Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
ενάντιος
Χθες η ιταλική κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης αναφορικά με τον προϋπολογισμό που κατέθεσε στη βουλή και στον οποίο αντιτάχθηκε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Στη μυστική ψηφοφορία που διεξήχθη στην ιταλική βουλή η κυβέρνηση έλαβε 330 ΝΑΙ, 219 ΟΧΙ και μία αποχή κι αρκούσαν μόλις 275 ψήφοι για την εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση.
Τώρα ο “μισητός” προϋπολογισμός είναι “Νόμος του Κράτους” κι αναμένεται η συζήτηση με τη σχετική ψηφοφορία στη Γερουσία, ώστε να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή από την 1η Γενάρη 2019.
Περισσότερους από έξι ολόκληρους μήνες και τώρα στα μέσα του Δεκέμβρη, παρά τις απειλές, τον οικονομικό στραγγαλισμό από το υπερεθνικό κεφάλαιο, τις συμβουλές του ηγέτη της ευρωπαϊκής “αριστεράς” (Η απάντηση Fusaro στον Τσίπρα: «Εν συντομία, ο λόγος ενός πειθήνιου σκλάβου»!), τις αποφάσεις των ηγετών της ευρωζώνης (Ευρωπαϊκό “αντιφασιστικό” Μέτωπο! Οι 18 ομόφωνα καλούν την Ιταλία να συνθηκολογήσει και να παραδοθεί), τα όνειρα, οι προσδοκίες κι οι περισπούδαστες “αναλύσεις” των “εγγυητών του ταξικού αγώνα” έπεσαν στο κενό. Στην Ελλάδα το ενιαίο μέτωπο εναντίον του ιταλικού λαού και της κυβέρνησής του είχε τη δική του ήττα (Ενώ στην Ελλάδα όλοι παρακαλούν να υποταχθεί η “ακροδεξιά” ιταλική κυβέρνηση και γίνονται πυθίες).
Πάντως η ιταλική υπόθεση αποτέλεσε για το ελληνικό πολιτικό σύστημα ένα σημείο αναφοράς που σηματοδοτεί την “εθνική ενότητα” “αριστεράς” και δεξιάς μπροστά στον κοινό εχθρό, την Ιταλία που απειλεί τη “μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή οικογένεια” και το “θεόσταλτο” ευρώ.
Ακόμη και οι αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα έχουν το κόμμα της ΛαΕ (Λαφαζάνης) σφυρηλάτησαν για ακόμη μια αφορά την κοινή τους “αντιδεξιά κι αντιρατσιστική” ενότητα (Μήπως ο φασισμός κρύβεται από τον “αντιφασισμό κι αντιρατσισμό”;). Μια ενότητα σε ευρωπαϊκό επίπεδο που εκφράστηκε επίσης και το Σεπτέμβρη στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο όπου ΛαΕ και ΣΥΡΙΖΑ ανήκουν στην ίδια ευρωομάδα με ηγέτη τον Τσίπρα (ΚΚΕ-Συριζα «ήλθαν εἰς ἀῤῥαβῶνα κοινωνίαν» με κουμπάρους τα… «ανοικτά σύνορα»;) κι ίσως αυτά τα πρώτα βήματα κοινής πολιτικής στάσης να ευνοήσουν την επανένωση του χώρου, για κοινή αντιμετώπιση της ακροδεξιάς και του ρατσισμού στην Ευρώπη.
Τι καινούριο εμπεριέχεται σ’ αυτόν τον προϋπολογισμό που τόσο πολεμήθηκε;
Κατώτατη σύνταξη, ενίσχυση ατόμων με ειδικές ικανότητες (έτσι χαρακτηρίζονται πλέον στην Ιταλία τα άτομα με ειδικές ανάγκες), οικογενειακά επιδόματα τέκνων κ.α.π. 780 ευρώ μηνιαίως.
Φόρος 15% για εισοδήματα μέχρι 60.000 ευρώ, καμία αύξηση ΦΠΑ.
Ακριβώς τα ζητήματα που είναι το “κόκκινο πανί” για τους ευρωκράτες, το ΔΝΤ και το διεθνές κεφάλαιο.
Η κυβέρνηση επιμένει. Ο “κοινωνικός μισθός” είναι για επιμόρφωση, επανένταξη και επαγγελματικό προσανατολισμό των εκατομμυρίων πολιτών που είναι άνεργοι ή απολύθηκαν και θα αποτελέσει τόνωση της εθνικής οικονομίας. Σύνταξη στα 62 –τι να την κάνεις τη σύνταξη στα 70… για αξιοπρέπεια και χαρά είναι η σύνταξη που είναι κόπος του εργαζόμενου… λέει ο Σαλβίνι. Η χώρα πόλος έλξης εκατομμυρίων τουριστών μπορεί να μην έχει αεροπορική εταιρία με ιταλική σημαία;… αναρωτιέται ο Ντι Μάιο.
Ας δούμε κι ορισμένες μικρές λεπτομέρειες του προϋπολογισμού που προκάλεσε τον πανικό στην Ευρώπη.
Επίδομα παιδικού σταθμού 1.500 ευρώ ετησίως.
Αγορά Παιδικών καθισμάτων για τα μικρά παιδιά στο αυτοκίνητο.
Κάρτα-Οικογένειας. Για πολύτεκνες οικογένειες Ιταλών πολιτών και Ευρωπαίων πολιτών με παραμονή στην Ιταλία (αποκλείονται πολίτες τρίτων χωρών). Αγορές ειδών πρώτης ανάγκης, τροφίμων, φαρμάκων, πληρωμές ηλεκτρικού, ύδρευσης κ.λπ. με έκπτωση.
Αποζημίωση των πολιτών που εξαπατήθηκαν από τράπεζες. Κουρέματα καταθέσεων, απώλεια καταθέσεων από τράπεζες που “πτώχευσαν” και θεωρήθηκαν οι καταθέτες ως μέτοχοι, μέχρι του ποσού των 100.000 ευρώ.
Τέλος στα “καταστήματα στοιχημάτων”, φρουτάκια, τζόγος. Πλήρης απαγόρευση διαφημίσεων, συγκεκριμένο ωράριο λειτουργία με αρμοδιότητα ελέγχου στους Δήμους, απομάκρυνση από πλατείες, πλησίον σχολείων κ.λπ.
85 εκατομμύρια για ενίσχυση σεισμοπαθών Κεντρικής Ιταλίας. Το ποσό είναι αποτέλεσμα των περικοπών στους βουλευτές και γερουσιαστές.
Ενίσχυση των επιχειρήσεων για επιμόρφωση εργαζομένων.
40 εκατομμύρια ευρώ για ενίσχυση Πανεπιστημίων, 10 εκατομμύρια ευρώ για την έρευνα και 10 εκατομμύρια ευρώ υποτροφίες.
300 επιπλέον προσλήψεις Επιθεωρητών Εργασίας.
Υπηρεσίες Καθαριότητας Σχολείων ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ Δημόσιες. Προσλήψεις 18.000 ατόμων.
Τουρίστες στην Ιταλία μπορούν να κάνουν αγορές με μετρητά (όχι πιστωτική κάρτα) ύψους 15.000 ευρώ.
Μειώσεις φόρου κατανάλωσης για την μπύρα και για τις Ζυθοποιίες μείωση κατά 40% του ειδικού φόρου κατανάλωση.
Η ηλεκτρονικές ταυτότητες των πολιτών που εκδίδουν οι Δήμοι, θα μπορούν να εκδίδονται και από τα Ταχυδρομεία.
Υπηρεσίες ξενοδοχείων και spa (ΦΠΑ 9%).
Ημερήσια ΟΛΑ τα δημοτικά Σχολεία. Άμεσα 2.000 προσλήψεις δασκάλων.
“Χρυσές Συντάξεις”. Περικοπές ως και 40% σε συντάξεις πρώην προέδρων δημοκρατίας, υπουργών, βουλευτών, γερουσιαστών, υψηλόβαθμων κρατικών λειτουργών.
Τέλος στην Κρατική επιχορήγηση Εφημερίδων, ραδιοφώνων, τηλεοπτικών σταθμών. Το 2019 περικοπή επιχορηγήσεων 25% και σταδιακά πλήρης κατάργηση επιχορηγήσεων το 2022.
Υποχρεωτική λίστα ελέγχου και διάγνωσης νεογέννητων. Για κληρονομικές νόσους, γενετικά προβλήματα, αυτοάνοσα νοσήματα κ.λπ.
500.000 ευρώ το χρόνο για φοιτητές με ειδικά προβλήματα.
Επιπρόσθετη επιχορήγηση 30 εκατομμυρίων ευρώ το χρόνο για το Εθνικό Κέντρο Ερευνών.
28 δισεκατομμύρια για κατασκευή νέων νοσοκομείων σε περιοχές χωρίς εύκολη πρόσβαση στην περίθαλψη.
Ογκολογικές παθήσεις. Επιπρόσθετη επιχορήγηση 5 εκατομμυρίων ευρώ για περίθαλψη καρκινοπαθών και 5 εκατομμύρια για περίθαλψη καρδιοπαθών.
Στις εταιρίες Φαρμακείων τουλάχιστον το 50% του κεφαλαίου σε φαρμακοποιούς του Φαρμακευτικού Συλλόγου. Μετά το “άνοιγμα του επαγγέλματος” από την “αριστερά”… και χρόνος 6 μηνών για τακτοποίηση κι εναρμόνιση με το νέο νόμο.
Κι εκατοντάδες φιλολαϊκές ρυθμίσεις…
Το πρόγραμμα της κυβέρνησης έγινε Νόμος του Κράτους. Τα καλέσματα από την αντιπολίτευση (δεξιά κι αριστερά) να προσγειωθούν στα ευρωπαϊκά συμφέροντα και ν’ αγνοήσουν τις δεσμεύεις τους (“όλοι λέμε και υποσχόμαστε πριν τις εκλογές, αλλά μετά είναι αναγκαίος ο ρεαλισμός“… προτείνει στην κυβέρνηση η αριστερά και δεξιά ενωμένη αντιπολίτευση), οι απειλές της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, μαζί με τις προτροπές του δικού μας πρωθυπουργού… δεν έπιασαν τόπο, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός.
Η αναμενόμενη από όλους κωλοτούμπα δεν έγινε. Επόμενο βήμα ο προϋπολογισμός στη Γερουσία. Τώρα η ζωή θα δείξει αν η Ιταλία μπορεί ν’ αποτελέσει σημείο αναφοράς των ευρωπαϊκών λαών για μια Ευρώπη των Εθνών και των Λαών κι όχι την Ευρώπη του ευρώ και του υπερεθνικού κεφαλαίου.
