Βόμβες πέφτουν από ένα ελαφρύ βομβαρδιστικό Β26 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας κάπου στη Βόρεια Κορέα, 18 Μαρτίου 1953.
“Σε όλο τον κόσμο, οποιαδήποτε ημέρα, ένας άνδρας, γυναίκα ή παιδί είναι πιθανό να εκτοπιστεί, να
βασανιστεί, να σκοτωθεί ή να ‘εξαφανιστεί’… Τις περισσότερες φορές οι Ηνωμένες Πολιτείες μοιράζονται την ευθύνη.” (Διεθνής Αμνηστία, 1996)
Καθώς οι ΗΠΑ απειλούν να αποδεκατίσουν τη Βόρειο Κορέα ξανά – αν όχι ολόκληρο τον πλανήτη, δεδομένης της ριψοκίνδυνης περιστασιακής προσέγγισης του Ντόναλντ Τραμπ στη χρήση πυρηνικών όπλων – ένα άρθρο αποκάλυψε την εγκληματική κληρονομιά που έχει απομείνει από την τελευταία επίθεση της Αμερικής, που τελείωσε πριν από εξήντα τέσσερα χρόνια , σε μια χώρα μικρότερη από το Μισισιπή. (Η Βόρεια Κορέα είναι μια έκταση 120.540 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το Μισισιπή είναι 125.443 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
“Οι ειδικοί λένε ότι θα χρειαστούν εκατό χρόνια για να καθαρίσουν όλα τα μη εκραγέντα όπλα”, λέει ο Ταγματάρχης Jong Il Hyon: “αλλά νομίζω ότι θα διαρκέσει πολύ περισσότερο”.
Ο Ταγματάρχης Jong έχει χάσει πέντε συναδέλφους στην εργασία που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη για την απόσυρση όπλων και “κουβαλά έναν αναπτήρα που του έδωσε κάποιος πριν πεθάνει. Έχει επίσης μια ουλή στο αριστερό του μάγουλο από μια αποστολή εξουδετέρωσης βόμβας που πήγε στραβά.”
Στο Χάμουνγκ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, τριακόσιες εβδομήντα οβίδες όλμων βρέθηκαν σε μια παιδική χαρά ενός δημοτικού σχολείου τον περασμένο Οκτώβριο, με μια σκουριασμένη, θανατηφόρα οβίδα που ανακαλύφθηκε κοντά τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.
“Βόμβες, οβίδες και κομμάτια πυρομαχικών” εξακολουθούν να βρίσκονται σε “χιλιάδες”. “Σχεδόν όλα είναι Αμερικανικά”, αλλά “πάνω από μια ντουζίνα” χώρες “πολέμησαν με την πλευρά των ΗΠΑ και κάθε λίγο και οι δικές τους βόμβες θα εμφανιστούν επίσης.”
Στην περιοχή αυτή η θανατηφόρα κληρονομιά αντικατοπτρίζεται: «στο Βιετνάμ, τη Καμπότζη, το Λάος και ακόμη και την Ιαπωνία», με ένα «τεράστιο ποσό μη εκραγέντων πυροβόλων όπλων» που χρειάζεται να αφοπλιστούν από όσους έχουν τόλμη να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους καθημερινά.
Η κλίμακα της περιφερειακής φρίκης είναι σχεδόν ακατανόητη. Για παράδειγμα:
«Από το 1964 έως το 1973, οι ΗΠΑ έριξαν πάνω από 2 εκατομμύρια τόνους πυρομαχικών στο Λάος κατά τη διάρκεια 580.000 βομβιστικών αποστολών – ίσες με ένα βομβαρδισμό γεμάτου αεροπλάνου κάθε οκτώ λεπτά, είκοσι τέσσερις ώρες την ημέρα, για εννέα χρόνια …»
Λάος, 1983. Μια εντατική εκστρατεία βομβαρδισμού, σε συνδυασμό με μάχες πυροβολικού στη γη, έχει αφήσει το τοπίο σε ορισμένες περιοχές του Λάος γεμάτο κρατήρες.
Θεωρείται ότι πιθανώς το ένα τρίτο των βόμβων δεν έχει εκραγεί και πάνω από είκοσι χιλιάδες άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από μη εκραγέντα όπλα από τότε.
Επιπλέον:
“Πάνω από 270 εκατομμύρια βόμβες διασποράς ρίχθηκαν στο Λάος κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ (210 εκατομμύρια περισσότερες βόμβες από ό, τι είχαν πέσει στο Ιράκ το 1991, το 1998 και το 2003 μαζί), μέχρι 80 εκατομμύρια δεν πυροδότησαν.”
Λιγότερο από το 1% αυτών των πυρομαχικών έχουν καταστραφεί, με ανάλογους θανάτους και ακρωτηριασμούς σε εξέλιξη.
Οι ΗΠΑ είναι αναμφίβολα ο “Ηγέτης του Ελεύθερου Κόσμου” σε ένα πράγμα: τη δολοφονία. Είναι επίσης σαφώς ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς της υπερβολής και των πιο δολοφονικών κληροδοτήσεων, διασφαλίζοντας ότι οι πράξεις της δεν θα ξεχαστούν ποτέ ούτε συγχωρούνται από τους πληγέντες πληθυσμούς. Που, φυσικά, είναι ο λόγος για τον οποίο η Βόρεια Κορέα προσπαθεί να εξασφαλίσει ότι είναι αρκετά δυνατά οπλισμένη για να αποτρέψει μια άλλη επίθεση. Οποιοσδήποτε έχει ή δεν έχει επιτύχει από αυτή την άποψη, σε σύγκριση με το πυρηνικό οπλοστάσιο της Αμερικής που απειλεί τον πλανήτη, είναι εντελώς ασήμαντο, για την αδιαπραγμάτευτη, στομφώδη Ουάσινγκτον.
Οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Rex Tillerson σχετικά με τη Βόρεια Κορέα ότι: “(ο Τραμπ) μου έχει καταστήσει σαφές να συνεχίσουμε τις διπλωματικές μας προσπάθειες – το οποίο κάνουμε. Όπως είπα και στους άλλους, αυτές οι διπλωματικές προσπάθειες θα συνεχιστούν μέχρι να πέσει η πρώτη βόμβα”, είναι σχεδόν αδύνατο να ενθαρρύνουν τίποτα άλλο παρά ξέφρενες προσπάθειες για ένοπλη αποτρεπτική δράση – ενώ παράλληλα καθαρίζουν την δηλητηριώδη κληρονομιά από πάνω από μισό αιώνα πριν.
Η ”ομάδα αφοπλισμού βομβών του Ταγματάρχη Jong είναι μία από τις εννέα … μία για κάθε επαρχία. Μόνο η μονάδα του χειρίστηκε 2.900 εκρηκτικά που είχαν παραμείνει – συμπεριλαμβανομένων βομβών και οβίδων πυροβολικού, το περασμένο έτος”. Φέτος: “έχουν ήδη αφοπλίσει περίπου 1.200.”
Η Βόρεια Κορέα δήλωσε ότι 400.000 βόμβες είχαν βρεθεί στην πρωτεύουσα, την Πιονγκγιάνγκ: “περίπου μία βόμβα για κάθε κάτοικο εκείνη τη στιγμή.” 32.500 τόνοι ναπάλμ επίσης έπεσαν στη χώρα.
Ορισμένες βόμβες δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμες στο μη εκπαιδευμένο μάτι, τόνισε ο Ταγματάρχης Jong, γι’ αυτό και ένας 11χρονος έχασε τα δάχτυλά του διερευνώντας ένα αντικείμενο που είχε βρει. Υπάρχει μια «εκπληκτική ποικιλία». Περιέγραψε μία ως «βόμβα πεταλούδα» η οποία είχε «εξαρτήματα σαν πτερύγια για να διασκορπίσουν μικρές ”βομβίτσες” σε μια ευρύτερη περιοχή». Ήταν «επινοημένη από τους Ναζί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ΗΠΑ αναθεώρησαν το σχεδιασμό τους και τα χρησιμοποίησαν στη Βόρεια Κορέα», επισημαίνει το Associated Press.
Οι γερασμένες βόμβες γίνονται ακόμα πιο ασταθείς, η σκουριά καταστρέφει τους πυροκροτητές, με αποτέλεσμα η παραμικρή κίνηση να τις πυροδοτεί.
“Είμαι βέβαιος ότι η γενιά της κόρης μου θα υποφέρει επίσης από αυτό το πρόβλημα”, δήλωσε ο Ταγματάρχης Jong: “Θέλω να το μάθει ο κόσμος”.
Ο ιστορικός Charles Armstrong του Πανεπιστημίου της Κολούμπια επισημαίνει ότι ο βομβαρδισμός κορεσμού:
“έθεσε κάτι σαν σημείο καμπής για τις Ηνωμένες Πολιτείες και ακολουθήθηκε από τη χρήση μιας ακόμη πιο βαρύτερης έκδοσης κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.”
Επισημαίνει επίσης κάτι που αγνοείται από τον προφανώς εξαιρετικά άγνονα νέο φορέα στον Λευκό Οίκο:
“Μέχρι σήμερα, η Βορειοκορεατική κυβέρνηση και τα μέσα μαζικής τους ενημέρωσης καταδεικνύουν τον Αμερικανικό βομβαρδισμό ως έγκλημα πολέμου και σημαντική αιτιολόγηση για τη συνεχή κινητοποίηση του λαού της Βόρειας Κορέας – καθώς και για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων – σε άμυνα κατά των πυρηνικών επιθέσεων”.
Έχει κάποιος στο Καπιτώλιο ακούσει για “αιτία και αποτέλεσμα”;
Πηγή:
