Μην έχετε καμία αυταπάτη. Η επίθεση που δέχεται η πατρίδα μας και η κοινωνία, είναι συντονισμένη, είναι πολυεπίπεδη και το σημαντικότερο… δεν έχει ημερομηνία λήξης, αν δεν ανατραπεί το κατοχικό καθεστώς, και αν δεν υπάρξει παραδειγματική τιμωρία στα ανδρείκελα που το υπηρέτησαν…
Ο λαός μας δε διαθέτει θεσμικό σύμμαχο. Το Ελληνικό Σύνταγμα, υποβαθμίζεται σε απλή χάρτα διακηρύξεων στοιχειώδους εθνικού προστατευτισμού, αφού δεν υπάρχει πολιτικός πρωταγωνιστής αποφασισμένος να απαιτήσει την ουσιαστική του ενεργοποίηση.
Κι από την άλλη μεριά, η Ελληνική Δικαιοσύνη, παραιτημένη ουσιαστικά από την ουσία του ρόλου της, αρκείται στην ελληνόφωνη διατύπωση αποφάσεων, επιδιδόμενη σε ένα ιδιότυπο κρυφτούλι με τη διατύπωση των κατοχικών αποφάσεων, διευκολύνοντας ουσιαστικά τα κατοχικά ανδρείκελα στην ισχυροποίηση του κατοχικού θεσμικού πλαισίου, και αρνούμενη να ανακόψει αυτή την εφιαλτική λαίλαπα.
Αυτή η δικαιοσύνη για παράδειγμα, ερωτοτροπεί με τη γλαφυρότητα στη διατύπωση και την ονοματοδοσία των κατοχικών χαρατσιών, ερωτοτροπεί με τους τύπους αναφορικά με τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, αλλά αρνείται να κάνει το αυτονόητο. Αρνείται να υποχρεώσει ρητά, απόλυτα, σαφέστατα και χωρίς αμφιλεγόμενες ερμηνείες, τα επιτελεία της Κατοχής να εγκαταλείψουν κάθε σκέψη για φορολογία στα ακίνητα, τα οποία έτσι κι αλλιώς έχουν υπερφορολογηθεί καθ όλη τη διαδικασία της κατασκευής τους.
Η πολιτική αντιπολίτευση στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Πριν απ΄όλα γιατί το συντριπτικά μεγάλο κομμάτι των βουλευτών που «φυτεύει» μέσα στη Βουλή ο πολιτικά ανώριμος Ελληνικός λαός, επιλέγοντας κόμματα που…
«φυτεύουν» στη ζωή του οι κατοχικοί χορογράφοι, είναι εθνικά διεφθαρμένο, και απόλυτα ενσωματωμένο στον πολιτικό και εθνικό ραγιαδισμό.
Παρά τις όποιες φραστικές του αντιπαραθέσεις, αποτελεί μια χρήσιμη εφεδρεία πρόθυμη με τη μια ή την άλλη μορφή να εξασφαλίσει «ελληνική ιθαγένεια» στο κατοχικό δίκιο που υπαγορεύουν τα επιτελεία των ισχυρών.
Το ΚΚΕ, ως η μοναδική δύναμη που προσεγγίζει από μια ριζικά διαφορετική σκοπιά , τόσο τα τεκταινόμενα όσο και την κατεύθυνση της διεξόδου, επιμένει να συμπεριφέρεται άτολμα και φοβικά, προσδοκώντας στην ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος πολιτικής ανατροπής, που όμως είναι αδύνατον να δημιουργηθεί, να ενδυναμωθεί και να δράσει χωρίς εθνικούς στόχους ικανούς να συνεγείρουν και να εμπνεύσουν μια κοινωνία που έχει παραδοθεί στη μοίρα της.
Τα ίδια τα γεγονότα, ο στοιχειώδης απολογισμός αυτής της εφιαλτικής επταετίας, το ίδιο το σχέδιο των αδίστακτων που πλέον έχει βάλει στο τραπέζι ακόμη και αυτόν τον εδαφικό διαμελισμό της πατρίδας μας, καταδεικνύουν πως η μοναδική λύση πια βρίσκεται μόνο στη συγκρότηση ενός μαχητικού αντικατοχικού προοδευτικού και ριζοσπαστικού μετώπου, που θα εμπνεύσει την εξέγερση, και που θα συμπαρασύρει σ αυτήν το πολιτικά ωριμότερο και πιο ριζοσπαστικό κομμάτι του λαού μας.
- Αυτή η πρωτοβουλία, θα πρέπει να είναι πρωτοβουλία δράσης, που δε θα εγκλωβίζεται σε πρακτικές ιδεολογικοπολιτικής νουθεσίας, που ούτε αποτελέσματα δρομολογούν και μόνο ως άλλοθι πολιτικής απραξίας εκλαμβάνονται στην πράξη.
- Αυτή η πρωτοβουλία, θα πρέπει να είναι πολιτική. Και με πολιτικές δράσεις, με πολιτικό ακτιβισμό αλλά και με ξεκάθαρες πολιτικές στοχεύσεις, να ανατρέψει άμεσα την πολιτική ατζέντα της κατοχικής προσαρμογής, επιβάλλοντας ατζέντα πολιτικής ανατροπής σε όλα τα επίπεδα.
- Η πολιτική της στόχευση, δε θα παραδέρνει σε εκπτώσεις και συμβιβασμούς, ούτε βεβαίως και σε ανέξοδες φραστικές μεγαλοστομίες. Η ανάληψη της πολιτικής εξουσίας άρα και η άμεση αποκαθήλωση των προσκυνημένων, όπως και η παραδειγματική τους τιμωρία, θα πρέπει να είναι στόχος ύψιστης προτεραιότητας.
Η δρομολόγηση του EUROXIT, δηλαδή η πλήρης ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας, με το ξεπάστρεμα όλων των ευρωκατοχικών ρυθμίσεων και συμφωνιών του αλυσοδένουν τη χώρα, όχι μονάχα δε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται φοβικά, αλλά θα αναγορεύεται σε μοναδική λύση ικανή να δρομολογήσει εθνικό παραγωγικό σχεδιασμό, πραγματικά κυρίαρχη νομισματική και οικονομική πολιτική, και διαφορετικό γεωπολιτικό στάτους για τη χώρα.
Και βεβαίως αυτή χώρα δεν μπορεί να κάνει ούτε βήμα εμπρός, αν δεν καταστούν άμεσαιδιώνυμα αδικήματα, ο εθνομηδενισμός, ο νεοναζισμός και ο γενιτσαρισμός των προσκυνημένων.
Ας μη μασήσουμε άλλο λοιπόν το παραμύθι της «πολιτικής νομιμότητας» που μας σερβίρουν οι πολιτικά παρανομούντες.
Οι βιαστές του Συντάγματος, οι εκχωρητές της εθνικής κυριαρχίας, οι διαχειριστές των μηχανισμών της φυσικής και θεσμικής καταστολής του πληθυσμού, οι δεσμοφύλακες της δημοκρατίας, οι πολιτικοί υποκριτές, οι σφετεριστές της αριστερής ταυτότητας και οι κάθε λογής και απόχρωσης προσκυνημένοι, δεν δικαιούνται να μιλούν για πολιτική νομιμότητα.
Και όταν το κάνουν, ο λόγος δεν είναι η αδιαπραγμάτευτη αγάπη τους για τη νομιμότητα, αλλά η μη αμφισβήτηση το «δικαιώματός» τους να τη βιάζουν με θύμα την κοινωνία.
Πολιτική νομιμότητα για όλους αυτούς, είναι η μη έμπρακτη αμφισβήτηση του ραγιαδισμού, της εθελοδουλίας τους, του αδίστακτου κατοχικού καθεστώτος που οικοδομούν, των προδοτικών συμβάσεων, συμφωνιών και νομοθετημάτων που προσυπογράφουν.
Ο συμβιβασμός με αυτή τη νομιμότητα, δε συμβαδίζει και αντιστρατεύεται την αγάπη μας για την πατρίδα.
Αυτή είναι η αλήθεια, και μπροστά σ αυτή την αλήθεια, ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.
Η θα συγκροτήσουμε το μέτωπο της αντίστασης που έχει ανάγκη ο τόπος, η πατρίδα μας και η κοινωνία, ή θα παρατηρούμε καθηλωμένοι και άφωνοι τον Αρμαγεδδόνα που επι της ουσίας από εδώ και πέρα έρχεται με τρόπο πραγματικά εφιαλτικό.-
