Γνωρίζουμε όλοι, πως ο δρόμος του Θεού είναι η στενή οδός των θλίψεων και των πειρασμών, αλλά απάγων στη Σωτηρία.
Αντίθετα ο δρόμος του διαόλου είναι ο ευρύχωρος των ανέσεων και των ηδονών.
Τώρα όμως που ο ευρύχωρος δρόμος της απωλείας άρχισε να στενεύει ασφυκτικά και απότομα (με τις σύριγγες, τα λοκντάουν, τις μασκούλες, τις αποστασούλες, την αποβολή σχεδόν από όλους τους κλειστούς χώρους όσων διατηρούν ακόμα ακέραιο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, κλπ.) και να αποβάλλει τους οδεύοντες εις αυτόν στον Άδη, ο δρόμος του Θεού, ο δρόμος της Μετανοίας φαντάζει ευρύχωρος. Αλλά ακόμα κι αν δεν είναι και τόσο ευρύχωρος όσο είχαμε συνηθίσει, τουλάχιστον δίνει στον καθένα τη βέβαιη ελπίδα της Σωτηρίας και σε αυτή τη ζωή, αλλά κυρίως στην άλλη.
Είναι επομένως, ή δεν είναι Έλεος του Θεού οι δοκιμασίες αυτές;
ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ, διότι αν δεν τις παραχωρούσε ο Χριστός σ αυτή τη ζωή, θα διαπιστώναμε τις μεθοδεύσεις αυτές του διαόλου στην άλλη ζωή, όταν πλέον ΚΑΝΕΙΣ δε θα μπορούσε να μετανοήσει.
ΗΛΙΑΣ ΣΚΟΥΝΤΡΙΑΝΟΣ
