Η ινδική Αεροπορία χρησιμοποίησε ένα μείγμα γαλλικών Mirage 2000 και ρωσικών Su-30 MKI για να πλήξει τους στόχους στην πακιστανική επικράτεια, στην περιοχή του Κασμίρ, την πρώτη επιχείρηση των Ινδών από τον πόλεμο του 1971.
Οι λεπτομέρειες που διαρρέουν στη δημοσιότητα είναι άκρως ενδιαφέρουσες και είναι βέβαιο ότι θα μελετηθούν από όσους έχουν λόγο να ενδιαφέρονται για την εξέλιξη της ινδικής στρατιωτικής ισχύος. Είναι προφανές, ότι το σύνολο της αεροπορικής δύναμης της Ινδίας είχε τεθεί σε ετοιμότητα, υπό τον φόβο πακιστανικού αντεκδικητικού πλήγματος(retaliatory strike).
Τη νυχτερινή επιχείρηση που διήρκεσε συνολικά 20 λεπτά (από τις 3:45 π.μ. μέχρι τις 4:05 π.μ.), αν και η τελική φάση της με την εξουδετέρωση των στόχων λιγότερο από δύο λεπτά, συντόνισε η ανώτατη ηγεσία της Αεροπορίας από Κέντρο Επιχειρήσεων στην πρωτεύουσα Νέο Δελχί.
Για την εξέλιξη της επιχείρησης ενημερώνονταν διαρκώς, σχεδόν σε ζωντανό χρόνο, η ανώτατη πολιτική (πρωθυπουργός, υπουργός Άμυνας, Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας) και η υπόλοιπη στρατιωτική ηγεσία της χώρας (οι αρχηγοί των άλλων Κλάδων, των χερσαίων και ναυτικών δυνάμεων της χώρας).
Η επιχείρηση της ινδικής Αεροπορίας για την καταστροφή του μεγαλύτερου κέντρου εκπαίδευσης ισλαμιστών τρομοκρατών, Jaish-e-Mohammed, στο Balakot στην περιοχή Khyber Pakhtunkhwa του Πακιστάν, εκτελέστηκε με την αξιοποίηση 12 γαλλικής κατασκευής μαχητικών Mirage 2000 σε ρόλο βομβαρδισμού.
Τα αεροσκάφη αυτά υποστηρίχθηκαν στην αποστολή τους από μαχητικά ρωσικής προέλευσης Sukhoi Su-30MKI σε ρόλο αεροπορικής υπεροχής, τα οποία εξασφάλισαν ότι τα πακιστανικά μαχητικά (σ.σ. F-16 της Αεροπορίας της χώρας όντως απογειώθηκαν αλλά απετράπησαν από το να πλησιάσουν) δεν θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την αποστολή βομβαρδισμού των Mirage.
Σύμφωνα με πηγές του ινδικού Γενικού Επιτελείου που επικαλούνται ινδικά μέσα ενημέρωσης, στην αποστολή συμμετείχε επίσης ένα αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού IL-78 το οποίο παρέμεινε εντός του ινδικού εναέριου χώρου και δύο αεροσκάφη έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου (AWACS – Airborne Warning and Control System).
Συγκεκριμένα, από 12 Mirage-2000H Vajra του 40ου Σμήνους τα οποία απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Gwailor προερχόμενα από την αεροπορική βάση Ambala, σε συνεργασία με ένα ιπτάμενο ραντάρ E145 AEW Netra ινδικής κατασκευής, το οποίο απογειώθηκε από την αεροπορική βάση της Bhatinda, και ένα ιπτάμενο τάνκερ τύπου Il-78 Midas, το οποίο απογειώθηκε από την αεροπορική βάση Agra.
Επιπλέον στην επιχείρηση χρησιμοποιήθηκε ένα αερόχημα Heron της ισραηλινής ΙΑΙ για την κάλυψη της επιχείρησης σε αληθινό χρόνο με τους ηλεκτροοπτικούς του αισθητήρες. Σύμφωνα με πληροφορίες τα γαλλικής κατασκευής μαχητικά χρησιμοποίησαν αμερικανικής κατασκευής βόμβες κατευθυνόμενες με δέσμη Laser τύπου GBU-12 Paveway ΙΙ σε συνδυασμό με ατρακτίδιο ισραηλινής κατασκευής τύπου Litening, ενώ άλλες πηγές αναφέρουν ότι χρησιμοποιήθηκαν κατευθυνόμενες βόμβες SPIKE EO/GPS των 2000 λιβρών ισραηλινής κατασκευής.
Τα αεροσκάφη πέταξαν σε χαμηλό ύψος διασχίζοντας την «Συνοριακή Γραμμή Ελέγχου» για να μην εντοπιστούν από τα πακιστανικά. Η επιχείρηση διήρκεσε συνολικά 21 λεπτά και ξεκίνησε τις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Φεβρουαρίου στις 03.30 τοπική ώρα με την απογείωση των αεροσκαφών, τα οποία έπληξαν τους στόχους στο Balakot στις 03.45 και στο Muzaffarabad στις 03.48 και ολοκληρώθηκε στις 04.06 με την αποχώρηση των μαχητικών.
Ο Ινδός υπουργός Εξωτερικών, ώρες μετά την επιχείρηση, σε δηλώσεις του υποστήριξε, ότι από την επιχείρηση έχασε τη ζωή του μεγάλος αριθμός τρομοκρατών, εκπαιδευτών, εκπαιδευομένων και στρατιωτικών διοικητών.
Η τρομοκρατική οργάνωση, φέρεται από πληροφορίες των ινδικών μυστικών υπηρεσιών να βρισκόταν στην τελική φάση εξαπόλυσης νέων επιθέσεων αυτοκτονίας σε διάφορα σημεία, οπότε αποφασίσθηκε να δοθεί ένα σκληρό μάθημα με αποτρεπτικό περιεχόμενο, κυρίως στους υποστηρικτές τους Πακιστανούς…
