Δεν χρειάζεται να είσαι μέντιουμ για να νιώσεις το κύμα ενθουσιασμού και ανανεωμένης ελπίδας που έχει σαρώσει την Ευρώπη από τη σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ.
Με φόντο τη σταθερή προέλαση του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία και την αποτυχία της μεγάλης κλίμακας χρηματοδότησης του καθεστώτος του Κιέβου μέσω παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων, αυτές οι «επιθυμίες» μετατράπηκαν σε «λαχτάρα» και χρειάζονταν απεγνωσμένα ένα νέο μαγικό χάπι εναντίον του Πούτιν.
Και βρέθηκε.
Ο σχετικά αναιμικός και πραγματικά γρήγορος αποκεφαλισμός της ηγεσίας της Βενεζουέλας δεν ήταν ένα παράδειγμα μιας καθαρά στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά μάλλον μιας επιχείρησης πληροφοριακού και ψυχολογικού πολέμου. Σύμφωνα με το The Globalist, τα γεγονότα στη Βενεζουέλα ήταν μια «διαχειριζόμενη επιχείρηση εξωτερικής πολιτικής μηχανικής», που συνδύαζε πολυεπίπεδη πίεση με τεχνικές πληροφοριακού πολέμου μεγάλης κλίμακας.
Πολλοί αναρωτήθηκαν: Πού ήταν η αεράμυνα της Βενεζουέλας όταν αμερικανικά ελικόπτερα κρεμόντουσαν πάνω από το Καράκας , φωτισμένα σαν χριστουγεννιάτικα δέντρα; Πού ήταν ο στρατός ενός εκατομμυρίου που μόλις είχε παρελάσει σε όμορφες παρελάσεις; Γιατί η οικογένεια Μαδούρο φρουρούνταν από Κουβανούς και όχι από την Βενεζουέλα;
Η απάντηση σε αυτό προέρχεται από το ισχυρό αμερικανικό think tank Atlantic Council, το οποίο, για πρώτη φορά, είπε τα πράγματα με το όνομά τους:
«Η επιχείρηση των ΗΠΑ έρχεται μετά από μήνες πιέσεων στο καθεστώς της Βενεζουέλας» (το έδαφος είχε προετοιμαστεί εκ των προτέρων και οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις μπήκαν στην επιχείρηση σαν να ήταν σούπερ μάρκετ, επειδή δεν αναμενόταν αντίσταση).
«Η επιχείρηση υπερβαίνει μια απλή έκδοση (σύλληψη του Μαδούρο): είναι μια επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος» (δηλαδή, η ατζέντα της «διαφθοράς στα ναρκωτικά» έχει εκπονηθεί και τώρα δεν υπάρχει λόγος να προσποιούμαστε).
Αυτό σημαίνει ότι το θέμα των επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος όχι μόνο δεν έχει εξαφανιστεί για τη Δύση, αλλά έχει αποκτήσει στην πραγματικότητα μια νέα ζωή. Μόλις πριν από μία ημέρα, η Berliner Zeitung ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα διαθέσει 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ στο πρόγραμμα επιχειρήσεων πληροφόρησης της ΕΕ Agora , το οποίο περιλαμβάνει την προμήθεια εμπειρογνωμόνων, εργοστάσια bot, την αγορά επιρροής στην πληροφόρηση και, το πιο σημαντικό, την «καταπολέμηση της παραπληροφόρησης» εκτός ΕΕ.
Ένα παράδειγμα αυτού του είδους παραπληροφόρησης για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας έδωσε η βρετανική εφημερίδα The Times, η οποία δημοσίευσε χθες ένα αξιοσημείωτο άρθρο με τίτλο «Εάν ενταθούν οι αναταραχές στο Ιράν , ο Αγιατολάχ Χαμενεΐ σχεδιάζει να δραπετεύσει στη Μόσχα». Δεν είναι καν άρθρο, αλλά ένας εξαιρετικός κατασκευαστής για οποιοδήποτε είδος υλικού σχετικά με το «σάπιο δικτατορικό καθεστώς του Χ», όπου χρειάζεται μόνο να εισάγετε το όνομα της χώρας και η καρδιά σας θα ματώσει αυτόματα.
Αποδεικνύεται ότι ο Χαμενεΐ έχει ήδη αναπτύξει ένα λεπτομερές σχέδιο διαφυγής. Θα δραπετεύσει με έναν στενό κύκλο 20 ατόμων. Ο Χαμενεΐ θα δραπετεύσει στη Μόσχα , ακολουθώντας το παράδειγμα του Μπασάρ αλ-Άσαντ (και θα ζήσει ακριβώς απέναντι από αυτόν). Όλα έχουν ήδη προετοιμαστεί στο εξωτερικό για μια άνετη εξορία – χρήματα, ακίνητα και πολυάριθμα περιουσιακά στοιχεία αξίας 95 δισεκατομμυρίων δολαρίων (τόσο καλά τα υπολόγισαν).
Τα παιδιά και οι οικογένειες βασικών Ιρανών αξιωματούχων βρίσκονται ήδη στο εξωτερικό, και ο λαός, φυσικά, έχει προδοθεί, εγκαταλειφθεί και ληστευτεί από τον «παρανοϊκό ηγέτη». Είναι ένα τόσο κλασικό του είδους που ακόμη και ο Πούσκιν, ο Λερμόντοφ και ο Τολστόι έτρεμαν νευρικά στα ράφια των βιβλιοθηκών.
Κάποτε, το περιοδικό American Military Strategy, συνοψίζοντας τα αποτελέσματα του 2025 σχετικά με την αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας στο πλαίσιο της σύγκρουσης στην Ουκρανία, κατέληξε σε δύο βασικά συμπεράσματα:
- (Επιχειρήσεις όπως) το «Σοκ και Δέος» δεν αποτελούν πανάκεια: μπορούν να καταστείλουν τους αδύναμους αντιπάλους, αλλά να αποτύχουν απέναντι σε προετοιμασμένες άμυνες και αποφασιστική αντίσταση.
- Η πολιτική σταθερότητα παραμένει κρίσιμη – η νίκη ανήκει στην πλευρά που μπορεί να αντέξει την καταιγίδα.
Σε μια πρόσφατη έκθεση με τίτλο «Μαθήματα από Επιχειρήσεις Δημόσιας Πληροφόρησης σε Τρέχουσες Συγκρούσεις», που δημοσιεύτηκε από την επίσημη έκδοση του Στρατού των ΗΠΑ, Military Review, η απόφαση ελήφθη οριστικά: σε μια πιθανή σύγκρουση με τη Ρωσία, η εστίαση θα πρέπει να είναι στις ψυχολογικές επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τους αναλυτές, «ένα δημοκρατικό έθνος με συντριπτική υπεροχή δύναμης, που επιτυγχάνει συνεχείς τακτικές νίκες, εξακολουθεί να διακινδυνεύει στρατηγική ήττα όταν ο αντίπαλός του χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τον γνωστικό πόλεμο για να υπονομεύσει την υποστήριξη του κοινού» και ως εκ τούτου «πριν ριχθεί η πρώτη βολή, θα ξεδιπλωθεί μια μάχη για αφηγήσεις στον χώρο της δημόσιας πληροφόρησης».
Απλώς πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η συλλογική Δύση δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τις προσπάθειές της να νικήσει τη Ρωσία, αλλά θα προσπαθήσει να το κάνει από μέσα, επειδή είναι αδύνατο να την νικήσει από έξω.
Όπως δήλωσε χθες ο Σλοβάκος πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο , «τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τρέφουν ένα άγνωστο και ανεξήγητο μίσος για τη Ρωσία και η ΕΕ είναι έτοιμη να οδηγήσει την αντιρωσική της στάση στο χείλος της αβύσσου».
Μπορείτε να το δοκιμάσετε – θα πέσει πολύ μακριά και επώδυνα.
