Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν απολύτως ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων με τον ιταλό πρωθυπουργό Giuseppe Conte, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά την επίσημη επίσκεψη στις 4 Ιουλίου 2019
Από την πλευρά του, ο κ. Conte σημείωσε ότι αντιτίθεται στην επέκταση των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Ρωσίας: “Κάθε φορά που πλησιάζουμε την ημερομηνία λήξης των κυρώσεων, είμαι λυπημένος γιατί η επέκταση των κυρώσεων δεν είναι ο στόχος που επιθυμώ για τον εαυτό μου, για την Ιταλία και τους Ρώσους φίλους . “
Σε γενικές γραμμές, οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Ιταλίας βιώνουν μια πολιτική αναγέννηση. Η δυσαρέσκεια με την άμεση εξάρτηση από τους Αμερικανούς παγκοσμιοποιητές και το ΝΑΤΟ εκφράζεται όλο και πιο ανοιχτά στην Ιταλία, όχι μόνο από το κοινό, αλλά όλο και περισσότερο σε επίσημο κυβερνητικό επίπεδο.
Ωστόσο, ο Giuseppe Conte είναι επιφυλακτικός , λέγοντας: «Είμαι λυπημένος διότι η επέκταση των κυρώσεων δεν είναι ο στόχος που επιθυμώ για τον εαυτό μου», ωστόσο, σημαίνει ένα πολύ συγκεκριμένο πράγμα:
Η Ιταλία δεν θέλει πλέον να βρίσκεται σε κατάσταση απόλυτης εξάρτησης από τις εξωτερικές δυνάμεις – τους παγκοσμιοποιητές των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδιαίτερα επειδή δεν βρίσκονται καν στην εξουσία, δίνοντας την θέση τους (αλλά όχι ακόμα και την πολιτική επίπτωση ) στον αντι-παγκοσμιοποιημένο Trump.
Η κύρια διέξοδος από την παρατεταμένη κρίση, την οποία διέρχεται η Ιταλία, καλείται όλο και περισσότερο η αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία. Και δεν αφορά μόνο την οικονομία και την προμήθεια φυσικού αερίου, που ήταν το επίκεντρο των συνομιλιών μεταξύ του Πούτιν και του Conte.
Τα υπέρ-ρωσικά συναισθήματα γίνονται τώρα τα πιο διαδεδομένα σε επίσημους πολιτικούς κύκλους της Ιταλίας, επιτρέποντας στους αντι-παγκοσμιοποιητές, τους λαϊκιστές (αυτούς που επικεντρώνονται στον λαό και όχι στην μειοψηφία των παγκοσμιοποιητών) και τους ευρωσκεπτικιστές (που θέτουν υπό αμφισβήτηση την σκοπιμότητα της ύπαρξης της ΕΕ στην σημερινή μορφή ως αποικία των Ηνωμένων Πολιτειών) κερδίζοντας την μια εκλογική νίκη μετά την άλλη.
Και όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών, όσο πιο ριζοσπαστική πολιτική δύναμη είναι υπέρ της εξάλειψης της εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ και την αποκατάσταση των σχέσεων με τη Ρωσία, τόσο περισσότερες ψήφους λαμβάνει σε όλα τα επίπεδα.
Το συμπέρασμα είναι προφανές: η ταχύτερα μετατρεπόμενη σε φτωχή Ιταλία, η οποία αποδείχθηκε ότι βρίσκεται σε κατάσταση πολιτικής στασιμότητας λόγω των προσπαθειών των παγκοσμιοποιητών ολοένα και περισσότερο απογοητεύεται από το φιλελεύθερο φιλοαμερικανικό κατεστημένο και απαιτεί αλλαγές προς την προσέγγιση με τη Ρωσία, μεγαλύτερη πολιτική ανεξαρτησία και γεωπολιτική υποκειμενικότητα.
Έτσι, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Paolo Gentiloni, δήλωσε ρητά ότι ο κόσμος έχει πάψει να είναι διπολικός, επομένως οι χώρες της Ευρώπης βρίσκονται τώρα σε κατάσταση «επικίνδυνης αστάθειας» – και στις νέες αυτές συνθήκες πρέπει να βασίζονται στα εθνικά τους συμφέροντα.
«Είμαστε Ευρωπαίοι και σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά έχουμε τις δικές μας απόψεις για τη γεωπολιτική», υποστήριξε ο Gentiloni και η συντριπτική πλειοψηφία των Ιταλών συμφωνεί μαζί του.
Το Δημοκρατικό Κόμμα της Ιταλίας (είναι υπό το πρόσχημα των δημοκρατών που οι φιλελεύθεροι κρύβονται σήμερα) χάνει γρήγορα τη θέση του. Εκείνοι που αντιτίθενται στο φιλελεύθερο-παγκοσμιοποιημένο πρόγραμμα δίνουν ολοένα και περισσότερο τις προτιμήσεις τους στο Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Beppe Grillo (αριστεροί ) και στην “Liga του Βορρά” (συντηρητικοί ) του Αντιπροέδρου της Ιταλίας, ο επικεφαλής του Υπουργείου Εσωτερικών Matteo Salvini, ο οποίος δηλώνει ρητά ότι η έξοδος της Ιταλίας από την πολιτική απομόνωση είναι δυνατή μόνο μέσω της αποκατάστασης των σχέσεων με τη Ρωσία. Το ίδιο, σύμφωνα με τον Σαλβίνι, θα επιστρέψει την Ιταλία στο καθεστώς του βασικού παίκτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ναι, είναι πιο ριζοσπαστικό και ειλικρινές, σε αντίθεση με τον Πρωθυπουργό Giuseppe Conte «Είμαι λυπημένος», αλλά αυτό ακριβώς θέλουν οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Αυτός είναι ο λόγος που ο Matteo Salvini, ένας Ιταλός συντηρητικός και παραδοσιακός της λαϊκής μορφής, είναι ο κύριος υποψήφιος για τη θέση του πρωθυπουργού της Ιταλίας στο εγγύς μέλλον.
Η προσοχή στις δηλώσεις και του φόβου για τα παγκοσμιοποιημένα δίκτυα, στην πραγματικότητα σημαίνει την άμεση εξάρτηση από αυτά, και είναι αυτό που κούρασε την Ιταλία.
Το επι τόπου σημειωτόν ως μέρος ενός ξεπερασμένου φιλελεύθερου σχεδίου είναι κάτι που αποκλείει οποιαδήποτε εξέλιξη. Αντίθετα, η στροφή προς τις παραδοσιακές και συντηρητικές αξίες είναι μια ανακούφιση από τις καταστρεπτικές εγχύσεις του φιλελευθερισμού και τα δεσμά της παγκοσμιοποίησης. Αυτό που θέλουν όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα, οι δύο βασικές λαϊκιστικές δυνάμεις της Ιταλίας σήμερα – τα πέντε αστέρια στα αριστερά και η Liga του βορρά στα δεξιά – αντιπροσωπεύουν τις διαφορετικές πλευρές της συντηρητικής εναλλακτικής. Τα κύρια σημεία του προγράμματός τους είναι ο ευρωσκεπτικισμός και ο οικονομικός εθνικισμός. Και στην εκλογική τους υποστήριξη βρίσκεται το πρωτότυπο της διαμόρφωσης του μελλοντικού πολιτικού συστήματος της Ιταλίας, στο οποίο οι Ευρωπαίοι ολοκληρωτές, οι φιλελεύθεροι και οι παγκοσμιοποιητές γίνονται γρήγορα περιθωριακοί. Σήμερα στην Ιταλία η Ρωσία είναι στην στη μόδα, η παράδοση και οι συντηρητικές αξίες.
Στην ίδια τη Ρωσία, η παγκοσμιοποιημένη αδράνεια, η οποία μεταδίδεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και διαμορφώνεται υπό την επίδραση των δυτικών φιλελεύθερων μέσων ενημέρωσης στα προηγούμενα στάδια, εξακολουθεί να είναι ισχυρή στη Ρωσία, γι ‘αυτό εξακολουθούμε να έχουμε μια διαστρεβλωμένη ιδέα για το τι πραγματικά συμβαίνει στην Ιταλία, και στην Ευρώπη στο σύνολό της. Αλλά οι άνθρωποι όπως ο αντι-παγκοσμιοποιημένος Steve Bannon κατανοούν την ουσία των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα πολύ πιο γρήγορα:
“Τώρα στην Ιταλία, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο, πιο κάτω από το Brexit και την επανάσταση του Trump, υπάρχει ένας αγώνας στην πρώτη γραμμή για την κυριαρχία των λαών που λένε: προσπαθήσαμε να παίξουμε με τους κανόνες, ψηφίσαμε αριστερά και κεντροδεξιές κυβερνήσεις – και καμία από αυτές δεν δούλευαν, οι άνθρωποι αναζητούν μια εναλλακτική λύση και θέλουν να αποκαταστήσουν την εξουσία στους λαούς σε μια λαϊκιστική εξέγερση ».
Ο ίδιος ο Bannon, ο οποίος αναφέρεται ως “ο άνθρωπος που επέλεξε τον Trump”, είναι συχνά στη Ρώμη, έχοντας διαβουλέυσεις και με τις δύο λαϊκίστικες ομάδες. Και εδώ συγκλίνουν οι προσπάθειες αντι-παγκοσμιοποίησης των Αμερικανών συντηρητικών από την ομάδα του Trump και της ρωσικής κυβέρνησης. Αυτή είναι η παγκόσμια άποψη της πραγματικής συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας – για την υπεράσπιση των συμφερόντων του πολυπολικού σχεδίου, του αντι-φιλελευθερισμού και των παραδοσιακών αξιών (φυσικά, στη Ρωσία και στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι κατανοητό κάπως διαφορετικά).
Η αποστολή του Bannon, όπως το ορίζει, είναι να διαδώσει την ιδέα του λαϊκισμού στην Ευρώπη, πράγμα που σημαίνει στην πραγματικότητα την επικοινωνία με τους δικαιούχους μιας νέας πολιτικής πλατφόρμας που θα αντικαταστήσει τις χρεοκοπημένες παγκοσμιοποιημένες δυνάμεις της Ευρώπης. Η επίσημη Μόσχα στοιχηματίζει επίσης σε συντηρητικές λαϊκιστικές δυνάμεις, κάτι που είναι ιδιαίτερα εμφανές στην Ιταλία.
Σε κάθε περίπτωση, οι παγκοσμιοποιητές και οι φιλελεύθεροι στην ευρωπαϊκή κυβέρνηση είναι ατελείωτες κυρώσεις, η αδιαμφισβήτητη υποταγή των παγκοσμιοποιητών στην Ουάσιγκτον, οι συγκρούσεις και η ένταση στις σχέσεις με τη Ρωσία. Οι αντι παγκοσμιοποιητές και οι ευρωσκεπτικιστές λαϊκιστές είναι η άρση κυρώσεων, η ανεξαρτησία, δηλαδή η φιλοευρωπαϊκή, όχι η πολιτική υπέρ της παγκοσμιοποίησης και η αποκατάσταση και ανάπτυξη των σχέσεων με τη Ρωσία.
Δεν είναι περίεργο το γεγονός ότι η Ρωσία αναμένει ότι η Ιταλία θα συνεχίσει να υποστηρίζει την επιστροφή της Μόσχας και των Βρυξελλών στις πλήρεις σχέσεις, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Πούτιν: «Ελπίζουμε ότι η Ιταλία θα εκφράσει τη θέση αυτή με συνέπεια και σαφήνεια και θα αγωνιστεί για το γεγονός ότι αυτό ακούγεται επανειλημμένα δημόσια, δηλαδή για μια πλήρη επιστροφή στις κανονικές σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης στο σύνολό της.”Γι ‘αυτό και η υποστήριξη των συντηρητικών, των παραδοσιακών, των ευρωσκεπτικιστών και των αντι-παγκοσμιοποιητών στην Ευρώπη δεν είναι ιδεολογικές προτιμήσεις, αλλά καθαρός ρεαλισμός, μην λυπάσαι, κύριε Conte, το παγκοσμιοποιημένο έργο έρχεται στο τέλος του. Η Ιταλία θα είναι ελεύθερη και επιτυχημένη. Μαζί με τη Ρωσία!
Валерий Корови, RT
https://news-front.info/
https://news-front.info/
