Ο Farhad Ibragimov, καθηγητής στη Σχολή Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου RUDN και επισκέπτης καθηγητής στο “Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών”, δημοσίευσε την 1η Σεπτεμβρίου στην Aγγλόφωνη κυβερνητική εφημερίδα Russia Today ένα ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με την πρόσφατη συνάντηση του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), με τίτλο «Η Δύση είχε τον Aιώνα της. Το Mέλλον Aνήκει τώρα σε Aυτούς τους Hγέτες».
Το άρθρο ασχολείται με το θέμα της παρακμής της παγκόσμιας δύναμης της Δύσης.
«Η σύνοδος κορυφής του “Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης” (SCO) στην Κίνα έχει ήδη αναδειχθεί ως ένα από τα πιο σημαντικά πολιτικά γεγονότα του 2025», έγραψε ο Ιμπραγκίμοφ. «Υπογράμμισε τον αυξανόμενο ρόλο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) ως ακρογωνιαίου λίθου ενός πολυπολικού κόσμου και τόνισε την εδραίωση & την ενοποίηση του Παγκόσμιου Νότου γύρω από τις αρχές της εθνικής κυριαρχικής ανάπτυξης, της μη παρέμβασης και της απόρριψης του δυτικού μοντέλου παγκοσμιοποίησης.
Αυτό που προσέδωσε στη συνάντηση ένα επιπλέον επίπεδο συμβολισμού ήταν η σύνδεσή της με την επερχόμενη στρατιωτική παρέλαση της 3ης Σεπτεμβρίου 2025 στο Πεκίνο, που γιορτάζει την 80ή επέτειο της νίκης στον Σινο-Ιαπωνικό Πόλεμο και το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου».
«Παρελάσεις αυτού του είδους είναι σπάνιες στην Κίνα – η τελευταία πραγματοποιήθηκε το 2015 – υπογραμμίζοντας πόσο εξαιρετική είναι αυτή η στιγμή για την πολιτική ταυτότητα του Πεκίνου και την προσπάθειά του να προβάλλει τόσο την ιστορική συνέχεια όσο και τις παγκόσμιες φιλοδοξίες του. Ο κύριος προσκεκλημένος τόσο στη Σύνοδο Κορυφής όσο και στην επερχόμενη παρέλαση ήταν ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν», συνεχίζει ο καθηγητής.
«Η παρουσία του δεν είχε μόνο συμβολικό βάρος, αλλά και στρατηγική σημασία. Η Μόσχα συνεχίζει να χρησιμεύει ως γέφυρα μεταξύ των κύριων παραγόντων της Ασίας και της Μέσης Ανατολής, ένας ρόλος που έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στο πλαίσιο μιας κατακερματισμένης διεθνούς τάξης ασφαλείας».
Το Πρόγραμμα Ανάπτυξης της SCO, που υιοθετήθηκε στη σύνοδο κορυφής, είναι ένας «οδικός χάρτης που αποσκοπεί στον καθορισμό της στρατηγικής πορείας του οργανισμού για την επόμενη δεκαετία και στη μετατροπή του σε μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα για τον συντονισμό οικονομικών, ανθρωπιστικών και υποδομικών πρωτοβουλιών», συνεχίζει το άρθρο. «Εξίσου σημαντική ήταν η υποστήριξη της Μόσχας στην πρόταση της Κίνας για την ίδρυση μιας Τράπεζας Ανάπτυξης του SCO.
Ένας τέτοιο ίδρυμα θα μπορούσε να κάνει περισσότερα από το να χρηματοδοτεί κοινές επενδύσεις και έργα υποδομών. Θα βοηθούσε επίσης τα κράτη μέλη να μειώσουν την εξάρτησή τους από τους δυτικούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και να μετριάσουν τον αντίκτυπο των κυρώσεων ─ πιέσεις που αντιμετωπίζουν σε διαφορετικό βαθμό η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν, η Ινδία και άλλες χώρες».
Το γεγονός, δήλωσε ο καθηγητής Ιμπραγκίμοφ, «επιβεβαίωσε την ύπαρξη μιας πολυπολικής παγκόσμιας τάξης, μια έννοια που ο Πούτιν προωθεί εδώ και χρόνια. Η πολυπολικότητα δεν είναι πλέον θεωρία. Έχει λάβει θεσμική μορφή στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), ο οποίος επεκτείνεται συνεχώς και αποκτά επιρροή & κύρος σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο».
Η ευρεία συμμετοχή των Αραβικών εθνών, προσθέτει ο ακαδημαϊκός, «υπογραμμίζει ότι ένας νέος γεωοικονομικός άξονας που συνδέει την Ευρασία και τη Μέση Ανατολή γίνεται πραγματικότητα και ότι ο SCO αναδεικνύεται ως μια ελκυστική εναλλακτική λύση στα μοντέλα ολοκλήρωσης που επικεντρώνονται στη Δύση».
Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) «δεν είναι πλέον μια περιφερειακή δομή, αλλά ένα στρατηγικό κέντρο βάρους στην παγκόσμια πολιτική. Ενώνει χώρες με διαφορετικά πολιτικά συστήματα, αλλά με κοινή αποφασιστικότητα να υπερασπιστούν την εθνική κυριαρχία τους, να προωθήσουν τα δικά τους μοντέλα ανάπτυξης και να διεκδικήσουν μια πιο δίκαιη παγκόσμια τάξη».
«Η εποχή της δυτικής ηγεμονίας έχει τελειώσει», καταλήγει ο ακαδημαϊκός. «Η πολυπολικότητα δεν είναι πλέον μια θεωρία. Είναι η πραγματικότητα της παγκόσμιας πολιτικής και ο Οργανισμός Συνεργασίας του Σαγκάης (SCO) είναι η ατμομηχανή που την κινεί προς τα εμπρός».
Η ιδέα του τέλους της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας της Δύσης κυκλοφορεί εδώ και καιρό σε ακαδημαϊκούς και διπλωματικούς κύκλους. Έχει επαναληφθεί αρκετές φορές τους τελευταίους μήνες από τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν. Πριν από δύο χρόνια, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ μίλησε για το τέλος της «500ετούς κυριαρχίας» της Δύσης.
Ο πρόεδρος Πούτιν έχει επαναλάβει τα τελευταία χρόνια, σε ομιλίες που έδειχναν με το δάχτυλο τις δυτικές ελίτ, ότι «ο μονοπολικός κόσμος έχει τελειώσει».
Στη συνάντηση του SCO στην Τιαντζίν την περασμένη εβδομάδα, ο ίδιος ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ μίλησε για αντίσταση στον «ηγεμονισμό και την πολιτική ισχύος», δηλαδή για μια πραγματική πρόκληση για τη δυτική παγκόσμια κυριαρχία. Αμέσως μετά, στο Πεκίνο, παρουσίασε νέους τύπους όπλων (όπως υπερηχητικούς πυραύλους) στην κολοσσιαία παρέλαση στην πλατεία Τιενανμέν, καθώς και την πυρηνική τριάδα (αεροσκάφη, βαλλιστικούς πυραύλους, υποβρύχια) που διαθέτει η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Οι συζητήσεις για την παρακμή της Δύσης από Ρώσους ακαδημαϊκούς είχαν διολισθήσει, όπως στην περίπτωση του πολιτικού επιστήμονα Σεργκέι Καραγκάνοφ, σε υποθέσεις για πυρηνικές εκτοξεύσεις εναντίον ευρωπαϊκών πόλεων.
