Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Το ζήτημα των δημοσκοπήσεων είναι μια υπόθεση που θέλει ιδιαίτερη εξέταση. Όπως επίσης και το ζήτημα του τύπου και των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης. Οφείλει μια δημοτική αρχή να ασχολείται με παρόμοια ζητήματα; Η απάντηση είναι καταφατική. Ναι, η δημοτική αρχή οφείλει να ασχολείται με αυτά τα ζητήματα. Η ενημέρωση είναι ένα πρόβλημα καθημερινότητας για τους πολίτες και για τη λειτουργία της δημοκρατίας και η Τ.Α., κυρίως οι δημοτικές αρχές, οφείλουν να ασχοληθούν πολύ
σοβαρά με το περιβάλλον εντός του οποίου διαχέεται η πληροφορία και δη αυτή που αφορά στη συγκρότηση της τοπικής δημοσιότητας. Το περιβάλλον παραγωγής και διάχυσης της πληροφορίας στην Θεσσαλονίκη είναι τοξικό. Παράγουμε περισσότερα «σκουπίδια» και «απόβλητα» πληροφοριακού τύπου από αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Έτσι η καθημερινότητά μας δε συγκροτείται μόνο από τα σκουπίδια στους δρόμους, αλλά και από τα «σκουπίδια» στο «μυαλό» μας
Το δεύτερο ερώτημα που συνοδεύει το πρώτο είναι αν μπορεί μια δημοτική αρχή να ασχοληθεί και, μάλιστα, αποτελεσματικά με μια πολιτική μέσων ενημέρωσης. Και εδώ η πρώτη απάντηση που μπορεί να δώσει κάποιος είναι καταφατική. Ναι, όλες οι δημοτικές αρχές στη χώρα μπορούν να ασχοληθούν και να παράγουν έργο στον τομέα των μέσων ενημέρωσης. Ανάλογα με το δήμο και την ισχύ του στο εθνικό και υπερεθνικό σύστημα των πόλεων. Υπό αυτό το πρίσμα καταθέσαμε στις πρώτες επισκέψεις μας ως Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης «Υψίπολις», τόσο στην Εταιρεία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, όσο και στην Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης, στις συναντήσεις μας με τις διοικήσεις τους (στη μια παρευρίσκονταν ο υποφαινόμενος με τον υποψήφιο δήμαρχο Γρηγόρη Ζαρωτιάδη και στην άλλη ένα κλιμάκιο αποτελούμενο από τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, την Αγγελική Τριανταφυλλίδου και τον υποφαινόμενο) δύο υπομνήματα που αφορούσαν και σε αυτή τη σχέση. (βλ. Υπομνήματα στην διεύθυνση www.ipsipolis.gr )
Δεν θα επεκταθώ στο σύνολο των προτάσεων μας επί του συγκεκριμένου ζητήματος των μέσων μαζικής επικοινωνίας, απλώς αναφέρω ότι η ΔΚΘ «Υψίπολις» έχει προτείνει και την ίδρυση δημόσιας εταιρείας δημοσκοπήσεων για να τεθεί ένα τέλος στην ανυπαρξία ουσιαστικού οργάνου δημοσκοπικών μετρήσεων στη χώρα. Και αυτό διότι και το περιβάλλον των δημοσκοπήσεων είναι τοξικό. Παράγει περισσότερα «σκουπίδια» και «απόβλητα» δημοσκοπικής πληροφορίας από αυτά που αντέχει το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας. Στην πραγματικότητα δεν αντέχει καθόλου τέτοιου είδους «σκουπίδια» και «απόβλητα» διότι καταστρέφουν τη βασικότερη λειτουργία ενός ελεύθερου πολιτεύματος, την «αρχή της δημοσιότητας».
Οι δημοσκοπικές μετρήσεις είναι ένα εργαλείο για τους πολιτικούς, τους επιχειρηματίες, τους επενδυτές. Οι ικανές και άρτια συγκροτημένες στατιστικές δεδομένων για μια σειρά ζητήματα διευκολύνουν σε μεγάλο βαθμό ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων στη σύγχρονη σύνθετη κοινωνία μας. Και τι συμβαίνει αντ΄ αυτού στην Ελλάδα; Ολόκληροι μηχανισμοί προσπαθούν να χειραγωγήσουν τις έρευνες. Για να δημιουργήσουν αέρα νίκης στους πελάτες τους, όταν πρόκειται για πολιτικούς και εκλογικές διαδικασίες, να επιβεβαιώσουν το ακλόνητο και να εκφοβίσουν τους ανταγωνιστές όταν πρόκειται για ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα και επιχειρηματικό ανταγωνισμό. (Θα αναλύσω αυτό το φαινόμενο σε επόμενο άρθρο μου σε σχέση με την Coca Cola και την έκδηλη παρουσία της στα δημοτικά πράγματα της Θεσσαλονίκης).
Ως δραστήριο μέλος της ΔΚΘ «Υψίπολις» ήλθα αντιμέτωπος με αυτούς τους μηχανισμούς παραγωγής «πειραγμένων» δημοσκοπήσεων. Η πρώτη δημοσκόπηση στις αρχές του χρόνου για το δήμο Θεσσαλονίκης έδινε στον υποψήφιο της ΔΚΘ «Υψίπολις» Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, Κοσμήτορα της σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, ένα ποσοστό 2,7%, ακολούθησαν και άλλες. Η αμέσως επόμενη έδινε ποσοστά 0,2% και μια πιο ύστερη ανέβαζε το ποσοστό αυτό σε 1,2%. Κανείς μπορεί να εξηγήσει «λογικά» αυτά τα σκαμπανεβάσματα (όρια στατιστικού λάθους κλπ.), αλλά αν συνδυάσει τα αποτελέσματα αυτών των δημοσκοπικών «ερευνών» με τη μεταχείριση που έχει η υποψηφιότητά μας από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας αντιλαμβάνεται ότι άλλη είναι η πραγματικότητα των ποσοστών. (Ο πολιτικός σε αυτές τις συνθήκες είναι υποχρεωμένος να ψηλαφεί μέσα από άλλες διαδικασίες τις προθέσεις του εκλογικού σώματος. Πως και τι, είναι ένα άλλο ερώτημα που μπορεί για ευνόητους λόγους να απαντηθεί μετά τις εκλογές). Και για να μην αφήσω τους αναγνώστες/στριές μου με την αγωνία, δίνω και το ποσοστό μιας τελευταίας δημοσκόπησης: 5% και κάτι συγκεντρώνει η ΔΚΘ «Υψίπολις» και ο υποψήφιός της Γρηγόρης Ζαρωτιάδης. Ο καθένας μπορεί να κρίνει το ποσοστό όπως θέλει. Εμένα με αφήνει παγερά αδιάφορο. Είμαι βέβαιος ότι στα τέλη Απριλίου η ΔΚΘ «Υψίπολις» και ο υποψήφιός της Γρηγόρης Ζαρωτιάδης, θα είναι με διψήφιο αριθμό και μετά τα πράγματα θα πάρουν ή δε θα πάρουν από μόνα τους νέα τροχιά.
Από πού αυτή η βεβαιότητα; Απαντώ: Από τις τρισάθλιες επιθέσεις που δέχεται η ΔΚΘ «Υψίπολις» στο Διαδίκτυο, από τους «ψιθυριστές» των γνωστών κύκλων της Θεσσαλονίκης που διαδίδουν διάφορα, από την αντιμετώπιση που έχει ο υποψήφιος από κάποιους γνωστούς καλοθελητές του τοπικού τύπου, από την αδυναμία των άλλων υποψηφίων να έλθουν σε «κόντρα» μαζί μας, από την έκπληξη των παραγόντων της ΔΕΘ για την αυτοπεποίθηση με την οποία αρνηθήκαμε την προτεινόμενη «ανάπλαση» του χώρου, από την αντιγραφή προγραμματικών συνθημάτων μας ακόμη και από υποψήφιους περιφερειάρχες, από το γεγονός ότι είμαστε ο μόνος συνδυασμός ου έχει ολοκληρωμένο πρόγραμμα συμβατό με τις ανάγκες και τις δυνατότητες της Θεσσαλονίκη και του διεθνοπολιτικού-ιστορικού ρόλου της κ.α. [Βλ. σχετικά και τα άρθρα μου στο Διαδίκτυο: Όμηρος Ταχμαζίδης, Κυβέρνηση και Νοτοπούλου καλύτερα «να βγάλουν το σκασμό», Όμηρος Ταχμαζίδης, Νοτοπούλου, Γιαννούλης, Ταχιάος «ψιλικατζίδες» του αθηναϊκού κατεστημένου, Όμηρος Ταχμαζίδης, Στη Θεσσαλονίκη ίσως να κυοφορείται ένα νέο πολιτικό φαινόμενο, Όμηρος Ταχμαζίδης, Η κάθοδος του Ν. Ταχιάου προς τη «μονοψήφιο» Κ. Νοτοπούλου]
Οπότε τίθεται το εύλογο ερώτημα: αν δεν ευρισκόμασταν σε ανοδική τροχιά και τα ποσοστά μας ήταν στο 0,2%, όπως «διέγνωσε» πριν μερικές εβδομάδες μια ακόμη χειραγωγημένη δημοσκόπηση, ποιος θα ασχολούνταν μαζί μας, ποιος θα προσπαθούσε να μας βάλει «τρικλοποδιές»; (Υπάρχουν και άλλες ενδείξεις που εξαιτίας των προεκλογικών τακτικών δεν μπορούν να αναφερθούν)
Η ίδρυση δημόσιου οργανισμού δημοσκοπικών ερευνών με έδρα τη Θεσσαλονίκη θα είναι μια από τις διεκδικήσεις της ΔΚΘ «Υψίπολις» από το αθηναϊκό πολιτικό κατεστημένο. Εάν αρχίσουν τα «στημένα» σαν τις δημοσκοπήσεις τους, θα εξυγιάνουμε την κατάσταση, παστρικά και τίμια, κατά το παράδειγμα του ΠΑΟΚ… στη ανάγκη και με ξένους διαιτητές.
Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι μέλος του ΕΓ της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής» και της ΔΚΘ «Υψίπολις» με υποψήφιο δήμαρχο το Γρηγόρη Ζαρωτιάδη
