Στην Γαλλία οι αρχές απαγορεύουν την κυκλοφορία
Ο Ολάντ, αφού κήρυξε την Γαλλία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω της «τρομοκρατίας», προχώρησε πλέον σε ανοικτή καταστολή των κινητοποιήσεων των πολιτών στο Παρίσι.
Από το πρωΐ της Κυριακής, η αστυνομία διέταξε την απαγόρευση της κυκλοφορίας των ακτιβιστών στα διαμερίσματα του Παρισιού που συγκεντρώνονται, επιδίδοντας ατομικές κλήσεις στα σπίτια τους, θυμίζοντας πλέον την γερμανοκρατούμενη Γαλλία και το καθεστώς του Βισύ… Η Δημοκρατία στην Δύση εξέπνευσε, όπως είχαν προβλέψει οι Τζων Στάντον και Γουΐντ Μάντσεν στο βιβλίο τους «The Emergence of the Fascist American Theocratic State, 2002».
Η πάταξη της Ελευθερίας της Έκφρασης στις δυτικές ψευτο-δημοκρατίες ξεκίνησε μετά τον Νοέμβριο του 2001, όταν δημιουργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες ο USA Patriot Act. Έτσι θεσμοθετήθηκε η ριζική αναθεώρηση της αμερικανικής εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής και η χειραγώγησή τους από το Πεντάγωνο και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών έδωσε εντολή στους συμμάχους του να υιοθετήσουν ανάλογες αντι-δημοκρατικές νομοθεσίες στο εσωτερικό τους δίκαιο. [Π.τ.Φ.]
Ο γαλλικός «Πατριωτικός Νόμος»: Από την ψευδο-δημοκρατία στη δικτατορία
Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, του οποίου η νομιμότητα πηγάζει μόνο από ένα δόλιο πολυκομματικό εκλογικό σύστημα, έχει επανειλημμένα κάνει κατάχρηση της εξουσίας του από την ανάληψη των καθηκόντων του το 2012 διεξάγοντας παράνομους πολέμους σε ξένες χώρες (π.χ., το Μάλι, τη Συρία), χωρίς να έχει την έγκριση των ψηφοφόρων του. Ο Φρανσουά Ολάντ συνεχίζει την φιλοσιωνιστική πολιτική του δεξιού προκατόχου του (Νικολά Σαρκοζί) κατά της Λιβύης, ενώ εν τω μεταξύ επεκτείνει την σύγκρουση σε άλλες περιοχές όπως η Συρία. Από την άποψη αυτή, η αριστερή και η δεξιά πτέρυγα του πολιτικού φάσματος είναι πανομοιότυπες.
Πρόσφατα ξεπέρασε κάθε όριο νομιμότητας με την υιοθέτηση μιας οργουελλιανής εσωτερικής πολιτικής, που επέτρεψε στην κυβέρνηση Ολάντ να κατασκοπεύει τους πολίτες, να μπλοκάρει ιστοσελίδες που περιέχουν «περιεχόμενο σχετιζόμενο με τρομοκράτες», την αφαίρεση της γαλλικής υπηκοότητας από καταδικασμένους «τρομοκράτες» και την ποινικοποίηση του ακτιβισμού κατά της ισραηλινής κατοχής. Η Latin American Herald Tribune ανέφερε στις 26 Ιανουαρίου ότι «πέρυσι 283 ιστοσελίδες μπλοκαρίστηκαν, αφαιρέθηκε το περιεχόμενό τους ή θεωρήθηκαν παράνομες, χάρη στην αντιτρομοκρατική νομοθεσία». Με αυτό το ρυθμό, πρέπει μάλλον να περιμένουμε μετάβαση από την εξωδικαστική στην αυτόματη λογοκρισία μέχρι το 2017.
Αυτές οι πολιτικές στοχεύουν να εμποδίζουν της εξάπλωση των πληροφοριών που μπορούν να εκθέσουν τις εγκληματικές δραστηριότητες της κυβέρνησης. Θα πρέπει να σημειωθεί, εδώ, ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική διαφθορά. Προκαλεί έκπληξη το πόσο γρήγορα η Γαλλία, από εκεί που ήταν εναντίον του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, τον μετέτρεψε σε ένα από τα βασικά συστατικά της πολιτικής της.
 |
| Διαταγή απαγόρευσης της κυκλοφορίας που επιδίδουν οι αρχές σε πολίτες στο Παρίσι από το πρωϊνό της Κυριακής, 15 Μαΐου. |
Με λίγα λόγια, η νομοθεσία για κατάσταση έκτακτης ανάγκης επιβάλλει στην Γαλλία μια κατάσταση πολιορκίας που μπορεί να υφίσταται για μέγιστο χρονικό διάστημα 12 ημερών χωρίς να απαιτείται δικαστική εποπτεία ή έκδοση ενταλμάτων.
Δεδομένου ότι η κυβέρνηση μπορεί να χρησιμοποιήσει τις έκτακτες εξουσίες της για να αναγκάσει τους δημοσιογράφους (μέσω τακτικών εκφοβισμού, όπως αγωγές και βαριά πρόστιμα) να συμμορφώνονται με τις πολιτικές που δίνουν έμφαση στην ασφάλεια εις βάρος της ελευθερίας (δηλαδή, λογοκρισία ή παρακολούθηση), το καθεστώς έκτακτης ανάγκης εμποδίζει οποιαδήποτε ανεξάρτητη έρευνα για τις εγκληματικές δραστηριότητες που προκάλεσαν κατ’ αρχάς την κατάσταση αυτή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετώπισαν ένα παρόμοιο σενάριο μετά τις επιθέσεις της 11/9, κατά την οποία η ομοσπονδιακή κυβέρνηση όχι μόνο δεν απευθύνθηκε στον αμερικανικό λαό για τον νόμο Patriot, αλλά και ποτέ δεν διερεύνησε επίσημα τι συνέβη στις 11/9. Αντ’ αυτού, η συνεργασία των δικτύων των αμερικανο-ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών εμπόδισε την αποκάλυψη των πραγματικών περιστατικών με τον αυστηρό έλεγχο «της έρευνας και της πρόσβασης σε αποδεικτικά στοιχεία, στην ερμηνεία που έδωσαν τα μέσα ενημέρωσης στο συμβάν και στις σχετικές δίκες» [Christopher Bollyn, 9-11: The Deception that Changed the World, 2012, σελ. 25].
Περισσότερο από μια δεκαετία αργότερα, κάτι παρόμοιο συμβαίνει στην Γαλλία, επειδή, όπως επισημαίνει ο Thierry Meyssan, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης αποτελεί μέρος μιας παγκόσμιας εκστρατείας για να μην αποκαλύπτονται οι συνωμοσίες στο διαδίκτυο:
«Το 2008 … η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε αποφασίσει να χρηματοδοτήσει μεμονωμένα άτομα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, για να τρολλάρουν τα φόρουμ των συνωμοσιολογικών ιστοσελίδων και να προκαλούν «σκεπτικιστικές» ομάδες για να αντικρούουν τις σχετικές θεωρίες.
Επειδή δεν έφθανε αυτό, η Γαλλία αποφάσισε να λάβει αυταρχικά μέτρα. Όπως και στο παρελθόν, οι γαλλικές ελίτ, των οποίων το Σοσιαλιστικό Κόμμα αποτελεί την ψευδο-αριστερή πτέρυγα, έχουν οι ίδιες τεθεί υπό τις διαταγές της κύριας στρατιωτικής δύναμης της εποχής, δηλαδή των ΗΠΑ».
Έτσι, η Γαλλία κάνει ό,τι είναι δυνατόν σήμερα για την πρόληψη της διάδοσης των πληροφοριών, οι οποίες μπορεί να εκθέσουν τις εγκληματικές της δραστηριότητες με την Αμερική και τους σιωνιστές συμμάχους της.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι το διαδίκτυο είναι το μόνο μέρος όπου μπορούν να συζητούν ελεύθερα τέτοια θέματα, γιατί είναι το μόνο εργαλείο όπου μπορούν να κυκλοφορούν προς κάθε κατεύθυνση οι ανατρεπτικές πληροφορίες και είναι δυνατή η δημιουργία μιας πλατφόρμας επικοινωνίας που θα παρακάμπτει την καθεστωτική πληροφόρηση στο ενδεχόμενο, π.χ., μιας τραπεζικής κρίσης.
Δεδομένου ότι η πρόσβαση του λαού στις πληροφορίες που διακινούνται ελεύθερα στο διαδίκτυο είναι από μόνη της το καλύτερο εργαλείο για ανεξάρτητη, εναλλακτική σκέψη, καλύτερη άμυνα κατά των στημένων εκτιμήσεων και της παραπληροφόρησης επειδή αποκτούν μια πιο αντικειμενική αντίληψη των πραγμάτων (στο βαθμό που ο χώρος επηρεάζεται λιγότερο από την κυβέρνηση), η κυβέρνηση Ολάντ πιέζεται τώρα να ανταποκριθεί σε αυτή την απειλή, παρατείνοντας την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην Γαλλία.
[Πηγή: του Guillaume Kress, Global Research, 19/02/2016, http://www.globalresearch.ca/the-french-patriot-act-why-is-france-extending-its-state-of-emergency-clamping-down-on-freedom-of-expression/5508552]
