Η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφάσισε να γιορτάσει το νέο έτος με τον δικό της τρόπο , ανακοινώνοντας την απόσυρση της την 1η Ιανουαρίου, του 2019 από την UNESCO. Το Ισραήλ εντάχθηκε με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ωστόσο, εάν το Ισραήλ έχει να κάνει με την αποδοχή της Παλαιστίνης, η Ουάσινγκτον υπέγραψε τη δική της αδυναμία. Και οι ΗΠΑ οφείλουν στην UNESCO 600.000.000 δολάρια, τα οποία θα επηρεάσουν τα προγράμματα ανθρωπιστικής βοήθειας σε άλλες χώρες. Ομοίως, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να προσεγγίσουν τις άλλες διεθνείς υποχρεώσεις τους. Και επιπλέον, ο Λευκός οίκος αφήνει οικειοθελώς το πεδίο της μάχης “της μαλακής δύναμης”-μια μάχη που διεξάγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για δεκαετίες.
 |
| Η Έδρα της UNESCO είναι στο Παρίσι |
Ιδρύθηκε το 1945, η UNESCO δεν περιόρισε αρχικά τις δραστηριότητές της στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης, της επιστήμης και του πολιτισμού. Ήταν μια πλατφόρμα για την ανταλλαγή ιδεών, τη διάδοση πληροφοριών, την προστασία της ελευθερίας του λόγου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο πρώτο στάδιο εξυπηρετούσε κυρίως τους σκοπούς της αποδυνάμωσης της Ευρώπης και την προώθηση των «Δυτικών αξιών». Ωστόσο, καθώς ο αριθμός των μελών αυτής της οργάνωσης αυξήθηκε, η ισορροπία της εξουσίας άλλαξε και η απογοήτευση των Δυτικών ιδρυτών μεγάλωσε. Τα νέα κράτη μέλη της UNESCO άρχισαν να απαιτούν πραγματική ισότητα και προστασία όχι μόνο των “οικουμενικών ” αλλά και των εθνικών αξιών. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπήρξαν όλο και περισσότερο μειονότητα της UNESCO.
Στο παρελθόν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναστείλει επανειλημμένα τη χρηματοδότηση της οργάνωσης και ακόμη και την ένταξή τους. Τις περισσότερες φορές συνέβη λόγω της υποστήριξης του Ισραήλ, αλλά όχι μόνο. Το 1984, υπό τον Ronald Reagan, η Αμερική αποσύρθηκε προσωρινά από την UNESCO με το πρόσχημα ότι η οργάνωση ήταν δήθεν εχθρική προς το “ελεύθερο τύπο” και την “ελεύθερη αγορά”. Μερικές απόπειρες από την UNESCO να γίνουν πιο ευχάριστες στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, η εκλογή της νέου Γενικού Διευθυντή της οργάνωσης της πρώην Γαλλίδας Υπουργού Πολιτισμού, εβραϊκής κουλτούρας Audrey Azulay, δεν βοήθησαν στην αντιμετώπιση κατηγοριών αντιΙσραηλινών θέσεων.
 |
||
| Όντρεϊ Azulay |
Από τις προσπάθειες του Azulai, πολλά αντι-ισραηλινά ψηφίσματα που εξετάστηκαν στην UNESCO αναβλήθηκαν ή μετριάστηκαν. Πολλοί από τους λόγους που οι Ηνωμένες Πολιτείες δικαιολόγησαν την απόσυρσή τους από αυτόν τον οργανισμό δεν ισχύουν πλέον-όλα τα 12 κείμενα για τη Μέση Ανατολή που υιοθετήθηκαν εκεί πρόσφατα έχουν συμφωνηθεί με το Ισραήλ και τα Αραβικά κράτη μέλη της UNESCO. Ωστόσο, στην Ουάσιγκτον, οι προσπάθειες του Azulay παρέμειναν απαρατήρητες. Αυτό υποδηλώνει ότι το πρόβλημα υπερβαίνει τις Αραβο Ισραηλινές αντιφάσεις.
Αυστηρά συντονισμένο με τον Trump είναι το περιοδικό Wall Street εδώ με το μέρος του. Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι για δεκαετίες η UNESCO ήταν μια πολιτική υπηρεσία της οποίας τα εκπαιδευτικά προγράμματα διοικούνταν από τη Σοβιετική Ένωση, και η αντι-αμερικανική προκατάληψη αυτής της υπηρεσίας “δεν έχει εξαφανιστεί”. Η ανακοίνωση της απόσυρσης των Ηνωμένων Πολιτειών από την κύρια υπηρεσία του ΟΗΕ για τον πολιτισμό, η εφημερίδα το θεωρεί ότι είναι η σωστή απόφαση, αγνοώντας τις τις προειδοποιήσεις των σχολιαστών που πιστεύουν ότι αυτή η απόφαση Ουάσιγκτον “προσπαθεί να πυροβολήσει το πόδι της.” Ο Λευκός Οίκος δεν πιστεύει πλέον στην ικανότητα αυτού του ποδιού να πάει εκεί που χρειάζεται.
Με την “μαλακή δύναμη” στον κόσμο είναι παρόμοια με την παγκόσμια οικονομία: ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, η κυριαρχία των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ενισχύεται, αλλά αποδυναμώνεται. Στις επιχειρήσεις, η τεχνολογία της πληροφορίας, ο πολιτισμός, οι νέες δυνάμεις έχουν εμφανιστεί, των οποίων ο ανταγωνισμός των Αμερικανών συχνά δεν αντέχει.
Η αποτυχία των Ηνωμένων Πολιτειών να χρησιμοποιούν την “μαλακή δύναμη” αποδεικνύεται από ειδικές μελέτες.
Η 2018 η μαλακή δύναμη 30 δεικτών, μια αντιπροσωπευτική έρευνα που διεξάγεται από το εργαστήριο του Portland Communications» των 11.000 ανθρώπων σε 25 χώρες σε όλο τον κόσμο, διαπίστωσε ότι η Αμερικανική μαλακή δύναμη ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη σε χρήση πίσω από τη Βρετανία, τη Γαλλία και τη Γερμανία .
Η απόσυρση των ΗΠΑ από την UNESCO δεν είναι το μόνο παράδειγμα της απόσυρσης τους από το πεδίο της μάχης της “μαλακής δύναμης”. Στα μέσα της 2018, οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν το Συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ΟΗΕ με σκάνδαλο. Και η εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη, Νίκι Χέιλι, είπε : «για πάρα πολύ καιρό, το Συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπήρξε υπερασπιστής των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μια καταβόθρα της πολιτικής μεροληψίας».
 |
| Η Νίκι Χέιλι στα Ηνωμένα έθνη |
Ένα άλλο θεσμικό όργανο που ασκεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) στη Χάγη, όπου οι Αμερικανοί δεν εισήλθαν ποτέ, πέρυσι έλαβε μια σοβαρή προειδοποίηση από το Λευκό Οίκο: πριν από τους δικαστές του ΔΠΔ έφερε τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επιβολή προσωπικών Κυρώσεων αν συνεχίσουν να εξετάζουν υποθέσεις εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που διεπράχθησαν από Αμερικανούς στο Αφγανιστάν και σε άλλες χώρες.
 |
| Το διεθνές δικαστήριο στην Χάγη |
Ο Υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Μ. Ζαρίφ έξυπνα περιέγραψε περιέγραψε πρόσφατα την συμπεριφορά των Ηνωμένων Πολιτειών ως “δόγμα εξόδου”: η διοίκηση του Trump, είπε, βγαίνει από τα πάντα το ένα πίσω από το άλλο: από την NAFTA, από τη διατλαντική εταιρική σχέση εμπορίου και επενδύσεων, από την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, από την UNESCO-από τα πάντα. “Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να εμπιστεύονται τις δηλώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών.” Έχει μείνει τίποτα που η διοίκηση του Τραμπ δεν έχει βγει ακόμα; Ίσως από τη γη; ο Zrif ρωτάει. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, φυσικά, δεν θα φύγουν, αλλά το γεγονός ότι η πορεία τους στις διεθνείς υποθέσεις στις αρχές του έτους θα γίνει ακόμα πιο σκληρή, δεν χωράει αμφιβολία. Πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι ‘ αυτό.
 |
| Μ. Ζαρίφ |
Είναι πιθανό ότι στις δραστηριότητες προπαγάνδας στη διεθνή σκηνή οι ΗΠΑ να αρνούνται εντελώς τη «άσπρη ζώνη» των σωστών συζητήσεων και της ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων, έχοντας βυθιστεί στις «γκρίζες» και «μαύρες» ζώνες της χειραγώγησης και της πλαστογράφησης.
