Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ (1991-1999)
( Γιατί η ΕΣΣΔ δεν έπεσε μόνη της… αλλά μετά από πραξικόπημα)
Καιρός να θυμηθούμε τι έκαναν τα «Παιδιά του Σικάγου», όταν προσκεκλημένα του Γέλτσιν κατέλαβαν το Κρεμλίνο κατά την σκοτεινή περίοδο της μετάβασης από τον «κομμουνισμό» στον καπιταλισμό.
– ιδιωτικοποίησαν 225.000 κρατικών επιχειρήσεων αντί πινακίου φακής
– κατάργησαν τη διατίμηση και απελευθέρωσαν τις τιμές των προϊόντων σε αντίθεση με την θέληση της πλειοψηφίας (70%) των ρώσων
– υποτίμησαν το ρούβλι και εξανέμισαν όλες τις αποταμιεύσεις
– κατάργησαν τις επιδοτήσεις και εκατομμύρια εργαζομένων έμειναν απλήρωτοι
– «εξανάγκασαν» τους ανθρώπους να πουλάνε προσωπικά τους αντικείμενα για να επιβιώσουν
– 70.000.000 ρώσοι έφτασαν να ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας
– κατεδάφισαν το κοινωνικό κράτος (Παιδεία, Υγεία, Κατοικία
– αποκόμισαν αμύθητα πλούτη από την λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, του χρηματιστηρίου και άλλων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που έστησαν
– δημιούργησαν τους «ολιγάρχες» από τα μέλη της κομματικής νομενκλατούρας που συνεργάστηκαν.
Για να γίνουν όλα αυτά, ο Γέλτσιν ή ο «Πινοσέτ της Ρωσίας», (η Washington Post τον επιζητούσε από το 1991: «Η Χιλή του Πινοσέτ, ένα πραγματικό πρότυπο για την Σοβιετική Οικονομία») έπρεπε να καταργήσει το ρωσικό Κοινοβούλιο.
Το κάνει με το Προεδρικό Διάταγμα 1400, στις 21 Σεπτέμβρη του 1993.
Ακολουθούν δύο εβδομάδες διαδηλώσεων, οδομαχιών και αιματηρών συγκρούσεων στη Μόσχα και σε άλλες πόλεις της Ρωσίας. Ο Γέλτσιν ελέγχει τον στρατό, την αστυνομία (αφού είχε διπλασιάσει τους μισθούς) και βασικές κρατικές λειτουργίες. Φράσει με συρματοπλέγματα το Κοινοβούλιο, τοποθετεί εκτοξευτήρες νερού, το περικυκλώνει με αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις απαγορεύοντας την είσοδο σε όλους, κόβει τηλεπικοινωνίες, ρεύμα, νερό και θέρμανση ενώ στέλνει τελεσίγραφο στους βουλευτές να το εγκαταλείψουν. Χιλιάδες λαού συρρέουν να το υπερασπιστούν. Σπάνε τον αστυνομικό κλοιό και ενώνονται με τους 300 περίπου ένοπλους φρουρούς του Κοινοβουλίου…
Τον τελευταίο λόγο τον έχουν τα τεθωρακισμένα και οι ειδικές δυνάμεις του στρατού, τα τανκς, οι ελεύθεροι σκοπευτές και οι ένοπλοι με τα πολιτικά (μπράβοι κλπ). Ο Γέλτσιν διατάσσει τον βομβαρδισμό και την πυρπόληση του Κοινοβουλίου ενώ ανοίγει πυρ στα τυφλά στο συγκεντρωμένο στον προαύλιο χώρο πλήθος. Επίσημος απολογισμός 147 νεκροί και 600 τραυματίες μόνο για το διήμερο 3 και 4 Οκτώβρη. Ανεπίσημα οι νεκροί ξεπερνούν τους 1.000. Επίσης, περίπου άλλοι 100 νεκροί από την επιχείρηση για την κατάληψη της ρωσικής τηλεόρασης.
Και όπως σε κάθε δικτατορία απαγόρευση κυκλοφορίας μιας ντουζίνας εντύπων και φυσικά των πολιτικών κομμάτων. Επίσης διάλυση όλων των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων της χώρας η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις.
Η δικτατορία Γέλτσιν («δημοκράτης» και «μεταρρυθμιστής» κατά τον Κλίντον), έδωσε μεγάλη ανακούφιση στην πολιτισμένη Δύση γιατί η μετάβαση από τον «κομμουνισμό» στον καπιταλισμό θα πήγαινε στους ρυθμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, δηλαδή λεηλατώντας τον δημόσιο πλούτο της πρώην ΕΣΣΔ και όχι στους ρυθμούς που ο ρωσικός λαός θα αποφάσιζε.
Παραπλήσια γεγονότα με αυτά του προαύλιου χώρου του ρωσικού Κοινοβουλίου, εκτυλίχθηκαν 17 χρόνια μετά, το 2014, στην πλατεία Μεϊντάν του Κιέβου. Ήταν το δεύτερο πραξικόπημα της Δύσης επί «Ανατολικού» (και αδελφού ρωσικού) εδάφους.
Στο πρώτο πραξικόπημα απέτυχαν!
Θα φάνε τα μούτρα τους και στο δεύτερο…
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΣ
14-4-22
