Ιβάν στην Βολόντια: ” Νομίζω ότι έχουμε την πλουσιότερη χώρα στο πλανήτη”.”Γιατί;” ρώτησε η Βολόντια τον Ιβάν. “Γιατί για 60 χρόνια ο καθένας κλέβει το Κράτος και κάτι υπάρχει ακόμα να κλέψεις”, απάντησε ο Ιβάν (Hedrick Smith, TheRussians, 1976)
Μνημόνιο και 1 και 2 και 3 και 4 και 5 και 6 και όσα και τα παιδιά του Πειραιά ή αλλιώς τα Μνημόνια πέφτουν σαν το χαλάζι.
Η από-κολεκτιβοποίηση της Ελλάδας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με τα νταούλια να ηχούν ασταμάτητα και την Ελλάδα να ξεπουλιέται ανά τη Γη. Η πλήρης εφαρμογή του υπαρκτού σοσιαλισμού που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από το ιστορικό 1981 και μετά με τον ηγέτη σοσιαλιστή Ανδρέα Παπανδρέου, τον εκσυγχρονιστή Κώστα Σημίτη και τον εθνικόφρονα Κώστα Καραμανλή μέχρι να επιτευχεί η χρεοκοπία της Ελλάδας το 2009 κλείνει τον κύκλο της πια 40 χρόνια μετά, με την υπογραφή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς του Αλέξη Τσίπρα στην κατάλυση του Κράτους τέρατος και τον τελικό ενταφιασμό της χώρας με ένα ακόμη επαίσχυντο Μνημόνιο.
Ένα σάπιο και διαφθαρμένο Κράτος που έθρεψε γενεές και αγκάλιασε τους πάντες ψοφάει τώρα παραδιδόμενο στους δανειστές του. Περιχαρής και ο Γερμανός Σόϊμπλε ομιλεί για τη λήξη του χρέους το 2060 όταν όλες αυτές οι προδοτικές μορφές της Ελλάδας θα είναι ενοχλητική σκόνη της σύγχρονης πολιτικής και εθνικής μας ιστορίας. Είναι παγκόσμιο αξίωμα εξάλλου αν θέλεις να διαλύσεις έναν οργανισμό, μία επιχείρηση, ένα Κράτος δεν έχεις παρά να εισάγεις τον κομμουνισμό, να το κλαδικοποιήσεις, να τον συνδικαλίσεις. Την κατάργηση της ατομικής αξίας και ελευθερίας, της ηγεσίας και την αντικατάστασή της με τη συλλογικότητα, την απευθείας κρατική ανάθεση. Αυτό έγινε επί δεκαετίες στην Ελλάδα αγοράζοντας το παρόν υποθηκεύοντας το μέλλον και εξαφανίζοντας κάθε έννοια αξιοκρατίας.
Η Ελλάδα ζει πλέον μέρες παράλληλες με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του 1990 όπου κάθε κρατικό πέρασε στα χέρια ιδιωτών και γρήγορα δημιούργησε τη σκληρή ολιγαρχία του Πούτιν που τον κρατάει στην εξουσία μέχρι τις μέρες μας εις βάρος της ελευθερία του λαού του. Αυτό είναι και το μοντέλο προς μίμηση που προσπαθεί απεγνωσμένα να επιβάλλει ο Αλέξης Τσίπρας στην Ελλάδα με αντάλλαγμα την παραμονή του στην εξουσία και με συνεργάτες τους Έλληνες ολιγάρχες της διαπλοκής.
Για έναν ηγέτη του παγκόσμιου μεγέθους του Αλέξη Τσίπρα η Ελλάδα είναι…
μία έννοια που υπολείπεται σαφώς του ιδεολογικού του οράματος. Είτε Ελλάδα, είτε Ποντιακό Κράτος της Τραπεζούντας μέχρι το Λιτόχωρο, είτε ανεξάρτητη Κρήτη, είτε Μακεδονία, είτε απροστάτευτα Νησιά του κανενός είναι αδιάφορο για το οικουμενικό Κράτος του Αλέξη Τσίπρα που απλώνεται από την Σιγκαπούρη μέχρι τη Βενεζουέλα και από το Buckingham Palace μέχρι τη South Africa.
Το κόστος των αφελών Ελλήνων που τζογάρισαν στο Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και δημοκρατικά έφεραν τον γνήσιο αντιπρόσωπο της σταλινικής Ρωσίας στη Ελλάδα, τιμητή των αγώνων των μεταπολεμικών προγόνων του για μία κομμουνιστική Ελλάδα, είναι τεράστιο. Η χασούρα στην απέλπιδα προσπάθεια για έναν παγκόσμιο εκβιασμό μεγαλώνει σταταμάτητα φέρνοντας την απόλυτη εξαθλίωση στην ελληνική κοινωνία. Οι Έλληνες μαστουρωμένοι από την ηδονή αρνούνται να αποδεχτούν την ήττα, να προσπαθήσουν να αλλάξουν. Το χειρότερο όλων είναι πλέον η κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος καθόσον η παρούσα Κυβέρνηση αποφασίζει επίσημα και νομοθετεί για την πολιτική της επομένης, αγοράζοντας τον πολιτικό της χρόνο και μετατρέποντας τις εκλογές σε ανόητη και περιττή διαδικασία.
Η εμμονή χειρότερα σε κίτρινους δράκους και ρωσικές αρκούδες ωθεί την Ελλάδα σε επικίνδυνα λαγούμια όπου κυριαρχεί το σκοτάδι των απολυταρχικών καθεστώτων και εγκυμονεί κινδύνους εθνικών καταστροφών σε περίπτωση αποκαθήλωσής τους. Η Ελλάδα, κράτος και κοινωνία, αρνούμενη τον εαυτό της, αρνούμενη την πνευματική ιδιοκτησία των αρχών της δημοκρατίας και συνεργαζόμενη με τον άλλο πόλο της ανθρωπότητας, αποτάσσοντας την εθνική ταυτότητά της φλερτάρει με την τελική ολοκληρωτική καταστροφή της που δυστυχώς αποδεικνύεται και ο αυτοσκοπός πολλών.
Ο κόσμος αλλάζει ριζικά και ο χρόνος τελειώνει. Αποτελεί ματαιοπονία η εμμονή στο ανώμαλο και το ποντάρισμα ακόμα στην παγκόσμια αναταραχή. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και η Ελλάδα ως χώρα και κοινωνία έχει δύο επιλογές. Είτε να συνεχίζει να κολυμπάει μέχρι να πνιγεί είτε να χτίσει με κόπο τη γέφυρα σωτηρίας της στον 21ο αιώνα. Στον αιώνα της γνώσης και της δύναμης.
Καλή αντάμωση το 2060…
