του Χαράλαμπου Παπαδόπουλου
Ένας από τους Γέροντες που παρακολουθώ στο διαδίκτυο είναι ο π. Νίκων από την Σκήτη της Μονής Ξενοφώντος στο Άγιο Όρος. Τον π. Νίκωνα τον παρακολουθώ επειδή του αρέσει ο κινηματογράφος και μου αρέσει και μένα, μήπως αναφέρει καμιά καλή ταινία για να την δω. Στην ομιλία του με θέμα «Οι διαφορές στον πνευματικό πόλεμο του σήμερα σε σχέση με το παρελθόν» αναφέρθηκε και στο μυστήριο της εξομολόγησης. Επειδή από μικρό παιδί που είμαι μέσα στην Εκκλησία πολύ ταλαιπωρήθηκα από την αδιακρισία μου με το μυστήριο της εξομολόγησης, θα σταθώ στα λόγια που είπε.
«Θα εξομολογούμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε. Η μετάνοια θα μας σώσει. Δεν θα μας σώσουν οι αρετές μας. Οι αρετές είναι εργαλεία. Στην σωτηρία φτάνουμε με το μετανοώ και όταν ταπεινωνόμαστε και πάμε να εξομολογηθούμε. Δεν θα κολαστούμε γιατί είμαστε αμαρτωλοί. Όλοι είμαστε αμαρτωλοί. Μ’ αυτά που λες δεν αμαρτάνεις ; Μ’ αυτά που σκέφτεσαι δεν αμαρτάνεις ; Αρετές έχει και ο διάβολος. Νηστεία, αγρυπνία, παρθενία … Γιατί δεν σώζεται τότε ; Γιατί δεν μπορεί να ταπεινωθεί. Δεν μπορεί να σκύψει το κεφάλι και να πει ήμαρτον, συγχώρεσέ με.
Με την μετάνοια θα νικήσουμε τον διάβολο. Δεν είναι δυνατόν να μην αμαρτήσουμε. Ακόμα και με ένα βλέμμα μπορεί να πληγώσουμε τον άλλο και να μην το καταλάβουμε. Γι αυτό επειδή δεν μπορούμε να αποφύγουμε την αμαρτία ένα τηλέφωνο στον παπά. «Παπά πότε ευκαιρείς να φορέσεις το πετραχήλι νάρθω να τ’ ακούσεις ;». Την πρώτη φορά θα του πείτε την ιστορία της ζωής σας και την δεύτερη. Από εκεί και μετά τον ξέρετε και σας ξέρει. Από εκεί και μετά θα του λέτε τις τελευταίες αμαρτίες που κάνατε από την τελευταία εξομολόγηση και μετά. Θα κρατάτε τον παπά μόνο 5 λεπτά. Δεν θα του λέτε κάθε φορά την ιστορία της ζωής σας γιατί αν συνεχίσετε έτσι θα σας πει κι εκείνος έχω δουλειά και καλά θα κάνει.
Πέντε λεπτά να εξομολογιέστε, αν δεν μπορείτε κάθε βδομάδα, μια φορά το μήνα. Τα ίδια και τα ίδια. Είμαι περήφανος, σιγά μη ταπεινώθηκες σ’ ένα μήνα, το μυαλό μου φεύγει στην προσευχή, ποιανού δε φεύγει, θυμώνω, όλοι οι υπερήφανοι θυμώνουν … Τα ίδια και τα ίδια. Διαβάζει ο παπάς συγχωρητική ευχή, σβήνουν , φεύγουν. Προσέξτε το αυτό. Δεν πάμε στην εξομολόγηση να ακούσουμε συμβουλές ψυχολογικές και σοφίες και θεολογίες. Εσείς μπορεί να ξέρετε πιο πολλά από τον παπά. Πάμε για να φορέσει το πετραχήλι και να σβήσει τις αμαρτίες. Συμβουλές μπορείτε να ακούσετε και από οποιοδήποτε άλλο και από τον παπά έξω από την εξομολόγηση. Όταν τελειώσει η εξομολόγηση καθίστε σε ένα τραπέζι και πέστε τα. Όχι στην εξομολόγηση.
Στην εξομολόγηση πάτε να πείτε τις αμαρτίες σας και να τις σβήσει ο παπάς. Μετά την συγχωρητική ευχή δεν υπάρχει τίποτα. Το μόνο που μένει είναι η συνήθεια να κάνουμε την αμαρτία, η αμαρτία δεν υπάρχει. Τις θυμόμαστε, δεν υπάρχουν. Γι αυτό να εξομολογιόμαστε όσο πιο συχνά μπορούμε και όσο πιο σύντομα μπορούμε. Και θα έρθει η ώρα που θα πεις, τώρα πως το κατάφερα αυτό, μια ζωή προσπαθούσα και δεν τα κατάφερνα. Ήρθε η χάρις του Θεού, ο οποίος «υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν». Στους ταπεινούς δίνει τη χάρη Του, στους υπερήφανους είναι αντίπαλος. Αν έχεις αντίπαλο τον Θεό, ποιος θα σε σώσει ;
Να γιατί τρέμει ο διάβολος την εξομολόγηση. Κάνουμε ένα σωρό, τα λέμε στους φίλους και καμαρώνουμε κιόλας. Όταν μας πιάνουν και τα ψυχολογικά ξαπλώνουμε στον καναπέ του ψυχολόγου και τα λέμε κι εκεί. Τα ίδια που τα είπες στους φίλους σου και τον ψυχολόγο, στον παπά γιατί δεν πας να τα πεις ; Γιατί απλούστατα ο διάβολος δεν φοβάται τον καναπέ του ψυχολόγου , φοβάται το πετραχήλι του παπά. Δεν σας κάνει εντύπωση ; Αυτά που ήδη τα έχετε πει, στον παπά γιατί δεν τα λέτε ; Ξέρει ο διάβολος τι φοβάται. Εμείς πότε θα ξυπνήσουμε ;».
Τι να προσθέσω στα λόγια του Γέροντα ; Να πω ότι πηγαίνουμε για εξομολόγηση και κουβεντιάζουμε αν θα βάλουμε κλιματιστικό στο σπίτι μας, αν θα αλλάξουμε είδη υγιεινής στο μπάνιο μας, τι μάρκα αυτοκίνητο να αγοράσουμε, τι φαγητά κάμνει η γυναίκα μας, πώς να κάμνουμε το μάθημα στο σχολείο, τι να σπουδάσει το παιδί μας … Να πω ότι Εξομολόγοι κάμνουν και πάνω από 1 ώρα σε κάθε εξομολόγηση και να περιμένουν οι άλλοι έξω ατελείωτες ώρες … Να πω ότι υπάρχουν Εξομολόγοι που χρησιμοποιούν την εξομολόγηση για προσωπική τους προβολή ή για να μαντρώνουν τους πιστούς μέσα στην Οργάνωσή τους ή για να γεμίσουν το Μοναστήρι τους …
Κουβεντιάζει ένας νέος με μια κοπέλα αν θα τα βρουν για να παντρευτούν κι έχει ο νέος Εξομολόγο τον πατέρα της κοπέλας. Και υποθέτει ο νέος ότι ο Εξομολόγος στις συμβουλές που του δίνει δεν επηρεάζεται καθόλου που είναι πατέρας της κοπέλας. Και ότι αν δει ότι δεν ταιριάζουν θα τον συμβουλέψει να μην παντρευτεί την κόρη του κι ας χάσει αυτός έναν καλό γαμπρό. Ναι, αυτό θα μπορούσε να το κάνει ένας Εξομολόγος σαν τον άγιο Πορφύριο ο οποίος είπε σε μια πνευματική του θυγατέρα που παντρεύτηκε «ξέρεις αν ήθελα μπορούσα να σε επηρεάσω να γίνεις μοναχή, αλλά δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος».
Πόσοι Εξομολόγοι όμως είναι σαν τον άγιο Πορφύριο και πόσες ψυχές καταστρέφουν με την αδιακρισία τους ή μάλλον με την αδιακρισία αυτών που τους εμπιστεύονται τυφλά. Λέει ο Γέροντας π. Γεώργιος Αλευράς που ήταν υποτακτικός του αγίου Πορφυρίου, «υπακοή κάμνουμε μόνο στους αγίους και σε κανέναν άλλο». Πόσο πιο ώριμοι θα ήμασταν οι Έλληνες αν εφαρμόζαμε στη ζωή μας αυτή την συμβουλή !
