Ένας τοξικολόγος Καθηγητής από την Αυστραλία, προειδοποίησε ότι εκατομμύρια άνθρωποι που έλαβαν «εμβόλια» mRNA της Covid, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου, έχουν υποστεί καταστροφικές βλάβες. Τα συνθετικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των συστημάτων χορήγησης LNP προκαλούν βλάβες που δεν σχετίζονται με την ανοσολογική απόκριση στις πρωτεΐνες αιχμής των εμβολίων, γράφει ο Δρ. Peter F. Mayer.
Η προειδοποίηση προέρχεται από τον Δρ. Φιλ Μπέρτσαμ (Dr. Phil Burcham), αναπληρωτή καθηγητή Φαρμακολογίας και Τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας. Είπε: «Σε μια κριτική που δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου 2025 του περιοδικού Quadrant (Τεταρτημόριο), ο Δρ. Μπέρτσαμ εγείρει επείγοντα ερωτήματα σχετικά με τη χημική σύνθεση και τις δοκιμές ασφάλειας των «εμβολίων» mRNA κατά του Covid.
Βασιζόμενος στην προσωπική του οδυνηρή εμπειρία με τραυματισμούς που υπέστη εξαιτίας του εμβολίου, ο ίδιος, στην εμπιστευτική βιβλιογραφία των φαρμακοβιομηχανιών και ίδια την πείρα του που απέκτησε από 3 δεκαετίες τοξικολογικής έρευνας, ο Δρ. Μπέρτσαμ εξήγησε ότι οι γνωστοί κίνδυνοι της σύνθεσης αγνοήθηκαν όταν εισήχθησαν οι τεχνολογίες mRNA LNP.
Οι ενέσεις mRNA κατά του Covid εξέθεσαν τους ασθενείς σε μη επικυρωμένα τοξικά ανοσοενισχυτικά και παρέκαμψαν τις αυστηρές προκλινικές αξιολογήσεις, όπως ανέφερε επίσης η TKP το 2020 και το 2021 – βλ. παρακάτω.
Το άρθρο του Δρ. Μπέρτσαμ, με τίτλο «Ένας Τραυματισμένος Τοξικολόγος Προβληματίζεται για τα Εμβόλια κατά του COVID mRNA (Μέρος ΙΙ)», αμφισβητεί τη μοριακή αρχιτεκτονική των πλατφορμών λιπιδικών (LNP) νανοσωματιδίων mRNA.
Ισχυρίζεται ότι οι σοβαρές και ταχέως εμφανιζόμενες τοξικότητες που έχουν επηρεάσει εκατομμύρια Αυστραλούς οφείλονται όχι μόνο στις ανοσολογικές αντιδράσεις στην πρωτεΐνη ακίδας (spike), αλλά και στα συνθετικά χημικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των συστημάτων χορήγησης LNP. Η δική του εξουθενωτική βλάβη στο τρίδυμο νεύρο προκλήθηκε από ένα «εμβόλιο» mRNA κατά του Covid.
Τα συνθετικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή συστημάτων χορήγησης LNP περιλαμβάνουν:
- Τα Ιονιζόμενα λιπίδια (π.χ. SM-102, ALC-0315)
- Τα Πεγκυλιωμένα (Peg-) λιπίδια
- Tα αφύσικα τροποποιημένα νουκλεοτίδια (π.χ. ψευδουριδίνη)
Η βασική θέση του Δρ. Μπέρτσαμ είναι ότι τα εμβόλια mRNA βασίζονται σε ασταθή, «φαρμακολογικά υπέρβαρα» μόρια με επτά γνωστά τρωτά (ευπαθή) σημεία. Εξηγεί ότι οι χημικοί έχουν προσπαθήσει να ξεπεράσουν αυτά τα μειονεκτήματα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα έκδοχα αντί να αλλάξουν τη δομή.
Αν και το άρθρο δεν αποτελεί εμπειρική μελέτη, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα εξής:
- Στην Προσωπική Τοξικολογική Κατάρτιση του Δρ. Μπέρτσαμ και στον προσωπικό Τραυματισμό του από τα Εμβόλια
- Στην δημοσιευμένη τοξικολογική και φαρμακολογική βιβλιογραφία (π.χ. Liu, Vaccines, 2019)
- Στην αποκάλυψη του 2021 από τον Ryan Cross στο περιοδικό “Chemical & Engineering News”
- Στις αδημοσίευτες ανησυχίες σχετικά με τη βιοδιανομή από τους φακέλους καταχώρισης της ίδιας της Pfizer
Στην ανάλυσή του, ο Δρ. Μπέρτσαμ εντοπίζει σοβαρές αδυναμίες & ελαττώματα στις φαρμακολογικές δοκιμές των συστατικών LNP που χρησιμοποιούνται στα «εμβόλια» mRNA κατά του Covid. Τα φάρμακα αυτά επικρίθηκαν εξαρχής επειδή δεν είχαν εγκριθεί για χρήση σε ανθρώπους, κάτι για το οποίο μάλιστα οι κατασκευαστές προειδοποίησαν ρητά.
Ούτε τα λιπίδια mRNA της Pfizer ούτε εκείνα της Moderna υποστηρίζονταν από αξιόπιστα τοξικολογικά δεδομένα πριν από τη μαζική τους κυκλοφορία στο κοινό. Παρά τον κρίσιμο ρόλο τους στη χορήγηση φαρμάκων mRNA, δεν υπήρχαν διαφανείς πληροφορίες σχετικά με την προκλινική ασφάλεια αυτών των λιπιδίων.
Σύμφωνα με ένα ρεπορτάζ του 2021 του επιστημονικού δημοσιογράφου Ryan Cross, οι ειδικοί παραδέχθηκαν ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι LNP απέτυχαν σε ζωικά μοντέλα, ενώ αντίθετα είχαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα in vitro (στον γυάλινο δοκιμαστικό σωλήνα). Ωστόσο, τα δεδομένα αυτά δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ποτέ.
Το επιχείρημα του Δρ. Μπέρτσαμ για την οξεία χημική τοξικότητα βασίζεται σε ανησυχητικά πρότυπα (μοτίβα) ταχέως εμφανιζόμενων νευρολογικών συμπτωμάτων. Αυτά τα συμπτώματα περιελάμβαναν και τη δική του προσωπικής εμπειρία, όπου παρουσιάστηκε πόνος στο τρίδυμο νεύρο (γνωστό και ως πέμπτο κρανιακό νεύρο, στο πρόσωπο) αμέσως μετά την ένεση. Ισχυρίζεται ότι τα συμπτώματα εμφανίζονται πολύ γρήγορα και αυτό δείχνει ότι δεν προέρχονται από ανοσολογικά διαμεσολαβούμενη αιτία.
Συμπέρασμα: Τα LNPs μπορεί να προκαλέσουν φαρμακολογική βλάβη διαφορετική από τους πολυσυζητημένους μηχανισμούς που ενεργοποιούνται από τις πρωτεΐνες-ακίδες.
Εκτός από τις οξείες αντιδράσεις, ο Δρ. Μπέρτσαμ υποστηρίζει ότι η αρχιτεκτονική των εμβολίων mRNA-LNP από μόνη της αψηφά τους μακροχρόνιους κανόνες (πρότυπα) της φαρμακευτικής χημείας. Επικρίνει την απόφαση να αντισταθμιστεί το μέγεθος, το φορτίο και η ανοσογονικότητα του mRNA με εξωτικά σκευάσματα.
Αυτά τα σκευάσματα βασίζονται σε Πεγκυλιωμένα (PEGυλικά) λιπίδια και συνθετικά νουκλεοτίδια, τα οποία ενέχουν ξεχωριστούς κινδύνους τοξικότητας.
Οι αλλεργίες στην PEG είναι γνωστό ότι προκαλεί υπερευαισθησία. Οι τροποποιημένες βάσεις όπως η ψευδοουριδίνη βελτιώνουν τη σταθερότητα του mRNA, αλλά έχουν τοξικολογικές ομοιότητες με παλαιότερα αντιιικά φάρμακα, τα οποία έχουν συσχετιστεί με λιπώδη εκφύλιση του ήπατος, παγκρεατίτιδα και μυϊκή βλάβη.
Οι κατασκευαστές του LNP απέτυχαν να διεξάγουν μελέτες βιοκατανομής με ραδιενεργό επισήμανση (θερμής) ουσίας, ούτε μελέτες τοξικολογίας της χειρότερης περίπτωσης σε μεγάλα ζώα. Με τον τρόπο αυτό, παρέκαμψαν τα μέτρα ασφαλείας που προηγουμένως θα είχαν εμποδίσει τη μαζική χρήση τέτοιων προϊόντων σε υγιείς ανθρώπινους πληθυσμούς.
Ο Δρ. Μπέρτσαμ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η συστηματική βιοκατανομή των LNPs – η οποία είναι πλέον καλά τεκμηριωμένη – παραβιάζει τα θεμελιώδη κριτήρια ασφάλειας και θα είχε αποκλείσει αυτά τα προϊόντα βάσει των κανονιστικών προτύπων (κανόνων) πριν από την πανδημία.
Η κριτική του Δρ. Μπέρτσαμ αποκαλύπτει το ανησυχητικό μοτίβο των γραφειοκρατικών συντομεύσεων και αδιαφανών επιχειρηματικών πρακτικών:
- Δεν έχουν δημοσιευτεί μελέτες ασφάλειας σχετικά με την απομάκρυνση των ιονιζόμενων λιπιδίων, τη συσσώρευση τους στα όργανα ή τα μεταβολικά παραπροϊόντα.
- Δεν υπάρχει καμία διαφανής, αξιολογημένη από ομοτίμους καθηγητές αιτιολόγηση για την επιλογή του SM-102 ή του ALC-0315 έναντι άλλων ασφαλέστερων εναλλακτικών λύσεων.
- Δεν υπάρχει συστηματική ανασκόπηση των συστατικών των LNP σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια σε ανθρώπινους πληθυσμούς με γνωστή αλλεργική, νευρολογική ή μιτοχονδριακή ευαισθησία.
- Ακόμα πιο ανησυχητικός είναι ο ισχυρισμός του Δρ. Μπέρτσαμ ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι εποπτεύουσες ρυθμιστικές αρχές δεν κατάφεραν να προβλέψουν το χειρότερο σενάριο «εσωτερικής δόσης ≈ 100%». Σε αυτό το σενάριο, όλο το ενέσιμο υλικό εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος και θα μπορούσε δυνητικά να επηρεάσει ευαίσθητους ιστούς, όπως είναι η καρδιά και ο εγκέφαλος
Η κριτική για αυτό ήταν γνωστή από την αρχή του εμβολιασμού, αλλά καταπνίγηκε συστηματικά & φιμώθηκε από προφανώς μαζικές απειλές προς εκείνους τους ανθρώπους που αποκάλυπταν αυτούς τους κινδύνους.
Σε άρθρο με ημερομηνία 3 Ιανουαρίου 2021, η TKP ανέδειξε αυτούς τους κινδύνους χρησιμοποιώντας ένα βίντεο στο οποίο η επιστήμονας Δρ. Vanessa Schmidt-Krüger τους εξηγεί. Όπως αναφέρεται αργότερα, στο άρθρο, απέσυρε τα βίντεό της λόγω απειλών που δέχθηκε, αλλά ένα από αυτά εξακολουθεί να υπάρχει.
Εξηγεί το πώς απελευθερώνονται τα λιπιδικά νανοσωματίδια, το πώς εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και στη συνέχεια το πώς φτάνουν στα διάφορα όργανα. Το συκώτι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, καθώς έχει αποτοξινωτική λειτουργία. Τα νανοσωματίδια προκαλούν σημαντική βλάβη στο ήπαρ, διανοίγοντας τρύπες στον ιστό του ήπατος.
Το δεύτερο πρόβλημα προκύπτει στον σπλήνα, όπου διαταράσσεται το στάδιο της ωρίμανσης της παραγωγής των λεμφοκυττάρων. Πρόκειται για τα κύτταρα Τ και τα κύτταρα Β. Αυτά ακριβώς τα ειδικά κύτταρα τα οποία είναι υπεύθυνα για την άμυνα κατά των ασθενειών, των ιών και των βακτηρίων. Για μία εβδομάδα, ο εμβολιασμός προκαλεί σοβαρή αποδυνάμωση του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος, καθιστώντας τους ανθρώπους πιο ευάλωτους σε ασθένειες και λοιμώξεις.
Η υπό όρους έγκριση των παρασκευασμάτων mRNA από τις Εποπτικές αρχές ήταν μια εντελώς απερίσκεπτη, αβάσιμη & τυφλή απόφαση, όπως παραδέχτηκε και η ίδια η ιατρική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο “Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων” (EMA). Υπήρχε κάποια αβεβαιότητα, ιδιαίτερα σχετικά με τα δύο λιπίδια που χρησιμοποιεί η Pfizer, το ALC-0159 και το ALC-0315. Το TKP ανέφερε αυτή την δυσάρεστη κατάσταση τον Δεκέμβριο του 2021:
«Η εταιρεία που παράγει αυτά τα λιπίδια αναφέρει στον ιστότοπό της: «Το ALC-0159 είναι ένα από τα συστατικά του εμβολίου BNT162b2 κατά του SARS-CoV-2, μαζί με το ALC-0315, το DSPC και τη χοληστερόλη. Αυτό το προϊόν προορίζεται μόνο για ερευνητικούς σκοπούς και όχι για ανθρώπινη χρήση». Αυτό έχει προκαλέσει αρκετή αναστάτωση & ανησυχία στο διαδίκτυο.
Τα ALC-0159 και ALC-0315 εξετάζονται στην έκθεση αξιολόγησης του EMA για την πρώτη άδεια κυκλοφορίας υπό όρους, η οποία αρχίζει στη σελίδα 22.
Αναφέρει:
«Όλα τα έκδοχα, με εξαίρεση τα λειτουργικά λιπίδια ALC-0315 και ALC-0159 και το δομικό λιπίδιο DSPC, πληρούν τις προδιαγραφές Ph. Eur. Τα λειτουργικά λιπίδια ALC-0315 και ALC-0159 ταξινομούνται ως νέα έκδοχα. Τα δύο δομικά λιπίδια, το DSPC και η χοληστερόλη, χρησιμοποιούνται σε αρκετά ήδη εγκεκριμένα τελικά προϊόντα.»
Και περαιτέρω
«Το τελικό προϊόν περιέχει δύο νέα έκδοχα: το κατιονικό λιπίδιο ALC-0315 και το πεγκυλιωμένο (PEGυλιωμένο) λιπίδιο ALC-0159. Οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τα νέα αυτά έκδοχα είναι περιορισμένες.»
Εκείνη την εποχή, ο Εποπτικός “Οργανισμός Φαρμάκων της Ευρώπης” (ΕΜΑ) απαιτούσε ορισμένα πρόσθετα δεδομένα στις «Ειδικές υποχρεώσεις». Η έκθεση Δρ. Μπέρτσαμ δείχνει ότι αυτά φαρμακευτικά εμβόλια δεν έπρεπε ποτέ να κυκλοφορήσουν για ανθρώπινη χρήση.
Εκείνη την εποχή, ο EMA απαιτούσε ορισμένα πρόσθετα δεδομένα στις «Ειδικές Υποχρεώσεις». Η έκθεση Δρ. Μπέρτσαμ διαπίστωσε ότι τα ναρκωτικά δεν έπρεπε ποτέ να είχαν απελευθερωθεί.
