγωνίζονται και τα δύο.
Δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν περισσότερα μεσαία αποστάγματα από ό,τι επιτρέπει η χημεία του όξινου αργού πετρελαίου. Ένα βαρέλι όξινου αργού από τον Περσικό Κόλπο αποδίδει συνήθως περίπου 20–25% μεσαία αποστάγματα κατ’ όγκο. Το ποσοστό αυτό καθορίζεται από τη μοριακή σύνθεση του πετρελαίου. Μπορείτε να βελτιστοποιήσετε εντός ενός εύρους, αλλά δεν μπορείτε να διπλασιάσετε την απόδοση μέσω λειτουργικών επιλογών.
Το υδρογόνο γίνεται σημείο στραγγαλισμού. Η παραγωγή JP-8 από όξινο αργό πετρέλαιο σε στρατιωτικές προδιαγραφές απαιτεί σημαντική ποσότητα υδρογόνου — για την απομάκρυνση του θείου, για τον κορεσμό των αρωματικών δακτυλίων για την κάλυψη των απαιτήσεων του σημείου καπνού και για τη διαχείριση του σημείου πήξης. Η παραγωγή ULSD από το ίδιο όξινο αργό πετρέλαιο απαιτεί επίσης σημαντική ποσότητα υδρογόνου
Το υδρογόνο αποτελεί σημείο συμφόρησης. Η παραγωγή JP-8 από όξινο αργό σύμφωνα με τις στρατιωτικές προδιαγραφές απαιτεί σημαντική ποσότητα υδρογόνου — για την απομάκρυνση του θείου, για τον κορεσμό των αρωματικών δακτυλίων ώστε να πληρούνται οι απαιτήσεις ως προς το σημείο καπνού, καθώς και για τη διαχείριση του σημείου πήξης. Η παραγωγή ULSD από το ίδιο όξινο αργό απαιτεί επίσης σημαντική ποσότητα υδρογόνου — ακόμη περισσότερη, για να επιτευχθεί η προδιαγραφή θείου ≤15 ppm. Η ικανότητα παραγωγής υδρογόνου ενός διυλιστηρίου είναι περιορισμένη. Κάθε κυβικό πόδι υδρογόνου που εκτρέπεται στην επεξεργασία καυσίμου αεροσκαφών είναι ένα κυβικό πόδι που δεν διατίθεται για την αποθείωση του ντίζελ. Σε οριακό επίπεδο, η μεγιστοποίηση της παραγωγής JP-8 επιδεινώνει το πρόβλημα της ποιότητας του ντίζελ, και όχι μόνο το πρόβλημα του όγκου του ντίζελ.
Η καθυστέρηση πιστοποίησης προσθέτει χρονική πίεση. Η εναλλαγή της διαμόρφωσης του διυλιστηρίου από τη μεγιστοποίηση της παραγωγής ντίζελ στη μεγιστοποίηση της παραγωγής καυσίμου αεροσκαφών δεν είναι άμεση. Χρειάζονται ημέρες έως και μία εβδομάδα για να σταθεροποιηθούν εκ νέου οι λειτουργίες των μονάδων και να πιστοποιηθεί ότι το προϊόν πληροί τις προδιαγραφές. Σε ένα περιβάλλον με περιθώριο ασφαλείας 13 ημερών, μια εβδομάδα μεταβατικού χρόνου δεν είναι ένα ασήμαντο κόστος — αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό τμήμα του συνολικού περιθωρίου ασφαλείας που καταναλώνεται από τη διαδικασία αναδιάρθρωσης της παραγωγής.
Υπό κανονικές συνθήκες ειρήνης, τα διυλιστήρια βελτιστοποιούν την κατανομή των μεσαίων αποσταγμάτων με βάση τις τιμές της αγοράς — το καύσιμο αεροσκαφών έχει υψηλότερη τιμή, επομένως στρέφονται προς το τζετ. Το απόθεμα ντίζελ παραμένει άνετο και το σύστημα λειτουργεί.
Ο πόλεμος με το Ιράν αλλάζει όλα αυτά ταυτόχρονα σε τρεις κατευθύνσεις:
- Πρώτον, το απόθεμα ντίζελ αρχίζει να συρρικνώνεται. Το όξινο αργό πετρέλαιο του Περσικού Κόλπου — παρόλο που αποτελεί μόνο το 8% των εισαγωγών των ΗΠΑ — κάλυπτε περίπου το 17% των μεσαίου βαθμού οξύτητας ποιοτήτων που προτιμούν τα αμερικανικά σύνθετα διυλιστήρια για την παραγωγή μεσαίων αποσταγμάτων. Αυτό το κενό ποιότητας δεν καλύπτεται εύκολα από το βαρύ καναδικό ή το εγχώριο ελαφρύ γλυκό αργό χωρίς προσαρμογή των διυλιστηρίων. Η παραγωγή ντίζελ μειώνεται ή γίνεται πιο ακριβή ανά βαρέλι, ακριβώς τη στιγμή που το απόθεμα χρειάζεται προστασία.
- Δεύτερον, η ζήτηση για JP-8 από τον στρατό αυξάνεται κατακόρυφα. Μια ναυτική εκστρατεία στον Περσικό Κόλπο, οι συνεχείς παρατεταμένες αεροπορικές επιχειρήσεις και η κινητοποίηση της εφοδιαστικής αλυσίδας καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες αεροπορικών καυσίμων. Ο στρατός δεν περιμένει στην ουρά πίσω από την πολιτική ζήτηση — έχει προτεραιότητα. Έτσι, το διυλιστήριο πιέζεται ταυτόχρονα και από τα δύο άκρα του μεσαίου βαρελιού απόσταξης: Ο στρατός απαιτεί περισσότερο καύσιμο αεριωθούμενων από την κορυφή, ενώ το απόθεμα ντίζελ εξαντλείται από τον πυθμένα.
- Τρίτον, το διυλιστήριο δεν μπορεί να λύσει εύκολα αυτό το πρόβλημα αυξάνοντας απλώς τον ρυθμό λειτουργίας του. Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, η μεγιστοποίηση της παραγωγής JP-8 από όξινο αργό απαιτεί την εξαγωγή ενός ελαφρύτερου, και στενότερου κλάσματος αποσταγμάτων. Αυτή είναι ακριβώς η ενέργεια που μειώνει την απόδοση του ντίζελ — το βαρύτερο τμήμα των μεσαίων αποσταγμάτων που θα γινόταν ντίζελ είτε χάνεται στη μονάδα κενού είτε υποβαθμίζεται σε μαζούτ. Όσο πιο επιθετικά ανταποκρίνονται τα διυλιστήρια στη ζήτηση για καύσιμα για στρατιωτικά αεροσκάφη, τόσο γρηγορότερα εξαντλείται το απόθεμα ντίζελ.
Αυτό δημιουργεί έναν τριπλό περιορισμό χωρίς σαφή λύση:
- Προστασία του αποθέματος ντίζελ → περιορισμός της παραγωγής καυσίμου JP-8 → περιορισμός των στρατιωτικών επιχειρήσεων
- Μεγιστοποίηση της παραγωγής του καυσίμου JP-8 για στρατιωτικές ανάγκες → μείωση του αποθέματος ντίζελ → πρόκληση αλυσιδωτής αντίδρασης στην προμήθεια για τον πληθυσμό πριν από το τέλος του πολέμου
- Προσπάθεια να γίνουν και τα δύο → λειτουργία των διυλιστηρίων στο μέγιστο της παραγωγικής τους ικανότητας → απώλεια της δυνατότητας προσαρμογής σε οποιαδήποτε περαιτέρω κρίση, χωρίς περιθώριο για βλάβες εξοπλισμού, συντήρηση ή δεύτερη διακοπή
Το χρονικό περιθώριο των 13 ημερών είναι αυτό που καθιστά αυτή την κατάσταση οξεία και όχι διαχειρίσιμη. Με απόθεμα ντίζελ για εξήντα ημέρες, ο διαχειριστής ενός διυλιστηρίου μπορεί να αντέξει τη μετατόπιση της κατανομής των μεσαίων αποσταγμάτων προς το καύσιμο αεροσκαφών για αρκετές εβδομάδες χωρίς επιπτώσεις στον τομέα των πολιτικών μεταφορών. Με απόθεμα δεκατριών ημερών, η ίδια μετατόπιση ξεκινά μια ορατή αντίστροφη μέτρηση σχεδόν αμέσως. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το Μνημόνιο Συνεργασίας με το Ιράν;
Αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να ανανεώσουν την εκστρατεία βομβαρδισμών εναντίον του Ιράν, αυτό πιθανότατα θα πυροδοτήσει το κρίσιμο γεγονός που περιγράφηκε παραπάνω. Με βάση αυτό το γεγονός, πιστεύω ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις απειλές του, δεν θα διακινδυνεύσει να οδηγήσει στην καταστροφή την Αμερικανική οικονομία βομβαρδίζοντας ξανά το Ιράν.
- Η Νίμα κι εγώ συζητήσαμε τις τελευταίες εξελίξεις στο μέτωπο Ιράν/ΗΠΑ:
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Λάρι Τζόνσον: Οι ΗΠΑ καλούν τώρα απευθείας το Ιράν (Η βόμβα της Ελβετίας του Βανς)»
- Επιστρέφοντας με τον Pyotr Kurzin για να συζητήσουμε γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το Μνημόνιο Συνεργασίας με το Ιράν:
ΔΕΙΤΕ το ΒΙΝΤΕΟ: «Ο Τραμπ έδωσε στο Ιράν ακομα Περισσότερα από ό,τι Νομιζαμε – Με τον CIA Λάρι Τζόνσον»
