Έξαρση της εγκληματικότητας, μετανάστευση και γκετοποίηση των πόλεων είναι μόνο μερικά από τα αποτελέσματα που έφερε η άκρατη «πολυπολιτισμικότητα» στη Σουηδία.
Του Άρη Δημόπουλου
Σε μία από τις…άλλοτε ασφαλείς και ευνομούμενες κοινωνίες της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου, σήμερα βασιλεύει το χάος, η εγκληματικότητα και η βία με φαινόμενα που θυμίζουν περισσότερο χώρα της Μέσης Ανατολής.
Η Σουηδία είναι το ζωντανό παράδειγμα μίας κοινωνίας που είπε (και συνεχίζει να λέει) επί πολλά χρόνια ένα βροντερό «ναι» στους πειραματισμούς της Νέας Τάξης, καθώς είναι από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που δέχθηκαν με ανοικτές αγκάλες ορδές μουσουλμάνων μεταναστών.
Σαν να μην έφτανε αυτό, δίχως κανένα ψήγμα εθνικής πολιτικής, οι πολίτες της Σουηδίας, ακόμη και οι μετανάστες που νόμιμα ζουν και εργάζονται στη χώρα, αισθάνονται σήμερα απολύτως ξεκρέμαστοι από το κράτος.
Η χαμένη παρτίδα του σήμερα
Εν έτει 2018 ο πολυδιαφημιζόμενος «παράδεισος» των σκανδιναβικών κοινωνιών καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, συμπαρασύροντας μαζί του τον μύθο της «καλής πολυπολιτισμικότητας».
Πολλές περιοχές της Σουηδίας τα τελευταία χρόνια βυθίζονται στην αναρχία, ενώ ήδη οι λεγόμενες «no go zones» έχουν εξαπλωθεί ακόμη και σε μεγάλες σουηδικές πόλεις όπως είναι το Μάλμε.
Το κύμα εγκληματικότητας με τα εκατοντάδες καμμένα αμάξια, τις επιθέσεις κατά Σουηδών πολιτών στους δρόμους αλλά και την πρωτοφανή αδυναμία των αρχών να επέμβουν, εξαπλώνεται σαν γάγγραινα στην πολυπολιτισμική Σουηδία.
Με την προεκλογική κόντρα να έχει φουντώσει, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν απολύτως υπεύθυνους τους κυβερνώντες αλλά και πολλές οργανώσεις για την μεταναστευτική πολιτική των «ανοικτών συνόρων και της αλληλεγγύης» προς τους μετανάστες.
Η Ευρώπη άραγε θα πάρει το μάθημά της από το πάθημα της Σουηδίας, πριν είναι για όλους πολύ αργά;
