Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Πολιτικές διαστάσεις προσλαμβάνει η συμμετοχή της ποδοσφαιρικής εθνικής ομάδας της…
Γαλλίας στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου της Ρωσίας.
Οι Αφρικανικές χώρες διεκδικούν “μερίδιο” της νικηφόρου πορείας με πρώτη αφρικανική χώρα την Μπουρκίνα Φάσο, από την οποία προέρχονται οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές της εθνικής Γαλλίας.
Συγκεκριμένα στους 34 ποδοσφαιριστές (23 βασικοί και 11 αναπληρωματικοί), οι 23 είναι Αφρικανοί [20 από τις αφρικανικές χώρες που μέχρι σήμερα πίνει το αίμα η Γαλλία (δες 14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη “δημοκρατική” Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας…), 3 από το Μαγκρέμπ –Μαρόκο, Αλγερία και Τυνησία– 4 από άλλες χώρες και μόνον 7 Γάλλοι].
Δικαίως οι υποτελείς στη Γαλλία Αφρικανικές χώρες διακηρύσσουν μέσω των αθλητικών τους εφημερίδων «Ουσιαστικά στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας 2018 η Αφρική με τις 5 ομάδες της δεν αποκλείστηκε ποτέ κι αυτό το χρωστάει στα δικά της παιδιά».
Η επίσημη Γαλλία και τα γαλλικά ΜΜΕ ισχυρίζονται πως αυτό το γεγονός αποτελεί τεκμήριο της επιτυχούς αντιρατσιστικής γαλλικής πολιτικής, που η επιτυχής παγκοσμιοποίηση της πολυπολιτισμικότητας απέδωσε τα αναμενόμενα αντιφασιστικά χαρακτηριστικά της Γαλλίας κι είναι μια απάντηση στην ακροδεξιά.
Όμως, κανένας δεν θίγει το γεγονός πως η σημερινή Γαλλία -ότι πιο χυδαίο και απάνθρωπο στον αιώνα μας που ξεπερνάει σε κυνισμό όλους τους ιμπεριαλιστές- έχει επιβάλει αιώνιο “Φόρο Αποικίας” σε 14 χώρες της Αφρικής, λόγω της προσφοράς της στον εκπολιτισμό αυτών των απολίτιστων λαών και “χρέος” για την “αποπληρωμή της ανάπτυξής” τους από την εποχή της αποικιοκρατίας.
Κι όπως δήλωσε το Μάρτη του 2008 ο Jacques Chirac: «Η Γαλλία χωρίς την Αφρική θα ολίσθεναι στα επίπεδα μιας χώρας του τρίτου κόσμου».
Η Εθνική Γαλλίας πρότυπο αντιεθνικιστικού κι αντιρατσιστικού κινήματος, ή πρότυπο εξαφάνισης λαών, εθνών, πολιτισμών για λογαριασμού του υπερεθνικού κεφαλαίου, ακόμη και στο ποδόσφαιρο;
