© Depositphotos / rabbit75_depΆποψη του Λονδίνου
Η ναυαρχίδα του βρετανικού επιχειρηματικού τύπου, οι Financial Times, δημοσιεύει ένα φρικτό σενάριο (από την άποψη των πατριωτών της ΕΕ) για την ανάπτυξη του Brexit: αφού εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μετατραπεί σε άλλη Ρωσία. Για να απεικονίσει αυτή την τολμηρή υπόθεση, η εφημερίδα συνοδεύει το άρθρο με φωτογραφίες του Βλαντιμίρ Πούτιν και του Βρετανού Πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον, οι οποίες δημοσιεύονται υπό τον τίτλο «Η Βρετανία και η Ρωσία είναι ένα περίεργο ζευγάρι της Ευρώπης».
Για τον Ρώσο αναγνώστη, η ιδέα ότι το Λονδίνο είναι η Μόσχα στον Τάμεση μπορεί να φανεί περίεργη, αν και η Βρετανική πρωτεύουσα μερικές φορές για πλάκα ονομάζεται Londongrand, λόγω του μεγάλου αριθμού των Ρώσων επιχειρηματιών που ζουν εκεί, πολλοί από τους οποίους κρύβονται από τη Ρωσική δικαιοσύνη. Ωστόσο, η ιδέα να δηλωθεί η Μεγάλη Βρετανία “άλλη Ρωσία” έχει όλες τις πιθανότητες να γίνει πολύ δημοφιλής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τη λογική εκείνων που την προωθούν.
Ας ξεκινήσουμε με μερικές σημαντικές διευκρινίσεις. Το φύλλο μάχης του Δήμου του Λονδίνου, οι Financial Times, παρά το γεγονός ότι αποτελεί Βρετανική επιχειρηματική έκδοση, έχει διαφημίσει εδώ και καιρό την αντι-βρετανική και φιλοευρωπαϊκή του ατζέντα. Δηλαδή, οι συντάκτες αυτής της έκδοσης επιδεικνύουν την ίδια (μερικές φορές περιφρονητική) αδιαφορία για τα εθνικά συμφέροντα και την βρετανική κυριαρχία, όπως κάνουν πολλά Ρωσικά επιχειρηματικά μέσα για τη Ρωσία.
Σε γενικές γραμμές, ο γραφειοκράτης των Βρυξελλών είναι πολύ πιο κοντά, ακριβέστερος και κατανοητός γι ‘αυτούς από τον φορτωτή λιμένων από το Great Yarmouth. Και τώρα η ελίτ των βρετανικών μέσων ενημέρωσης, εκπροσωπούμενη από τον επικεφαλής αρθρογράφο εξωτερικής πολιτικής και νικητή πολυάριθμων βραβείων Γκίντεον Ραμάν που κρυφοκοιτάζει στη χώρα του-και με τρόμο αρχίζει να μαντεύει σε αυτή τα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την εικόνα των μέσων ενημέρωσης της Ρωσίας.
Μια λίστα ομοιοτήτων μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ρωσίας είναι διαθέσιμη από την Financial Times: “Η Αγγλία και η Ρωσία βρίσκονται στα περίχωρα της ευρωπαϊκής ηπείρου, με αποτέλεσμα, και οι δύο χώρες να έχουν παραδοσιακά διπλή ταυτότητα – θεωρώντας τους εαυτούς τους ως ευρωπαϊκές χώρες και ταυτόχρονα ως κάτι περισσότερο. Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της Ρωσίας βρίσκεται στην Ασία
Η Βρετανική Αυτοκρατορία κατασκευάστηκε εκτός Ευρώπης και η χώρα εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρούς πολιτιστικούς δεσμούς με την Αγγλοσφαίρια στη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νότια Ασία. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ρωσία πιθανόν να είναι οι δύο κύριες ευρωπαϊκές δυνάμεις εκτός της ΕΕ. Παρόλα αυτά, και οι δύο χώρες θα εξακολουθήσουν να ανησυχούν για τη συλλογική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ·
Ως χώρες της περιφέρειας φοβούνται παραδοσιακά μια ενιαία δύναμη θα κυριαρχήσει στο ευρωπαϊκό τμήμα της γης, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο συνέδεσαν τους Ναπολεόντειους πολέμους και τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Κάθε μία από τις δύο χώρες έχτισε τη σύγχρονη ταυτότητά της γύρω από τη μνήμη της νίκης το 1945. Και οι δύο ταυτότητες σχηματίζονται από τη νοσταλγία για την αυτοκρατορική δύναμη.
Από την άποψη των Ρωσικών συμφερόντων, ίσως όλα δεν είναι τόσο άσχημα. Τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση θα τρομάξει ενεργά όχι μόνο με την Ρωσία, η οποία φέρεται να προετοιμάζεται να επαναφέρει την αυτοκρατορία της με την βία (καθώς και να καταλάβει τα κράτη της Βαλτικής, τη Σουηδία και την Πολωνία), αλλά και με τη Μεγάλη Βρετανία, η οποία μπορεί εύκολα να κατηγορηθεί ότι έχει ” αυτοκρατορικά συμπλέγματα “.
Είναι ενδεικτικό ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση (εάν πιστεύουμε ότι είναι αξιόπιστος με τίτλο και ενημερωμένος ο αρθρογράφος της Financial Times) δεν προτίθεται να ανεχτεί ακόμη και μια ελάχιστη πιθανότητα εμφάνισης μιας “άλλης Ρωσίας” και θα λύσει ριζικά το πρόβλημα με το στυλ χωρίς να περιμένει την περιτονίτιδα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μιας υψηλής ευρωπαϊκής πηγής με την οποία ο κ. Rahman μίλησε, η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά από την Brexit, παρά τις διαβεβαιώσεις φιλίας, θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να συμβάλει στην αποσύνθεση της Μεγάλης Βρετανίας: ο διαχωρισμός της Σκωτίας και η είσοδος της Βόρειας Ιρλανδία στην Ιρλανδία Παρεμπιπτόντως, ο πρωθυπουργός Τζόνσον έχει ήδη αναγκαστεί να υπογράψει συμφωνία για την απόσυρση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία τα τελωνειακά σύνορα μεταξύ Βόρειας Ιρλανδίας και Μεγάλης Βρετανίας αναγνωρίζονται από το Λονδίνο και διέρχονται από τη Θάλασσα της Ιρλανδίας, αλλά τα σύνορα με την Ιρλανδία την ίδια – δεν υφίστανται , έτσι ώστε η βάση για τον διαχωρισμό της Βόρειας Ιρλανδίας έχει ήδη τεθεί.
(Για προφανείς λόγους, στους Βρετανούς εθνικιστές δεν θα αρέσει μια τέτοια συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι θα θα κληθούν σωβινιστές και θα κατηγορηθούν για αυτοκρατορική νοσταλγία. Είναι ακόμη ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ποιο είδος βρετανικού αναλόγου των όρων “watniks” και “colorades “θα εφευρεθεί στις ομάδες προβληματισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ταπεινωθούν οι βρετανοί πατριώτες).
Θα ήταν αστείο αν ένας τέτοιος εθνικός εξευτελισμός έσπρωχνε τη Βρετανία να συνεργαστεί ενεργά με άλλα κέντρα παγκόσμιας εξουσίας: την Κίνα ή τη Ρωσία (ή τι θα έμεινε από αυτήν μετά την αποκοπή της από τη Σκωτία, τη Βόρεια Ιρλανδία και ενδεχομένως την Ουαλία).
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί ή όχι από την άποψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη διάλυση της βρετανικής υπόστασης και της εδαφικής ακεραιότητας, η ρωσική κοινωνία θα πρέπει να θυμάται την ευκολία με την οποία οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μπαίνουν στο καθεστώς απόλυτου μίσους και επιθυμίας να καταστρέψουν όσους δεν τολμούν να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους.
Η Βρετανία – με οποιοδήποτε κοινοτικό πρότυπο – είναι μια δημοκρατική χώρα, με μια ιδανική φιλελεύθερη δυτική δημοκρατία και σεβασμό (μέχρι το σημείο παραλογισμού) για όλα τα πιθανά προνόμια διαφόρων μειονοτήτων. Αυτή η δημοκρατική χώρα αποφάσισε σε ένα δημοψήφισμα να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τώρα είναι αμέσως επιθυμητό να τεθεί σε κομμάτια – ακριβώς έτσι ώστε η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην έχει “εξωτερικό ανταγωνισμό”. Αυτό δείχνει ότι όλες οι ομιλίες ότι οι κυρώσεις και οι προσπάθειες να καταστραφεί η χώρα μας θα σταματούσαν αμέσως, αν η Ρωσία συμμορφωνόταν με κάποια μυθικά δυτικά ιδεώδη το οποίο είναι μια επίδειξη ηλιθιότητας ή σκόπιμης αντιρωσικής προπαγάνδας.
Οι Βρυξέλλες δεν έχουν «ιδεώδη» ή «αξίες» και η γεωπολιτική στρατηγική για οποιασδήποτε χώρα στηρίζεται αποκλειστικά στις αρχές της πραγματιστικής προώθησης των δικών της ιδιοτελών και εγωιστικών συμφερόντων. Εάν κοιτάξετε τον κόσμο με τα μάτια ενός Ευρωπαίου αξιωματούχου, δεν υπάρχουν ιδεώδη, κανένας κανόνας και κανένα άλλο δικαίωμα αλλά το δικαίωμα των ισχυρών στη διεθνή πολιτική σκηνή. Αυτό πρέπει να θυμόμαστε ανεξάρτητα από το τι λένε σε επίσημο επίπεδο.
Παράξενο, όπως φαίνεται, αλλά εάν εφαρμοστεί το πιο συγκρουσιακό σενάριο μεταξύ ΕΕ και Μεγάλης Βρετανίας (και αυτό το σενάριο είναι πιθανό αλλά όχι εγγυημένο), μόνο ένα πράγμα μπορεί να σώσει τον κληρονόμο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η βρετανική ελίτ, ή μάλλον το τμήμα της που εξακολουθεί να ενδιαφέρεται για τα εθνικά συμφέροντα, θα χρειαστεί να βρει ένα “βρετανό ομόλογο” του Βλάντιμιρ Πούτιν – του ηγέτη ο οποίος κατάφερε να αποκαταστήσει τη δύναμη της Ρωσίας μετά την κύρια γεωπολιτική καταστροφή του ΧΧ αιώνα. Δυστυχώς για τη Μεγάλη Βρετανία, όσο ο Boris Johnson είναι ο σολίστας στην πολιτική σκηνή, αυτό δημιουργεί ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με τις προοπτικές της ομιχλώδους Αλβιόνος.
https://ria.ru/20191030/1560363457.html
https://tokoutsavaki.blogspot.com/2019/10/blog-post_773.html
