Θα μπορούσαν οι Τούρκοι να υπαναχωρήσουν στις απαιτήσεις τους αναφορικά με τα ζητήματα των εγγυήσεων και της ασφάλειας, αφού κατάφεραν να σύρουν τόσο την Ελλάδα όσο και την Κύπρο υπό αυτές τις συνθήκες πρώτα στη Γενεύη και τώρα στην Κρανς Μοντάνα;;;…
Θεαματικά ίσως όχι, αλλά επί της ουσίας ναι θα μπορούσαν. Και μια τέτοια υπαναχώρηση, θα βοηθούσε τον κ. Κοτζιά να “πουλήσει” αποτελεσματικότητα και περήφανη εθνικά στάση στο πολιτικό καταναλωτικό του κοινό.
Γιατί θα μπορούσαν να κάνουν τέτοιου είδους τακτικές υπαναχωρήσεις;;;
Η απάντηση είναι απλή. Διότι η τουρκική εξωτερική πολιτική, σε κάθε περίπτωση χαρακτηρίζεται από εθνοκεντρικά στρατηγικά ζητούμενα. Και αν ο κ. Κοτζιάς ενδιαφέρεται να “πουλήσει” περηφάνια στο εκλογικό καταναλωτικό του κοινό, ο κ. Ερντογάν και οι συν αυτώ, ενδιαφέρονται να σερβίρουν στους πάντες μια κορυφαία “εθνική” νίκη.
Και ο διεμβολισμός της ΕΕ, με την τουρκοποίηση της Κύπρου που “απολαμβάνει” τα διαχειριστικά πλεονεκτήματα του κράτους – μέλους, συνιστά όντως κορυφαία εθνική νίκη για τον Ερντογάν. Οι Τούρκοι λοιπόν επιζητούν εναγωνίως δυο πράγματα…
στο σημείο που έχουν καταφέρει να οδηγήσουν τις εξελίξεις:
στο σημείο που έχουν καταφέρει να οδηγήσουν τις εξελίξεις:
Το πρώτο είναι να μπλοκάρουν τη λειτουργία του κρατικού υβριδίου που επιχειρείται να μορφοποιηθεί. Να παραλύσουν πρακτικά τη δυνατότητα λήψης αυτοτελών αποφάσεων. Να το καταστήσουν σε πρώτη φάση όμηρο της Τουρκικής κεντρικής διοίκησης. Και εν τέλει να το τουρκοποιήσουν σε σύντομο χρόνο, ακόμη και με πολιτικές δραστικής τροποποίησης της πληθυσμιακής του σύνθεσης, όπως ακριβώς έκαναν και με την Ιμβρο, και με την Τένεδο, παραβιάζοντας ήδη από το 1926 τα προβλεπόμενα από τη Συνθήκη της Λωζάνης.
Γι αυτό βεβαίως το δεύτερο στοιχείο στο οποίο εμφανίζονται και θα παραμείνουν ανυποχώρητοι, είναι στη διασφάλιση των “τεσσάρων ελευθεριών” για τους Τούρκους υπηκόους στην Κύπρο.
Δείτε στο μικρό απόσπασμα των 8 λεπτών που ακολουθεί, όλα αυτά για τα οποία είχαμε προειδοποιήσει ήδη από το ξεκίνημα του πρώτου φιάσκου στη Γενεύη
Η εισβολή επομένως και η κατοχή που ξεπερνά πια τα σαράντα χρόνια, δε συνέβη για να παραδώσει η Τουρκία αμαχητί το νησί υποκύπτοντας στους ανέξοδους λεονταρισμούς Κοτζιά, ούτε βεβαίως και επιβραβεύοντας τις Ανανικές επικύψεις Αναστασιάδη.
Και φυσικά το βέβαιο είναι πως όντως έχουν γνώση οι φύλακες. Το ερώτημα όμως είναι, αν όντως τούτοι εδώ είναι φύλακες ή κάτι τις άλλο…
