Η γριά μάνα στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη. Τα χέρια της έτρεμαν καθώς κρατούσε τη μικρή της βαλίτσα. Ένα μήνα εδώ, ένα μήνα εκεί…
Νωρίς χήρα, μια ζωή δοσμένη στα παιδιά της. Και τώρα ήταν μια περιπλανώμενη φιγούρα, ένα βάρος που κανείς δεν ήθελε. Ζούσε με τις αναμνήσεις των καλών χρόνων με τον άνδρα της. Τον γάμο της, τα γεννητούρια, τις βαφτίσεις. Θυμότανε τις νύχτες που ξενυχτούσε δίπλα στα παιδικά τους κρεβάτια, τις μέρες που έμενε νηστική για να έχουν αυτά να φάνε. Μια ζωή γεμάτη θυσίες.
Ξεσπιτώθηκε για να στεγάσει η κόρη την οικογένειά της. Και τώρα, στα στερνά της, βρισκόταν με μια βαλίτσα στο χέρι, χωρίς σπίτι. Χωρίς μια γωνιά δική της. Αντί για αγάπη, της πρόσφεραν ανοχή. Αντί για φροντίδα, της έδωσαν μια βαλίτσα και ένα πρόγραμμα διανομής, κανονικό delivery….
Διαβάστε τη συνέχεια στο https://balsamopsyxhs.gr/2025/02/22/η-βαλιτσα-τησ-μανασ/
