” Ο δρόμος για την κόλαση περνάει μέσα από καλές προθέσεις “, λέει το τετριμμένο ρητό, που όλοι χρησιμοποιούμε, αλλά ως συνήθως δεν εμβαθύνουμε.
Ας φανταστούμε τώρα αν αντί για πραγματικά καλές προθέσεις έχουμε να κάνουμε με προθέσεις τύπου “Φάρμας των Ζώων” κατά Όργουελ,
..σε τί τύπου κόλαση οδηγούμαστε.
Όλος ο πρόλογος αφορά ένα ακόμη πετραδάκι (μικρή κοτρωνίτσα αυτή τη φορά) στον χτίσιμο του βωμού της Παγκοσμιοποίησης,
..που αφού ολοκληρωθεί, θα θυσιαστεί εκεί πάνω ολόκληρο το ελεύθερο πνεύμα, και εν τέλει
ολόκληρη η ανθρωπότητα.
Πρόκειται για την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή όπου σύμφωνα με το πρωτόκολο του Στρασβούργου γίνεται παράνομο το ομοφοβικό καθώς και το ρατσιστικό σχόλιο.
Πέφτουμε δηλαδή απ’ το ένα άκρο στο άλλο. Κηρύσσουμε παράνομο το σχόλιο, την ιδέα, την γνώμη. Όχι την πράξη. Την γνώμη.
Κι ας μην πούμε: “και γιατί να ενδιαφερθούμε για την ελευθερία της ομοφοβικής ή της ρατσιστικής γνώμης;”
Διότι ακριβώς πρόκειται για ελευθερία γνώμης και έκφρασης. Στραβής; Στραβής. Αλλά ελεύθερης.
Είμαστε τόσο αφελείς ώστε να πιστεύουμε πως οι τοκογλύφοι-νεοναζιστές της Νέας ΤάξηςΠραγμάτων που χτίζουν και στην δική μας ήπειρο την Παγκοσμιοποίηση,
..ενδιαφέρονται για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, ή των δικαιωμάτων λαών και ανθρώπων,
..ώστε να ποινικοποιούν τα εναντίον τους σχόλια;
Χ@σμένα τάχουν τα δικαιώματα και τους λαούς και τους ανθρώπους.
Χέρι στον έλεγχο της σκέψης και της γνώμης θέλουν να βάλουν,
..και αρχίζουν από εκεί που θα υπάρξουν οι μικρότερες αντιδράσεις,
..από εκεί που θα γίνει πιό εύκολα ανεκτό,
..γιατί κατά κάποιο τρόπο θα φαίνεται πιό “λογικό”.
Έχει όμως λογική η οποιαδήποτε απαγόρευση και ποινικοποίηση γνώμης και έκφρασης;
Με την ίδια δική τους λογική κάποιος ρατσιστής θα μπορούσε βάσιμα να ισχυριστεί πως όλες αυτές οι απαγορεύσεις αποτελούν ρατσισμό κατά των ρατσιστών!
Χα! Φαύλος κύκλος.
Βλέπουμε τώρα την λογική του παραλόγου;
Η όλη Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός και η απόδραση του ανθρώπου απ’ τον Μεσαίωνα, που οδήγησε στο σημερινό θαυμαστό τεχνολογικό πολιτισμό,
..στηρίχτηκε στην αδιαπραγμάτευτη αξία του Ουμανισμού:
” Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες “,
..που αποδίδεται (ίσως λαναθασμένα) στον γίγαντα του πνεύματος Φρανσουά Μαρί Αρουέ, γνωστόν σαν Βολταίρο.
Το Ολοκαύτωμα, η άρνηση του οποίου ποινικοποιήθηκε κι αυτή με το πρωτόκολο του Στρασβούργο,
..ξεκίνησε σαν κάψιμο βιβλίων απ’ το Γ’ Ράϊχ.
Η Ιστορία επαναλαμβάνεται.
Μεγεθυμένη, γκροτέσκα, απαίσια.
Κι εμείς χαιρόμαστε με τις απαγορεύσεις!..
Υ.Γ. Επειδή ηλίθιοι υπάρχουνε παντού,
..κανονίστε κάποιοι να κατηγορήσετε το blog σαν φιλο-ομοφοβικό ή φιλο-ρατσιστικό.
Πλάκα θάχει!
