Οι ΗΠΑ δεν έχουν συμφέρον να βλάψουν αυτή τη στιγμή την Ελλάδα όμως δεν έχουν λόγο -ακόμη- και να περιθωριοποιήσουν την Τουρκία.
Φαίνεται ότι παρασκηνιακά συμβαίνουν πολλά στην περιοχή μας, τα οποία μπορούν να μας δώσουν ένα δείγμα της ακολουθούμενης πολιτικής στον εξωτερικό τομέα, των ΗΠΑ, που μάλλον ακολουθούν κανόνες μυστικής διπλωματίας, διαφοροποιούμενης σε πολλά από την πολιτική Ομπάμα.
Κλειδιά για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή είναι, αφενός η υλοποίηση ή μη των εξαγγελιών Τραμπ ως προ το Ισραήλ, ιδίως ως προς την μεταφορά της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, αφετέρου η διαφαινόμενη υποστήριξη των Κούρδων και ο αποκλεισμός της Τουρκίας από τις εξελίξεις στα συροτουρκικά σύνορα.
Σημαντική μεταβολή στις σχέσεις Ισραήλ – Παλαιστίνης αποτελεί η απόφαση της παλαιστινιακής ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς -που ελέγχει τη Λωρίδα της Γάζας- να πάψει να ζητά επισήμως την καταστροφή του Ισραήλ, ενώ θα διακόψει τους δεσμούς της με τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», όπως μετέδωσε το Reuters, επικαλούμενο πηγές από χώρες του Κόλπου.
Λέγεται, πως σημαντικό ρόλο γι’ αυτήν την μεταστροφή είναι οι παρασκηνιακές συζητήσεις του γαμπρού του Τραμπ, εβραϊκής καταγωγής, με την ισραηλινή κυβέρνηση, και την υποστήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στο Ισραήλ, η οποία δεν υπήρχε επί Ομπάμα, κυρίως δε ως προς την μεταστροφή στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν, που επανέρχονται σε ψυχροπολεμικό κλίμα.
Ίσως η Χαμάς, κάνοντας τον απολογισμό της επί σειράς ετών πολιτικής της διαπιστώνει πως θα βρεθεί τώρα εμπρός σε μια αποφασισμένη να υποστηρίξει το Ισραήλ αμερικανική κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να βρεθεί σε μεγαλύτερη αδυναμία επίτευξης των στόχων της, γι’ αυτό και αλλάζει τακτική. Ιδίως μάλιστα, την στιγμή κατά την οποία η Σαουδική Αραβία και τα Εμιράτα, μάλλον έχουν βρει τρόπους συνεννόησης με το Ισραήλ, εν όψει του κοινού κινδύνου από το σιιτικό Ιράν.
Πέραν αυτού, η αποκήρυξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, την απομακρύνει μεν από την Τουρκία, αλλά την φέρνει κοντά στην Αίγυπτο, η οποία -εχθρός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας- ερχόμενη κοντά στο Ισραήλ, απέκοψε πολλές διόδους-τούνελ που χρησιμοποιούσαν οι Παλαιστίνιοι της Λωρίδας της Γάζας, για μεταφορά όπλων και καταναλωτικών αγαθών που τους απαγόρευαν οι Ισραηλινοί. Ταυτοχρόνως, μπορεί να έρθει σε επαφή και με τις δυτικές χώρες που την απέφευγαν.
Επαναλαμβάνω όμως, ότι μάλλον ανησύχησαν από τις δραστηριότητες του Τζέρεντ Κούσνερ, συζύγου της Ιβάνκα.
Στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης είναι να εκμεταλλευθεί την αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ στο Μεσανατολικό, αν όλες οι συναντήσεις με τους Ισραηλινούς είχαν ουσία. Και τούτο διότι, όπως παλαιότερα είχα γράψει για να περιορίσω τον εκδηλούμενο ενθουσιασμό των πρώην και της νυν κυβέρνησης, το πρόβλημα είναι στη δεδομένη στιγμή με ποιον συμμαχείς. Με τους Ισραηλινούς ή τους Ισραηλίτες; Ο Ομπάμα ήταν σαφώς προσηλωμένος στις επιταγές του εβραϊκού λόμπι της Ουάσιγκτον, και η πολιτική του βρισκόταν σε αντίθεση με την πολιτική του Ισραήλ. Πολιτική που άλλαξε ήδη, και φαίνεται άλλωστε τούτο από την αντιπάθεια του Τζορτζ Σόρος προς τον Τραμπ.
Ως προς τις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν φαίνεται ότι οι ΗΠΑ θα αλλάξουν την πολιτική της «μέσης γραμμής», που ακολουθούν, η οποία όμως όταν παραβιάζεται συμβαίνει πάντα να ωφελεί την Τουρκία. Εδώ χρειάζονται οι ομογενείς μας που βρίσκονται κοντά στον Τραμπ. Επειδή, συνηθίζει η Τουρκία να ζητά ανταλλάγματα, όταν χάνει κάτι. Και είναι φανερό πως οι απώλειές της στο Κουρδικό είναι τεράστιες, με Αμερικανούς και Ρώσους να περιπολούν στα συροτουρκικά σύνορα εμποδίζοντάς τους σε μελλοντικές επιχειρήσεις, μετά τον αυθαίρετο βομβαρδισμό κατά των Κούρδων.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν συμφέρον να βλάψουν αυτή τη στιγμή την Ελλάδα, και φαίνεται τούτο από την παρουσία του 6ου στόλου στο Αιγαίο. Όμως δεν έχουν λόγο -ακόμη- και να περιθωριοποιήσουν την Τουρκία, η οποία θα διατηρεί την γεωστρατηγική της αξία, όσο καιρό χρειαστούν οι Δυτικοί να “εκδημοκρατίσουν” και το Ιράν. Εδώ βρίσκεται η δυσκολία.
Μακεδών
