Είναι λόγια του σοφού ποιητή Μ. Λουντέμη και μας επαναφέρει διαχρονικά και πραγματικά στη σημερινή εποχή! Ζούμε στη χώρα της ουτοπίας και του παραλόγου. Ξεχείλισαν τα πάντα στο ψέμα, την υποκρισία, την απάτη, την προδοσία, την προχειρότητα, την ανωριμότητα!
Έχοντας υπόψη τη πολύ θλιβερή ημέρα σήμερα στο συλλαλητήριο-συγκέντρωση σε 300 πόλεις της Πατρίδας μας και του εξωτερικού, όπου υπάρχουν Έλληνες για να τιμηθεί η μνήμη τόσων νέων που χάθηκαν πριν δύο χρόνια, στο δυστύχημα των Τεμπών, αλλά και για να διατρανώσει ο λαός με τη φωνή του και την απόφασή του, προς τους κατέχοντες την εξουσία, να μην επαναληφθεί πάλι παρόμοιο φρικτό γεγονός!
Ο θείος Ευριπίδης μέσα από τις τραγωδίες του μας λέει σ΄ένα ένθετο:<<Δεν έχει να φοβάται η χώρα από το λαό, αλλά από αυτούς που τον κυβερνούν>> Και πως να μη φοβάται η χώρα από τους κυβερνώντες, όταν άλλα εννοούν και άλλα κάνουν. Από αυτά που προγραμματίζουν δεν ε φαρμόζουν ούτε τα ελάχιστα και από αυτά μισά και ελαττωματικά. Υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις…Επιτροπές, επιτροπές, επιτροπές…Χρήμα, χρήμα, χρήμα…Έχει εισπράξει η χώρα από το 1981 ως σήμερα κοντά στα 2 τρις ευρώ από επιδοτήσεις και κονδύλια της Ε.Ε. Αντί να γίνουμε μια Νέα Ελβετία, εξακολουθούμε να παραμένουμε εντυπωσιακά τριτοκοσμικοί και χρεοκοπήσαμε και μέσα στα άλλα!
Βγήκε χθες και το πόρισμα από την επιτροπή (ΕΟΔΑ ΑΜ) Οργανισμός Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών, για να μας πει το εντυπωσιακό μεταξύ των άλλων από το στόμα του κ. Bart Acco, ότι: <<Συγκρίνοντας τα στοιχεία σε σχέση με την έκθεση των πραγματογνωμόνων (ο Θεός να τους έχει πραγματογνώμονες) έχουμε φτάσει στο συμπέρασμα ότι είναι πολύ απίθανο τα έλαια σιλικόνης να έπαιξαν έναν βασικό στο φαινόμενο της πυρόσφαιρας και με αυτό συμφωνούν επιπλέον αναλύσεις ειδικών που έχουμε και επαληθεύουν τα ευρήματά μας!>>
Oι ειδικοί, των ειδικών, (ώ παντογνώστες άσχετοι), που δεν μπορούν να διαπιστώσουν επί δύο χρόνια τώρα ότι η μεταφερθείσα ύλη που προξένησε τη γιγαντιαία έκρηξη και το ολοκαύτωμα δεν ήταν σιλικόνη και ματασχηματιστές, αλλά άλλη ύλη που πρέπει να μεταφέρεται με θρησκευτικές προφυλάξεις και μέτρα στο προορισμό του. Μπάζωσαν λένε το σημείο του δυστυχήματος και δεν μπορούν να προσδιορίσουν την έφλεκτο ύλη! Εδώ υποκρίνονται και μας δουλεύουν κανονικά, για το που μπορούσαν να βρουν τα υπολείμματα και να προσδιορίσουν την ύλη:
– Από τα μπάζα εκεί που τα έχουν μεταφέρει και εναποθέσει δεν μπορούν να πάρουν πολλά πολλά δείγματα και να αναλύσουν το περιεχόμενο;
– Από το Τελωνείο Προμαχώνα και το πρωτόκολλο Δηπρασίας, αν τα άφησε η ΑΑΔΕ, δεν μπορούν οι έξυπνοι δημοσιοκάφροι να δουν ποιος πλειοψήφησε; Ποιό ήταν το προς δημοπρασία υλικό, που πάντα συνοδεύεται από Δ.Χ.Α. του Κράτους; επίσης με ποιο Δ. Αποστολής παραλήφθηκε για μεταφορά στο τελικό προορισμό;
– Από τους παθόντες που επέζησαν του δυστυχήματος και που τόσο παραστατικά και τραγικά περιγράφουν με μαύρα χρώματα το τραγικό αυτό γεγονός με λεπτομέρειες!
Η επιζήσα Βασιλική διεκτραγωδεί το γεγονός κ.κ. της εξουσίας και της ευθύνης:
<<Ήμουν ανάσκελα, έβλεπα το βαγόνι που καιγότανε, όπως το είδαν και .άλλοι επιζώντες. Τα παιδιά ουρλιά ζανε” εδώ βοήθεια, εδωωω” Βλέπαμε πάνω τα χέρια να κουνιούνται…. Το βαγόνι είχε λιώσει… Να ουρλιάζουν και να φωνάζουν μέχρι που σβήσαν οι φωνές τους. Και σίγουρα δεν ήταν πέντε επτά άτομα που λένε ορισμένοι, Τα παιδιά επιζήσανε της σύγκρουσης. Δεν είναι μόνο τα ηχητικά! Το βεβαιώνουμε και εμείς που επιζήσαμε. Και δεν μπορεί κανείς να μου κλείσει το στόμα. Ήμουν στο σημείο που ήταν ορατό το βαγόνι. Και ά κουγα και έβλεπα. Τα παιδιά επιζήσανε και καήκανε. Όπως η Ιφιγένεια ζούσε και την αφήσανε και πέθανε. Και όμως στη συνέχεια δεν βοηθήσανε κανέναν. Δεν ήρθαν! Ήταν πάνω στο δρόμο όλοι. Ασθενοφόρα, περιπολικά, πυροσβεστική. Εκείνο το βράδυ, επειδή δεν ήξερα την περιοχή, φαντάστηκα ότι δεν υπήρχε δρόμος να προσεγγίσουν το σημείο. Αλλά δεν ήταν έτσι. Η ουσία είναι πως ήταν πάνω στο δρόμο όλοι και δεν κατέβηκε κανείς να προσφέρει βοήθεια στον κόσμο. ΚΑΝΕΙΣ! Και τους σοβαρά τραυματίες οι φοιτητές τους απεγκλωβίσανε και τους βγάλανε. Όλοι ήταν από πάνω, στον δρόμο, και κοιτάγανε! Πετούσαν σκοινιά στους επιζώντες να σκαρφαλώσουν; Το ξέρετε ότι δίναν εργαλεία στα παιδιά να κόψουν σίδερα να απεγκλωβίσουν κόσμο; Το ξέρετε ότι ακόμη ανεβήκαμε πάνω δεν μας δώσαν μπουκάλι νερό και μια κουβέρτα; Το ξέρετε ότι φέραν κοπέλα τραυματισμένη βαριά … και ήταν μιάμιση ώρα στην άσφαλτο και απλά κοιτάγανε, απλά δεν κάνανε τίποτα…..Μιάμιση ώρα μετά το δυστύχημα, δέκα χλμ. από τη Λάρισα και είχε έρθει μόνο ένας γιατρός, που έπρεπε να έχει γεμίσει ο τόπος με γιατρούς…>>αυτόπτης μάρτυρας του Εγκλήματος των Τεμπών!
Όλα τ΄ανωτέρω θα ήταν αρκετά να στείλουν τον Πρωθυπουργό στο Ειδικό Δικαστήριο και τους ανευθυνο υπεύθυνους σε πολυετείς καθείρξεις και φυλακίσεις, αφού πρώτα να έκαναν όλοι χαρακίρι, αν είχαν στοιχειώδεις φιλότιμο και ευαισθησία και όχι να τους ξαναβάζουν στα ψηφοδέλτια για να τους φιλούν τα χέρια οι ψηφοφόροι, βρε μαυρογιαλούρηδες ληγούρια πολιτικοί της κακιάς ώρας!
Αυτούς τους πολιτικούς ψηφίσαμε αγαπητοί φίλοι, για να μας επαναφέρει στη πραγματικότητα ο συμπαθέστατος Βολταίρος:<<Η πολιτική στις μέρες μας, έγινε το μέσον με το οποίο συνάνθρωποί μας χω ρίς αρχές, διοικούν ανθρώπους χωρίς μνήμη!>> Και όταν φτάνουμε να φιλούμε τα χέρια πολιτικών που είναι βαμμένα με αίμα αθώων παιδιών, μόνο μνήμη δεν έχουμε, αλλά η ηλιθιότητα και το προσωπικό βόλεμα άρχει των πάντων!
΄Ετσι αγαπητοί φίλοι δεν φτιάχνουμε χώρα, και υπηρεσίες, δεν χτίζουμε το μέλλον των παιδιών μας. Σκεφτείτε τι θα γίνει αν έχουμε κάποιο ξαφνικό εξωτερικό γογονός, όπως εισβολή, ή μια φυσική καταστροφή; Χώρα ανοχύρωτη, ξέφραγο αμπέλι, περίγελος των εχθρών μας. Μιας χώρας στο καναβάτσο, γιατί μας διοικούν αχρείοι και πολύ κάτω των περιστάσεων. Επιεικώς μετριότητες και άρα σφόδρα επικίνδυνοι!
Δηλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα περιμένουμε ένα κάποιο θάμα! Αυτοί είμαστε φίλοι και όσο και να μας πονάει, όσο και να μας πληγώνει, η ελπίδα που ψάχνουμε δεν υπάρχει πουθενά. Πρέπει πρώτα να γεννηθεί στη καρδιά μας, για να βγει μετά παραέξω, αν είμαστε πραγματικά αντρειωμένοι, μετρημένοι, νουνεχείς και αποτελεσματικοί.
Η ελπίδα που μας κλέβουν σήμερα με τα αίσχη αυτά, μεταλλάσσεται σε βαριά δεσμά και είναι τροχοπέδη για την Ελλάδα του αύριο. Να σταματήσουμε να είμαστε οι <<μοιραίοι>> θεατές της συντριβής μας από αυτές τις απίθανες απάτριδες μετριότητες, να κοιτάξου με τον ορίζοντα, αλλά και προς τα πάνω στο Θεό και να βρούμε αυτό που μας έφυγε από τα στήθια μας, το Ελληνικό φιλότιμο, τη Φιλοπατρία, την πίστη, τη γενναιότητα, την αλήθεια, την αγάπη!
– Ψάχνουμε σε μύθους και εξωθεσμικές δοξασίες, προφητείες και κουβέντες που χαϊδεύουν τα αυτιά μας!
– Πόσο εύκολα ξεστρατίζουμε, όταν δεν έχουμε μά θει να σκεπτόμαστε σοβαρά!
– Πόσο εύκολα χάνουμε μάχες, που δεν δώσαμε ποτέ, επειδή δεν μάθαμε να μαχόμαστε!
– Πότε άραγε, θα αποφασίσουμε να πολεμήσουμε τους προσωπικούς μας δαίμονες!
Αγώνας φίλοι μου, για να μη φανούμε ανάξιοι των προγόνων μας, ανάξιοι των καιρών, ανάξιοι της μοίρας των δικών μας παιδιών!
Αυτά που έγιναν πριν δύο χρόνια στα Τέμπη δεν τα χω ράει ανθρώπινος νους! Ποτέ πια τέτοιο έγκλημα! Nα λάμψει η αλήθεια προς κάθε κατεύθυνση και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Να βοηθηθούν οι οικογένειες των τραυματιών αποτελεσματικά και να μην είναι το κράτος θεατής, αλλά αρωγός! Ν΄αφήσει ήσυχους η πολιτεία αυτούς που κάνουν συνειδητά τη δουλειά τους και να τους βοηθήσει να λάμψει η αλήθεια και όχι να αφήνει ουρές, με αντεκδικήσεις, εξαφανίσεις και εγκλήματα. Ενέργειες τύπου μαφίας δεν προάγουν μια ευνοούμενη πολιτεία. Αλλά η αλήθεια, η δικαιοσύνη, το καθαρό μυαλό. Ας αφήσουν λοιπόν ήσυχους αυτούς που θέλουν να προσφέρουν. Αρκετά πλέον το δεν βαριέσαι αδελφέ, ή όσο πάνε και όσα έρθουν. Είμαστε στο 2025. Το καταλαβαίνετε ρε! Το παρακράτος πέθανε….Ζήτω η δημοκρατία! Αιωνία η μνήμη αυτών των ηρωϊκών παιδιών. Καλό κουράγιο από το κουράγιο στους γονείς τους, τους φίλους, τους συγγενείς…. Θα σας θυμόμαστε πάντα…..!
Φεβρουάριος 2025 Ιωάννης Καλάκος
