Γράφει ο Αντρέας Μαρτσιλιάνο
- 4 Ιουνίου 2025
«Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα έρχεται μπόρα και παγωνιά … Μια καταιγίδα πυραύλων έρχεται, ποιος είναι καλά και ποιος είναι άρρωστος … Στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά.»
“Η καταιγίδα έρχεται, η μπόρα έρχεται … ποιος είναι καλά και ποιος είναι άρρωστος …”
Το ρεφρέν ενός παλιού τραγουδιού του Ρασέλ ─ που γράφτηκε με αφορμή τις, κρίσιμες, εκλογές του 1948 ─ μου έρχεται τώρα ξανά στο μυαλό. Κατακερματισμένο και μπερδεμένο … [* το τραγούδι αυτό «Έρχεται βροχή έρχεται μπόρα…» στην Ελλάδα το τραγούδησε ο Διονύσης Σαββόπουλος (1971)
Επίκαιρο ακόμη και σήμερα. Για την ακρίβεια, σήμερα είναι ακόμη περισσότερο επίκαιρο αυτό παλιό τραγουδάκι από ποτέ … ακόμα κι αν πρέπει να μιλήσουμε για κάτι περισσότερο από μια, έστω και ισχυρή, καταιγίδα.
Μια καταιγίδα, μάλλον. Μια τέλεια καταιγίδα. Αυτή που τραντάζει, ταρακουνάει, καταστρέφει, και σαρώνει τα πάντα.
Γιατί αυτή η καταιγίδα, μιλάνε για βροχή πυραύλων που κρέμεται τώρα πάνω από τα κεφάλια μας.
Μήπως υπερβάλλω; Δεν νομίζω. Στην πραγματικότητα, είμαι μετριοπαθής στον ρεαλισμό μου. Και είναι ένας ρεαλισμός απαλλαγμένος από ιδεολογικές φαντασιώσεις και ιδεολογικά διακοσμητικά στοιχεία. Από, ας πούμε, κομματικές & παραταξιακές συμπάθειες.
Ο Μερτς, η χλωμή σκιά του Γερμανού Καγκελαρίου, του πιο αδύναμου στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία να χτυπήσει τα τύμπανα του πολέμου.
Θέλει σύγκρουση με τη Ρωσία. Μια σύγκρουση, που όπως όμως θα είναι αναμενόμενο, θα είναι παγκόσμια. Και καταστροφική.
Δεν τον νοιάζει που ο λαός του, ο Γερμανικός λαός, δεν θέλει τον πόλεμο. Ούτε είναι προδιατεθειμένος για πόλεμο ούτε προετοιμασμένος γι’ αυτόν.
Ανταποκρίνεται σε άλλες λογικές. Και σε άλλους αφέντες. Τους οποίους έχει ήδη υπηρετήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα στην καρδιά της Παγκόσμιας Τράπεζας του Black Rock. Της πιο ισχυρής διεθνούς χρηματοπιστωτική εταιρεία από την οποία προέρχεται. Και στην οποία παραμένει δεμένος χειροπόδαρα.
Η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν τον ανησυχεί. Όπως ακριβώς δεν ανησυχεί την Φον Ντερ Λάιεν, η οποία πιέζει και αυτή προς τον πόλεμο, αδιαφορώντας για τις αμηχανίες, τις αμφιβολίες και τις ανησυχίες των κρατών–μελών. Τα οποία, δυστυχώς, διοικούνται από ημίψηλα πρόσωπα βασικά νάνους. Αδαείς, δειλούς, ασυνεπείς, ανέντιμους, αναξιόπιστους … και μοιραίους αντάμα. Στην καλύτερη περίπτωση.
Αυτοί που ανησυχούν, αυτοί που προσπαθούν να αποφύγουν αυτόν τον πόλεμο, είναι στην πραγματικότητα ο Πούτιν από τη μία πλευρά και ο Τραμπ από την άλλη. Με αρκετές δυσκολίες και αντιφάσεις.
Ωστόσο, όμως, και οι δύο γνωρίζουν ότι μια παγκόσμια σύγκρουση θα ήταν καταστροφική. Επειδή θα ήταν αδύνατο να διατηρηθεί υπό έλεγχο, αν ξεκινήσει. Και οι δύο ηγέτες, σίγουρα όχι από ειρηνισμό, αλλά από ένστιχτο επιβίωσης, προσπαθούσαν να αποφύγουν ένα τέτοιο κίνδυνο.
Ωστόσο, οι τελευταίες επιθέσεις με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους, που εξαπολύθηκαν βαθιά μέσα στη Ρωσία, θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν ένα σημείο καμπής. Αποτελούν ένα ορόσημο, στην πορεία του πολέμου. Όχι μόνο επειδή είναι σαφές ότι μόνο ένας ηλίθιος θα μπορούσε να τις χρεώσει αυτές τις επιθέσεις μόνο στις Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις. Οι οποίες, εκτός του ότι βρίσκονται σε χαοτική αταξία, είναι απλώς ανίκανες να χρησιμοποιήσουν ορισμένα όπλα.
Εν ολίγοις, για να μην πολυλογώ, αυτές οι σοβαρές επιθέσεις σε βάθος οργανώθηκαν, καθοδηγήθηκαν, παρακολουθήθηκαν και εξαπολύθηκαν από δυνάμεις του ΝΑΤΟ. Και οι Ρώσοι το γνωρίζουν καλά αυτό. Και δεν θα το καταπιούν.
Έτσι, ο Πούτιν φαίνεται να έχει σπάσει τον πάγο. Με μια εξαιρετικά σκληρή και στεγνή ομιλία, μίλησε ξεκάθαρα για ολοκληρωτικό πόλεμο. Για την τέλεια καταιγίδα που ετοιμάζεται να εξαπολύσει στην Ουκρανία. Αδιαφορώντας, πλέον, για τους κινδύνους εξάπλωσης της σύγκρουσης.
Ας προετοιμαστούμε, λοιπόν, για αυτή την καταιγίδα …
Αν και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι ουσιαστικό για να αποτρέψουμε… το μοιραίο
Θα υπάρξουν άραγε αντίποινα; Και πότε; Και τι μορφή θα έχουν; Το μόνο σίγουρο είναι πως η υπομονή τελειώνει, και ο κόσμος περιμένει με αγωνία θανατηφόρα.
«Έρχεται βροχή, έρχεται μπόρα έρχεται μπόρα και παγωνιά … Μια καταιγίδα πυραύλων έρχεται, … ποιος είναι καλά και ποιος είναι άρρωστος … Στα πόδια μας ζεστή μια θερμοφόρα κόκκινη κουβέρτα και παλιά περιοδικά …»
Έτσι, όπως το θέλαν μερικοί … της κόκας, της μάσας και της χάψας.
Τι κρίμα και αυτός ο γαλάζιος πλανήτης φαινόταν τόσο όμορφος … από ψηλά … από το διάστημα.
Μαλακα εχεις και λές τις ίδιες ακριβώς συνομωσίες και προβλέψεις πόσα χρόνια κουρασατε
Όλο μαλακίες δεν μπορώ