ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Η θαυματουργή Αγία Ελένη Δραγάζη.

ΑΓΓΕΛΟΣ-ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Φ. ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ. ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. - 21 Ιαν 2020 - 22:01
Loading...
Υποστηρίξτε το triklopodia με μια δωρεά για ανεξάρτητη ενημέρωση

Η Ορθοδοξία προσφέρει τα πάντα, διότι εξευγενίζει, ισορροπεί,καλλιεργεί, ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Από το απόγειον του Ελληνισμού, κατά τους μεσαιωνικούς αιώνες, βρεθήκαμε εκ νέου, σε πλήρη κατάπτωση κατά την σημερινή εποχή. Μοναδική λύση η επιστροφή στις διαχρονικές- πατροπαράδοτες Ελληνοχριστιανικές αξίες

Η πολη ιδρυθηκε από τον Άγιο Κωνσταντινο και τελευταίος βασιλιάς-Δεσπότης, της πόλεως ήταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος.

Η Μητέρα του Αγίου Κωνσταντίνου, ή ταν η Αγία Ελένη, και η Μητέρα του Ήρωα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, η Ελένη Δραγάζη, γνωστή και ως Αγία Υπομονή.

Από Κωνσταντίνο, σε Κωνσταντίνο, και από Αγία Ελένη, σε Αγία Υπομονή (Ελένη Δραγάζη).

Με αυτούς τους ηγεμόνες, ξεκίνησε η πόλη και με αυτούς τελείωσε. Στα χρόνια τα οποία έζησε η Αγία Υπομονή, δεν υπήρχε Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.Για όσους δεν γνωρίζουν η πόλη έπεσε δύο φορές.

Την πρώτη φορά είχε κατακτηθεί η πόλη, και ολόκληρη η Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, από τους Γερμανούς (13/4/1204 μ.Χ.).

Το σωτήριο έτος 1261 μ.Χ, επέτυχαν, οι πρόγονοι μας, να πάρουν πίσω μόνον την Βασιλεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, και όχι ολόκληρη την αυτοκρατορία. Η Κωνσταντινούπολη μετά την επανάκτηση, δεν είχε πολλές ελπίδες να σωθεί.

Η Κωνσταντινούπολη τα τελευταία 200 χρόνια είναι πλέον μια πόλη κράτος,όπως η αρχαία Αθήνα, καθώς την ένδοξη Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία την κατέστρεψαν, και την κατέκτησαν οι Γερμανοί τον Απρίλιο του 1204 μ.Χ. Με την επανάκτηση της Βασιλεύουσας ,η αυτοκρατορία είναι πλέον κατακερματισμένη σε μικρά Λατινικά και Ελληνικά κρατίδια. Αυτά τα μικρά Ελληνικά κρατίδια όπως το Δεσποτάτο της Ηπείρου και της Θεσσαλίας αρνούνται πεισματικά να υπακούσουν στην κεντρική Ελληνική κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης. Η Βασιλεύουσα, θα δώσει μόνη έως το τέλος τον αγώνα επιβίωσης.

Στις 29 Μαιου 1453 μ.Χ., την αποφράδα αυτή ημέρα
, έπεσε για δεύτερη φορά, μόνον η πόλη στους Iσμαηλίτες.

Το πιο σημαντικό πράγμα, σε κάθε εποχή, ήταν η Χριστιανική-ηθική ζωή για τους Έλληνες.

Τα τελευταία χρόνια, όπου δεν υπήρχε πλέον η αυτοκρατορία η Κωνσταντινούπολη, ήταν μια πόλη κράτος, σε άθλια πολιτική, στρατιωτική, κοινωνική, και οικονομική κατάσταση. Εντούτοις υπήρχαν ακόμη ηθικοί και ευσεβείς, συνεχιζόταν η ηθική ζωή και το φιλανθρωπικό έργο.

Η Αγία Υπομονή, ήταν μια από τις γυναίκες, που έζησαν με τον ηθικό, Eλληνικό-Χριστιανικό τρόπο ζωής. Για αυτό ήταν αντάξια της Ορθοδοξίας, της Ελλάδος, και του φιλόσοφου-φιλοχρίστου συζύγου της Μανουήλ Παλαιολόγου. Στάθηκε άξια δίπλα του για 35 χρόνια, ως γνήσια Χριστιανή.

Ως πραγματική Χριστιανή Εκκλησιαζόταν συνέχεια, έκανε ελεημοσύνες, και έχτισε ναούς, μονές, γηροκομεία κλπ.Ιδιαίτερη ήταν η αγάπη της για τα Μοναστήρια. Εκεί έβρισκε γαλήνη, η ψυχή της Αγίας Υπομονής. Από εκεί η Αγία αντλούσε δύναμη και κουράγιο για την συνέχεια. Αυτό το ενέπνευσε σε όλη την οικογένειά της. Η πολύτεκνη μητέρα-Αγία, γαλούχησε τα παιδιά της με την διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Τα πήγαινε σε ιερά προσκυνήματα, σε σεβάσμια Μοναστήρια της Βασιλεύουσας, και επιζητούσε υπέρ αυτών τις ευχές των αγίων Ασκητών. Τα ανέθρεψε με Ελληνοχριστιανική παιδεία. Με υπομονή και επιμονή, με προσοχή και προσευχή δημιούργησε τους χαρακτήρες τους.

Το αποτέλεσμα ήταν να μεταδώσει το Ορθόδοξο ιδεώδες, σε όλη την οικογένεια της. Ο σύζυγός της, ο Μανουήλ Β Παλαιολόγος, παραιτήθηκε από το θρόνο του και έγινε Μοναχός.

Ή πεθερά της, ή κουνιάδα της, τα αγόρια της Θεόδωρος, ‘Ανδρόνικος και Δημήτριος, έγιναν και εκείνοι Μοναχοί. Το ίδιο και ή εγγονή της, κόρη του γιου της, Θωμά, Παλαιολόγου, η Ελένη, έγινε Μοναχή με το όνομα Υπομονή στη Λευκάδα.

H Αγία-Βασίλισσα, αγαπούσε τον Ελληνικό λαό.

Παρά το γεγονός, ότι ήταν η βασίλισσα, της
πόλης-Κωνσταντινούπολη, παραμένει μονίμως
ταπεινή και συνεχίζει να βοηθά ολόψυχα, όλους τους αναξιοπαθούντες.

Φτωχοί, πεινασμένοι, ανάπηροι, άρρωστοι, ορφανά, χήρες, ξένοι, χρεώστες και πενθούντες δέχονται, την Χριστιανική υποστήριξη της Αγίας Ελένης-Υπομονής.

Επισκέπτεται σε σταθερή βάση νοσοκομεία, γηροκομεία, βρεφοκομεία, ορφανοτροφεία, λεπροκομεία, πτωχοκομεία, και ιδρύματα όπου στεγάζονται παραστρατημένες γυναίκες.

Ήταν η μητερα που ο καθένας αδικημένος Έλληνας η Ελληνίδα μπορούσε να καταφύγει, και να ζητήσει, βοήθεια. Συμμεριζόταν τις αγωνίες και τις ανησυχίες του λαού, ενώπιον των φοβερών εθνικών κινδύνων και προσπαθούσε πάντοτε με ελεημοσύνες με την προσευχή, με την πραότητα, με γλυκά-στοργικά λόγια και έργα, να βοηθήσει τους Έλληνες.

Η Βασιλίσσα έζησε 35 χρόνια ως κοσμική, ενώ στην συνέχεια έζησε 25 χρόνια ως μοναχή. Σε όλη την διάρκεια του βίου της πήγαινε εκκλησία, βοηθούσε τους φτωχούς, ζούσε πάντοτε με χρηστά ήθη.

Η Αυγούστα όπως και όλοι οι πρόγονοί μας οι οποίοι έκαναν, ελεημοσύνες, δεν προσέβαλαν ποτέ και με κανέναν τρόπο, τους αναξιοπαθούντες. Αυτό το κάνουν στην εποχή μας, αρκετοί νεοραγιάδες, και είναι ένα ακόμη δείγμα παρακμής και σήψης.

Oι φιλανθρωπίες των προγόνων μας, δεν ήταν ποτέ βασισμένες επάνω στην επίδειξη, τον πλουτισμό, την αλαζονεία και τον κοινωνικό ρατσισμό-φασισμό, εις βάρος των φτωχών. Γινόταν πάντοτε, με πραγματική Χριστιανική αγάπη. Μια τόσο σημαντική πράξη, για να έχει ηθική αξία, δεν πρέπει ποτέ να γίνεται, εις βάρος της αξιοπρέπειας των ανθρώπων, που χρειάζονται βοήθεια.

Μόνον οι ραγιάδες παρουσιάζουν κατά την σημερινή, εποχή, τέτοιου είδους, αντιχριστιανικές συμπεριφορές. όταν βοηθούν αδύναμους ανθρώπους. Αυτό δεν είναι μόνον εκτός της Χριστιανικής ηθικής, αλλά είναι και ενδεικτικό δείγμα, πνευματικής και κοινωνικής κατάρρευσης. Η κακία είναι αμάθεια, όπως μας δίδαξε ο Ύπατος των Φιλοσόφων, ο Αριστοκλής. Δεν επιτρέπετε να ξεχωρίζουμε, με διάφορα πολιτικά, κοινωνικά, η αθλητικά, είτε άλλα κριτήρια, εάν θα βοηθήσουμε, η όχι, τους φτωχούς ανθρώπους.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ.

Η Αγία Υπομονή εμφανίσθηκε ως μοναχή σε κάτοικο των Αθηνών, που εργαζόταν σε ταξί.

Τον σταμάτησε και ζήτησε να κατευθυνθεί προς το Λουτράκι.

Ο ταξιτζής είχε καρκίνο του δέρματος, στα χέρια του και βρισκόταν σε μεγάλη απελπισία.

Καθ’ οδόν η μοναχή που φορούσε ένα κουκούλι με κόκκινο σταυρό, και τον ρώτησε γιατί είναι μελαγχολικός; Εκείνος απάντησε ότι είναι άρρωστος .

Μετά τον ρώτησε αν θέλει να τον σταυρώσει για να γίνει καλά και εκείνος δέχθηκε. Σε λίγο όμως τον έπιασε υπνηλία και παρακάλεσε την μοναχή να σταθούνε λίγο για να μην σκοτωθούνε.

Είχαν φθάσει κοντά στα διόδια και εύκολα θα έβρισκαν άλλο ταξί αν εκείνη βιαζόταν. Κάθισε στην άκρη του δρόμου και τον πήρε ο ύπνος.

Όταν ξύπνησε διαπίστωσε ότι τα χέρια του είχαν γίνει καλά, αλλά η μοναχή έφυγε. Ρώτησε τους ανθρώπους των διοδίων μήπως είδανε καμιά μοναχή εκεί κοντά, αλλά κανείς δεν την είχε δει.

Τότε συγκλονισμένος γύρισε στο ταξί του και κατάλαβε ότι κάποια Αγία ήταν και τον βοήθησε, χωρίς να ξέρει ποια. Μετά πήγε στον γιατρό του και του διηγήθηκε το περιστατικό.

Την στιγμή εκείνη έπεσε το μάτι του σε μια εικόνα που ήταν κρεμασμένη στον τοίχο του ιατρείου. Τότε μόλις είδε την εικόνα της Αγίας την αναγνώρισε αμέσως.

Για πρώτη φορά στην ζωή του, έμαθε ότι η Αγία αυτή, είναι η Αγία Υπομονή. Η εικόνα της Αγίας βρίσκεται στην Ίερα Μονή Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι Κορινθίας. Μετά από όλα αυτά, είναι απολύτως φυσιολογικό, ότι αυτή η γυναίκα, γέννησε τον τελευταίο μεγάλο Ήρωα του μεσαίωνα. Τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.

Η ηρωική μορφή του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου συνδέεται άμεσα με το μεγίστης σημασίας, εθνικό-ιστορικό γεγονός της αλώσεως της Πόλης.

Ο Δεσπότης Κωνσταντίνος υπερβάλει εαυτόν, για να διατηρήσει τις εύθραυστες ισορροπίες ανάμεσα σε λαό και άρχοντες, σε ενωτικούς και ανθενωτικούς, στους γενναίους και σε εκείνους που είχαν ήδη παραδοθεί και στην μάταιη ελπίδα για διαφυγή, στο φως της ελευθερίας και το σκοτάδι της υποταγής.

Απεγνωσμένα προσπαθεί να διασώσει, ότι έμεινε από το μεγαλείο μιας ολόκληρης εποχής, από την δόξα της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας. Ο λαός της Πόλης τον κατηγορεί για τα επερχόμενα δεινά, η εκκλησία τον εχθρεύεται, οι σύμμαχοι τον εγκαταλείπουν. Ο ήρωας βασιλιάς απορρίπτει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει την Πόλη και να καταφύγει είτε στη Δύση, είτε σε κάποια κτίση που θα του παραχωρούσε ο εχθρός και μένει ολομόναχος. Εκείνος και η αδούλωτη ψυχή της μητέρας Ελλάδας. Μαζί με λίγους πιστούς συντρόφους, θα δώσει την τελική μάχη για την ελευθερία-αθανασία και θα πέσει στις επάλξεις της Πόλης των Πόλεων.

Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι

Στις εποχές της πνευματικής άλωσης και κατοχής, της εμετικής σεξουαλικής διαφθοράς, και τις επελάσεως των οπαδών της παγκοσμιοποίησης, των καθημαγμένων και υπόδουλων ψυχών από την οικονομική κρίση, σήμερα όπως και τότε, περιφερόμαστε από πρωτεύουσα σε πρωτεύουσα της Δύσης, ως ανήμποροι επαίτες και εκλιπαρώντας για χρήματα, παραδίδοντας κυριαρχία και εθνικό πλούτο, προδίδοντας την εθνική συνείδηση και παράδοση. Αδελφοί σήμερα ο τελευταίος Αυτοκράτορας, Δραγάζης, κρατώντας την βασιλική ρομφαία, στέκει όρθιος, απτόητος, ελπίζοντας να μας οδηγήσει εκ νέου σε νικηφόρους αγώνες, σε μάχες σπουδαίες έναντι του προαιώνιου εχθρού, της εωσφορικής νεοταξικής βαρβαρότητας, μιας άσπλαχνης, σύγχρονης θεώρησης του πολιτισμού, της κοινωνίας του κέρδους, της απόλυτης κυριαρχίας της οικονομίας, που δημιουργεί τους ανθρώπους, οι οποίοι ζούνε μέσα στην ακολασία και τα πιο ταπεινά σεξουαλικά πάθη. Κατά την εποχή των Παλαιολόγων η Ελλάδα βρισκόταν σε τεράστια πολιτική, στρατιωτική και εν μέρει ηθική παρακμή.

Αυτό διότι παρακαλούσαν για στρατιωτική βοήθεια τους χειρότερους εχθρούς του Ελληνικού έθνους, τους
Γερμανούς οι οποίοι είχαν κατακτήσει το 1204 μ.χ, ολόκληρη την Ελληνική- Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ξεπέρασαν σε βιαιότητες ακόμα και τους Σαρακηνούς.

Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα, μεγαλύτερο κατάντημα για έναν λαό και για ένα έθνος από το να παρακαλά τους χειρότερους εχθρούς του να το γλυτώσουν από άλλους εχθρούς και συγκεκριμένα τους Τούρκους. Οι αδύναμοι Έλληνες παρακαλούσαν τους φοβερότερους εχθρούς του έθνους τους Γερμανούς να τους σώσουν από τους Τούρκους. Οι προγονοί μας δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή να μην πολεμήσουν, όμως παράλληλα ως άνθρωποι επιθυμούσαν να επιβιώσουν. Για αυτό κάποιοι πάνω στην απελπισία τους, κάποιοι εξ αυτών σκέφτηκαν να ζητήσουν την βοήθεια των Γερμανών.

Οι τελευταίες μέρες πριν από την Άλωση της Πόλης είναι πάρα πολύ σημαντικές σε ηθικό επίπεδο. Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι πιθανότητές τους να επιβιώσουν είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Εν τούτοις όλες εκείνες τις ημέρες αντί να πέσει το ηθικό τους τελείως, ώστε να πολεμούν με λιγότερο ζήλο και πάθος, αντ’ αυτού μέσα σε αυτήν την απελπισία πολεμούσαν με ακόμα μεγαλύτερη ορμή όπως αρμόζει στο έθνος των Ελλήνων. Ένοιωθαν να αυξάνονται οι δυνάμεις των σε ηθικό, πνευματικό και σωματικό επίπεδο εκείνες τις δύσκολες στιγμές. Ενώ βρισκόταν μέσα στην τέλεια απελπισία, καθώς το τέλος τους πλησίαζε με γοργούς ρυθμούς, εκείνοι πολεμούσαν με πολύ μεγαλύτερο ζήλο. Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα μεγαλύτερα ηθικά αξιώματα των Ελλήνων. Όλοι οι άλλοι λαοί σε περίπτωση που βρίσκονταν στην θέση των Ελλήνων της Αλώσεως, θα είχαν παραδοθεί, είτε θα πολεμούσαν πάρα πολύ νωχελικά.

Οι Έλληνες-Χριστιανοί ήρωες θυσίασαν πολύτιμες γυναίκες, κόρες, αδελφές, εξαδέλφες, μητέρες, ανιψιές, για την τιμή και την επιβίωση της Ελλάδος. Άλλωστε πως θα μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά με τόσους Ήρωες και Αγίους που είχε βγάλει το έθνος μας, όλους εκείνους τους αιώνες. Το μεγαλείο της ψυχής των Ελλήνων της Πόλης δεν είχε όριο. Πριν την τελική μάχη ο Μωάμεθ έδωσε αρκετές ευκαιρίες στους Έλληνες για να φύγουν ειρηνικά, μαζί με τις οικογένειες τους και όλη τους την κινητή περιουσία και να πάνε να κατοικήσουν όπου εκείνοι επιθυμούν. Όμως όλες τις φορές οι Έλληνες απάντησαν αρνητικά. Γνώριζαν τον διαχρονικό και ιερό τρόπο εθνικής επιβίωσης και ότι εάν σε περίπτωση που θα τολμούσαν να γίνουν προδότες, θα “έσπαγε” η ιερή ιστορική συνέχεια, η οποία κρατούσε το έθνος ζωντανό, στο πέρασμα πολλών αιώνων.

Ήξεραν πολύ καλά οι Έλληνες της Άλωσης ότι αν γινόταν προδότες τότε θα κατέστρεφαν δια παντός τον Ελληνισμό. Αυτό διότι ανά πάσα στιγμή, οι επόμενες γενιές Ελλήνων θα τους είχαν ως παράδειγμα, με συνέπειες ολέθριες-τραγικές, καθώς θα ακολουθούσαν και άλλοι οι οποίοι θα γίνονταν προδότες. Από την στιγμή που θα καταστραφεί η ιερή ιστορική συνέχεια των ηθικών και των γενναίων Ελλήνων θα ακολουθούσαν γενεές προδοτών και δειλών.

Όμως αυτό δεν το επέτρεψαν να γίνει οι ήρωες της Άλωσης, για να μην διαλυθεί οριστικά το Ελληνικό έθνος. Οι Έλληνες ήξεραν πάρα πολύ καλά, πως δεν είχαν πολλές πιθανότητες να νικήσουν τους Σαρακηνούς.

Γνώριζαν πάρα πολύ καλά ότι οι γυναίκες τους, οι κόρες, οι αδελφές τους, οι εξαδέλφες, οι μητέρες, τα αγόρια, τα ανίψια τους, μετά την μάχη θα έπεφταν στα χέρια των Ισμαηλιτών όπως και έπεσαν.

Οι Ισμαηλίτες θα τους σκλάβωναν όλους για να τελούν όλο το “θρησκευτικό”, λατρευτικό τυπικό του Εωσφόρου,με σε σεξουαλικές ανωμαλίες, όργια , ομοφυλοφιλικό σεξ, παιδεραστίες κ.λ.π.

Πέρα από την εξαθλίωση και τον φόβο του θανάτου, οι Έλληνες της πόλης, είχαν τώρα να παλέψουν και με το ανυπέρβλητο κάλλος της Ελληνικής φύσης, και των μονογαμικών-ηθικών, Ελληνίδων γυναικών. Η άνοιξη του 1453 μ.Χ., είχε στολίσει το φυσικό περιβάλλον, με κάθε δυνατή ομορφιά, δημιουργώντας μια εικόνα ονείρου, ένα κάλεσμα για την απόλαυση της ζωής, και μια σαφή υπενθύμιση για την υπέρτατη αξία που έχει το δώρο της ζωής από τον Χριστό, το οποίο οι Έλληνες ήταν έτοιμοι να θυσιάσουν.

Το παράδειγμα της θυσίας των Ελλήνων της αλώσεως, θα λειτουργήσει ως ένα διαχρονικό παράδειγμα, ηρωισμού για όλους τους Έλληνες, οι οποίοι θα δεχτούν μέσα στις ψυχές τους, την θυσία, εκείνων που χάθηκαν με τον πιο βίαιο τρόπο στο όνομα της Ελλάδας και του κυρίου Σωτήρα και Λυτρωτή ημών, Ιησού.

Όλους τους επόμενους αιώνες εκατομμύρια Έλληνες άνδρες με παραδείγματα τους ήρωες Αυτοκράτορες-Στρατηγούς, Αξιωματικούς, στρατιώτες, πολέμησαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα.

Οι γυναίκες ήταν και είναι τα θεμέλια της κοινωνίας. Χωρίς την επιστροφή τους στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, δεν υπάρχει σωτηρία θα αφανιστούμε μέχρι ενός. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους. Δυστυχώς την σύγχρονη, εποχή, παρουσιάζεται το θλιβερό, και εθνικά καταστροφικό φαινόμενο, αρκετές γυναίκες, να είναι Χριστιανές, και να ζούνε, με τον τρόπο ζωής του Αρχαίου “Θεού”, Σαβάζιου-Διόνυσου.

Αγαπητές μου γυναίκες, διαχρονικά σε κάθε εποχή, και ειδικά όσοι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα, που χάνεται, αναλαμβάνουν τον δύσκολο-άχαρο ρόλο να ενημερώσουν και να προστατέψουν κάποιες από εσάς με μοναδικό κίνητρο την εθνική μας επιβίωση.

Μέσα από την προσπάθεια αυτή να επιβιώσει το έθνος, αρκετές φορές δεν γινόμαστε αρεστοί σε κάποιες γυναίκες, και ειδικά στις νέες, με αυτά τα οποία γράφουμε. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότερες γυναίκες, βρίσκονται υπό την επήρεια της νεοταξικής μόδας, για αυτό τον λόγο, σας προκαλούμε έντονη δυσαρέσκεια.

Για εμένα προσωπικά οι γυναίκες είναι πρώτα κόρες-αδελφές, φίλες και μετά είναι ερωμένες. (1) Oι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα του σεξ, όπως τις έκανε για να τις εξευτελίζει και με σκοπό να καταστρέψει την Ελληνική κοινωνία, η νέα τάξη πραγμάτων. Το πώς θα ντύνονται και θα ζούνε οι γυναίκες το καθόρισαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας. Η γυναίκα πού έχει μυαλό, δεν δείχνει ούτε τον καρπό του χεριού της, μας αναφέρει ο Πλούταρχος. Οι ντυμένες-ηθικές γυναίκες έχουν αξιοπρέπεια, ενώ το πιο βασικό είναι ότι δημιουργούν υγιείς ερωτικές επιθυμίες και γεννούν Ήρωες, Αγίους και Αγίες. Αυτό γινόταν εδώ και αιώνες.

Στον αντίποδα οι γυμνές-ανήθικες γυναίκες και όσες από αυτές αξίζουν, δημιουργούν εντελώς ακάθαρτες ορμές, με θλιβερό αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη σεξουαλική διαφθορά. Το αποτέλεσμα είναι κατά γενική παραδοχή καταστροφικό, καθώς οι περισσότερες γεννούν και μεγαλώνουν, δειλούς, θηλυπρεπείς ραγιάδες. Οι συνέπειες για το έθνος είναι τρομερές και δυσβάσταχτες. Αυτό διότι η γύμνια και η σεξουαλική διαφθορά προκαλούν ανηθικότητα, χυδαιότητα, αμάθεια, ανομία, αταξία, αδικία κλπ. Τις εποχές που ήταν ντυμένες οι Ελληνίδες το έθνος μεγαλουργούσε και ήταν στην κορυφή του κόσμου. Ήμασταν ως έθνος στην κορυφή του κόσμου, και είχαν την ψυχική-ηθική δύναμη οι πρόγονοι μας να υπερασπιστούν επί αρκετούς αιώνες την πατρίδα μας από πολλούς εξωτερικούς εχθρούς.

Στην εποχή μας εξαιτίας των σεξουαλικών ανωμαλιών, σβήνουμε αργά και σταθερά ως έθνος. Μνημόνια, αυτοκτονίες, ορφανά παιδιά εξαιτίας των αυτοκτονιών, άνεργοι, άστεγοι, αδικημένοι κλπ. Είναι κοινώς αποδεκτό και διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι κόρες Χριστού, ήταν και είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία. Στον αντίποδα οι κόρες του Εωσφόρου, με την μόδα, με τα σεξουαλικά έκτροπα, είναι εθνική καταστροφή.

Οι πραγματικές χριστιανές, πρέπει πάντοτε να βαδίζουν στον δρόμο του Χριστού. Έναν δρόμο που χάραξε η Αυγούστα-Αγία Ελένη και ακολούθησαν εκατομμύρια άλλες Ελληνίδες, κατά την μεσαιωνική εποχή, μέχρι και τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Η ορθόδοξη εκκλησία αποτελούσε τρόπο ζωής για της αυθεντικές Ελληνίδες και τους Έλληνες. Ακόμη οι γυναίκες πήγαιναν σε εσπερινούς, αγρυπνίες κλπ.

Όλους εκείνους τους αιώνες , κάθε εβδομάδα, γιατί οι άνδρες απουσίαζαν μονίμως στα πεδία των μαχών, οι Ελληνίδες έκαναν πάντοτε φιλανθρωπίες. Πήγαιναν συνέχεια σε νοσοκομεία με φτωχούς, οι οποίοι δεν είχαν κανέναν απολύτως συγγενή. Εκεί τους έκαναν παρέα, ενώ κάθε φορά τους έδιναν ελεημοσύνη. Για τους ίδιους λόγους, πήγαιναν στα φτωχοκομεία. Επίσης πήγαιναν σε κρατουμένους. Από αυτές της εξαιρετικές, μονογαμικές, ηθικές Ελληνίδες, γεννήθηκαν τα εκατομμύρια των Ελλήνων ηρώων αυτοκρατόρων, στρατηγών, ανώτατων αξιωματικών, στρατιωτών του μεσαίωνα. Για αυτό τότε ήμασταν παγκόσμια αυτοκρατορία. Αντίθετα στην εποχή μας εξαιτίας της σεξουαλικής διαφθοράς, σβήνουμε αργά και σταθερά.

Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας όπως πολύ σωστά υπογράμμιζε στα κηρύγματα του ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως. Ο νεοταξικός τρόπος ζωής είναι πολύ κενός και σάπιος. Αφήνει όλους τους ανθρώπους άδειους από συναισθήματα και ηθικές αξίες. Όσοι το αντιληφθούν αυτό απομακρύνονται πάρα πολύ γρήγορα από αυτή την παρακμιακή κατάσταση.

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτήν την εποχή άγεται και φέρεται με βάση αυτά τα οποία θα καθορίσει η νεοταξική μόδα. Όσες ενδιαφέρονται να επιβώσει το έθνος, πρέπει απαραιτήτος να εγκαταλείψουν, την νεοταξική μόδα.

Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών.

Ποτέ να μην ξεχνάτε ότι οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία και το έθνος. Αποτελούν τα θεμέλια του έθνους. Για αυτό όλους τους προηγούμενους αιώνες, μονίμως μεγαλουργούσαμε και επιβιώναμε ως έθνος. Ενδεικτικά και επιγραμματικά πριν κλείσω σας αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι πρόγονοι μας και οι Άγιοι, περί γυναικών : Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος των φιλοσόφων ο Αριστοκλής-Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος).

Με το να χάσης κάθε ίχνος εντροπής προσέλαβες όψιν πόρνης» (Παλαιά Διαθήκη – Προφ. Ιερεμίας 3,3). Και αν η γυναίκα είναι σεμνά ντυμένη τότε δεν φταίει βέβαια αν κάποιος σκανδαλιστεί μαζί της, αν όμως είναι άσεμνα ντυμένη τότε η ευθύνη της είναι τρομερή, διότι ο Χριστός μας έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία των ψυχών. (Ιησούς Χριστός – Ματθαίος 5, 28).«Όταν φύγει η ντροπή από τον άνθρωπο γίνεται πρόξενος πολλών κακών» (Άγιος Γρηγόριος
ο Θεολόγος).

Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Φ. Γιαννόπουλος

survivorellas@gmail.com

ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ-ΥΠΟΜΟΝΗ ΔΡΑΓΑΖΗ.
Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον. Την κλεινήν βασιλίδα εγκωμιάσωμεν, Υπομονήν την οσίαν, περιστεράν ευλαβή εκ του κόσμου πετασθείσαν της συγχύσεως προς τας σκηνάς του ουρανού, εν αγάπη ακλινεί, ασκήσει και ταπεινώσει βοώντες, θραύσον, λιταίς σου ημών δεσμούς ανόμους, άνασσα. Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Τη Υπερμάχω. Υπομονής θεοστηρίκτου την ομώνυμον και βασιλίδων θεοσόφων την υπέρτιμον, την εκλάμψασαν ως άστρον εν Βυζαντίω και χορούς μοναζουσών καταπυρσεύσασαν, ταπεινώσεως βολαίς ανευφημήσωμεν, πόθω κράζοντες. Χαίροις, Μήτερ πανεύφημε. Μεγαλυνάριον. Χαίροις εκμαγείον υπομονής, στήλη σωφροσύνης, αδιάσειστον αρετών, τείχος και ταμείον, Υπομονή, αγάπης, ενθέων βασιλίδων κέρας περίδοξον.  
 
Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν οπού θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθίσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ; Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμπόδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.  
Η ΑΓΙΑΣΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΣΠΟΤΗ ΣΤΟΝ ΜΩΑΜΕΘ :
 
Τὸ δὲ τὴν πόλιν σοι δοῦναι, οὔτ’ ἐμόν ἐστιν οὔτ’ ἄλλου τῶν κατοικούντων ἐν ταύτῃ· κοινῇ γὰρ γνώμῃ πάντες αὐτοπροαιρέτως ἀποθανοῦμεν καὶ οὐ φεισόμεθα τῆς ζωῆς ἡμῶν.
Από όλες της προαναφερόμενες εξαιρείται ένα μικρό μέρος, με βάση της παγκόσμιες Ελληνικές μαθηματικές σταθερές, μέτρον άριστον, και μηδέν άγαν.

Φεύγουν τα καλύτερα μας χρόνια (Η Βασιλική και η Σοφία).

https://www.triklopodia.gr/%cf%86%ce%b5%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%b7-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bb/

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΛΛΙΩΡΑ

 

Θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, η μεγαλύτερη εθνική και κοινωνική μάστιγα.

Loading…