Η σιωπή των αρκούδων σύντομα θα τελειώσει και τότε θα μάθουμε περισσότερα για τη Ρωσική αποφασιστικότητα.
Οι Ρώσοι ηγέτες βρίσκονται σε σύσκεψη για να καθορίσουν την αντίδρασή τους.
Ο Τραμπ σιωπά εδώ και δύο ημέρες. Πρωτοφανές, γράφει ο Άλαστερ Κρουκ (Alastair Crooke). Τις τελευταίες ημέρες, η Ουκρανία, οι φίλοι και οι μπράβοι της επιχείρησαν μια μαζική επίθεση στη στρατηγική πυρηνική δύναμη των βαρέων βομβαρδιστικών της Ρωσίας, κατάφεραν να ανατινάξουν δύο γέφυρες την στιγμή που περνούσαν πολιτικά τρένα, γεμάτα με απλούς πολίτες που κατευθύνονταν προς τη Μόσχα, επιτέθηκαν στη γέφυρα του Κερτς και δολοφόνησαν ύπουλα έναν Ρώσο στρατηγό με μια εκρηκτική βόμβα.
Όπως σημείωσε, ο Πρώσος θεωρητικός του πολέμου Καρλ φον Κλάουζεβιτς (1780 – 1831) πριν από δύο αιώνες, ο σκοπός της στρατιωτικής ισχύος είναι να επιβάλει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα στον αντίπαλο: Δηλαδή, να εξαναγκάσει έναν αντίπαλο να κάνει αυτό που αναμένεται από αυτόν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι στρατιωτικές περιπέτειες χρειάζονται πολιτική σαφήνεια σκέψης από την αρχή, διαύγεια στόχων. Πρέπει δηλαδή να υπάρχει ένας εφικτός υλοποιήσιμος πολιτικός στόχος που να προσφέρει την προοπτική υλοποίησης.
Ποιος ήταν λοιπόν ο σκοπός πίσω από αυτές τις «παράτυπες», ανορθόδοξες επιθέσεις των Ουκρανών; Η μία ήταν σίγουρα η επίδειξη δύναμης ─ ασκήσεις δημοσίων σχέσεων για να ισχυριστούν ότι η Ουκρανία και οι συμμαχικές υπηρεσίες είναι ακόμη ικανές να διεξάγουν καινοτόμες απρόβλεπτες επιχειρήσεις τύπου Ειδικών Δυνάμεων. Και ως εκ τούτου αξίζουν να συνεχιστεί η υποστήριξη τους. Όπως προειδοποιεί ο Αμερικανός Συνταγματάρχης Νταγκ ΜακΓκρέγκορ (Doug MacGregor):
«Η επίθεση ήταν σε μεγάλο βαθμό ένα κόλπο, ένα τρικ δημοσίων σχέσεων για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η Ουκρανία είναι ικανή να συνεχίσει τον πόλεμο. Όλα όσα ακούτε από τα δυτικά συστημικά ΜΜ ενημέρωσης … είναι μάλλον αναληθή ή τουλάχιστον υπερβολικά … Έχουμε καταστρέψει τους εαυτούς μας και τη σχέση μας ─ ό,τι είχε απομείνει από αυτήν ─ με τη Μόσχα … αυτή είναι η πραγματική συνέπεια αυτής της επίθεσης».
Εντάξει. Αλλά τα επικοινωνιακά κόλπα δημοσίων σχέσεων δεν αποτελούν στρατηγική και οι επιθέσεις αυτές δεν προσφέρουν καμία προοπτική αλλαγής στο συνολικό στρατηγικό στρατιωτικό παράδειγμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Δύση ή η Ουκρανία ανακάλυψαν ξαφνικά μια πολιτική στρατηγική απέναντι στη Ρωσία. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Οι πολυάριθμες δυτικές εξηγήσεις καταλήγουν ως επί το πλείστον σε ένα συνονθύλευμα φαντασιώσεων.
Ο δεύτερος στόχος, ωστόσο, μπορεί κάλλιστα να είχε έναν σαφή στρατηγικό τελικό στόχο ─ και να κατέδειξε τη δυνατότητα και την ικανότητα επιβολής ενός επιθυμητού αποτελέσματος: Οι διάφορες επιθέσεις επέβαλαν στον Τραμπ τη δυσάρεστη πραγματικότητα ότι, ως πρόεδρος, δεν έχει κανέναν έλεγχο στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Το συλλογικό πανίσχυρο “Βαθύ Κράτος” μόλις το κατέστησε αυτό σαφές.
Όπως προειδοποίησε ο Αμερικάνος στρατηγός Μάικ Φλιν:
«Το “Βαθύ Κράτος” λειτουργεί τώρα [στις ΗΠΑ] ανεξάρτητα και πέρα από τον έλεγχο των εκλεγμένων ηγετών του έθνους μας … Αυτά τα άτομα που ανήκουν στο “Βαθύ Κράτος” σχεδίασαν και επιδίωξαν σκόπιμα να προκαλέσουν τη Ρωσία σε μια μεγάλη αντιπαράθεση με τη Δύση, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ».
Στην πραγματικότητα, είναι προσωπικότητες όπως οι στρατηγοί Keith Kellogg και Jack Keane που, με τις παιδαριώδεις αφηγήσεις τους, ισχυρίζονται ότι μόνο μέσω ισχυρής πίεσης, ακόμη μεγαλύτερης πίεσης και πόνου στην Ρωσία, ο Πούτιν (τον οποίο πάντα τον θεωρούσαν αδύναμο) θα αποδεχτεί να παγώσει την σύγκρουση στην Ουκρανία, με την ελπίδα ότι κάτι τέτοιο θα μπορέσει να τερματίσει την Αμερικανική ήττα στην Ουκρανία.
Οι Βρετανοί ήταν ομοίως πεπεισμένοι κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ότι το Ναζιστικό καθεστώς δεν ήταν ετοιμόρροπο και είχαν την λανθασμένη άποψη ότι μπορούσαν με τους μαζικούς στρατηγικούς βομβαρδισμούς, που είχαν σχεδιάσει θα προκαλούσαν την κατάρρευση της Γερμανικής κοινωνίας. Σήμερα, ο στρατηγός Κέλογκ υποστηρίζει τον «βομβαρδισμό» της Ρωσίας με κυρώσεις ─ εναρμονιζόμενος με την βρετανική πεποίθηση ότι τέτοιου είδους τακτικές «προκαλούν την κατάρρευση του ηθικού».
Οι ολέθριες αυτές συμβουλές των στρατηγών στον Τραμπ είτε δεν πληρούν τα κριτήρια του πολιτικού ρεαλισμού ─ επειδή βασίζονταν στις ανυπόστατες φαντασιώσεις ότι πλησιάζει η ώρα της κατάρρευσης της Ρωσίας και του Ρωσικού στρατού. Ή μήπως, σκόπιμα ή μη, οι σύμβουλοί αυτοί του Τραμπ προσπάθησαν να «εκτρέψουν» την πολιτική γραμμή του Τραμπ και της ατζέντας του, ο οποίος θέλει να εξομαλύνει τις σχέσεις του με τη Ρωσία.
Τι θα πει τώρα ο Τραμπ στον Πούτιν, στην επόμενη τηλεφωνική συνομιλία του; Ότι όντως είχε προειδοποιηθεί και ήξερε αυτά που θα συνέβαιναν (θυμηθείτε ότι πριν από λίγες ημέρες είχε γράψει ότι «κακά, άσχημα πράγματα ─ αν δεν ήμουν εγώ ─ εννοώ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΟΛΥ άσχημα πράγματα θα είχαν ήδη συμβεί στη Ρωσία») και να ισχυριστεί ότι οι σύμβουλοί του δεν του έδωσαν όλες τις λεπτομέρειες ή μήπως θα παραδεχτεί ανοιχτά ότι τον εξαπάτησαν; Ή μήπως θα υποστηρίξει ότι η CIA απλώς ενεργούσε με βάση ένα παλιό προεδρικό «πόρισμα» που την εξουσιοδοτούσε να προβεί σε επιθέσεις βαθιά στην Ρωσική ενδοχώρα;
Όλες αυτές οι υποθετικές απαντήσεις θα σήμαιναν ένα πράγμα: Ότι ο Τραμπ δεν έχει την πραγματική εξουσία στα χέρια του. Θα πει ότι ο ίδιος και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί του (όπως η Βρετανία) δεν μπορούν να είναι αξιόπιστοι συνομιλητές.
Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι σύμβουλοι του Τραμπ θα έχουν καταλάβει ότι ο Ζελένσκι, και ευρύτερα οι κολλητοί του στο ΝΑΤΟ (Μερτζ, Μακρόν, Κιρ Στάρμερ κλπ.), εκμεταλλεύτηκαν το τρωτό σημείο των συνθηκών SALT/START ─ για να αναπτύξουν κρυμμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κρυμμένα σε πολιτικά κοντέινερ, για να επιτεθούν στα ίδια τα στρατηγικά βαρέα βομβαρδιστικά που καλύπτονται από τις συνθήκες ΗΠΑ-Ρωσίας:
Είτε έτσι είτε αλλιώς, σε κάθε περίπτωση, οι σύμβουλοι του Τραμπ θα είχαν καταλάβει ότι ο Ζελένσκι, και γενικότερα οι κολλητοί του στο ΝΑΤΟ (Μερτζ, Μακρόν κλπ.), εκμεταλλεύονταν την ευπάθεια, το τρωτό σημείο των συνθηκών SALT/START – για να αναπτύξουν κρυμμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), κρυμμένα σε πολιτικά κοντέινερ, για να επιτεθούν στα ίδια τα στρατηγικά βομβαρδιστικά που καλύπτονται από τις συνθήκες ΗΠΑ-Ρωσίας:
Το Άρθρο XII της συνθήκης START απαιτεί συγκεκριμένα «να επιδεικνύονται σε ανοιχτό χώρο όλα των βαρέα βομβαρδιστικά στην αεροπορική βάση τους». Αυτός ο όρος της ήταν μια πράξη οικοδόμησης αμοιβαίας εμπιστοσύνης (η ορατή παρακολούθηση) για την αποτροπή μιας απροσδόκητης πυρηνικής επίθεσης «πρώτου πλήγματος».
Η συνθήκη START 1 μείωσε τα πυρηνικά οπλοστάσια μεγάλου βεληνεκούς ή τα στρατηγικά πυρηνικά οπλοστάσια κατά 30-40%. Η New START μείωσε την ανάπτυξη στρατηγικών όπλων κατά άλλα τρία τέταρτα. Το 2021, οι πρόεδροι Μπάιντεν και Πούτιν παρέτειναν τη συνθήκη New START έως τον Φεβρουάριο του 2026.
Προφανώς, φυσικά, αυτοί οι άγνωστοι κολλητοί (συνεργοί) ήξεραν πολύ καλά το πόσο σοβαρή ήταν η επίθεση στη στρατηγική πυρηνική δύναμη μιας μεγάλης αντίπαλης πυρηνικής δύναμης.
Πώς θα αντιδρούσαν οι ΗΠΑ εάν ένας αντίπαλος (ίσως ένας μη κρατικός παράγοντας) εξαπέλυε επίθεση σε Αμερικανικά στρατηγικά βομβαρδιστικά με πυρηνική ισχύ χρησιμοποιώντας φθηνά drones κρυμμένα σε πολιτικά κοντέινερ; Σήμερα ζούμε σε μια εποχή επικίνδυνη ─ μια εποχή στην οποία οι τηλεειδοποιητές και τα κινητά τηλέφωνα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βόμβες ─ μια εποχή που εν υπνώσει (σε προσωρινή αδράνεια) μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) μπορούν να ενεργοποιηθούν ανά πάσα στιγμή εξ αποστάσεως για να επιτεθούν σε αεροδρόμια, τόσο σε πολιτικά όσο και σε στρατιωτικά.
Ο Λάρι Τζόνσον σημείωσε ότι μετά την Ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ τον Δεκέμβριο του 1941, που είχε σαν σκοπό την καταστροφή των Αμερικανικών αεροπλανοφόρων που ήταν αγκυροβολημένα εκεί, ο Ιάπωνας ναύαρχος Γιαμαμότο φέρεται να είπε τα εξής μετά από αυτή την μεγάλη επιτυχία της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ:
«Φοβάμαι ότι απλώς ξυπνήσαμε έναν κοιμισμένο γίγαντα και τον γεμίσαμε με μια τρομερή αποφασιστικότητα … Κερδίσαμε μια μεγάλη τακτική νίκη στο Περλ Χάρμπορ αλλά και χάσαμε τον πόλεμο».
Η σιωπή των αρκούδων σύντομα θα τελειώσει και τότε θα μάθουμε περισσότερα για το τι σημαίνει Ρωσική αποφασιστικότητα. Αλλά μια σχέση στην οποία ο Τραμπ «εννοεί αυτά που λέει και κάνει αυτά που λέει» πιθανότατα έχει τελειώσει. Οι Ρώσοι είναι έξαλλοι πλέον & απρόβλεπτοι.
Το τι θα συμβεί στη συνέχεια είναι άγνωστο.
ΠΗΓΗ: https://dissident.one/de-stilte-van-de-beren
Μετάφραση : ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
