Η Ευρώπη δεν Γνωρίζει ούτε Εκκλησία,
ούτε Διέξοδο από τα Αδιέξοδα της
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο Σέρβος (1894 –1979)
Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έχει καταδικάσει σε θάνατο και τον Θεό και την ανθρώπινη ψυχή.
Δεν καταδίκασε όμως έτσι και τον εαυτό του σε θάνατο, από τον οποίο θάνατο δεν υπάρχει Ανάσταση ;
Αν κάνουμε ένα ειλικρινή και αμερόληπτο απολογισμό της Ευρωπαϊκής φιλοσοφίας, της επιστήμης, της πολιτικής, της κουλτούρας και του πολιτισμού, θα διαπιστώσουμε ότι σε όλους αυτούς του κοινωνικούς τομείς οι Ευρωπαίοι έχουν φονεύσει ψυχικά τον Ευρωπαίο άνθρωπο, τον Θεό και την αθανασία της ψυχής του ανθρώπου.
Η ανθρώπινη ιστορία όμως μας διδάσκει, κατά τραγικό τρόπο, ότι η Θεοκτονία πάντοτε καταλήγει στην Αυτοκτονία. Αυτό μας διδάσκει η περίπτωση του Ιούδα του Ισκαριώτη. Πρώτα πρόδωσε με υποκριτικό φίλημα τον Διδάσκαλο και Θεό του, δηλαδή σκότωσε ουσιαστικά με την προδοσία του αυτόν τον ίδιο τον Θεό και μετά αυτοκτόνησε, εξόντωσε τον εαυτό του, κρεμάστηκε σε μια συκιά. Αυτός είναι ο αδυσώπητος νόμος της Ανταποδοτικής Δικαιοσύνης, ο οποίος είναι αναπόδραστος, όπως μας διδάσκει η ιστορία, και η πείρα των αιώνων, με πολλά παραδείγματα από όλον τον πλανήτη.
Το ολόκληρο το οικοδόμημα του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, είναι οικοδομημένο χωρίς τον Χριστό, οπότε είναι αναπόφευκτο να καταρρεύσει και μάλιστα πολύ σύντομα, όπως προφήτευσε ο οραματιστής και φιλόσοφος Φιόντορ Ντοστογιέφσκι (1821–1881) και ο θλιμένος συγγραφέας Νικολάι Γκόγκολ (1809 –1852).
Και μπροστά στα μάτια μας πραγματοποιούνται στις ημέρες μας αυτές οι διορατικές προφητείες αυτών των κορυφαίων Ορθόδοξων συγγραφέων, που συνέλαβαν διορατικά στο ευαίσθητο πνευματικό ραντάρ τους, την τελική κατάληξη της άθεης Ευρώπης.
Δέκα ολόκληρους αιώνες οικοδομούν οι λατινόφρονες, με την αποστασία τους, τον Ευρωπαϊκό Πύργος της Βαβέλ, και ημείς αξιωθήκαμε του τραγικού οράματος: «Ιδού, ανεγέρθηκε ένα πελώριο μηδέν! Επήλθε γενική σύγχυση και ασυνεννοησία μεταξύ των Ευρωπαίων. Ο ένας άνθρωπος δεν κατανοεί τον άλλο άνθρωπο, η μια ψυχή δεν μπορεί να συνεννοηθεί με την άλλη ψυχή, το ένα έθνος δεν μπορεί να αντιληφθεί τις ανησυχίες και τους φόβους του άλλου έθνους. Και η κατάληξη τραγική.
Ο Ευρωπαίος άνθρωπος έφθασε στον μοιραίο ίλιγγο, οδήγησε τον Υπεράνθρωπο στην κορυφή του Πύργου της Βαβέλ που ο ίδιος έκτισε, θέλοντας να δει και να θαυμάσει αποπερατωμένο το οικοδόμημά του, αλλά εκεί κατόρθωσε να αναρριχηθεί, ο Ευρωπαίος Υπεράνθρωπος (SuperHuman) τρελλάθηκε, ακριβώς επάνω στην κορυφή του Πύργου που έκτισε. Καταλήφθηκε από τον ίλιγγο, από το δυσθεώρητο ύψος, από εκεί ψηλά που αναρριχήθηκε, ζαλίστηκε και έπεσε και γκρεμίστηκε μόνος του από τον Πύργο που έκτισε με αλαζονεία. Και πίσω του και ο ίδιος ο Πύργος του, δηλαδή άθεος “επιστημονικός” πολιτισμός του γκρεμίζεται και θρυμματίζεται με τους πολέμους, τις αιματοχυσίες, τις διαστροφές, την ασυνεννοησία και τις επαναστάσεις. Ο Ευρωπαίος (Homo Europaeicus) ήταν αναπόφευκτο να τρελλαθεί, σαν κάποιον ψυχοπαθή που αντικρίζει το τερατούργημα που τόσα χρόνια οικοδομούσε. Αφού πρώτα ο Ευρωπαίος έγινε Θεοκτόνος ήταν αναπόφευκτο να γίνει πρώτα Ανθρωποκτόνος και μετά Αυτοκτόνος. Η Wille zur Macht (Θέληση για Εξουσία) του Ευρωπαίου “επιστημονικού” ανθρώπου μετατράπηκε σε Wille zur Nacht (Θέληση για Νύχτα). Αυτός δεν ήταν που έλεγε ότι γνώση (επιστήμη) είναι η δύναμη μου, περιφρονώντας την πίστη. Τώρα αντικρίζει το σκότος, το έργο των χειρών του.
Νύχτα βαριά και σκότεινη, Μαύρη σαν καλιακούδα, έχει καλύψει την Ευρώπη. Γκρεμίζονται τα είδωλα της Ευρώπης και δεν είναι πολύ μακριά η ημέρα, κατά την οποία δεν θα μείνει ούτε πέτρα επάνω στην πέτρα από την κουλτούρα και τον πολιτισμό της Ευρώπης. Με το επίμονο αλαζονικό θεομαχικό πνεύμα με το οποίο σχεδίασε και οικοδόμησε τους μεταμοντέρνους ουρανοξύστες των πόλεων της, θέλησε να ταπεινώσει τον ίδιο τον Δημιουργό, τον Παντοκράτορα του Σύμπαντος Κόσμου, να τον κατεβάσει στην γη, να τον ταπεινώσει και στον ουράνιο θρόνο Του, στην θέση του, να στρογγυλοκαθίσει ο ίδιος ο Ευρωπαίος, με την δύναμη της “επιστήμης και της προόδου”. Την ίδια στιγμή που η Ευρώπη έκτιζε όλες αυτές τις αλαζονικές πόλεις της και τους ουρανοξύστες της, κατέστρεφε αθάνατες ψυχές ανθρώπων. Θεοποιούσε τα οικοδομήματα της και απέρριπτε και ταπείνωνε τον ίδιο τον Δημιουργό του Σύμπαντος.
Άδειασε ο ουρανός, διότι ο Θεός δεν είναι πια μέσα του. Άδειασε η γη, διότι δεν έχει επάνω της αθάνατη ψυχή. Ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός μετατράπηκε σε ένα απέραντο νεκροταφείο χωρίς ε λ π ί δ α ανάστασης. «Θέλω να πάω στην Ευρώπη» —δηλώνει ο βαθυστόχαστος Ντοστογιέφσκι, ο κορυφαίος της παγκόσμιας λογοτεχνίας— «και διστάζω γιατί … γνωρίζω ότι πηγαίνω σε νεκροταφείο…»
Αναμφίβολα το πνεύμα Ευρώπης, οι αρχές και οι δυνάμεις της κουλτούρας [ΒΛΕΠΕ: Eurovision] και του πολιτισμού της είναι Χριστομάχες και Θεομαχικές, αντιστρατεύονται τον ίδιο τον Παντοκράτορα, τον Δημιουργό του Σύμπαντος. Για αιώνες, εδώ και πολύν καιρό, διαμορφωνόταν ο τύπος του Ευρωπαίου Ανθρώπου (από την Αναγέννηση και μετά) εωσότου αυτός ο ίδιος αντικατέστησε τον Θεάνθρωπο Χριστό με τον Ανθρωπισμό του («άνθρωπος μέτρο των πάντων») και κάθε άλλο -ισμό και κοσμοθεωρία του, με την άθεη φιλοσοφία του και τα επιτεύγματα της Επιστήμης και της Τεχνολογίας του, με την πολιτική, με την θρησκεία και την ηθική του που ο ίδιος την διαμόρφωσε στο μπόι και στα μέτρα του. Με τα σύγχρονα τεχνικά μέσα, με τις επιτεύξεις της τεχνολογίας του. Με τις πολιτικο-κοινωνικές αιματηρές επαναστάσεις, οι οποίες είναι και αυτές γέννημα και θρέμμα της αλαζονικής ανταρσίας, της επανάστασης της Ευρώπης εναντίον του Θεού, πανομοιότυπη με την ανταρσία του σκοτεινού ξεπεσμένου πλέον Εωσφόρου. Έτσι, αυτός ο τύπος του Ευρωπαίου ανθρώπου καθιερώθηκε σαν το πρότυπο του “τέλειου ανθρώπου” σ’ όλη την Oικουμένη !
Στη Δύση ούτε γνωρίζουν ότι υπάρχει Εκκλησία, ούτε γνωρίζουν την οδό του Θεού, ούτε γνωρίζουν την έξοδο από τα αδιέξοδα τους. Εκεί όλα έχουν βυθιστεί στην ψυχοφθόρα ειδωλολατρία, φιλαυτία, φιληδονία, εγωισμό, τον ναρκισσισμό, τον αυτοθαυμασμός του εαυτού τους και την σαρκολατρία. Γι’ αυτό η ψυχοπάθεια αυξάνεται και πληθύνεται και την έχει κυριεύσει. Επομένως, Ευρώπη σημαίνει αναγέννηση της ειδωλολατρίας. Οι ψευδόχριστοι και οι ψευδοθεοί έχουν πλημμυρίσει την Ευρώπη και από εκεί εξάγονται σε όλες τις αγορές της Οικουμένης, έχοντας ως κύριο έργο τους να φονεύσουν τον Θεό και την ψυχή των ανθρώπων και έτσι να στερήσουν από τον κόσμο τη μοναδική ε λ π ί δ α πού είναι ο Ιησούς Χριστός, ακόμη και αυτή την ίδια τη δυνατότητα της αληθινής επικοινωνίας με τον Θεό.
Γράφοντας όλα αυτά, προσπαθούμε να εισδύσουμε στον πυρήνα της ευρωπαϊκής υψηλοφροσύνης, στα δαιμονικά υπόγειά της, απ’ όπου πηγάζουν οι ακάθαρτες πηγές της, τα νερά των οποίων δηλητηριάζουν όλη την οικουμένη. Αυτές οι αληθινές διαπιστώσεις δεν αποσκοπούν να καταδικάσουν ή να κατηγορήσουν την Ευρώπη, και τον Πύργο της Βαβέλ που κτίζει αιώνες τώρα· Είναι μόνο μία εκ βαθέων κραυγή αγωνίας και εν προσευχή πρόσκληση στη μοναδική οδό της σωτηρίας που είναι Κύριος και Σωτήρας μας, ο Ιησούς Χριστός, μέσω της μετάνοιας.
[Από το βιβλίο: Αρχιμανδρίτη Ιουστίνου Πόποβιτς, Ορθόδοξος Εκκλησία και Οικουμενισμός, Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 1974, σελ. 161, 164, 184 (αποσπάσματα, με γλωσσική απλοποίηση)]
[Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, ο Σέρβος (Јустин Поповић, 1894 –1979) ήταν Ορθόδοξος Χριστιανός θεολόγος, Αρχιμανδρίτης στη Μονή του Τσέλιε, στο Βάλιεβο, όχι πολύ μακριά από το Βελιγράδι, Ορθόδοξος φιλόσοφος, μελετητής του Ντοστογιέφσκι, συγγραφέας και επικριτής της σημερινής πραγματιστικής εκκλησιαστικής ζωής και της Πανθρησκειακής αίρεσης του Οικουμενισμού. Στις 29 Απριλίου 2010, ο πατήρ Ιουστίνος Αγιοκατατάχθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.]
ΠΗΓΗ: https://gr.pravoslavie.ru/125913.html
Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ – 11/27/2019
