Μία χώρα, μία κοινωνία, μία πολιτική ηγεσία ανίκανη να ξεθάψει την ιστορία τηςεπιδιώκει την αξιολόγησή της χαμένη στη μετάφραση και την ανυποληψία. Θέλει αρετή και τόλμη για να σκάψεις τη γη σου, να βρεις την ιστορία σου, και η Ελλάδα αρνείται μάταια να εγκαταλείψει το ραγιαδισμό της, τους κοτζαμπάσηδες και δημογέροντες, το ρουσφέτι και το μπαξίσι. Με τον Rothschild γεννήθηκε με τον Rothschildθα πεθάνει.
Τι έκανε τον ένα Πρωθυπουργό να την ξεθάψει και τον άλλο να την εγκαταλείψει μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν. Τι κάνουν, όμως, όλοι οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί και γιατί σιωπούν, είναι ένα άλλο δείγμα της κατάντιας μας. Η εξαίρετη Υπουργός πολιτισμού κυρία Λυδία Κονιόρδου με το ιστορικό όνομα καλό θα ήταν να διάβαζε τη συνέντευξη της αρχαιολόγου κυρίας Περιστέρη στο Πρώτο Θέμαhttp://www.protothema.gr/greece/article/654545/peristeri-matonei-i-psuhi-mou-gia-tin-egataleipsi-tis-amfipolis και να ενημέρωνε τον ελληνικό λαό γιατί πρέπει να κρατάμε την ιστορία μας θαμμένη. Ποιον εξυπηρετούμε και ποιεςεντολές εκτελεί η κρατική μας εξουσία;
Είναι προφανές ότι είμαστε ανίκανοι να επιλέξουμε τη ζωή και την ιστορία μας. Η Μακεδονία κρατάει στα σπλάχνα της την ελληνικότητά της που ταξίδεψε στην οικουμένη με τον Μέγα Αλέξανδρο και ενοχλεί το παγκόσμιο σύστημα που μας βασανίζει με τους ντόπιους συνεργάτες του. Ασφαλώς το τεχνητό Κράτος στα Βόρεια σύνορά μας, ένα συνονθύλευμα Σλάβων και Αλβανών, μη βιώσιμο εξυπηρετεί ως ένας σάκος ανάμεσα στην Αλβανία, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι απέδειξαν την εκρηκτική συνύπαρξη στην περιοχή που παντα αποτελεί την πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης. Όμως, αυτό το γεγονός δεν επιτρέπει και δεν δικαιολογεί την ένοχη σιωπή μας.
Όλοι οι πατριώτες που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ας λύσουν τη γλώσσα τους και ας πιάσουν και ένα φτυάρι να ξεθάψουν την ιστορία μας. Εκτός αν περιμένουμε και αυτό από τους λαθρομετανάστες που διεισδύοντας στους δυστυχείς πρόσφυγες αλωνίζουν την Ελλάδα εξυπηρετώντας την εθνική μας διάλυση και την ιστορική αμνησία μας, επαληθεύοντας το αυταπόδεικτο της εθνικής μας κατάκτησης από τον εσωτερικό εχθρό. Τον κακό μας τον εαυτό, τόσο έντεχνα καθοδηγούμενο από την ενημερωτική παρακρατική ειμαρμένη σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό.
Ο Αντώνης Σαμαράς μπορεί να κατηγορηθεί για πολλά δικαίως αφού και αυτός κράτησε τις λίστες της ντροπής ερμητικά κλειστές προστατεύοντας μία καθεστηκυία τάξη, τον ίδιο τον κακό εαυτό μας, που στο τέλος η ίδια τον διέγραψε. Όμως ήταν ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που κατέβηκε στα έγκατα της ιστορίας μας. Εκεί που δεν τολμάει ούτε ο Άδωνις να μιλήσει πια και δεν ξημερώνει ποτέ η Κυριακή σε αυτή τη χώρα του Αλέξη στη χώρα των θαυμάτων.
“Ζητούνται σκαπανείς”, για μία άλλη Ελλάδα.
