Η δύναμη της εικόνας είναι η δύναμη του θηρίου. Οι εικόνες και τα βίντεο που διακινούν οι Ουκρανοί για Μπούτσα είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας περί αυτού. Επιχειρούν μια αντικειμενοποίηση της πραγματικότητας μέσω του μηχανισμού της εικόνας. Η υπόθεση έχει κι άλλες πτυχές πέραν του ψυχολογικού η πληροφορικού πολέμου τη μάχη της προπαγάνδας σε μια σύρραξη.
Η ρώσικη θέση σε υψηλό επίπεδο έχει γνωστοποιηθεί. Δεν είναι κάτι νέο άλλωστε αυτή η πρακτική είναι η ίδια μεθόδευση που χρησιμοποίησαν κατά κόρον οι Δυτικοί σε Ιράκ, Συρία κ.α αφού η ”εικόνα” γι αυτούς είναι το δυτικό υπερόπλο..
Η εικόνα αποτελεί πλέον θέσφατο. Μόνο που στην εποχή του θεάματος που όλα είναι θέαμα και ο πόλεμος είναι θέαμα γι αυτό προσέλαβαν ηθοποιό ή μάλλον σκηνοθέτη..
Μόνο που άλλο εικόνα κι άλλο πράγμα, άλλο πραγματικότητα κι άλλο παράσταση άλλο το φαίνεσθαι κι άλλο το είναι.
”η εποχή μας προτιμά την εικόνα από το πράγμα, το αντίγραφο από το πρωτότυπο, την αναπαράσταση (σσ παράσταση) από την πραγματικότητα, το φαίνεσθαι από το είναι. Αυτό που γι αυτήν είναι ιερό δεν συνιστά παρά ψευδαίσθηση ενώ αυτό που είναι βέβηλο συνιστά αλήθεια. Πιο καλά το ιερό ανυψώνεται τα μάτια της όσο μικραίνει η αλήθεια και μεγαλώνει η ψευδαίσθηση κι έτσι γι αυτήν το απόγειο της ψευδαίσθησης είναι γι αυτήν το απόγειο του ιερού”. (Φόιερμπαχ Πρόλογος στη β΄έκδοση της ”Ουσίας του χριστιανισμού”.)
Στο βιβλίο του «Η κοινωνία του θεάματος» ο Γκι Ντεμπόρ αναφέρεται στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας που πετυχαίνεται μέσα από την εικονόσφαιρα αλλά μιλά και για την αυτονόμηση της εικόνας δηλ. οι εικόνες αποτελούν πλέον από μόνες τους μια ”πραγματικότητα” αφού αποσχίσθηκαν από την πραγματικότητα και ίσως αυτή η απόσχιση να είναι και η πιο επικίνδυνη!!!
”Οι εικόνες που έχουν αποσπαστεί από κάθε όψη της ζωής συγχέονται τώρα σε μια κοινή πορεία όπου η ενότητα της ζωής είναι πλέον αδύνατο ν΄αποκατασταθεί. Η πραγματικότητα θεωρημένη μερικώς αναπτύσσεται στη γενική ενότητά της σαν ψευδής κόσμος..στον κόσμο της αυτονομημένης εικόνας όπου το ψευδόμενο ψεύδεται στον ίδιο του τον εαυτό…Το θέαμα ως αντιστροφή της ζωής.( σσ και της πραγματικότητας, του είναι)
Το θέαμα είναι μια κοσμοθεώρηση που έγινε πραγματική που εκφράστηκε υλικά. Είναι μια θεώρηση του κόσμου που έγινε (σσ που επιβλήθηκε) αντικειμενική... είναι η καρδιά του εξωπραγματικού της πραγματικής κοινωνίας. Με όλες τις ιδιαίτερες μορφές του ως πληροφόρηση ή προπαγάνδα ως διαφήμιση..”
”Όστις προσκυνεί το θηρίον και την εικόνα αυτού” το θηρίο είναι η αδιάψευστη αν και κατ΄ουσία ψευδής αποτύπωση της Πραγματικότητας σε αισθητό-υλικό επίπεδο, της Αλήθειας σε πνευματικό ορίζοντα. Η τυφλή πίστη στην εικόνα είναι κυριολεκτικά η παρωπιδιασμένη πίστη στο ψεύδος..Η απόλυτη υπακοή-υποταγή στην εικόνα εγκυμονεί κινδύνους.. Η πίστη στην κατασκευασμένη ή χειριστική εικόνα.
Η πίστη στην εικόνα είναι η πίστη στο θηρίο αφού το θηρίο δεν είναι παρά μια χίμαιρα μια εικόνα άνευ υπόστασης ανυπόστατο όπως το κάθε ψεύδος. Η εικόνα του θηρίου ισοδυναμεί με το ίδιο το θηρίο. Το θηρίο δεν είναι παρά η εικόνα του. Το θηρίο δεν είναι παρά η εικόνα του που ως εικόνα του θηρίου είναι θηριώδης-θηριωδία. Η προβολή της θηριώδους εικόνας είναι η εποχή του θηρίου. Το θηρίο δεν είναι παρά παραγωγός σε μια υπερπαραγωγή…. Παραγωγός θηριωδιών για να ενσπείρει τον τρόμο και να υποδουλώσει την ανθρωπότητα ως επικείμενος Ψευδοσωτήρας.. δηλ. Αντίχριστος!!
Η εποχή όπου οι άνθρωποι θα πιστεύουν περισσότερο στην εικόνα παρά στην Πραγματικότητα ή την Αλήθεια όπου θα αποδομούν την Αλήθεια δια της πιστοποίησης των εικόνων. Είναι εποχή όχι της πίστης αλλά της πιστοποίησης ( εξού και κατακλυσμός πιστοποιητικών) δεν είναι εποχή της πίστης αλλά των πειστηρίων. Η Υπέρτατη Αρχή είναι εδώ και Πιστοποιεί το Α ή το Β.. Δεν υπάρχει επέκεινα….
Δεν είμαστε στην κατά Ζίζεκ ” έρημο του πραγματικού” αλλά διανύουμε την έρημο της εικόνας..
Και είναι αυτή η πίστη και η άνευ όρων υποταγή στην εικόνα που κάνει την εποχή μας προδήλως Αποκαλυπτική..
