© REUTERS / Henry Nicholls
Ένας υποστηρικτής του Brexit μιλάει με τους αντιπάλους του στο Λονδίνο. 2 Σεπτεμβρίου 2019. Φωτογραφία αρχείου
“Η Πολιτική κρίση στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία προκλήθηκε από τον αγώνα υπέρ και κατά Brexit, έχει ήδη οδηγήσει στην παραίτηση δύο πρωθυπουργών, την αναστολή του Κοινοβουλίου, στην ριζική διάσπαση της κοινωνίας και σε αδιέξοδο στις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και πάνω από όλα, η κρίση αυτή ενίσχυσε σημαντικά τις φυγόκεντρες τάσεις στο κράτος και τα αποσχιστικά αισθήματα σε ορισμένες περιοχές. Ναι, δεν είναι πλέον μόνο η Σκωτία, όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού θέλει από καιρό να αποσχιστεί από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Υπενθυμίζουμε ότι το 2014, οι Σκωτσέζοι είχαν ήδη διεξάγει δημοψήφισμα για την αποχώρηση από τη Βρετανία. Αυτό κατέστησε το κατεστημένο νευρικό, αλλά στο τέλος οι αντίπαλοι της ανεξαρτησίας κέρδισαν με ένα άνετο πλεονέκτημα πάνω από 10 τοις εκατό. Ακόμη και οι αυτονομιστές ηγέτες που οργάνωσαν αυτό το δημοψήφισμα αναγνώρισαν ότι μια τέτοια δημοσκόπηση ήταν δυνατή “μια φορά σε μια γενιά”. Τώρα το θυμούνται συνεχώς στο Λονδίνο. Ωστόσο, είναι αδύνατο να μην παραδεχτούν το αντίθετο: στην περίπτωση της βρετανικής εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι συνθήκες αλλάζουν δραματικά. Δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα των Σκωτσέζων αντιτίθεται κατηγορηματικά Brexit, ένα δεύτερο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας φαίνεται βάσιμο.
Και αυτό αντηχεί όλο και περισσότερο στην κοινωνία. Από το 2014, η πλειονότητα των κατοίκων στη Σκωτία (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ευνοούσε η απόσχιση από τη Βρετανία) αντιτάχθηκαν σε ένα δεύτερο δημοψήφισμα. Κρίνοντας από μια πρόσφατη δημοσκόπηση της youGov για πρώτη φορά ο αριθμός των υποστηρικτών αυτής της ιδέας ξεπέρασε τον αριθμό των αντιπάλων τους (45 έως 44%), ωστόσο, η ίδια έρευνα δείχνει ότι οι αντίπαλοι της απόσχισης από τη Βρετανία μεταξύ των Σκωτσέζων είναι ελαφρώς περισσότεροι από τους αποσχιστές (δύο τοις εκατό), αλλά οι τάσεις των τελευταίων μηνών υποδεικνύουν ταχεία αύξηση του αριθμού των τελευταίων. Και μία από τις κοινωνιολογικές μετρήσεις (που εκτελέστηκε από την εταιρεία του Λόρδου Άσκροφτ) αποκάλυψε το πλεονέκτημα των υποστηρικτών του χωρισμού της περιοχής. Ταυτόχρονα, όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ακόμα και μεταξύ των Σκωτσέζων υποστηρικτών της ιδέας της αδιαίρετης Μεγάλης Βρετανίας, αυξάνεται η δυσπιστία ότι η χώρα θα διατηρήσει την ενότητα τα επόμενα χρόνια.
Έχοντας αυτά τα αισθήματα, ο πρώτος υπουργός της περιοχής, Νικόλα Οξύρς (ο οποίος είναι επίσης ο ηγέτης του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος, ο οποίος τάσσεται υπέρ της απόσχισης) την περασμένη εβδομάδα ανακοίνωσε επισήμως σχέδια για δεύτερο δημοψήφισμα. Το πρόγραμμα τοπικής αυτοδιοίκησης για το επόμενο έτος το αναφέρει με σαφήνεια: «η τρέχουσα πολιτική και συνταγματική κρίση υπογραμμίζει επίσης ότι είναι σημαντικό να διασφαλιστεί το δικαίωμα της Σκωτίας να καθορίσει το δικό της μέλλον. Καθώς οι αποφάσεις της Βρετανικής κυβέρνησης αντιτίθενται όλο και περισσότερο στα συμφέροντα και τις δημοκρατικές επιθυμίες του λαού της Σκωτίας, είναι σημαντικότερο από ποτέ να λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα για να διεξαγάγουμε δημοψήφισμα ανεξαρτησίας “.
Ενθυμούμενοι την εμπειρία πριν από πέντε χρόνια, οι Σκωτσέζοι εθνικιστές φαίνεται ότι αποφάσισαν να καταφύγουν σε ακόμα πιο ύπουλη τακτική, με τη συμμετοχή άλλων περιοχών στην κίνησή τους. Για παράδειγμα, η εφημερίδα National, η οποίο στηρίζει επισήμως τον διαχωρισμό της Σκωτίας, έχει εκδώσει ένα ειδικό θέμα για την Ουαλία για τις παρελάσεις των Ουαλών Αποσχιστών το περασμένο Σάββατο. Έτσι, οι Σκωτσέζοι προσπαθούν να επεκτείνουν την περιοχή του αγώνα κατά της Μητρόπολης, μετακινώντας το μέτωπο και πέρα από την επικράτειά τους.
Μέχρι στιγμής, η επιτυχία της εκστρατείας για την ανεξαρτησία της Ουαλίας δεν πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη: μια έρευνα του περασμένου Δεκεμβρίου έδωσε αναλογία 67% έναντι 17% υπέρ της διατήρησης της περιοχής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι το θέμα του Brexit άλλαξε ριζικά την κατάσταση εκεί, αλλά καθώς αναπτύσσεται η κρίση στο Λονδίνο, το ζήτημα του δημοψηφίσματος και της Ουαλίας εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο στην περιφερειακή ατζέντα.
Έτσι, πρόσφατα, οι βουλευτές του δημοτικού συμβουλίου της κομητείας Guineth (Βόρεια Ουαλία) υποστήριξαν την ανεξαρτησία της περιοχής. 42 τοπικοί βουλευτές ψήφισαν υπέρ, μόνο τέσσερις ψήφισαν κατά . Ορισμένοι δήμοι της πόλης στον ίδιο νομό υποστήριζαν την απόσχιση από τη Βρετανία. Οι πορείες που αναφέρονται παραπάνω για τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Ουαλίας συγκέντρωσαν αρκετές χιλιάδες ανθρώπους. Είναι αλήθεια ότι ο Βρετανικός Τύπος τους κάλυψε λιγότερο από τις διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ ή στη Μόσχα.
Οι ίδιοι οι Ουαλοί αποσχιστές έχουν μικρή πίστη στο άμεσα μέλλον. Επιπλέον, δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι το Λονδίνο θα ενεργήσει σκληρά εναντίον τους εάν το ζήτημα της απόσχισης της περιοχής γίνει πράξη, όπως συμβαίνει στη Σκωτία. Οι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας φοβούνται ακόμη και μια στρατιωτική επιχείρηση με βάση τα Φώκλαντ.
Αλλά ακόμα πιο οδυνηρό για τους Βρετανούς είναι το παραδοσιακό πρόβλημα των αποσχιστικών τάσεων στη Βόρεια Ιρλανδία. Η περιοχή ψήφισε επίσης κατά του Brexit το 2016. Και δεν αρέσει περισσότερο η επιστροφή του καθεστώτος των συνόρων και των θεωρήσεων με την Ιρλανδία, το οποίο αποτελεί ένα από τα εμπόδια στις περίπλοκες διαπραγματεύσεις μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών.
Πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας του Λόρδου Άσκροφτ αποκάλυψε ότι σε περίπτωση που η Βρετανία φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 51 τοις εκατό των ψηφοφόρων της Βόρειας Ιρλανδίας είναι διατεθειμένο να στηρίξει την απόσχιση από το Ηνωμένο Βασίλειο και την επανένωση με την Ιρλανδία. Και μεταξύ των νέων ανθρώπων που δεν έχουν βιώσει τη φρίκη του εμφυλίου πολέμου, το 60%. ‘ Έτσι η ιδέα έχει μέλλον.
Χωρίς έκπληξη, το εθνικιστικό κόμμα του Sinn FEIN ζήτησε αμέσως δημοψήφισμα για την ενοποίηση με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας σε περίπτωση που η Βρετανία έφευγε από την ΕΕ. Το Λονδίνο απορρίπτει κατηγορηματικά αυτή την πιθανότητα. Ωστόσο, η συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών στο Μπέλφαστ (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ξεκάθαρα ενωτικών) πιστεύουν ότι ένα δημοψήφισμα μετά Brexit είναι απλώς αναπόφευκτο. Επιπλέον, αυτό προβλέπεται και από τη συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής, η οποία το 1998 ρύθμιζε τη σύγκρουση στη Βόρεια Ιρλανδία.
Για το Μπέλφαστ, που έχει επιζήσει δεκαετίες αμοιβαίας αιματηρής βίας, η αναβίωση της ιδέας του χωρισμού από τη Βρετανία είναι γεμάτη με την επανάληψη των ένοπλων συγκρούσεων. Τέτοιες ανησυχίες εκφράζονται ήδη δυνατά και σαφώς έχουν βάση.
Όπως μπορούμε να δούμε, η κλιμακούμενη πολιτική κρίση στη Βρετανία οδήγησε τις τοπικές ελίτ σε ένα μάταιο αδιέξοδο. Από τη μία πλευρά, οι Συντηρητικοί ηγέτες δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το Brexit, διότι σε αυτή την περίπτωση το κόμμα θα χάσει το βασικό εκλογικό σώμα. Από την άλλη πλευρά, η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι η σκανδάλη για νέες οδυνηρές κρίσεις και αμετάκλητες φυγόκεντρες διεργασίες που είναι αρκετά ικανές και για όλους ικανές να θάψουν το Ηνωμένο Βασίλειο.
https://ria.ru/
