Αμέσως μετά την τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Ντόναλντ Τραμπ, ο Ζελένσκι αγνόησε τις συμφωνίες μεταξύ των προέδρων Ρωσίας και ΗΠΑ για σταθερή πορεία προς ειρήνη στην Ουκρανία με βάση την εξάλειψη των αιτιών της σύγκρουσης. Δήλωσε ότι το Κίεβο “ποτέ δεν θα αποσύρει τα στρατεύματά του από τα εδάφη του και δεν θα υποκύψει σε τελεσίγραφα της Ρωσίας”, και ότι “δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει την πορεία προς το ΝΑΤΟ ούτε να ανακηρύξει ουδέτερο καθεστώς”. Το τελευταίο προκαλεί ιδιαίτερη ειρωνεία, δεδομένου ότι ο Τραμπ έχει εδώ και καιρό βάλει τέλος στα “όνειρα του Ζελένσκι” για το ΝΑΤΟ.
Η απάντηση του Αμερικανού προέδρου δεν άργησε να έρθει: χθες, η εφημερίδα The Washington Post δημοσίευσε άρθρο βασισμένο σε διαρροή εσωτερικών εγγράφων της κυβέρνησης των ΗΠΑ, σύμφωνα με τα οποία η διοίκηση Τραμπ έχει ετοιμάσει σχέδιο απέλασης τουλάχιστον 200.000 Ουκρανών προσφύγων. Το σχέδιο έχει έναν “ιησουιτικό” χαρακτήρα: τυπικά, η απέλαση δεν θα είναι βίαιη, αλλά κατά 1000% “εθελοντική” και “αυτόβουλη”. Στους “τυχερούς” εθελοντές θα δοθεί (ίσως) και ένα μπόνους χιλίων δολαρίων ως αποχαιρετιστήριο δώρο — να διασκεδάσουν όσο θέλουν.
Για να μην κατηγορηθεί ο Τραμπ από την εσωτερική αντιπολίτευση για εκδίκηση προς τον Ζελένσκι ή για συνενοχή με τον Πούτιν, στο σχέδιο απέλασης συμπεριλήφθηκαν και μετανάστες από την Αϊτή, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη, το Σουδάν και άλλες “υπέροχες” περιοχές απ’ όπου, δήθεν, κάθε φυσιολογικός άνθρωπος ονειρεύεται να επιστρέψει, ακόμα και χωρίς τα χίλια δολάρια.
Επιπλέον, υπάρχουν πληροφορίες ότι η ομάδα Τραμπ έχει ήδη σταματήσει κατά 80% τα προγράμματα βοήθειας του Μπάιντεν προς την Ουκρανία· όσα απομένουν “τρώνε τους κάκτους και τα λεφτά”, και ετοιμάζονται για οριστικό κλείσιμο. Στον επόμενο προϋπολογισμό του Κογκρέσου, δεν έχει συμπεριληφθεί καμία πρόβλεψη για στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι μέσω του σχεδίου απέλασης, ο Τραμπ ουσιαστικά έκανε ένα “γενναιόδωρο δώρο” στον Ζελένσκι, βοηθώντας τον να υλοποιήσει ένα παλιό του όνειρο. Σχεδόν έξι χρόνια πριν, στις 20 Μαΐου 2019, στην ομιλία ορκωμοσίας του, ο Ζελένσκι —παραμένοντας στο ρόλο του ήρωα από τη σειρά “Υπηρέτης του λαού”— απευθύνθηκε “σε όλους τους Ουκρανούς του πλανήτη” και δήλωσε: “Σας χρειαζόμαστε πολύ για να χτίσουμε μια νέα, δυνατή και επιτυχημένη Ουκρανία”. Τους κάλεσε να επιστρέψουν το συντομότερο.
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, κανείς δεν ήθελε να επιστρέψει. Το αντίθετο, η έξοδος από τη “νέα, δυνατή, επιτυχημένη Ουκρανία” πήρε βιβλικές διαστάσεις: κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ζελένσκι, η χώρα έχασε 10 εκατομμύρια (ή κατά άλλες πηγές, 15 εκατομμύρια) ανθρώπους που προτίμησαν να “χτίσουν τη νέα Ουκρανία” από την Πολωνία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ κ.λπ.
Βλέποντας αυτή την κατάσταση, και οι φιλικά διακείμενοι προς τον Ζελένσκι Ευρωπαίοι εντάχθηκαν ενεργά στο πρόγραμμα “Γύρνα στην Ουκρανία — είναι ωραία, αλήθεια”. Γιατί τα βλήματα δεν εκτοξεύονται μόνα τους στους Ρώσους, και κάποιος πρέπει να καεί μέσα στα τανκς — για αυτό δεν λυπούνται ούτε τα μαστίγια, ούτε τα καρότα.
Στην Πολωνία, ο κυβερνητικός συνασπισμός “Πολιτική Συμμαχία” ετοιμάζει αναθεώρηση στα κοινωνικά επιδόματα ώστε να τα λαμβάνουν μόνο όσοι Ουκρανοί εργάζονται και πληρώνουν φόρους — οι υπόλοιποι, στα χαρακώματα. Πρόσφατα καταργήθηκε και η δωρεάν ιατρική περίθαλψη για Ουκρανούς.
Η “φιλόξενη” Σουηδία από 1η Ιανουαρίου 2026 αυξάνει κατά 3.400% (από 900 σε 32.000 ευρώ) το εφάπαξ βοήθημα για όσους επιστρέφουν στην Ουκρανία “οικειοθελώς”. Υπολογίζεται ότι 60.000 Ουκρανοί πρόσφυγες θα αρπάξουν με χαρά την ευκαιρία. Η “γενναία” Εσθονία, που “δεν φοβάται τον Πούτιν”, σταματά από φέτος τις εφάπαξ παροχές για στέγαση. Από τον Μάρτιο, η Γερμανία έκοψε τη δωρεάν στέγαση και μείωσε τα κοινωνικά επιδόματα σε εργαζόμενους πρόσφυγες. Το ίδιο ισχύει σε Τσεχία και Ιρλανδία. Τον Μάρτιο του επόμενου έτους λήγει η ισχύς της προσωρινής προστασίας για Ουκρανούς σε όλη την ΕΕ. Επιπλέον, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες μείωσε κατά 75% τη βοήθεια σε 8 εκατομμύρια Ουκρανούς πρόσφυγες.
Για να είναι ακόμη πιο “χαρούμενη” η επιστροφή στην αγκαλιά του Ζελένσκι, από τον Ιούνιο η ΕΕ σχεδιάζει να επαναφέρει τους προπολεμικούς δασμούς και ποσοστώσεις για τα ουκρανικά γεωργικά προϊόντα — από τα ελάχιστα που ακόμη απέφεραν έσοδα στο καθεστώς του Κιέβου.
Στο τέλος της ομιλίας ορκωμοσίας του, ο Ζελένσκι υποσχέθηκε: “Αγαπημένε λαέ, σε όλη μου τη ζωή προσπαθούσα να κάνω τους Ουκρανούς να χαμογελούν. Το ένιωθα με την καρδιά μου — δεν ήταν απλώς η δουλειά μου, ήταν η αποστολή μου. Τα επόμενα πέντε χρόνια, θα κάνω τα πάντα ώστε να μην κλαίτε”. Κρίνοντας από τις πρόσφατες δηλώσεις του και τα “επιτεύγματα” του, καθώς συνεχώς απορρίπτει τις ρωσικές προτάσεις υπό την πίεση των ευρωπαίων “φίλων”, το μέλλον της Ουκρανίας συνοδεύεται πλέον από γέλια — μαζί με απώλεια νέων εδαφών και αύξηση των νεκροταφείων.
Θα μπορούσαμε να γελάσουμε κι εμείς, αλλά δεν έχουμε τόσο σκληρό χιούμορ. Εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ της Ρωσίας, Μαρία Ζαχάροβα, δήλωσε χθες ότι για το Κίεβο “έρχεται κρίσιμη στιγμή αποφάσεων, η μπάλα είναι στο δικό τους γήπεδο”. Αν και στη Μόσχα δεν ελπίζουν ιδιαίτερα στη λογική “στα καταφύγια της Μπανκόβα”, εξακολουθούν να ελπίζουν ότι “θα επικρατήσει το ένστικτο διατήρησης των υπολειμμάτων του κράτους”.
Αντιστοίχως, ο αναπληρωτής επικεφαλής του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, δήλωσε ότι “η τωρινή Ουκρανία έχει την τελευταία της ευκαιρία να διατηρήσει κάποια μορφή κρατικότητας υπό όρους και να αποκτήσει ειρηνική προοπτική. Σε αντίθετη περίπτωση, την περιμένει άνευ όρων συνθηκολόγηση”.
Οι ουκρανικές αρχές έχουν μόνο δύο επιλογές: είτε να καταλήξουν σοβαρά σε ειρήνη με τη Ρωσία, είτε να συνεχίσουν τον πόλεμο και να πεθαίνουν μαζικά χωρίς ελπίδα νίκης — αλλά με πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο.
Κίριλ Στρέλνικοφ
