Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Η διοικούσα Εκκλησία βρίσκεται για ακόμη μία φορά αντιμέτωπη με την ίδια της την πνευματική συνείδηση. Η πρόσφατη απόφαση για αποτείχιση του π. Γεωργίου Σταύρου προκάλεσε άμεσα αντανακλαστικά και σωρεία επιθέσεων από εκκλησιαστικούς κύκλους. Οι λόγοι που οδήγησαν τον ευλαβή ιερέα σε αυτή την ηρωική και δύσκολη απόφαση είναι πλέον γνωστοί και απολύτως υπαρκτοί. Η ξεκάθαρη αντίθεση στον Οικουμενισμό, η βαθιά πληγή που άνοιξε το Ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα, η παρείσφρηση της λεγόμενης μεταπατερικής θεολογίας και η ισοπεδωτική στάση της ηγεσίας κατά την περίοδο της πανδημίας αποτελούν αδιαμφισβήτητες αλήθειες που κανείς καλοπροαίρετος πιστός δεν μπορεί να αρνηθεί.
Ο ίδιος ο π. Γεώργιος γνώριζε πολύ καλά τις συνέπειες. Ήταν βέβαιο πως η διοίκηση θα τον έθετε σε αργία και ήταν προετοιμασμένος να σηκώσει αυτόν τον σταυρό. Αυτό που προκαλεί θλίψη, ωστόσο, δεν είναι η αναμενόμενη νομική ποινή, αλλά το επίπεδο των επιχειρημάτων και οι προσωπικές επιθέσεις που εξαπέλυσαν εναντίον του εκείνοι που θα έπρεπε να προστατεύουν το ποίμνιο με διάκριση και αγάπη.
Οι Προσωπικές Επιθέσεις και η Αλήθεια
Στην προσπάθεια να μειωθεί το πνευματικό ανάστημα του ιερέα, επιστρατεύτηκαν επιχειρήματα που στερούνται σοβαρότητας. Ο Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου επέλεξε να εμπλέξει την προσωπική ζωή του π. Γεωργίου, κατηγορώντας τον ότι τον εγκατάλειψε η πρεσβυτέρα του. Η απάντηση σε αυτό είναι αυτονόητη. Αν ο ίδιος ο ιερέας εγκατέλειπε την οικογένειά του, τότε και μόνο τότε θα μιλούσαμε για κανονικό παράπτωμα. Το να εργαλειοποιείται μια προσωπική δοκιμασία για να πληγεί η θεολογική και εκκλησιολογική του στάση, δείχνει απλώς την ένδεια αληθινών επιχειρημάτων από την πλευρά της Μητρόπολης.
Οι Ιδιοκτήτες της Κόλασης και το Αλάνθαστο
Ακόμη πιο ακραία υπήρξε η τοποθέτηση του π. Επιφανίου Οικονόμου, ο οποίος σε ομιλία του έφτασε στο σημείο να μοιράζει «σουίτες στην κόλαση» λόγω της αποτείχισης. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να μοιράσει ή να υποσχεθεί κάτι που δεν του ανήκει. Αυτή την αποκλειστική ιδιότητα, την ιδιότητα του Κριτή, την κατέχει μόνο ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Εκείνος και μόνο Εκείνος θα κρίνει δίκαια ποιος από τους δύο υπέπεσε σε πραγματικό αμάρτημα: ο ιερέας που αποτειχίστηκε για λόγους πίστεως ή ο κατήγορός του που σφετερίζεται την κρίση του Θεού.
Στο ίδιο βίντεο ακούσαμε τον ισχυρισμό ότι ο Πατριάρχης και ο Επίσκοπος ισούνται με την ίδια την Εκκλησία επειδή φέρουν την αποστολική διαδοχή, και πως όποιον κάνει αποτείχιση «τον τρώει ο λύκος». Αυτά τα αφηγήματα περί τυφλής αλυσίδας και διαδοχής αποτελούν απλές αμπελοφιλοσοφίες που δεν αντέχουν σε θεολογική κριτική. Και οι παπικοί έχουν διαδοχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έπαψαν να είναι αιρετικοί. Η κατοχή της διαδοχής κατά την Ορθόδοξη διδασκαλία δεν καθιστά κανέναν αυτόματα αλάνθαστο. Συνεπώς, όπως ένας λαϊκός μπορεί να σφάλει, έτσι μπορεί να κάνει λάθος ένας ιερέας, αλλά και ένας επίσκοπος. Η ιστορία της Εκκλησίας μας είναι γεμάτη από τέτοια παραδείγματα. Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νεστόριος είχε κανονική αποστολική διαδοχή, όμως η Εκκλησία τον ανακήρυξε αιρετικό. Η διαδοχή από μόνη της, χωρίς την ορθότητα της πίστεως, είναι ένα κενό γράμμα.
Η Νομιμότητα της Αποτείχισης και ο Ρόλος των Λαϊκών
Η πράξη του π. Γεωργίου δεν αποτελεί σχίσμα ούτε ανταρσία, αλλά μια καθόλα νόμιμη και παραδοσιακή αντίδραση. Οι κληρικοί που προχωρούν σε αυτή την κίνηση θωρακίζονται πλήρως από τον 15ο Κανόνα της Πρωτοδευτέρας Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος επιτρέπει και επιτάσσει τη διακοπή μνημοσύνου του επισκόπου όταν εκείνος κηρύττει γυμνή τη κεφαλή μια καταδικασμένη αίρεση. Ο π. Γεώργιος έπραξε το καθήκον του ως φύλακας των Ιερών Κανόνων και η στάση του είναι άξια σεβασμού και πνευματικής υποστήριξης.
Για εμάς, τους λαϊκούς πιστούς, ο δρόμος είναι διαφορετικός αλλά εξίσου αγωνιστικός. Πιστεύω ακράδαστα ότι οι λαϊκοί πρέπει να δώσουμε τη μάχη κατά του νεοτερισμού και του οικουμενισμού μέσα από την Εκκλησία. Δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τα μετερίζια μας, δεν πρέπει να αφήσουμε τον Χριστό μόνο Του μέσα στους ναούς μας. Οφείλουμε να γίνουμε το ανάχωμα απέναντι στην αλλοίωση της πίστης μας, στηρίζοντας ταυτόχρονα με όλη μας τη δύναμη τους άξιους και ομολογητές κληρικούς, όπως ο π. Γεώργιος, που θυσιάζουν την ηρεμία και την ασφάλειά τους για την αλήθεια του Ευαγγελίου. Ο αγώνας για την Ορθή Πίστη είναι κοινός και θα τον δώσουμε μέχρι τέλους.
Από το 10ο λεπτό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος αναφέρεται στο θέμα.
Από το 47ο λεπτό ο π. Επιφάνιος Οικονόμου μιλάει για το θέμα.
ΠΗΓΗ
Ορθή Πίστη
