Αντιμετωπίζοντας τον ελληνικό λαό ωσάν χρυσόψαρο με την ανάλογη μνήμη, για μια ακόμα φορά απολαύσαμε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτά που υπηρετούν πιστά την πληροφόρηση και την αλήθεια, σε ένα παραλήρημα για την μεγάλη απώλεια, ενός μεγάλου ηγέτη και πολιτικού, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Πρωτοσέλιδα, απανωτά άρθρα, διακοπή ροής για αναμετάδοση της κηδείας, αφιερώματα και κόντρα αφιερώματα, μέχρι και συνέντευξη στον Παπαχελά είχε δώσει ο μακαρίτης υπό τον όρο να προβληθεί μετά το θάνατό του!
Το τι γράφτηκε και ειπώθηκε εκείνες τις μέρες, είναι άνευ προηγουμένου. Λες και απευθύνονταν σε αρειανούς που ουδεμία σχέση είχαν με τον πλανήτη, πόσο μάλλον με την Ελλάδα. Ο μεγάλος (μόνο σε ηλικία) πολιτικός ηγέτης, ήταν τόσο ενωτικός που κατάφερε στην κηδεία του να ενώσει όλους τους πολιτικούς αρχηγούς και να παρελάσουν όλοι οι πρώην και νυν πρωθυπουργοί, μέχρι και ο τέως. Θα μπορούσε να γραφτεί η ολόκληρη η σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας μόνο με τους παρόντες και τα φαντάσματα των αποθανόντων να πλανώνται ανάμεσα τους, τόμοι ολόκληροι, υπό τον τίτλο: The Political Vampire Diaries.
The Political Vampire Diaries
Φυσικά δεν έλειψαν και κάποια δημοσιεύματα εκτός συστημικών ΜΜΕ, που έδειχναν να έχουν ανοσία στην μιντιακή πανδημία αλτσχάιμερ, θυμίζοντας κορυφαίες αντιλαϊκές πολιτικές του, σχετικά με την οδυνηρή για τη χώρα τριετία 1990-93.
Πότε ήρθε για πρώτη φορά το ΔΝΤ στην Ελλάδα; Επί ΓΑΠ, θα πουν κάποιοι. Λάθος.
Τo 1992, κι ενώ τον Αύγουστο του ίδιου έτους ο τότε υπουργός Οικονομίας Στέφανος Μάνος είχε ανακοινώσει τα έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα, τα οποία μεταξύ άλλων προέβλεπαν και την υποτίμηση της δραχμής, στο γραφείο του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχε πραγματοποιηθεί μια σύσκεψη. Σε εκείνη τη σύσκεψη συμμετείχαν ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Τίμος Χριστοδούλου, προκάτοχος του Στέφανου Μάνου στο υπουργείο Οικονομίας, και ο τότε οικονομικός σύμβουλος της τράπεζας και μετέπειτα μεταβατικός πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος. Οι δύο τραπεζίτες είχαν απορρίψει το πλαίσιο της οικονομικής πολιτικής την οποία εισηγούνταν τρία πρόσωπα: ο Στέφανος Μάνος, ο πρώην υπουργός Οικονομικών και πρωτεργάτης του ξεπουλήματος του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom Γιώργος Αλογοσκούφης και η γνωστή από τη θητεία της στο ΔΝΤ και φιλοξενούμενη συχνά του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΙ, Μιράντα Ξαφά. Ο Γιώργος Αλογοσκούφης, ορμώμενος τότε εκ Λονδίνου, και η Μιράντα Ξαφά, προερχόμενη από το ΔΝΤ, είχαν επιβληθεί από τον Στέφανο Μάνο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο μεν πρώτος ως σύμβουλος του ίδιου και πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, η δε δεύτερη ως σύμβουλος στο γραφείο του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Η συγκεκριμένη τριάδα προσώπων, τα οποία έχουν σκληρά νεοφιλελεύθερες περγαμηνές, σφράγισε, οπωσδήποτε, με την παρουσία και τις εισηγήσεις της μία από τις πλέον κοινωνικά ανάλγητες περιόδους διακυβέρνησης στη χώρας μας: την περίοδο 1990-1993.
Ω είναι πολλά, πάρα πολλά τα όσα μπορεί να γράψει κανείς για τον “μεγάλο” αυτόν ηγέτη, του οποίου τον άξιο γιο βλέπουμε στην αντιπολίτευση να παίζει τα δαχτυλάκια του στο τραπέζι μουρμουρώντας, Εγώ πότε θα γίνω πρωθυπουργός;
Ωστόσο είναι ένα που κανείς δεν τόλμησε να πει, τυχαίο; Δεν νομίζω!
Κι αυτό λέγεται Ατζέντα 21. Ήταν το 1992, ήταν επί βασιλείας Μητσοτάκη, όταν σχεδόν όλος ο πλανήτης υπέγραφε την καταδίκη των λαών μέσω των κυβερνήσεων τους. Την Ατζέντα 21. Τη “Βιώσιμη Ανάπτυξη” που μας κάνει τον βίο αβίωτο.
Δεν θα ήταν διόλου υπερβολή να πούμε ότι όσα βιώνουμε αυτή τη στιγμή ‘λόγω μνημονίων’, οφείλονται στην Ατζέντα 21. Όσες χώρες αρνούνται να προσαρμοστούν στις “μεταρρυθμίσεις” της Α21 οικειοθελώς, τρώνε κι ένα ΔΝΤ, ένα μνημόνιο, μια Παγκόσμια Τράπεζα και… συνέρχονται. Εμείς μάλλον θα φάμε όλο το πακέτο. Οι πολιτικοί μας μετρούν το πολιτικό κόστος. Θέλουν να κάνουν όσα προβλέπονται στην Α21, αλλά κάνουν μισές δουλειές, η σκυτάλη αλλάζει χέρια, μέχρι που έφτασε στου πιο νέου και θαρραλέου και φρέσκου της παρέας, του Αλέξη Τσίπρα.
Από το μεταναστευτικό στις ιδιωτικοποιήσεις, από την φορολογία στα σπίτια και Ι.Χ. στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, από την “βιώσιμη ανάπτυξη” της τεχνολογίας στην αποβιομηχάνιση της χώρας, από τα αντικίνητρα στους αγρότες και κτηνοτρόφους στη χαρτογράφηση των δασών – ΌΛΑ μα ΌΛΑ είναι ΑΤΖΕΝΤΑ 21!
Και όλοι οι πολιτικοί ηγέτες που παρίστατο στην κηδεία εκείνου που υπέγραψε ως Ελλάδα αυτή την Ατζέντα 21, υπήρξαν πιστοί υπηρέτες της. Ο καθένας έβαζε το δικό του κομματάκι στην δική μας ταφόπλακα, αρθρώνοντας τις λέξεις κλειδιά “Βιώσιμη Ανάπτυξη”.
Και για να πιστοποιηθεί η “Βιώσιμη Ανάπτυξη”, πρέπει να υπάρχει Κλιματική Αλλαγή. Και για να υπάρχει Κλιματική Αλλαγή, η προπαγάνδα δεν φτάνει. Χρειάζονται και “απτές” αποδείξεις- ακραία καιρικά φαινόμενα, πλημμύρες, ξηρασίες, τυφώνες, ανεμοστρόβιλοι, υδροστρόβιλοι, λιμοί, λοιμοί, σεισμοί και καταποντισμοί. Δόξα τον οξαποδώ, η τεχνολογία και η επιστήμη όλα πλέον μπορεί να τα καταφέρει, ακόμα και μια “ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή”.
Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ισχύει αν θεωρήσουμε ότι αυτοί που χακάρουν το κλίμα και τα τσιράκια που τους κάνουν δεύτερη φωνή είναι… “άνθρωποι”…
Εν ολίγοις, μπορούμε να καταλήξουμε ότι πράγματι, η κηδεία του Μητσοτάκη κατάφερε να συγκεντρώσει όλους τους πολιτικούς ενόχους για την κατάντια της χώρας μας. Όντως, ήταν μια εξέχουσα ιστορική στιγμή για την οποία οι ιστορικοί του μέλλοντος θα έχουν να πουν πολλά.
Κατάντια, είναι και η έλλειψη πολιτικής παιδείας των πολιτών μιας χώρας. Ωστόσο αυτό μπορεί και σύντομα να αλλάξει. Αυτό που φοβόταν πάνω απ’ όλα ο άλλος πρόσφατα μακαρίτης, ο Ζ. Μπρεζίνσκι, ήταν η αφύπνιση των λαών. Γιατί ήξερε, καλύτερα από κανέναν άλλον, ότι είναι μια διαδικασία που είναι αδύνατον να την σταματήσεις.
Να την καθυστερήσεις, ναι. Να την ακυρώσεις, με τίποτα!
