Οι δοκιμασίες των ανεμβολίαστων και ο αποκλεισμός τους ήταν μια μικρή γεύση. Και εννοείται πως τα πράγματα δεν θα γίνουν μονοκόματα. Δηλαδή δεν είναι πως μόλις ξεκινήσει η υποχρεωτικότητα θα ΣΕ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ. Θα ξεκινήσει από το δεν μπορω να ταξιδέψω, να υποβάλω τη φορολογική μου δήλωση, ή να πληρώσω τα ταμεία μου και διάφορα τέτοια και θα καταλήξει να πρέπει να χτυπάς τη καρτούλα για να μπεις στην υπεραγορά…
Γράφει ο Vasiliskos
Η ανακοίνωση ήταν πολύ σαφής και απλή.
Σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2019/1157, ταυτότητες κρατών μελών που δεν διαθέτουν μηχανικώς αναγνώσιμη ζώνη (MRZ), παύουν να ισχύουν την 3η Αυγούστου 2026…
Αυτή είναι Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ. Το πρώτο σκέλος της νέας κανονικότητας. Το δεύτερο σκέλος είναι η ΕΠΙΛΟΓΗ. Τι σημαίνει τώρα άνθρωποι που στήνονται ουρές για να ανανεώσουν τις παλιές ταυτότητες ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΠΟ 3.8.26, τι σημαίνει αυτή η ηλιθιότητα που έχει ξεκινήσει μεταξύ υποστηρικτών και αρνητών (έλεος πια με αυτούς τους βλακώδες χαρακτηρισμούς και διαχωρισμούς) δεν το καταλαβαίνω.
Αν συμμορφωθείς και παραλάβεις τη νέα ταυτότητα είσαι αυτόματα συμμέτοχος στην νέα τάξη πραγμάτων. Και ναι θα χρειάζεται σε οποιαδήποτε συναλλαγή ΕΝΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ. Όταν είχες μια ταυτότητα παλιά που στην έκλεβαν ή την έχανες δεν έπρεπε να ενημερώνεις όλα τα συστήματα (εφορίες, τράπεζες, τηλεφωνίες, κλπ) για τη νέα ταυτότητα? Ε τώρα τα συστήματα θα ζητούν ακριβώς τα στοιχεία της νέας ταυτότητας ΠΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ, και ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ. Κατανοητό?
Με λίγα λόγια θα είσαι ένας συγκεκριμένος αριθμός για το σύστημα, όπως ήδη ήσουν, απλά τώρα θα επεκτείνεται σε όλους τους τομείς. Στη νέα ηλεκτρονική εποχή, που κάποια στιγμή δεν θα υπάρχουν ούτε μετρητά, θα πρέπει ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΣΩ ΚΑΠΟΙΟΥ ΚΩΔΙΚΑ – ΑΡΙΘΜΟΥ. Δεν θα έχεις αυτό τον αριθμό? Ο τραπεζικός, ο εφοριακός, το ασφαλιστικό σου ταμείο, και στη συνέχεια κάθε συναλλαγή, (η αγορά σε καταστήματα, υπηρεσίες, διασκέδαση κλπ) θα θέλουν να ξέρουν ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ. Το να τους πεις είμαι ο Μήτσος ο καραμπουζουκλής δεν θα τους λέει τίποτα. Δεν θα παίρνεις λεφτά, δεν θα αγοράζεις, δεν θα σε εξυπηρετούν, δεν θα ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ αν δεν έχεις ένα ΑΡΙΘΜΟ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ.
Πάμε παρακάτω. Το δεύτερο σκέλος είπαμε είναι Η ΕΠΙΛΟΓΗ. Σε αυτό το σημείο Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙΣ ΤΗ ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, συνεπάγεται πως πετιέσαι εκτός συστήματος. Οπότε για να επιλέξεις ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΒΡΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, ή να πεθάνεις σαν μάρτυρας πιστός κάποιου ιδανικού (π.χ. θρησκευτική πίστη, απαίτηση ελευθερίας, κλπ)
Οπότε όσοι αυτή τη στιγμή παριστάνουν τους μεγάλους επαναστάτες, και στιγματίζουν και όσους τα σκέφτονται όλα αυτά σαν υποτακτικούς, προδότες ή ότι άλλο, καλό είναι να αρχίσουν να ωριμάζουν λιγάκι και να ξεφύγουν από την ηλικία της παιδικής χαράς, γιατί οι καιροί που έρχονται θα απαιτήσουν δοκιμασίες για πολύ γερά στομάχια. Οι δοκιμασίες των ανεμβολίαστων και ο αποκλεισμός τους ήταν μια μικρή γεύση.
Και εννοείται πως τα πράγματα δεν θα γίνουν μονοκόματα. Δηλαδή δεν είναι πως μόλις ξεκινήσει η υποχρεωτικότητα θα ΣΕ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ. Θα ξεκινήσει από το δεν μπορω να ταξιδέψω, να υποβάλω τη φορολογική μου δήλωση, ή να πληρώσω τα ταμεία μου και διάφορα τέτοια και θα καταλήξει να πρέπει να χτυπάς τη καρτούλα για να μπεις στην υπεραγορά….
Οπότε τώρα δεν είναι καιρός για μαγκιές, αλλά για περισυλλογή και εύρεση λύσης για το δυστοπικό μέλλον που ετοιμάζουν για όλους μας. Από την άλλη πάρα πολλοί άνθρωποι θα αναρωτηθούν γιατί είναι δυστοπικό ένα τόσο εξαιρετικά ενδιαφέρον μέλλον, που θα προκύψει από την τεχνολογική πρόοδο. Οι ζωές μας θα διευκολύνονται θα πει κάποιος. Τέλος η χαρτούρα. Τέλος οι ταλαιπωρία. Μηχανήματα θα ρυθμίζουν όλες τις βαρετές λεπτομέρειες που μας κούραζαν.
Κι αυτοί που θα το πουν, θα είναι Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ. Ολοι εκείνοι που δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα να παραδώσουν κάθε λεπτό της ζωής τους σε ένα μηχάνημα που θα σκέφτεται αντί για αυτούς, γιατί τελικά η σκέψη είναι πολύ κουραστική, η ανάληψη πρωτοβουλιών στη ζωή ακόμα πιο κουραστική, και η ελευθερία να ρυθμίζεις τη ζωή σου και να μην αφήνεις σε κανέναν να γίνει αφέντης της, αυτό κι αν είναι κουραστικό.
Αρα έχουμε είτε ΑΠΟΔΟΧΗ (και παράδοση της ύπαρξης, σε όσους θα αποφασίζουν τι να την κάνουν)
Είτε ΑΡΝΗΣΗ (και εύρεση τρόπου να ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ)
Τρίτη λύση δεν υπάρχει.
