ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

“Ιδού η συνταγή αν θέλετε αμυντική βιομηχανία – μοχλό οικονομικής ανάπτυξης”

ΕΛΛΑΔΑ. ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ. - 8 Μαΐ 2019 - 12:56
Loading...

Σημαντικό ενδιαφέρον είχε η ομιλία του Αντιπροέδρου Επιχειρηματικών Αναπτυξιακών Πρωτοβουλιών της Lockheed Martin Aeronautics / International SA, Ντένη Σ. Πλέσσα, στο συνέδριο EXPOSEC – DefenseWorld 2019. Με βάση τη μεγάλη εμπειρία από δυο κολοσσιαία προγράμματα, όπως αυτά των μαχητικών F-16 και F-35, αναφέρθηκε στον τρόπο ανάπτυξης της αμυντικής βιομηχανίας μιας χώρας, στο πλαίσιο ενός πολυεθνικού προγράμματος συνανάπτυξης ή/και συμπαραγωγής, κατέρριψε όμως και μέρος της

“μυθολογίας” που αναπτύσσεται στο πλαίσιο του έτσι κι αλλιώς ανεπαρκούς και περιορισμένου δημοσίου διαλόγου για το θέμα της άμυνας και της ασφάλειας της χώρας…

Τίτλος της ομιλίας: “Μετάβαση από το Μοντέλο Συμπαραγωγής του F-16 Στο Μοντέλο της Από Κοινού Ανάπτυξης, Παραγωγής και Υποστήριξης του F-35” μέρος της οποίας ακολουθεί, μαζί με ορισμένες από τις διαφάνειες που χρησιμοποίησε:

Κυρίες και Κύριοι, Ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση να καταθέσω τις απόψεις μου στο σημαντικό αυτό Συνέδριο, και ιδιαίτερα στην ενότητα «Επενδύσεις υψηλής αξίας μέσω παραγωγικών συνεργιών».

Είναι γνωστό σε όλους μας ότι η περίοδος που διανύουμε, αποτελεί αναμφισβήτητα μια από τις δυσκολότερες, σε περιόδους ειρήνης, στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας. Στα επόμενα λεπτά θα επιχειρήσω να εξηγήσω πως οι αμυντικές βιομηχανίες μπορούν να λειτουργούν και σαν μοχλός οικονομικής ανάπτυξης.

Αλλά και πως οι βιομηχανικές πολυεθνικές συνεργασίες κατέστησαν δυνατή την τεράστια τεχνολογική ανάπτυξη που είδαμε τα τελευταία κυρίως χρόνια. Θα επικεντρωθώ όμως ιδιαίτερα στο κύριο αμυντικό θέμα των ημερών αυτό του F-35.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση των τελευταίων ετών επανέφερε στο προσκήνιο μια έντονη συζήτηση για την ασφάλεια της χώρας μας επικεντρωμένη στο μάλλον απλοϊκό δίλημμα, αυτό της κατανομής των περιορισμένων κονδυλίων για την προστασία της χώρας από εξωτερικούς εχθρούς και τον αμυντικό εκσυγχρονισμό, ή κονδύλια για την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, το κοινωνικό κράτος και την οικονομική ευημερία των πολιτών;

Στα θέματα μας σήμερα θα ασχοληθούμε με:
>Την Οικονομική και Γεωπολιτική Κατάσταση
>Τις Αμυντικές και Τεχνολογικές προκλήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις
>Την Αμυντική Βιομηχανία
>Επενδύσεις και Μεταφορά Τεχνογνωσίας
>Πολυεθνικές Στρατηγικές Συμμαχίες
>Στόχοι και δημιουργία δομών

Όπως επανειλημμένα έχω αναφέρει, οι έννοιες της οικονομίας και της άμυνας, είναι απόλυτα συνυφασμένες από την εποχή της δημιουργίας των κρατών. Ανάπτυξη της οικονομίας χωρίς επαρκή αμυντική ισχύ και δημιουργία αμυντικής θωράκισης χωρίς την ύπαρξη υγιούς οικονομίας δεν είναι εφικτή.

Η αμυντική βιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο πέραν της αμυντικής της συνεισφοράς έχει ιδιαίτερα σημαντική συνεισφορά και στην οικονομική ανάπτυξη. Αποτελεί ένα σημαντικό τομέα της βιομηχανικής και τεχνολογικής δραστηριότητας και καινοτομίας. Αποτελεί τον μοχλό πίσω από πρωτοποριακές καινοτόμες ιδέες και την εφαρμογή τους σε άλλους τομείς δραστηριοτήτων.

Το Σύγχρονο Περιβάλλον Άμυνας διαμορφώνουν οι:
>Γεωστρατηγικοί Συσχετισμοί
>Το Οικονομικό, Επενδυτικό και Τεχνολογικό πλαίσιο
>Οι Διεθνείς Επιχειρηματικοί και Οικονομικοί Ανταγωνισμοί

Η έρευνα που συντελείται στην αμυντική βιομηχανία συμβάλει στην ανάπτυξη και άλλων συμπληρωματικών με την άμυνα τομέων όπως τα ηλεκτρονικά, την πληροφορική την αεροδιαστημική και τις αεροπορικές μεταφορές.

Η Αμυντική Βιομηχανία και ο ρόλος της στην οικονομική ανάπτυξη και την γεωπολιτική. Στην ΕΕ μόνο, η αμυντική βιομηχανία απασχολεί άμεσα περί του μισού εκατομμυρίου υψηλά εκπαιδευμένου προσωπικού, ενώ δευτερογενώς συντηρεί επιπλέον περί των 1,2 εκ. θέσεων εργασίας, έχοντας ένα συνολικό τζίρο πάνω από €100 δις.

Στον κλάδο ενεργοποιούνται πανευρωπαϊκά πέραν των μεγάλων και γνωστών κατασκευαστών αμυντικού υλικού και περί τις 2,500 μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην εφοδιαστική αλυσίδα του κλάδου και συμβάλουν περεταίρω στη διάδοση των θετικών επιδράσεων του κλάδου στην οικονομία γενικότερα.

Στις ΗΠΑ η αεροδιαστημική και αμυντική βιομηχανία απασχολεί άμεσα και έμμεσα περί τα 2.000.000 εργαζομένους. Είναι χαρακτηριστικό ότι πάνω από 550.000 θέσεις εργασίας αφορούσαν στο σχεδιασμό, την κατασκευή και την εφοδιαστική αλυσίδα των μαχητικών αεροσκαφών, και άλλων οπλικών συστημάτων.

Η αμυντική αεροδιαστημική βιομηχανία των ΗΠΑ παρήγαγε $300 δις σε οικονομική αξία, η οποία αντιπροσώπευε το 1,8% του συνολικού ονομαστικού ΑΕΠ στις Η.Π.Α (στοιχεία 2016-2017).

Για να μπορέσει όμως η αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ να εξελιχθεί στηρίχθηκε σε δυο βασικές παραδοχές:
>Οι επιτυχημένες βιομηχανίες προσαρμόζονται στις εξελίξεις και την παγκόσμια αγορά
>Η Αμυντική Βιομηχανία αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και πρέπει να παραμένει ανταγωνιστική τόσο σε τεχνολογικό όσο και οικονομικό επίπεδο.

Ας δούμε όμως πώς διαμορφώθηκε ο χάρτης των συγχωνεύσεων και εξαγορών της Αμυντικής Βιομηχανίας σε Ευρώπη, ΗΠΑ και άλλου:

Στις ΗΠΑ στις αρχές του 21ου αιώνα έγινε σαφές ότι οι κύριοι κατασκευαστές αεροδιαστημικού υλικού δεν θα μπορούσαν να ήταν περισσότεροι των τεσσάρων η πέντε. 25 περίπου εταιρικά σχήματα μετασχηματίστηκαν μετά από σειρά εξαγορών και συγχωνεύσεων σε περίπου 4 η 5.

Τα πέντε (5) μεγάλα συγκροτήματα της Αεροδιαστημικής Αμυντικής Βιομηχανίας των ΗΠΑ – η Lockheed Martin, η Boeing, η Northrop-Grumman η Raytheon και η General Dynamics, με πρωτοπόρο τα τελευταία αρκετά χρόνια την Lockheed Martin συνολικά σήμερα παράγουν περισσότερα από 250 δισεκατομμύρια δολάρια.

Αντίστοιχη διαδικασία συγχωνεύσεων στην Ευρώπη πραγματοποιήθηκε λίγο αργότερα. Παρά την ύπαρξη της ΕΕ, στην Ευρώπη οι συγχωνεύσεις εταιρειών αμυντικού και αεροδιαστημικού χαρακτήρα δεν υπήρξαν πλήρης όσον αυτές των ΗΠΑ.

Ο στρατηγικός χαρακτήρας της αμυντικής βιομηχανίας είναι σε όλους μας γνωστός όσο και η τεχνοοικονομική αναγκαιότητα της ύπαρξης της. Αμυντική βιομηχανία όμως δεν είναι εύκολο να υπάρξει να μεγαλώσει δημιουργικά χωρίς ένα πλαίσιο υποστήριξης βασικά στοιχεία της είναι τα εθνικά εξοπλιστικά προγράμματα και η ερευνητική διαδικασία.

Βασικοί Παίκτες στο Διεθνές Αμυντικό Στερέωμα είναι οι:
>ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ινδία,
>Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Σουηδία
>Ισραήλ, Ν Κορέα, Ιαπωνία, Τουρκία, Σ. Αραβία
>Καναδάς, Βραζιλία και Αυστραλία.

Η διασύνδεση της με τις ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας υπαγορεύουν τις ανάγκες και απαιτήσεις της. Οι ερευνητικοί φορείς οφείλουν να ψάξουν στα εργαστήρια και να βρουν λύσεις οι οποίες όμως θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας.

Οι διεθνείς συνεργασίες σε κάθε επίπεδο της αναπτυξιακής η βιομηχανικής διαδικασίας αναπτύσσονται έτσι ώστε να αποφευχθούν περιττές επαναλαμβανόμενες δαπάνες προς την ίδια κατεύθυνση.

Για την σωστή ανάπτυξη απαιτούνται κυβερνητικές δεσμεύσεις. Αυτές για να είναι αποτελεσματικές και επιτυχείς απαιτούν υπερκομματικές διαδικασίες και συμφωνίες που να ξεπερνούν τους χρονικούς ορίζοντες μιας κυβέρνησης. Για να εξασφαλιστεί αυτό απαιτούνται μεγάλα οικονομικά κονδύλια και συχνά οικονομίες κλίμακας που ξεπερνούν τα σύνορα μιας χώρας.

Σε αυτό το οικονομικό κλίμα, η συζήτηση και ο προβληματισμός για την ασφάλεια της χώρας γίνεται όλο και εντονότερος και έχει επικεντρωθεί στο βασικό και μάλλον απλοϊκό δίλημμα, κονδύλια για την προστασία της χώρας από εξωτερικές απειλές και τον αμυντικό εκσυγχρονισμό, ή κονδύλια για την ανάπτυξη, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, το κοινωνικό κράτος και την οικονομική ευημερία των πολιτών;

Αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι με ποιο τρόπο οι αμυντικές δαπάνες που πρωτίστως αποβλέπουν στην διασφάλιση της Αδιάλειπτης Αποτρεπτικής ισχύος, μπορούν να συνεισφέρουν οικονομικά και τεχνολογικά λαμβάνοντας υπόψη, τις Γεωπολιτικές Εξελίξεις, την ΑΟΖ , το ασταθές Γεωπολιτικό Περιβάλλον, τις Ασύμμετρες Απειλές και την Λαθρομετανάστευση και την αυξανόμενη επιθετικότητα γειτόνων μας.

Δεν πρέπει όμως ποτέ να μας διαφεύγει ποια είναι η κεντρική Φιλοσοφία Αμυντικών Εξοπλισμών και ο κεντρικός τους στόχος. Αυτοί είναι:
>Διατήρηση Αποτρεπτικής Ισχύος
>Επιλογή Συστημάτων με τον Υψηλότερο Δείκτη Σχέσης Κόστους/Αποτελεσματικότητας
>Αξιοποίηση Συστημάτων σε Μεγάλο Βάθος Χρόνου
>Συνεχής Βελτίωση – Εκσυγχρονισμός – Διαθεσιμότητα
>Καλύτερη Κατανομή Πόρων σε μεγάλο Χρονικό Διάστημα
>Δυνατότητα Ένταξης σε μεγάλα Διεθνή Προγράμματα
>Αυτονομία υποστήριξης

Ο ορθολογισμός των αμυντικών δαπανών θα πρέπει να γίνεται πάντα σε συνδυασμό με την αξιολόγηση εξωτερικών απειλών, την ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών και την απόκτηση επιχειρησιακού πλεονεκτήματος, την ισορροπία μεταξύ της υποστήριξης των υπαρχόντων οπλικών συστημάτων και νέων, τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, την ελαχιστοποίηση της εξάρτησης και όλα αυτά σε περιβάλλον απόλυτης διαφάνειας.

Η Ελλάδα για σημαντικό διάστημα ακόμα και την πρόσφατη δεκαετία της κρίσης ήταν και είναι από τις ελάχιστες χώρες της ΕΕ αλλά και της βορειοατλαντικής συμμαχίας που αναλώνουν μεγάλο μέρος του Προϋπολογισμού τους στον τομέα της άμυνας.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η αμυντική βιομηχανία είναι ένας στρατηγικός τομέας της οικονομίας, της ασφάλειας της σταθερότητας, της απασχόλησης και της οικονομικής ανάπτυξης. Οι σύγχρονες αμυντικές βιομηχανίες αντιμετωπίζονται τόσο ως διπλωματικό όπλο όσο και σαν βασικά στοιχεία τεχνολογικής και οικονομικής επιρροής περιφερειακού η και παγκόσμιου χαρακτήρα.

Στρατιωτικοί συνασπισμοί βασίζονταν στην ανάπτυξη και εδραίωση βιομηχανικών δικτύων έτσι ώστε από κοινού να αναπτύσσουν, παράγουν, συντηρούν άλλοτε ασφάλεια και άμυνα άλλοτε διπλωματική επιρροή.

Για την αντιμετώπιση της συνεχούς διεύρυνσης των απειλών, κατά τα τελευταία εξήντα χρόνια αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν διαφορετικά επιχειρηματικά μοντέλα προσέγγισης για την υλοποίηση των αμυντικών εξοπλισμών.

Τα πρώτα και παλαιότερα εξ’ αυτών (δεκαετίες 60 και 70) στηρίχθηκαν σε αμυντικά προϊόντα που απευθύνονταν σε αμιγώς εσωτερικές αγορές και αναπτύχθηκαν με κρατική χρηματοδότηση, ενώ απέβλεπαν σε περιορισμένες εξαγωγές και ελάχιστες γραμμές συμπαραγωγής.

Στην συνέχεια τις δεκαετίες του 80 και 90 η επιχειρηματική προσέγγιση άλλαξε και δομήθηκε, στη βάση ανάπτυξης αμυντικών προϊόντων, με χρηματοδότηση από τον εκάστοτε πελάτη, ενώ επιδιώχθηκε η συμμετοχή και άλλων πελατών στην συνέχεια με την μορφή συμπαραγωγών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτού του μοντέλου αποτελεί το αεροσκάφος F-16, ιδιαίτερα κατά τις τελευταίες εκδόσεις του (Block 50 and beyond).

Ο μετασχηματισμός της αμυντικής βιομηχανίας σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να μας αφυπνίσει και μάλιστα σύντομα. Οι πόροι που απαιτούνται για την ανάπτυξη των σύγχρονων οπλικών συστημάτων (οικονομικοί και τεχνολογικοί) δεν είναι πλέον δυνατόν να αντιμετωπισθούν και να καλυφθούν από μια και μόνο χώρα (αυτό ισχύει ακόμα και για τις δυο υπερδυνάμεις) και απαιτούν την δημιουργία διεθνών συνεργιών.

Η αμυντική βιομηχανία και η εκάστοτε κυβέρνηση πρέπει λοιπόν να πορευθούν βάσει αυτού του γεγονότος και να επιδιώξουν τη συμμετοχή σε τέτοιες διεθνείς συνεργασίες και προγράμματα, καθόσον είναι ο καλύτερος δρόμος για την δημιουργία μιας ισχυρής αμυντικής βιομηχανία με εξωστρεφή χαρακτήρα.

Απαιτείται τέλος ένα νέο πλαίσιο συνεργασίας των κρατικών βιομηχανιών με ιδιώτες αλλά και συνεργασίας των ιδιωτών με τις ΕΔ. Με τον τρόπο αυτό οι ήδη διαμορφωμένες δυνατότητες και υποδομές που σήμερα υπολειτουργούν, θα μεταμορφωθούν μέσα από τις ανταγωνιστικές προοπτικές, την προσαρμοστικότητα, την ελευθερία επιχειρηματικών κινήσεων, την ευελιξία στη χρηματοδότηση και το σύγχρονο μάνατζμεντ που θα προσφέρει ο ιδιωτικός τομέας, σε ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας αλλά και του κλάδου των σχετικών με την άμυνα υπηρεσιών.

Η διάχυση δε αυτής της ανάπτυξη θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη για τη χώρα, τόσο στην αύξηση του ΑΕΠ, όσο και στην αύξηση της απασχόλησης και τη διακράτηση/προσέλκυση στη χώρα υψηλού επιπέδου εργατικού δυναμικού, ενώ παράλληλα θα συνεισφέρει τα μέγιστα στη συγκρότηση και διατήρησης μιας ισχυρής θέσης σε γεωπολιτικό επίπεδο, αλλά και στην αποτρεπτική ικανότητα της χώρας μας.

Στην συνέχεια η επιχειρηματική προσέγγιση άλλαξε και δομήθηκε, μέχρι σήμερα, στην βάση ανάπτυξης προϊόντων στρατιωτικού και πολιτικού χαρακτήρα, με χρηματοδότηση από τον εκάστοτε πελάτη, ενώ συγχρόνως επιδιώχθηκε η συμμετοχή διεθνών πελατών από την αρχή του κάθε προγράμματος και αναπτύχθηκε μια διευρυμένη αλυσίδα υποστήριξης σε παγκόσμιο επίπεδο..

Ας μην ξεχνάμε ότι οι προμηθευτές και οι συμμετέχοντες στην σχεδίαση, κατασκευή και μετέπειτα υποστήριξη ενός οπλικού προϊόντος είναι μία ιδιαίτερα πολύπλοκη υπόθεσή που απαιτεί πολλαπλά επίπεδα προμηθευτών συχνά από πολλές συνήθως συμμαχικές χώρες. Αντίστοιχα περίπλοκη είναι και η εφοδιαστική αγορά για το αεροπλάνο της πολιτικής αεροπορίας.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα πολυεθνικής συμμετοχής είναι και το αεροσκάφος F-16, ιδιαίτερα μετά την έκδοση Block 50. Αλλά και οι εργασίες αναβάθμισης του πετυχημένου αυτού μαχητικού όπως όλοι γνωρίζουμε.

Η εξέλιξη φυσικά του F-16 από την πλευρά υπηρεσιακών δυνατοτήτων υπήρξε συνεχείς τα τελευταία 30 χρόνια, με αποτέλεσμα το αεροσκάφος να συνεχίσει να διαθέτει τεχνολογία αιχμής παρά τα 30 και πλέον χρόνια παραγωγής του.

Η μέγιστη αποτελεσματικότητα που διαθέτει με το μικρότερο δυνατό κόστος, η οικονομίας κλίμακος και οι συνεχείς αναβαθμίσεις του προγράμματος, ως και του παγκόσμιου σύστημα συντήρησης, είναι μερικά από τα αίτια που κατέστησαν το F-16 το πλέον πετυχημένο αεροσκάφος πολλαπλών ρόλων στην ιστορία.

28 και πλέον Πολεμικές Αεροπορίες που το επέλεξαν και το εμπιστεύτηκαν για την άμυνα της χώρας τους. Στη διαφάνεια αυτή βλέπουμε τα βασικά στοιχεία αναβάθμισης του αεροσκάφους.

Το Νέο αμυντικό περιβάλλον και οι παγκόσμιες απειλές έχουν σημαντικά μεταβληθεί τα τελευταία 20 χρόνια. Από τις μικρές και ασύμμετρες απειλές μικρών ομάδων που απειλούν σε διάφορα μέρη του πλανήτη, το αμυντικό περιβάλλον μετετράπη σε ενέργειες χωρών, ολοένα και περισσότερο απειλητικές διαθέσεις, και έχοντας στην κατοχή τους υπερσύγχρονα αεροπλάνα, αντιαεροπορικά συστήματα, ναυτικά συστήματα, κ.α.

Μετάβαση από το Μοντέλο Συμπαραγωγής του F-16, στο Μοντέλο της Από Κοινού Ανάπτυξης, Παραγωγής και Υποστήριξης του F-35, ως και τις τακτικές κοινών επιχειρήσεων των τριών όπλων Αεροπορίας, Ναυτικού και Πεζοναυτών. Το μέλλον το αεροπορικών επιχειρήσεων έχει έρθει, είναι εδώ και ακούει στο όνομα F-35!

Σε αντίθεση με το παρελθόν, το F-35 δεν είναι απλά ένα νέο μαχητικό αεροσκάφος που αντικαθιστά ένα παλαιότερο, αλλά ένα επαναστατικό καινοτόμο πρόγραμμα, το οποίο αντικαθιστά περισσότερους από 13 διαφορετικούς τύπους μαχητικών αεροσκαφών Α-Α & Α-Ε που βρίσκονται σήμερα σε υπηρεσία και αεροσκαφών ειδικών αποστολών.

Στηρίχθηκε σε ένα μοναδικό μοντέλο πολυεθνικής και πολύ-συμμετοχικής ανάπτυξης οπλικού συστήματος από 11 χώρες και τις αντίστοιχες βιομηχανίες αυτών, δημιουργώντας για πρώτη φορά ένα πρωτοφανές κατασκευαστικό δίκτυο με τεράστιες δυνατότητες και εμπειρία.

Σε ό,τι αφορά στις διεθνείς συνεργασίες και το νέο πρότυπο επιχειρηματικής προσέγγισης χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αποτελεί το F-35, στο οποίο συγκεντρώθηκαν όλες οι σύγχρονες τεχνολογίες που απαρτίζουν ένα μαχητικό 5ης γενιάς. Ο στόχος της διαλειτουργικότητος…

Η επιτυχία και των τριών μαχητικών της Lockheed Martin 4ης και 5ης Γενιάς (F-16, F-22 και F-35) οφείλετε στην αλληλοτροφοδότηση τους με τεχνολογίες αιχμής. Ενώ συνήθως η ροή της τεχνολογίας πήγαινε από τα αεροσκάφη 5ης Γενιάς σ’ αυτά της 4ης, έχουμε και πρόσφατα ένα σημαντικό παράδειγμα όπου το σύστημα (Traffic Collision Avoidance System) εγκαθίσταται στα μαχητικά F-35, αφού πρώτα όμως είχε αναπτυχθεί και εγκατασταθεί στα μαχητικά F-16.

Φυσικά η μετάβαση από της 4ης στα 5ης Γενιάς αεροσκάφη βασίζετε στην διατήρηση των πολλαπλών ρόλων τους, στα έξυπνα όπλα και στην ενσωμάτωση τεχνολογιών Stealth στην ενσωμάτωση νέων αισθητήρων και δικτυοκεντρική του σχεδίαση. Οι τεχνολογίες που ενσωματώνονται σε μαχητικά όπως τα F-35, είναι κυρίως τεχνολογία χαμηλής εντοπισιμότητος Stealth, έξυπνων όπλων, νέων τεχνολογιών ηλεκτρονικής σάρωσης Radar, κατευθυνόμενης ενέργειας, δικτυοκεντρικής αρχιτεκτονικής και διαστημικής υποστήριξης από το διάστημα.

Η δικτυοκεντρική αρχιτεκτονική των F-35 ενισχύουν την συγκέντρωση, ανάλυση, ιεράρχηση, παρουσίαση, διάθεση και διάχυση της πληροφορίας, της επικοινωνίας, τον έλεγχο και την διαχείριση των δεδομένων της μάχης, αλλά και την καλύτερη απόδοση και επίγνωση της μάχης από τον χειριστή. Με δυο λόγια, το F-35 επαναπροσδιορίζει τη σχέση μεταξύ αρχιτεκτονικής συστημάτων και χρόνου.

Ο 21ος αιώνας φέρνει και τον τελευταίο μετασχηματισμό στη φιλοσοφία επιχειρηματικής προσέγγισης με την έλευση του F-35. Τα μελλοντικά πρότυπα στηρίζονται στις διεθνείς συνεργασίες και συνοψίζονται στην φιλοσοφία για ανάπτυξη και κατασκευή προϊόντων παγκόσμιας αποδοχής για παγκόσμιες αγορές. Αυτό είναι το F-35.

Αυτό απαιτούσε και μία ιδιαίτερα σύγχρονη σε σχεδίαση και κεφαλαιουχικό εξοπλισμό με βάση τη ρομποτική γραμμή παραγωγής. Οι βασικές αερο-βιομηχανίες από τις χώρες συνεταίρους που συμμετέχουν στο πρόγραμμα δημιουργούν ένα πρωτοφανές κατασκευαστικό δίκτυο με τεράστιες δυνατότητες και εμπειρία.

Πολλές χώρες, όπως η γειτονική Ιταλία, επένδυσαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια στην κατασκευή νέων εργοστασιακών συγκροτημάτων για την ανάληψη υποατασκευαστικού έργου από την Lockheed Martin. Εδώ βλέπουμε την κατασκευή της πτέρυγας του F-35 και το εργοστάσιο συναρμολόγησης του αεροσκάφους στο Cameri.

Στο διάγραμμα αυτό μπορούμε να δούμε την παγκόσμια κατανομή και αλυσίδα παραγωγής του αεροσκάφους. Το τελευταίο διάστημα το πρόγραμμα του F-35 έχει λάβει μεγάλη και στρατηγικής σημασίας δημοσιότητα, κυρίως λόγω των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνοψίζοντας, το πρόγραμμα του μαχητικού 5ης γενιάς του F-35, στηρίχθηκε σε ένα μοναδικό μοντέλο πολυεθνικής και πολύ-συμμετοχικής ανάπτυξης οπλικού συστήματος από 14 χώρες και τις αντίστοιχες βιομηχανίες αυτών.

Είναι ένα Πολυεθνικό Πρόγραμμα με ιδιαίτερη Ευρωπαϊκή Διάσταση, Διεθνείς Συνεργασίες, Οικονομιών Κλίμακος, Σημαντικά Βιομηχανικά, Τεχνολογικά / Οικονομικά Οφέλη για όλες τους συμμετέχοντες. Το F-35 στηρίζει την επιτυχία του στο ότι θα είναι σε θέση να αντικαταστήσει περισσότερα από 13 μαχητικά 4ης γενιάς.

Όσον αφορά τον αριθμό των αεροσκαφών που παραδίδονται ετησίως… έχουμε παραδόσεις δύο (2) αεροσκαφών κάθε τρεις (3) εργάσιμες ημέρες – αριθμός πρωτάκουστος στην σύγχρονη παγκόσμια Αεροναυπηγική Βιομηχανία. Παρήχθησαν περί τα 400 αεροσκάφη τα οποία λειτουργούν από 17 διαφορετικές Αεροπορικές Βάσεις ενώ έχουν παραχθεί περισσότερες από 200 χιλιάδες ώρες πτήσης από τους 800 περίπου πιλότους και τους 7,000 τεχνικούς συντήρησης.

Το αεροσκάφος έχει κάνει περισσότερες των 95 εξορμήσεων από αεροπλανοφόρα, πετάει από 14 διαφορετικά επιτελεία Αεροπορίας, Ναυτικού και Πεζοναυτών, και χρησιμοποιεί το πλέον σύγχρονο λογισμικό υποστήριξης – το ALIS.

Τα στοιχεία κόστους του προγράμματος βαίνουν ολοένα προς τα κάτω, και τούτο λόγω των οικονομιών κλίμακος. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η τιμή του αεροσκάφους Fly Away από τα πρώτα αεροσκάφη που παρήχθησαν μέχρι σήμερα είναι περισσότερο από 60%.

Το αεροσκάφος παράγει αξιοπιστία, και η αξιοπιστία αυτή μεταφράζεται σε υψηλή διαθεσιμότητα και χαμηλό κόστος υποστήριξης. Ο στόχος της υποστήριξης και των υψηλών διαθεσιμοτήτων του αεροσκάφους είναι πρωταρχικός για όλους τους χρήστες του μαχητικού, και φυσικά για την Lockheed Martin.

Το πρόγραμμα διαθέτει περισσότερους από 1,500 υποκατασκευαστές και προμηθευτές, ενώ οι οικονομικές επιπτώσεις της παραγωγής του έχουν ξεπεράσει τα 45 δισεκατομμύρια δολάρια, προσφέροντας έμμεσες και άμεσες θέσεις εργασίας, περισσότερες από 200 χιλιάδες.

Επιτυχημένα εξοπλιστικά προγράμματα είναι αυτά που προσφέρουν:
>Ικανοποίηση επιχειρησιακών απαιτήσεων του χρήστη
>Δημιουργία υποδομών
>Μεταφορά τεχνογνωσίας στη χώρα και Αυτονομία
>Αύξηση απασχόλησης και Εξαγωγικές ευκαιρίες
>Συνεισφορά στην οικονομική ανάπτυξη

Σε κάθε περίπτωση για την επίτευξη των στόχων αυτών, απαιτείται:
>Στρατηγικές διεθνείς συμμαχίες και Συμμετοχή σε διεθνή προγράμματα & Συμπαραγωγές
>Οικονομίες κλίμακος
>Μακροχρόνιος Στρατηγικός προγραμματισμός
>Σύγχρονη τεχνολογική υποδομή – Έρευνα και Ανάπτυξη
>Μεταφορά Τεχνογνωσίας και ενίσχυση της Ανταγωνιστικότητας

Κυρίες και Κύριοι, η άμυνα μας αλλά και η αμυντική μας βιομηχανία αλλά και η χώρα έχει σήμερα ανάγκη περισσότερο από ποτέ την ένταξή της σε μεγάλα διεθνή αμυντικά προγράμματα που αφενός προσδίδουν μεγάλη αύξηση της αποτρεπτικής μας ικανότητας αλλά και αφετέρου δίνουν τη δυνατότητα ανάπτυξης και διατήρησης της εγχώριας βιομηχανίας.

Παραθέτω στην σημερινή ημερίδα τις παρακάτω σκέψεις και συμπεράσματα:
>Αμυντικά Προγράμματα Μοχλός Ανάπτυξης
>Υπάρχουν Λύσεις παρά την Οικονομική Κρίση
>Απαιτείται Στρατηγικός Σχεδιασμός
>Δημιουργία Διεθνών Συνεργασιών – Επιλογή Εταίρων
>Ενίσχυσή και Ανάπτυξη της Αμυντικής Βιομηχανίας
>Προσήλωση στην Αδιάλειπτη Αμυντική Αποτροπή
>Διδάγματα από το παρελθόν
>Ορθολογική Λήψη Αποφάσεων

Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι η σημερινή οικονομική πραγματικότητα αλλά και η συνεχιζόμενη αστάθεια στην περιοχή απαιτεί την λήψη άμεσων αποφάσεων, χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις. Και αυτό γίνεται ακόμα πιο επιτακτικό για την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας μας, αλλά και την αμυντική βιομηχανία.

Το μέλλον που θα πρέπει να επιδιώκουμε είναι ένα μέλλον συνεργασιών μεταξύ συμμάχων και φίλων, αλλά ο αγώνας και η προσπάθεια πρέπει να δοθεί τώρα κυρίως συλλογικά.

Ευχαριστώ πολύ.

defence-point.gr

Διαβάστε όλο το άρθρο

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Loading…



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr




Loading…

Για άμεση ενημέρωση πατήστε follow και ακολουθήστε μας στο twitter