© RIA Novosti / Maxim Blinov
Κόκκινη Πλατεία
Σχολιάζοντας άλλη μια θύελλα των μέσων μαζικής ενημέρωσης σε ένα ποτήρι νερό, ο εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι «κανείς δεν «κόβει» τις χώρες μέχρι στιγμής.
Ο λόγος γι ‘αυτό ήταν η αντίληψη ενός εμπνευστή των μέσων μαζικής ενημέρωσης με υψηλό προφίλ ο οποίος ανέφερε ότι αναπτύσσονται μέτρα στα έγκατα των Ρωσικών κυβερνητικών δομών και των ειδικών υπηρεσιών για την ενίσχυση της καταπολέμησης της τηλεφωνικής τρομοκρατίας. Οι εργασίες εκτελούνται εξ ονόματος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας και μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους θα πρέπει να υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις για την τροποποίηση της νομοθεσίας.
Το πιο ηχηρό ήταν η ιδέα της παρεμπόδισης της τηλεπικοινωνιακής σύνδεσης με τη χώρα από την οποία λαμβάνονται ψευδείς αναφορές τρομοκρατικών ενεργειών για περίοδο έως 180 ημερών, που υποτίθεται ότι συζητήθηκε από εμπειρογνώμονες, προκαλώντας τη μεγαλύτερη απήχηση. Επιπλέον, σύμφωνα με αυτούς που κομίζουν εμπιστευτικές πληροφορίες, δεν είναι ακόμη σαφές κατά πόσο πρόκειται μόνο για φωνητική επικοινωνία και SMS ή για κίνηση στο Διαδίκτυο.
Αν και το Κρεμλίνο το έχει αρνηθεί (αν και με τη ρητή επιφύλαξη “προς το παρόν”), δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση το ίδιο το γεγονός της εργασίας που γίνεται. Οι λόγοι είναι προφανείς .
Πριν από δύο χρόνια, στις 9 Σεπτεμβρίου 2017, η Ρωσία αντιμετώπισε για πρώτη φορά μια οργανωμένη αναταραχή από ψευδείς αναφορές τέτοιων κλήσεων. Το πρώτο κύμα τηλεφωνικής τρομοκρατίας, σύμφωνα με τον διευθυντή του FSB Αλέξανδρο Μπόρτνικοφ, προκάλεσε ζημιά 300 εκατομμυρίων ρουβλίων.
Από τότε, οι τακτικές (μία φορά κάθε μήνα) μαζικές τηλεφωνικές επιθέσεις με δεκάδες ταυτόχρονες κλήσεις έχουν γίνει ένα γνωστό κομμάτι της ζωής της χώρας. Μόνο στη Μόσχα λαμβάνουν περισσότερα από 600 σχετικά μηνύματα. Συνολικά, περίπου δύο εκατομμύρια άνθρωποι από χιλιάδες ιδρύματα, σιδηροδρομικοί σταθμοί, εμπορικά και ψυχαγωγικά κέντρα και άλλοι δημόσιοι χώροι εκκενώθηκαν στη Ρωσία. Το ποσό των ζημιών που προκαλούνται στο κράτος και τις επιχειρήσεις είναι δισεκατομμύρια ρούβλια.
Πέρυσι, οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου διέθεσαν περίπου 1.3 χιλιάδες ποινικές υποθέσεις σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα, αλλά δεν αναφέρθηκε η σύλληψη των δραστών. Οι αρμόδιες αρχές δεν κρύβουν το γεγονός ότι αντιμετώπισαν σοβαρές δυσκολίες, καθώς οι κλήσεις γίνονται από το εξωτερικό και οι εγκληματίες χρησιμοποιούν διάφορες τεχνικές λύσεις για να καλύψουν τις διαδρομές τους.
Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα είναι ότι οι δράστες λειτουργούν από το εξωτερικό. Η Ουκρανία αναφέρεται πιο συχνά σε αυτό το θέμα. Επιπλέον, οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του Κιέβου παραδέχονται ότι έχουν αυτό το φαινόμενο. Για παράδειγμα, ο απεχθής πολιτικός Anton Gerashchenko, ο ιδρυτής του “Peacemaker” και αργότερα αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, δήλωσε ότι η τηλεφωνική τρομοκρατία είναι “πολύ ανεπτυγμένη” στη χώρα λόγω της “αντιπαράθεσης με τη Ρωσική Ομοσπονδία” και ότι οι Ουκρανοί συχνά “υπονομεύουν” αντικείμενα στο έδαφος του “επιτιθέμενου(εννοώντας την Ρωσία)”. Ωστόσο, έριξε και πάλι την ευθύνη στη Μόσχα, βλέποντας αυτό που συνέβαινε ως απάντηση στις υποτιθέμενες παρόμοιες ενέργειες των Ρώσων στην Ουκρανία (?).
Λαμβάνοντας υπόψη τις σημερινές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και την κατάσταση του κράτους των γειτόνων, δεν είναι δυνατόν να υπολογίσουμε την επάρκεια του Κιέβου και τη βοήθειά του στην επίλυση του Ρωσικού προβλήματος. Αντιθέτως, υπάρχει ένα ευρύ πεδίο εικασιών σε ποιο βαθμό οι τηλεφωνικοί τρομοκράτες (τρομοκράτες – χωρίς εισαγωγικά) λειτουργούν με τη γνώση και την προστασία των ουκρανικών αρχών.
Σε μια τέτοια κατάσταση, είναι μόνο θέμα χρόνου πριν από την εμφάνιση νέων κυμάτων στις Ρωσία, πράγμα που μπορεί να απαιτεί την ταυτόχρονη επιθεώρηση δεκάδων εγκαταστάσεων από ειδικές υπηρεσίες και την εκκένωση πολλών χιλιάδων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των παιδικών και των βρεφονηπιακών σταθμών συμπεριλαμβανομένων των κρατουμένων και των ασθενών που βρίσκονται στα νοσοκομεία. Αυτό, φυσικά, είναι εντελώς απαράδεκτο. Αυτό σημαίνει ότι η δράση είναι απαραίτητη και αναπόφευκτη, η οποία θα αλλάξει ριζικά την κατάσταση η οποία, παρεμπιπτόντως, δηλώθηκε επίσης άμεσα από τον Πεσκόφ.
Οι εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με το ενδεχόμενο κλείσιμο της τηλεφωνικής και διαδικτυακής επικοινωνίας με τη χώρα, η οποία είναι η πηγή της τηλεφωνικής τρομοκρατίας, προκάλεσαν μια εξαιρετικά βίαιη αντίδραση μεταξύ του κοινού της αντιπολίτευσης. Αυτό θα εντάσσονταν στην προσέγγιση που η Μόσχα έχει εφαρμόσει συχνά τα τελευταία χρόνια στην επίλυση των πιο δύσκολων προβλημάτων εξωτερικής πολιτικής και η οποία έχει ήδη αποδείξει την αποτελεσματικότητά της.
Το θέμα είναι ότι το ρωσικό κράτος είναι έτοιμο για σκληρά βήματα που εγγυώνται για την άλλη πλευρά πολύ σοβαρές απώλειες, συμπεριλαμβανομένης και της στρατηγικής προοπτικής, για να αναγκάσουν την άλλη πλευρά να αλλάξει τη θέση της.
Η εισαγωγή του εμπορικού εμπάργκο το καλοκαίρι του 2014 προκάλεσε σοκ στην Ευρώπη και ήταν ένα από τα πιο σημαντικά μηνύματα που τελικά κατέστησε τη Δύση να συνειδητοποιήσει ότι η Ρωσία δεν θα μπορούσε να σπάσει. Ως αποτέλεσμα, άρχισε σταδιακά η ανάκαμψη, η οποία τώρα οδηγεί σε πλήρη αποκατάσταση της συνεργασίας.
Επί σχεδόν έξι μήνες, η αεροπορική γραμμή μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας έχει διακοπεί. Οι προοπτικές αποκατάστασης είναι ασαφείς, αλλά η Γεωργιανή πλευρά προσπαθεί σαφώς να λάβει μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης – η απώλεια του μεριδίου του λέοντος των τουριστών μας είναι εξαιρετικά επώδυνη για την εθνική τους οικονομία.
Σε αυτές τις (και άλλες) περιπτώσεις στη Ρωσία δεν υπήρχε πολύ μεγάλη, αλλά πολύ δυνατή υστερία για την πικρή μοίρα των Ρώσων, των οποίων το κράτος θυσιάζει τα συμφέροντά τους και επωφελείται από τις φιλοδοξίες εξουσίας. Η εξαφάνιση παρμεζάνας και άλλων ευρωπαϊκών τυριών από τα εγχώρια ράφια δημιούργησε ένα ολόκληρο δημοσιογραφικό είδος, το οποίο είναι ακόμα ζωντανό, αν και οι απώλειες εκείνης της εποχής έχουν αντικατασταθεί εδώ και πολύ καιρό.
Στη συνέχεια, έκλαιγαν δυνατά για το “ all inclusive (των τουριστών) “ που έπεσε θύμα της “Συριακής περιπέτειας του Κρεμλίνου”. Και αυτό το καλοκαίρι ακούσαμε για την θανατηφόρα μοίρα μιας ακόμη φθηνής ανάπαυσης στην Γεωργία με την καταπληκτική Κουζίνα της.
Οι εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με το ενδεχόμενο κλεισίματος των τηλεφωνικών και διαδικτυακών συνδέσεων με ολόκληρη τη χώρα, από όπου θα προέλθει η επίθεση τηλεφωνικών τρομοκρατών στη Ρωσία, προκάλεσαν φυσικά παρόμοια αντίδραση και φωνές για την σταθερά πτώση του σιδερένιου παραπετάσματος.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τους σκληρούς νόμους της παγκόσμιας πολιτικής, που δεν ανέχονται την αδυναμία, και για την αντιρωσική προπαγάνδα, η οποία απασχολείται αποφασιστικά σε ανατρεπτικές δραστηριότητες μέσα στην κοινωνία μας.
Ωστόσο, μια άλλη πτυχή του τι συμβαίνει είναι πιο ενδιαφέρουσα. Οι αγανακτισμένοι πολίτες είναι απόλυτα ειλικρινείς στη δυσαρέσκεια τους με το ρωσικό κράτος, που τους στερεί από νόστιμο φθηνό τυρί και νόστιμη φθηνή ανάπαυση και επίσης καταπολεμά την τρομοκρατία με μεθόδους που τους ενοχλούν προσωπικά.
Στην πραγματικότητα, δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα στην προσβολή ή ακόμα και ανοιχτά απειλητικές επιθέσεις εναντίον τους, αν δεν είναι άμεσα προσωπικές, αλλά λίγο πιο έμμεσες – με τη μορφή επιθέσεων στη χώρα και στους δικούς τους ανθρώπους .
Πραγματικά δεν ενδιαφέρονται αν σκοτωθούν, και κατέχουν σταθερά την θέση ότι δεν μπορεί να γίνει και δεν χρειάζεται να γίνει, έτσι αφήνουν τα πάντα να πηγαίνουν στην τύχη τους. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αντισταθούμε στην επιθετικότητα. Επειδή είναι πιο εύκολο και πιο ανώδυνο αυτή τη στιγμή.
Αν και φαίνεται, η εμπειρία και η κοινή λογική θα πρέπει να υποδηλώνουν ότι αν απαντήσουμε στις κλήσεις με αυτό τον τρόπο, όλα γρήγορα κυλούν σε ένα κεκλιμένο επίπεδο. Οποιαδήποτε αποτελεσματική απάντηση στα αναδυόμενα προβλήματα, προστατεύοντας τον από την καταπάτηση, απαιτεί πάντοτε την περιβόητη – και τόσο δημοφιλή στους ίδιους κύκλους της διανοητικής -αντιπολίτευσης – να βγει από τη ζώνη άνεσης. Με περιορισμούς, δυσκολίες, μερικές φορές πόνο και φόβο.
Δεν έχει σημασία αν τα εμπιστευτικά νέα των δημοσιογράφων καταλήγουν τελικά να εμποδίσουν τις τηλεφωνικές επικοινωνίες με ολόκληρες χώρες ως μέρος του αγώνα κατά της τηλεφωνικής τρομοκρατίας. Σε κάθε περίπτωση, θα ληφθούν ορισμένα μέτρα επειδή το πρόβλημα είναι πολύ οξύ και πιεστικό για να αγνοηθεί. Και μπορεί να ειπωθεί με απόλυτη βεβαιότητα ότι τέτοια μέτρα θα προκαλέσουν κάποια ταλαιπωρία για ορισμένους Ρώσους, αν και όχι τόσο σημαντικές όσο για εκείνους εναντίον τους οποίους απευθύνονται.
Είναι επίσης ασφαλές να πούμε ότι οι αποφάσεις του κράτους θα κατανοηθούν από ένα μεγάλο μέρος της ρωσικής κοινωνίας, απλώς και μόνο επειδή ορισμένα πράγματα, όπως η αυτοεκτίμηση και η ασφάλεια, αποτιμώνται πολύ περισσότερο.
