Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump στην Ουάσινγκτον. Φωτογραφία αρχείου
Μόσχα, 21 Μαΐου-RIA Novosti, Ιγκόρ Gashkov. Λόγω της απόκλισης των Ηνωμένων Πολιτειών από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν, η Δανική εταιρεία Maersk Tankers, η Γερμανική Allianz και, ενδεχομένως, ο Γαλλικός πετρελαϊκός γίγαντας Total είναι έτοιμες να εγκαταλείψουν τις συμβάσεις πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και να περιορίσουν τις εργασίες τους στη χώρα μέχρι το Νοέμβριο του 2018. Τον χώρο των Ευρωπαίων, πιθανότατα, θα καταλάβουν οι Κινέζοι . Οι Βρυξέλλες θα ήθελαν να αντισταθούν στην Ουάσινγκτον, αλλά φοβούνται τις κυρώσεις.
Με φίλους σαν τον Trump, οι εχθροί δεν χρειάζονται
Η απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συνθήκη με το Ιράν προκάλεσε οργή στην πολιτική τάξη της ΕΕ. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ κ. Donald Tusk έκανε την εντονότερη κριτική της Ουάσινγκτον, που ακούστηκε ποτέ από τις Βρυξέλλες.
 |
| © RIA Novosti / Alexey Vitvitsky |
O Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Donald Tusk στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες. 22 Μαρτίου, 2018
“Μετά από αυτές τις αποφάσεις, ο Πρόεδρος Trump αναρωτιέται:
Χρειαζόμαστε περισσότερους εχθρούς με τέτοιους φίλους; Για να είμαι ειλικρινής, η Ευρώπη πρέπει να τον ευχαριστήσει: τώρα έχουμε χάσει τις αυταπάτες μας. Ο Trump μας βοήθησε να κατανοήσουμε: όταν χρειαζόμαστε ένα τεντωμένο χέρι, είναι καλύτερα να το αγγίζουμε με τις άκρες των δακτύλων μας, “είπε ο Tusk.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Λευκός Οίκος έρχεται συστηματικά στην ΕΕ και “ιδιότροπα”,την αναγκάζει να ξανασκεφτεί την πορεία της Εξωτερικής της πολιτικής. “Η Ευρώπη πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να διατηρήσει τις διατλαντικές σχέσεις, αλλά ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να επεξεργαστούμε τις παραλλαγές εντελώς ανεξάρτητων δράσεων”, προειδοποίησε ο πολιτικός.
Ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν είναι ο πρώτος ηγέτης της ΕΕ που μιλάει για τον Λευκό Οίκο σε υψηλούς τόνους. Νωρίτερα, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουήλ Macron σημείωσε “απροθυμία να ανεχθεί τη εξουσία κάποιου άλλου και ακόμη περισσότερο την τυραννία του,” η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ αναγνώρισε ότι η Ουάσινγκτον “δεν θα προστάτευε την ΕΕ”, ο Γάλλος Υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Ιβ Λε Drian χαρακτήρισε τις εξωεδαφικές κυρώσεις “απαράδεκτες”, και ο Υπουργός οικονομίας της ίδιας χώρας Bruno Le Mayor έχει υποσχεθεί στα Αμερικανικά μέτρα αντίποινα.
Η αγανάκτηση των Ευρωπαίων οφείλεται στην πιθανή απώλεια της μελλοντικής Ιρανικής αγοράς. Μετά την ολοκλήρωση της πυρηνικής συναλλαγής το 2015, εταιρείες από την ΕΕ εγκαταστάθηκαν σε τομείς της τοπικής οικονομίας στην μηχανολογία, στις αεροπορικές μεταφορές και στο πετρέλαιο. Τώρα οι Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ του δικαιώματος να επενδύσουν στο Ιράν και της επιτυχίας των επιχειρήσεών τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλες θα επιλέξουν το δεύτερο.
Η Ευρώπη δίνει την Ιρανική αγορά στην Κίνα
Παρά την έντονη ρητορική των χωρών της ΕΕ, τίποτα δεν μαρτυρεί την προθυμία τους να προβαίνουν σε συγκρούσεις με την Ουάσινγκτον. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αγοράσει πολύ περισσότερα από την Ευρώπη από όσα την προμηθεύουν.
Η ανισορροπία του εξωτερικού εμπορίου έχει ήδη φτάσει τα 146.000.000.000 δολάρια. Η εξάρτηση των Ευρωπαίων από τις Αμερικανικές εξαγωγές τις καθιστά εξαιρετικά εξυπηρετικές.
Έτσι, το 2017, μετά την εισαγωγή του Αμερικανικού επόμενου πακέτου των αντι-ρωσικών κυρώσεων, το οποίο επηρέασε τα συμφέροντα των Ευρωπαϊκών εταιρειών που ασχολούνται με το σχέδιο Nord Stream-2, οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι επίσης αγανακτισμένοι. Ωστόσο, οι αιχμηρές δηλώσεις του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών Sigmar Gabriel, του καγκελάριου της Αυστρίας Κρίστιαν Κερν και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ δεν είχαν καμιά σημασία.
 |
| © AFP 2018 / Str |
Ο Πρόεδρος της Κίνας XI Jinping και ο Ιρανός Πρόεδρος Χασάν Rouhani κατά τη διάρκεια συνεδρίασης στην Τεχεράνη, 23 Ιανουαρίου, 2016
Αυτή τη φορά, το ίδιο σενάριο είναι πιθανό να επαναληφθεί. Μια στρατηγική νίκης για την ΕΕ δεν είναι ορατή. Έτσι, οι Ευρωπαίοι θα παρατήσουν εντελώς το Ιρανικό ζήτημα, δίνοντας την αγορά της Ισλαμικής Δημοκρατίας στους Κινέζους. Η Κινεζική επιχείρηση πετρελαίου CNPC έχει εκφράσει ήδη την ετοιμότητα να αναλάβει το μερίδιο εξόρυξης της Γαλλικής Total στον Νότιο τομέα.
«Από το 1979, το Ιράν ζει κάτω από τις Αμερικανικές κυρώσεις, και όλο αυτό τον διάστημα η Κίνα αυξάνει την οικονομική παρουσία της στη χώρα. Το Πεκίνο ποτέ δεν συμφώνησε με τα μέτρα κυρώσεων και διεξήγαγε το παιχνίδι του. Ως αποτέλεσμα, ο κύκλος εργασιών έφθασε $50.000.000.000, και αφού οι Ευρωπαίοι εγκατέλειψαν τη θέση των Κινεζικών επιχειρήσεων μόνο εντατικοποιήθηκε, “–σχολίασε στο RIA Novosti ο ανώτερος ερευνητής του Κέντρου για τη μελέτη των χωρών της Μέσης Ανατολής του Ινστιτούτου για Ασιατικές σπουδές της Ρωσικής Ακαδημία επιστημών(RAS) Vladimir Sazhin.
Το Πεκίνο, εξήγησε ο εμπειρογνώμονας, είναι πολύ λιγότερο εξαρτημένο από την Ουάσινγκτον από τις Βρυξέλλες. “Η Κίνα είναι πολύ μεγάλη. Θα υπάρχουν σίγουρα εταιρείες που φοβούνται την Αμερικανική πίεση. Αλλά είναι πιθανόν εκείνοι που δεν νοιάζονται για τις απειλές του Λευκού Οίκου, είναι εκείνοι οι οποίοι δεν λειτουργούν στην αγορά των ΗΠΑ, “-είπε ο Sazhin.
Ο Θαυμάσιος Αμερικανικός κόσμος
Το Ιράν είναι εξαιρετικά αγανακτισμένο σε ό, τι συμβαίνει. Η Τεχεράνη έχει τηρήσει όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την πυρηνική συναλλαγή, όπως επιβεβαιώθηκε από τους εμπειρογνώμονες του ΔΟΑΕ.
Το Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ιρανικού ερευνητικού κέντρου διεθνών σχέσεων, ο πολιτικός επιστήμονας Μάνη Mehrabi σημειώνει ότι η Ευρώπη χάνει λόγω του μονοπολικού κόσμου που δημιουργήθηκε από την Ουάσινγκτον. Εκτός από οικονομικούς και πολιτικούς λόγους, η ψυχολογική πτυχή είναι επίσης σημαντική: οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν συνηθίσει να δρουν από μια θέση ισχύος.
 |
| © AP Φωτογραφία / Vahid Salemi |
Αντιαμερικανική ζωγραφική στην Τεχεράνη
“Από τη δεκαετία του 1940, η εξωτερική πολιτική της Ουάσινγκτον βασίζεται στην αρχή της ανωτερότητας της εξουσίας και σε αυτή την βάση ο Λευκός Οίκος λαμβάνει προνόμια και οφέλη από άλλες χώρες. Η σημερινή παγκόσμια τάξη καθορίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με τέτοιο τρόπο που μόνο η Ουάσινγκτον είναι ο εγγυητής των εμπορικών, οικονομικών και στρατιωτικών οργανισμών στον τομέα των διεθνών σχέσεων, “-είπε ο Mehrabi σε μια συνέντευξη στον Sputnik. Ο Λευκός οίκος μετατρέπεται σε ένα θεσμικό όργανο καθοριστικό που αποφασίζει αν εμπορευθούν οι Ευρωπαίοι με το Ιράν ή όχι.
Η Ευρώπη έχει μια επιλογή, αλλά ο τομέας των ελιγμών της έχει μειωθεί. Σύμφωνα με έναν άλλο Ιρανό πολιτικό επιστήμονα Αμπντουλάχ Mehrabana, εμπειρογνώμονα στο ερευνητικό κέντρο ευρωπαϊκών χωρών Faratab, μετά από το σπάσιμο της διαπραγμάτευσης “οι σχέσεις μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών κινήθηκαν σε μια πολύ δύσκολη φάση.” “Σε αυτό το στάδιο, δεν είναι απαραίτητο να περιμένουμε ότι οι Ευρωπαίοι θα είναι εύκολα σε θέση να στραφούν μακριά από τις”Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδιαίτερα η Δυτική Ευρώπη, η οποία συνδέεται στενά με τις Ηνωμένες Πολιτείες με πολιτικές, οικονομικές και ακόμη και πολιτιστικές υποχρεώσεις, ”
