Διαβάστε εδώ τα προηγούμενα μέρη
ΜΕΡΟΣ ΙΒ – Η εποπτικότητα της Γλωσσικής Έκφρασης «Γυμνή τη κεφαλή»
Στη διατύπωση του ΙΕ΄ Κανόνα της πρωτοδευτέρας συνόδου, αντικατοπτρίζεται η ορθή ποιμαντική της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που ανταποκρίνεται στο αίτημα «προστασία της Εκκλησίας από την αίρεση». Οι λέξεις του Ι. Κανόνα είναι προσεκτικά διαλεγμένες, ως φορείς αλήθειας, όπως αρμόζει στο ήθος και ύφος της Ορθοδοξίας.
Την καθαρότητα και σαφήνεια του λόγου του Ι. Κανόνα διαστρέφουν οι οικουμενιστές και πολλοί αντι-οικουμενιστές, οι οποίοι αποξενώνουν το νόημα της γλωσσικής έκφρασης «Γυμνή τη κεφαλή» από την πραγματικότητα της Εικόνας και του λόγου των οικουμενιστών επισκόπων, ως αντικατόπτρισμα των εσώτατων πεποιθήσεών τους. Παράδειγμα ένας οικουμενιστής ιερέας της Ι. Μ. Δημητριάδος, που μου έλεγε (πρόσφατα), ότι δεν άκουσε τον επίσκοπο να τονίζει σε κήρυγμα ή σε ιερατικό συνέδριο τον οικουμενισμό. Αντίθετα (μου είπε) τονίζει – τιμά τους σύγχρονους (προ της «συνόδου» της Κρήτης) αγίους της Ορθοδοξίας. Άρα, συμπέρανε, δεν υπάρχει η προϋπόθεση του όρου «Γυμνή τη κεφαλή», προς διακοπή του μνημοσύνου του!!…
Οι φωτισμένοι – σοφοί και μορφωμένοι συντάκτες του Ι. Κανόνα χρησιμοποίησαν, όπως ο Κύριος στις παραβολές, την «εποπτική εικόνα» που δημιουργείται από την οπτική αντίληψη, από την ακοή, από την διδασκαλία και από τις δηλώσεις ενός αιρετικού επισκόπου. Ο Μ. Φώτιος, ως μορφωμένος, γνώριζε άριστα την ανάγκη εποπτικής διδασκαλίας.
Γνωρίζουμε «πως οι άνθρωποι μαθαίνουν – κατανοούν ευχερέστερα τον κόσμο με την βοήθεια των αισθήσεων, κυρίως με όραση και ακοή.
Τι εννοεί ο Κανόνας με την έκφραση «Γυμνή τη κεφαλή»;
Είναι έκφραση σχεδιασμένη από την καθημερινή ζωή, που βοηθά την αντιληπτικότητα των πιστών, του πληρώματος, διότι η εικόνα μεγιστοποιεί την εντύπωση στο νου, παρά τα λόγια και ιδίως τα «αφηρημένα» λόγια.
Να θυμηθούμε τον Κύριο (στις παραβολές):
α) «ίδετε την συκήν και πάντα τα δένδρα» (Λουκ. 21, 29).
β) «Καταμάθετε τα κρίνα του αγρού» (Ματθ. 6, 28).
γ) «Εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού» (Ματθ. 6, 26).
δ) «Επάρατε τους οφθαλμούς υμών και θεάσασθε» (Ιωαν. 4, 35).
Μας κατευθύνει ο κύριος σε παρατήρηση, εποπτικά, φυσικών φαινομένων, πράγματι διδακτικών.
Χρησιμοποίησε επίσης και εκδηλώσεις – εικόνες της καθημερινότητας, όπως:
1η) Εργάτης και φτυάρι (Ματθ. 3, 12).
2η) Ο γεωργός με το αλέτρι (Λουκ. 9, 62).
3η) Η αξίνα και η ρίζα (Ματθ. 9, 16) κλπ.
Χρησιμοποίησε, εκτός των εικόνων, μεταφορές, παρομοιώσεις, αλληγορίες και συγκρίσεις.
Πιστεύω (προσωπικά), ότι η γλωσσική έκφραση «Γυμνή τη κεφαλή», εμπεριέχει δυναμική ως εικόνα, ως μεταφορά και ως αλληγορία, οι οποίες συγκεντρώνουν την προσοχή των πιστών προς εξακρίβωση της αιρέσεως, πριν την διακοπή του μνημοσύνου του επισκόπου. Η «Γυμνή» κεφαλή (ασκεπής), είναι έτοιμη εικόνα από τον Δημιουργό Θεό∙ είναι εικόνα φυσική, που αποσαφηνίζει τα μορφολογικά στοιχεία του ανθρώπου, του προσώπου, ενώ το «κάλυμμα» της κεφαλής συντελεί στην απόκρυψη της ευκρίνειας του προσώπου, το οποίο μπορεί να είναι ελκυστικό ή αποκρουστικό.
Ο λόγος και η εικόνα των οικουμενιστών επισκόπων, το ένα καθρέφτης του άλλου, έχουν φανερώσει την «Γυμνή τη κεφαλή», εδώ και πολλά χρόνια, αιρετική διδασκαλία τους. Η εικόνα εκπέμπει νοηματικό λόγο και αντίστροφα, ο λόγος δημιουργεί νοητικές παραστάσεις – εικόνες.
Οι συμπροσευχές, οι αιρετικές δηλώσεις και τα συλλείτουργα ορθοδόξων Πατριαρχών – επισκόπων με τους αιρετικούς, αποτελούν «εικόνες» και «λόγο», που έχουν διαδοθεί στο πλήρωμα με τη βοήθεια της τεχνολογίας (Τύπος, τηλεόραση, κλπ).
Η μακροχρόνια εξέλιξη του λόγου τους, ως ομφάλιος λώρος, τους ένωσε με την «σύνοδο» στην Κρήτη.
Η αίρεση του οικουμενισμού, μοιρασμένη (πρώτα) σε διαφορετικούς επισκόπους, σε συνέδρια (Π.Σ.Ε.), σε δηλώσεις και στον Τύπο, εκφράζεται σήμερα με δαιμονική ισχύ μέσα από την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, «Γυμνή τη κεφαλή»!
Να υπογραμμίσουμε, ότι η σημερινή ποιμαντική των «επισκόπων» στον ορθόδοξο χώρο, φανερώνει ότι ομονοούν, «Γυμνή τη κεφαλή, στη διάδοση του οικουμενισμού, σ’ όλες τις μορφές του.
Οι δυο ΑΚΡΕΜΟΝΕΣ επίσκοποι Αυγουστίνος και Αμβρόσιος, από πολύ νωρίς διάβασαν – μελέτησαν την «εικόνα» και τον αντίστοιχο «λόγο» της , του πατριάρχη Αθηναγόρα, ως «Γυμνή τη κεφαλή» κήρυξη και αποδοχή της αιρέσεως.
Α) Επίσκοπος Αμβρόσιος:
«Αν όλοι ενέκρινον τα διαβήματά του (εννοεί Συνόδους, αγίους, κλπ) τας δηλώσεις του, τας συμπροσευχές του, τους εν γένει τρόπους του, τότε μάλιστα!
Ουδείς θα είχε δικαίωμα να διαφωνήση, ουδείς να διαμαρτυρηθή, ουδείς να εμποδίση. Όταν όμως ο Παναγιώτατος ενεργεί αντιθέτως προς Συνόδους, προς Πατέρας, προς Κανόνας, ως εάν πάντες αυτοί να μη είχον αληθινήν αγάπην και να μην ενδιαφέροντο διακαώς δια την πλήρωσιν του Κυρίου «ίνα πάντες εν ώσιν», αλλά να ήσαν πλήρεις μίσους και αδιαφορίας, τότε και ημείς δικαιούμεθα (δικαιούμεθα ή υποχρεούμεθα, εκόντες άκοντας;) να ενεργήσωμεν αντιθέτως προς τον Παναγιώτατον!» (Εκ της απαντήσεως Αμβροσίου προς κ. Παναγόπουλο – Νομικό).
Β) Επίσκοπος Αυγουστίνος:
«Επικροτώ πράξιν Μητροπολίτου Ελευθερουπόλεως, παύσαντος, και λόγω νεωτέρων δηλώσεων Πατριάρχου Αθηναγόρα περί κοινού ποτηρίου, πρωτείου, αλαθήτου και φιλιόκβε, το μνημόσυνον αυτού» (Προς Ι. Σύνοδον, 23-3-70).
Να θυμηθούμε και την εξέχουσα Μοναχική φυσιογνωμία του Οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου∙ μία πύρινη μοναχική μορφή, διαφλεγομένη υπό Θείου ζήλου.
Γ) Όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος: Ο όσιος Πατήρ, φανερώνει την έντονη – ασφυκτική πίεση και επίδραση της εικόνας και του λόγου της, που απαρτίζουν Αθηναγόρας και Πάπας Παύλος, με τα εξής:
«Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, με το να αναγνωρίζη το πρωτείον του Πάπα και να λέγη αυτώ, «Συ ει πρώτος, καγώ δεύτερος, το να συμπροσεύχεται μετ’ αυτού και μετ’ άλλων σχισματικών και αιρετικών, καταφρονών Αποστολικούς και Πατρικούς Κανόνας, οίτινες απαγορεύουσι να συμπροσεύχεται Ορθόδοξος μετά αιρετικών, το να δημοσιεύη καυχώμενος ότι θα συμμετάσχη εκ του ιδίου Ποτηρίου με τον Πάπα, έχει, ως φαίνεται, λάβει οριστικήν απόφασιν ότι και αυτός και το ποίμνιόν του και πάντες πρέπει να ακολουθήσωσι τω πρώτω, δηλ. τω ψευδοδιδασκάλω, ψευδοχρίστω αιρετικώ Πάπα… Εις τας δηλώσεις ταύτας του Πατριάρχου… Εξηγέρθησαν, διεμαρτυρήθηκαν και αντέστησαν οι διασημότεροι και επιφανέστεροι Αρχιερείς της Ελλάδος…» (Τέταρτον Εγερτήριον Σωτήριον Σάλπισμα – Σελ. 18 – 19).
Η συμμόρφωση των Ελλήνων επισκόπων (της επισήμου Εκκλησίας της Ελλάδος) με τη «σύνοδο» στην Κρήτη, αποτελεί και ως «εικόνα» τους και ως «λόγος» τους παραδοχή – «Γυμνή τη κεφαλή» – της αιρέσεως. (Συνεχίζεται)
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ
