Ουκρανικοί λοιπόν μας λένε ότι είναι οι πυραυλοκινητήρες που χρησιμοποιούν οι Βορειοκορεάτες στους βαλλιστικούς πυραύλους που δοκιμάζουν. Το εργοστάσιο Yuzhmash που παρήγαγε διηπειρωτικούς πυραύλους επί ΕΣΣΔ στην Ουκρανία, φέρεται πως με κάποιον τρόπο, οι κινητήρες των πυραύλων αυτών να έφτασαν στα χέρια της Βόρειας Κορέας. Είναι όμως έτσι;
Σχολιάζει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι η πώληση αυτή καθαυτή κατ’ εμέ, αλλά η μεταφορά των ογκωδέστατων πυραυλοκινητήρων από την Ουκρανία στην Β. Κορέα και η εμπλοκή της ρωσικής εταιρείας στην όλη επιχείρηση. Υπάρχει επίσης χρονική αναντιστοιχία με αυτά που λέγονται…
Ο Γιανουκόβιτς ανετράπη τον Φεβρουάριο του 20014 και όντως προκλήθηκε τότε χάος, η δε τεχνολογία και οι κινητήρες όμως, φαίνεται να πέρασαν στα χέρια της Β. Κορέας τον Νοέμβριο του 2016, δηλαδή σχεδόν δύο χρόνια μετά, περίοδο κατά την οποία μπορεί να υπήρχαν πολιτικά, αμυντικά και οικονομικά προβλήματα στην Ουκρανία που πέραν της σύγκρουσης με τη Ρωσία, όδευε προς την αγκαλιά του ΔΝΤ, πάλι όμως ο τρόπος αναφορά στα διεθνή ΜΜΕ, δείχνουν σα να επιδιώκουν να καλύψουν τις ευθύνες των Ουκρανών.
Εμπλοκή ρώσικης εταιρείας για την πώληση τέτοιας τεχνολογίας και υλικού στην Β. Κορέα εν αγνεία του Κρεμλίνου πρέπει να αποκλειστεί για μία σειρά από ευνόητους λόγους. Απλά δεν γίνεται να πέρασαν από το ρωσικό έδαφος ή να συμμετείχε ρωσική εταιρία και να μην πήρε κανείς χαμπάρι σε ένα κράτος όπου οι υπηρεσίες ασφαλείας κάθε λογής είναι πανταχού παρούσες.
Το θεμελιώδες ερώτημα είναι το πως μεταφέρθηκαν οι ογκωδέστατοι αυτοί κινητήρες στην Β. Κορέα. Μόνο δύο τρόποι είναι πιθανοί, είτε οδικώς είτε δια θαλάσσης. Και στις δύο περιπτώσεις είναι αδύνατον να μην έγινε κάτι αντιληπτό από την Ρωσία ή την Ουκρανία στη μεταφορά, λόγω του όγκου των κινητήρων.
Από την άλλη πλευρά, είναι τελείως απίθανο το συγκεκριμένο εργοστάσιο να μην τελούσε υπό τη συνεχή παρακολούθηση από τη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών, την GRU, λόγω του τομέα εμπλοκής του εργοστασίου που αφορά στο πυρηνικό πρόγραμμα της Ρωσίας.
Κατ’ εμέ πάντα, η Ρωσία εμπλέκεται και κατάφερε με αυτή την υπόθεση ένα διπλό χτύπημα: να εξαγριώσει τις ΗΠΑ εναντίον της Ουκρανίας και να δημιουργήσει πρόβλημα ασφαλείας στον μεγάλο της αντίπαλο και στου συμμάχους του στον Ειρηνικό, χωρίς να εκτίθεται άμεσα η ίδια.
Δεν ξέρω αν ποτέ η Ρωσία είχε ειλικρινείς διαθέσεις να τα βρει με την Αμερική, αλλά αυτό με τους πυραυλοκινητήρες έκαψε όλες τις πιθανές δυνατότητες συνεννόησης ανάμεσα στις δύο πλευρές. Εκτός κι αν μας υποδειχθεί κάποιος εύσχημος τρόπος μεταφοράς τέτοιου όγκου φορτίου, ενός απόλυτα και κατά απόλυτη προτεραιότητα «ελεγχόμενου υλικού», που να διέφυγε της προσοχής των ενδιαφερομένων, Ρώσων, Αμερικανών και Ουκρανών, για να τον θέσουμε υπό συζήτηση και αν τον αξιολογήσουμε.
