Πώς η πανδημία του Covid 19 έγινε το σημείο εκκίνησης για τον ψηφιακό έλεγχο & επιτήρηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς
- 10–07–2025
Όταν ολόκληρες κοινωνίες τέθηκαν ξαφνικά κάτω από στρατιωτικό νόμο, την άνοιξη του 2020, συνέβησαν πράγματα πολύ περισσότερα από την προσωρινή αναστολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αναφέρει το Uncut News. Η λεγόμενη πανδημία του κορονοϊού δεν ήταν απλώς ένα ιατρικό γεγονός έκτακτης ανάγκης, αλλά το μεγαλύτερο πείραμα πεδίου στην ψηφιακή επιτήρηση & τον έλεγχο της ανθρώπινης συμπεριφοράς στην ανθρώπινη ιστορία.
Εκ των υστέρων, μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε το τι ακριβώς συνέβη τότε. Αυτά που παρουσιάστηκαν τότε ως μέτρα έκτακτης ανάγκης εκείνη την εποχή αποδείχθηκε ότι ήταν η δημιουργία μιας υποδομής ιδανικής όχι μόνο για τη διαχείριση μελλοντικών «πανδημιών» αλλά και για τον έλεγχο, την χειραγώγηση και την “συμμόρφωση προς τας οδηγίες” των ανθρώπων.
Η προηγούμενη “πανδημική” κρίση ήταν το εργαστήριο. Η επόµενη θα είναι το αποτέλεσµα.
Τα δεδομένα της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε πραγματικό χρόνο – είναι το χρυσωρυχείο της αυταρχικής εξουσίας
Κατά τη διάρκεια των lockdown (λουκέτων), ο τρόπος ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων άλλαξε ριζικά: Κοινωνική αποστασιοποίηση, εργασία από το σπίτι, υποχρεωτικές μάσκες προσώπου, κέντρα εμβολιασμού, απαγόρευση κυκλοφορίας ─ και όλα διαχειρίζονταν μέσω smartphone. Όλοι όσοι ήθελαν να πάνε να φάνε σκάνεραν κωδικούς QR. Όλοι όσοι ήθελαν να ταξιδέψουν χρειάζονταν ψηφιακή κάρτα, σαν απόδειξη εμβολιασμού (“Πράσινο Πάσο”). Όλοι όσοι ήθελαν να επισκεφθούν τη γιαγιά τους έπρεπε να επισημανθούν πρώτα ως “πράσινοι” στην εφαρμογή.
Αυτό το οποίο συχνά παραβλέπονταν: Αυτές οι αμέτρητες ψηφιακές αλληλεπιδράσεις δημιούργησαν έναν γιγαντιαίο θησαυρό δεδομένων, που αποτελούνταν από:
- Γεωεντοπισμούς (μοτίβα μετακίνησης)
- Δεδομένα Επικοινωνίας (Zoom, WhatsApp, Telegram)
- Πληροφορίες Υγείας (κατάσταση εξετάσεων, κατάσταση εμβολιασμού, συμπτώματα)
- Μεταδεδομένα (πότε, πόσο συχνά, με ποιον, για πόσο καιρό …).
Αυτά τα ψηφιακά δεδομένα συλλέχθηκαν, συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν σε πραγματικό χρόνο — και συχνά δεν διαγράφηκαν. Εταιρείες όπως η Google, η Meta, η Palantir και η Microsoft άδραξαν αυτή τη μοναδική ευκαιρία να διεισδύσουν αλγοριθμικά στη συμπεριφορά ολόκληρων κοινωνιών. Τα κράτη συνεργάστηκαν στενά με αυτές τις τεχνολογικές εταιρείες, συχνά στο πλαίσιο των λεγόμενων συμπράξεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα.
Η Πολιτική για την Πανδημία ως Κοινωνικό Πείραμα
Οι αντιδράσεις του πληθυσμού παρακολουθούνταν στενά:
- Ποιος υπάκουσε εθελοντικά;
- Ποιος αμφισβήτησε τα έκτακτα μέτρα;
- Πού & πώς εκδηλωνόταν αντίσταση; Και πώς μπορεί να διασπαστεί ή να απομονωθεί αυτή η αντίδραση & διαμαρτυρία;
Αυτές οι πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες μόνο σήμερα, αλλά μπορούν επίσης να αναλυθούν — χρησιμοποιώντας τεχνητή νοημοσύνη, μηχανική μάθηση και προγνωστική ανάλυση. Η συμπεριφορά εκατομμυρίων πολιτών κατά τη διάρκεια της πανδημίας αποτελεί βάση δεδομένων για μελλοντικές προσομοιώσεις κρίσεων, σε παρόμοιες μελλοντικές πανδημίες. Το νέο σύνθημα της τεχνολογικής ελίτ είναι: «Δεν θέλουμε να αντιδράσουμε — θέλουμε να προβλέψουμε».
Η επόμενη «πανδημία» δεν θα αντιμετωπιστεί πλέον χονδρικά. Θα καταπολεμηθεί με ακρίβεια & με στοχευμένο τρόπο: Τοπικά, ψηφιακά και με ακρίβεια. Ακριβώς όπως μια χειρουργική επέμβαση.
Η Υποδομή Παραμένει – η Αφήγηση θα Αλλάζει & θα Προσαρμοστεί
Σε αντίθεση με πολλές υποσχέσεις, η υποδομή της εποχής της Covid δεν διαλύθηκε ούτε αποσυναρμολογήθηκε αλλά επεκτάθηκε & τελειοποιήθηκε:
- Το ψηφιακό Πιστοποιητικό Εμβολιασμού εξακολουθεί να υπάρχει στο Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας της ΕΕ
- Οι εφαρμογές ιχνηλάτησης επαφών προσαρμόζονται τώρα για άλλους σκοπούς
- Πλατφόρμες cloud (νέφους) όπως το Palantir Gotham, το Amazon AWS HealthLake ή το Google Cloud for Public Health συνεχίζουν να αποθηκεύουν δεδομένα υγείας.
- Με τη “Συμφωνία για την Πανδημία” που υπογράφθηκε από πολλά έθνη, ο ΠΟΥ (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) στοχεύει στη δημιουργία ενός μόνιμου Παγκόσμιου Μηχανισμού Ελέγχου & Παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένου ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και δομών ψηφιακής αναφοράς.
Όλα αυτά τα συστήματα δεν επικεντρώνονται πλέον αποκλειστικά στην «προστασία από λοιμώξεις», αλλά αποτελούν μια νέα μορφή κοινωνικού ελέγχου – μέσω της ανάλυσης δεδομένων που βασίζεται στη συμπεριφορά.
Χειραγώγηση αντί για Φαρμακευτική Αγωγή
Οι κίνδυνοι αυτής της εξέλιξης είναι τεράστιοι – και σε μεγάλο βαθμό ταμπού:
- Ψυχολογικός Έλεγχος: Μέσω της ώθησης και της συμπεριφορικής οικονομίας, οι άνθρωποι μπορούν να χειραγωγηθούν σε πραγματικό χρόνο χωρίς καν να το αντιληφθούν ότι χειραγωγούνται.
- Ψηφιακή Συμμόρφωση & Υποταγή: Η πρόσβαση στην εκπαίδευση, την εργασία, τα ταξίδια ή τις κοινωνικές υπηρεσίες μπορεί να συνδεθεί με τη συμμόρφωση – όπως έχει ήδη δοκιμαστεί στην Ιταλία με το “Green Pass” (“Πράσινο Πάσο”).
- Λογοκρισία & Xειραγώγηση των Απόψεων: Όσοι διαφωνούν επισημαίνονται αλγοριθμικά – πλατφόρμες όπως το YouTube, το Facebook ή το X (Twitter) συνεργάστηκαν στενά με κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της Covid για να μπλοκάρουν «το αποκλίνον μη αποδεκτό περιεχόμενο».
- Προσομοίωση Μελλοντικών Σεναρίων: Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης μπορούν πλέον να προβλέπουν τις τάσεις & την ένταση των διαμαρτυριών & των διαδηλώσεων, τους κινδύνους συμμόρφωσης και τη διάδοση πληροφοριών, και να δρομολογούν αυτόματα στρατηγικές αντιμετώπισης.
Αυτό που ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία είναι εδώ και καιρό πραγματικότητα. Και θεσμοθετείται περαιτέρω πιο τελειοιποιημένα από τους νέους κανονισμούς του ΠΟΥ, τις “Συμφωνίες Υγείας” των G20 και τις πρωτοβουλίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), όπως το ID2020 και το Known Traveler Digital Identity (Ψηφιακή Ταυτότητα Γνωστών Ταξιδιωτών).
Συμπέρασμα: Η «πανδημία» δεν ήταν ένα ατύχημα, δεν ήρθε τυχαία, αλλά ήταν μια προσχεδιασμένη δοκιμαστική περίοδος, μια Πρόβα Τζενεράλε πριν από την κυρίως Παράσταση που έρχεται.
Η εποχή της πανδημίας του Covid δεν αφορούσε μόνο την καταπολέμηση του κορονοϊού. Αφορούσε επίσης την ανάπτυξη ενός ψηφιακού συστήματος για πλήρη παρακολούθηση της συμπεριφοράς των ανθρώπων. Το κράτος έγινε ο διαχειριστής πειθαρχίας. Οι μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας παρείχαν την ψηφιακή υποδομή. Οι πολίτες έγιναν ψηφιακά αρχεία δεδομένων. Και το χειρότερο από όλα: Η πλειοψηφία του πληθυσμού συμφώνησε με αυτό ─ από φόβο, υπακοή ή κοινωνική πίεση.
Η επόμενη «πανδημία» — είτε πραγματική, είτε σκηνοθετημένη είτε προσομοιωμένη — θα βασίζεται σε αυτά τα δεδομένα. Θα ελέγχει όχι μόνο τα σώματά μας, αλλά και τις αποφάσεις, τις σχέσεις και τις ελευθερίες μας.
Τι απομένει;
Η αντίσταση, η διαφώτιση και η υπενθύμιση ότι η ελευθερία των ανθρώπων είναι ασύμβατη με έναν κωδικό QR.
ΠΗΓΗ: https://dissident.one/de-laatste-pandemie-was-een-testrun-de-volgende-zal-worden-geperfectioneerd
Μετάφραση : ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
